Ang Pulong Sang Dios

Salmo 147

Pagdayaw sa Dios nga Makagagahom

1Dayawa ang Ginoo!
Daw ano kanami ang magkanta sang mga pagdayaw sa aton Dios.
Maayo gid kag nagakabagay nga dayawon siya.
Ginatukod liwat sang Ginoo ang Jerusalem,
kag ginatipon niya ang mga Israelinhon nga nabihag.
Ginaayo niya ang mga tagipusuon nga napaslawan;
ginabulong niya ang ila mga pilas.
Ginpat-od niya ang kadamuon sang mga bituon
kag ginhatagan niya ang kada isa sa ila sang ngalan.[a]

Gamhanan gid ang aton Ginoo;
ang iya kaalam wala sing limitasyon.
Ginabuligan sang Ginoo ang mga kubos,
pero ginalaglag niya sing bug-os ang mga malaot.
Magkanta kamo nga may pagpasalamat sa Ginoo.
Magtukar kamo sang arpa para sa aton Dios.
Ginatabunan niya ang kalangitan sang mga panganod,
ginapaulanan niya ang kalibutan,
kag ginapatubo ang mga hilamon sa mga bukid.
Ginahatagan niya sang pagkaon ang mga kasapatan kag ang mga buto sang uwak kon magpangayo sila sang pagkaon.
10 Ang iya kalipay indi sa makusog nga mga kabayo ukon sa madasig nga mga soldado,
11 kundi sa mga nagatahod sa iya, nga nagasalig sa iya nga gugma.

12 Dayawa ninyo ang Ginoo nga inyo Dios, kamo nga mga pumuluyo sang Zion, ang siyudad sang Jerusalem.
13 Kay ginapabakod niya ang mga puwertahan sang inyo siyudad,
kag ginapakamaayo niya kamo.
14 Ginahatagan niya sang kalinong ang inyo lugar,
kag ginabusog niya kamo sang pinakamaayo nga trigo.
15 Ginamanduan niya ang kalibutan,
kag nagapati ini gilayon.
16 Ginatabunan niya ang duta sang snow nga daw sa habol nga puti,
kag ginalapta niya ang mapino nga yelo[b] nga daw sa abo.
17 Nagapadala siya sang ulan nga yelo pareho sang magagmay nga mga bato.
Wala sing may makaagwanta sang katugnaw sini.
18 Nagmando siya kag nagkalatunaw ang yelo;
ginpahangin niya kag nag-ilig ang tubig.
19 Ginpahayag niya ang iya mga pulong, mga pagsulundan, kag mga sugo sa mga taga-Israel nga mga kaliwat ni Jacob.
20 Wala niya ini ginhimo sa iban nga mga nasyon;
wala sila kahibalo sang iya mga sugo.

Dayawa ang Ginoo!

Notas al pie

  1. 147:4 ginhatagan… ngalan: ukon, ginatawag niya ang kada isa sa ila sa ila nga ngalan.
  2. 147:16 mapino nga yelo: ang buot silingon diri, frost.

O Livro

Salmos 147

1Louvem o Senhor!

É bom cantar louvores ao nosso Deus!
É agradável e justo louvá-lo!

O Senhor restaura Jerusalém
e faz regressar os exilados de Israel.
Conforta os que têm o coração quebrantado;
ele cura as suas feridas.
Sabe o número exato das estrelas,
chamando todas pelos seus nomes.
Por isso, o nosso Senhor é grande!
O seu poder é absoluto!
A sua sabedoria não tem limite!
O Senhor dá força aos humildes,
mas abate até ao pó os que praticam o mal.

Cantem-lhe cânticos de gratidão!
Cantem louvores ao nosso Deus,
acompanhados de harpa!

É por ele que o céu se cobre de nuvens
que se destilam em chuva sobre a terra,
fazendo crescer a erva nos montes.
Os animais devem-lhe o seu sustento;
os filhotes dos corvos recebem dele a comida, quando chamam.

10 O Senhor não tem interesse especial
na força do cavalo nem nos músculos do ser humano.
11 Tem alegria, sim, naqueles que o temem
e naqueles que se apoiam na sua bondade.

12 Ó Jerusalém, louva o Senhor!
Louva o teu Deus, ó Sião!

13 Foi ele quem reforçou as trancas das tuas portas,
e deu paz e segurança aos teus habitantes.
14 Trouxe tranquilidade a toda a nação;
encheu os teus celeiros de trigo excelente.

15 Envia as suas ordens à Terra
e a sua palavra corre velozmente por toda a parte.
16 Faz cair a neve, branca como a lã,
e espalha a geada como um manto cristalino.
17 É por ele que o granizo cai sobre a terra
e o frio intenso a que ninguém consegue resistir.
18 Mas depois, pela sua palavra,
o calor vem derreter tudo: neve, gelo, geada.
Os ventos sopram e as águas retomam as torrentes.

19 Ensinou a Jacob as suas leis
e todos os seus regulamentos a Israel.
20 Isso ele não fez com nenhuma outra nação;
os outros povos desconhecem os seus estatutos.

Louvem o Senhor!