Ang Pulong Sang Dios

Salmo 142

Pangamuyo para sa Bulig sang Dios

1Nagapanawag ako sing mabaskog sa imo, Ginoo.
Nagapangamuyo ako nga kaluoyan mo ako.
Ginasugid ko sa imo ang akon mga reklamo kag mga kalisod.
Kon nadulaan ako sang paglaom, ara ka nga nagabantay sa mga nagakalatabo sa akon.
Sa akon alagyan may siod nga ginbutang ang akon mga kaaway para sa akon.
Tan-awa bala sa akon palibot, wala gid sing may nagabulig sa akon.
Wala sing may nagaprotektar kag nagakabalaka sa akon.
Nagapanawag ako sa imo, Ginoo;
ikaw ang akon manugprotektar,
ikaw lang gid ang akon kinahanglan diri sa kalibutan.
Pamatii ang akon pagpangayo sang bulig,
kay wala na gid ako sing may mahimo.
Luwasa ako sa mga nagahingabot sa akon,
kay makusog sila para sa akon.
Hilwaya ako sa pagkapriso
agod nga madayaw ko ikaw.
Dayon magatipon sa akon ang mga matarong
tungod kay maayo ka sa akon.

New Living Translation

Psalm 142

Psalm 142

A psalm[a] of David, regarding his experience in the cave. A prayer.

I cry out to the Lord;
    I plead for the Lord’s mercy.
I pour out my complaints before him
    and tell him all my troubles.
When I am overwhelmed,
    you alone know the way I should turn.
Wherever I go,
    my enemies have set traps for me.
I look for someone to come and help me,
    but no one gives me a passing thought!
No one will help me;
    no one cares a bit what happens to me.
Then I pray to you, O Lord.
    I say, “You are my place of refuge.
    You are all I really want in life.
Hear my cry,
    for I am very low.
Rescue me from my persecutors,
    for they are too strong for me.
Bring me out of prison
    so I can thank you.
The godly will crowd around me,
    for you are good to me.”

Notas al pie

  1. 142:Title Hebrew maskil. This may be a literary or musical term.