Ang Pulong Sang Dios

Salmo 147

Pagdayaw sa Dios nga Makagagahom

1Dayawa ang Ginoo!
Daw ano kanami ang magkanta sang mga pagdayaw sa aton Dios.
Maayo gid kag nagakabagay nga dayawon siya.
Ginatukod liwat sang Ginoo ang Jerusalem,
kag ginatipon niya ang mga Israelinhon nga nabihag.
Ginaayo niya ang mga tagipusuon nga napaslawan;
ginabulong niya ang ila mga pilas.
Ginpat-od niya ang kadamuon sang mga bituon
kag ginhatagan niya ang kada isa sa ila sang ngalan.[a]

Gamhanan gid ang aton Ginoo;
ang iya kaalam wala sing limitasyon.
Ginabuligan sang Ginoo ang mga kubos,
pero ginalaglag niya sing bug-os ang mga malaot.
Magkanta kamo nga may pagpasalamat sa Ginoo.
Magtukar kamo sang arpa para sa aton Dios.
Ginatabunan niya ang kalangitan sang mga panganod,
ginapaulanan niya ang kalibutan,
kag ginapatubo ang mga hilamon sa mga bukid.
Ginahatagan niya sang pagkaon ang mga kasapatan kag ang mga buto sang uwak kon magpangayo sila sang pagkaon.
10 Ang iya kalipay indi sa makusog nga mga kabayo ukon sa madasig nga mga soldado,
11 kundi sa mga nagatahod sa iya, nga nagasalig sa iya nga gugma.

12 Dayawa ninyo ang Ginoo nga inyo Dios, kamo nga mga pumuluyo sang Zion, ang siyudad sang Jerusalem.
13 Kay ginapabakod niya ang mga puwertahan sang inyo siyudad,
kag ginapakamaayo niya kamo.
14 Ginahatagan niya sang kalinong ang inyo lugar,
kag ginabusog niya kamo sang pinakamaayo nga trigo.
15 Ginamanduan niya ang kalibutan,
kag nagapati ini gilayon.
16 Ginatabunan niya ang duta sang snow nga daw sa habol nga puti,
kag ginalapta niya ang mapino nga yelo[b] nga daw sa abo.
17 Nagapadala siya sang ulan nga yelo pareho sang magagmay nga mga bato.
Wala sing may makaagwanta sang katugnaw sini.
18 Nagmando siya kag nagkalatunaw ang yelo;
ginpahangin niya kag nag-ilig ang tubig.
19 Ginpahayag niya ang iya mga pulong, mga pagsulundan, kag mga sugo sa mga taga-Israel nga mga kaliwat ni Jacob.
20 Wala niya ini ginhimo sa iban nga mga nasyon;
wala sila kahibalo sang iya mga sugo.

Dayawa ang Ginoo!

Notas al pie

  1. 147:4 ginhatagan… ngalan: ukon, ginatawag niya ang kada isa sa ila sa ila nga ngalan.
  2. 147:16 mapino nga yelo: ang buot silingon diri, frost.

Nueva Versión Internacional

Salmos 147

1¡Aleluya! ¡Alabado sea el Señor!

¡Cuán bueno es cantar salmos a nuestro Dios,
    cuán agradable y justo es alabarlo!

El Señor reconstruye a Jerusalén
    y reúne a los exiliados de Israel;
restaura a los de corazón quebrantado
    y cubre con vendas sus heridas.

Él determina el número de las estrellas
    y a todas ellas les pone nombre.
Excelso es nuestro Señor, y grande su poder;
    su entendimiento es infinito;
El Señor sostiene a los pobres,
    pero hace morder el polvo a los impíos.

Canten al Señor con gratitud;
    canten salmos a nuestro Dios al son del arpa.
Él cubre de nubes el cielo,
    envía la lluvia sobre la tierra
    y hace crecer la hierba en los montes.
Él alimenta a los ganados
    y a las crías de los cuervos cuando graznan.

10 El Señor no se deleita en los bríos del caballo,
    ni se complace en la fuerza[a] del hombre,
11 sino que se complace en los que le temen,
    en los que confían en su gran amor.

12 Alaba al Señor, Jerusalén;
    alaba a tu Dios, oh Sión.
13 Él refuerza los cerrojos de tus puertas
    y bendice a los que en ti habitan.
14 Él trae la paz a tus fronteras
    y te sacia con lo mejor del trigo.

15 Envía su palabra a la tierra;
    su palabra corre a toda prisa.
16 Extiende la nieve cual blanco manto,[b]
    esparce la escarcha cual ceniza.
17 Deja caer el granizo como grava;
    ¿quién puede resistir sus ventiscas?
18 Pero envía su palabra y lo derrite;
    hace que el viento sople, y las aguas fluyen.

19 A Jacob le ha revelado su palabra;
    sus leyes y decretos a Israel.
20 Esto no lo ha hecho con ninguna otra nación;
    jamás han conocido ellas sus decretos.

¡Aleluya! ¡Alabado sea el Señor!

Notas al pie

  1. 147:10 en la fuerza. Lit. en las piernas.
  2. 147:16 cual blanco manto. Lit. como lana.