Ang Pulong Sang Dios

Salmo 139

Ang Bug-os nga Ihibalo kag Pag-atipan sang Dios

1Ginoo, gin-usisa mo ako gani kilala mo ako.
Nahibaluan mo kon nagapungko ako ukon nagatindog.
Bisan ara ka sa malayo nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahunahuna.
Ginatan-aw mo ako sa akon pag-obra kag pagpahuway.
Nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahimo.
Ginoo, bisan wala pa ako makahambal, nahibaluan mo na ang akon inughambal.
Ginalibutan mo ako,
kag ginaprotektaran mo ako sang imo gahom.
Ang imo nahibaluan parte sa akon tama gid ka makatilingala;
indi ko gid ini matungkad.
Diin bala ako makapalagyo sa imo Espiritu?[a]
Diin bala ako makakadto nga wala ikaw?
Kon magsaka man ako sa langit, didto ikaw;
kon magkadto man ako sa lugar sang mga patay, didto man ikaw.
Kon magkadto man ako pasidlangan ukon mag-estar sa pinakamalayo nga lugar sa nakatundan,
10 didto ka gihapon sa pagtuytoy kag sa pagbulig sa akon.

11 Halimbawa, pangabayon ko ang kadulom sa pagtabon sa akon,
ukon ang kasanag nga nagalibot sa akon nga mangin gab-i.
12 Pero bisan ang kadulom indi madulom para sa imo,
kag ang gab-i pareho lang kasanag sang adlaw.
Kay ang kadulom kag ang kasanag pareho lang sa imo.

13 Kilala mo ako kay ikaw ang naghimo sang akon bug-os nga kabuhi.
Ikaw ang nagporma sa akon sa tiyan sang akon iloy.
14 Ginadayaw ko ikaw kay makatilingala gid ang paghimo mo sa akon.
Makatilingala ang imo mga binuhatan, kag nahibaluan ko gid ina.
15 Nakita mo ang akon mga tul-an sang ginporma ako sing tago sa sulod sang tiyan sang akon iloy.[b]
16 Nakita mo na ako bisan wala pa ako maporma.
Ang gintalana nga mga inadlaw nga magakabuhi ako nasulat na sa imo libro, bisan wala pa ini magsugod.
17 O Dios, indi ko matungkad ang imo ginahunahuna;[c]
puwerte ini kadamo.
18 Kon isipon ko ini, madamo pa ini sang sa balas.
Kon magbugtaw ako ang akon hunahuna ara gihapon sa imo.

19 O Dios, kabay pa nga pamatyon mo ang mga malaot!
Kabay pa nga magpalagyo sa akon ang mga manugpatay sang tawo.
20 Nagahambal sila sing malain parte sa imo.
Sila nga imo mga kaaway nagamitlang sang imo ngalan sa wala sing pulos.
21 Ginoo, ginakainitan ko ang mga nagakainit sa imo.
Ginakangil-aran ko ang mga nagakontra sa imo.
22 Puwerte gid ang akon kainit sa ila;
ginakabig ko sila nga akon mga kaaway.

23 Usisaa ako, O Dios, agod mahibaluan mo ang akon tagipusuon.
Tilawi ako, agod mahibaluan mo ang akon ginahunahuna.
24 Tan-awa kon may malaot ako nga pagginawi
kag tuytuyi ako sa dalan nga dapat nakon agihan hasta san-o.

Notas al pie

  1. 139:7 Espiritu: ukon, espiritu; ukon, gahom.
  2. 139:15 sa sulod… iloy: sa literal, sa kadadalman sang duta.
  3. 139:17 indi… ginahunahuna: ukon, daw ano kabilidhon para sa akon ang imo ginahunahuna.

O Livro

Salmos 139

Salmo de David. Para o diretor do coro.

1Senhor, tu tens-me examinado;
tu conheces-me!
Sabes tudo o que eu faço,
mesmo as coisas mais simples
como o sentar-me e o levantar-me;
nenhum dos meus pensamentos te escapa.
Toda a minha conduta é registada por ti;
esteja acordado ou a descansar,
tudo sabes a meu respeito.
Sem que seja preciso dizer alguma coisa,
tudo sabes sobre mim.
Envolves-me e proteges-me;
a tua mão está sobre mim.
E tudo isso é para mim maravilhoso;
representa uma sabedoria que me ultrapassa.

Aliás, para onde poderia eu ir,
fora do alcance do teu Espírito?
Onde poderia estar que tu não me visses?
Se subir até aos céus, tu aí estás;
se descer ao profundo mundo dos mortos, também aí estás.
E se voar na brisa matinal,
fugindo para além do mar?
10 Sempre a tua mão continuará a guiar-me
e a tua mão direita me susterá.
11 Se eu disser:
“Nas trevas estarei perfeitamente escondido
e a luz à minha volta se tornar noite”,
12 ainda assim as trevas não serão para ti escuridão;
para ti a noite brilha como o dia
e as trevas são como a luz.

13 Tu criaste-me, Senhor;
toda a estrutura do meu ser foi formada por ti,
mesmo no seio de minha mãe!
14 Por isso, louvo-te pela forma maravilhosa
e admirável como sou formado.
Quando penso nisso não posso deixar de afirmar:
“De uma forma maravilhosa me criaste!”
15 Logo nos primeiros momentos do meu ser,
quando só tu sabias que me estavas a formar,
já aí o teu poder criador intervinha.
16 Os teus olhos viam o meu corpo em formação,
e no teu livro tudo ia sendo registado;
tudo se ia realizando, segundo estava programado,
mesmo antes de eu começar a existir!
17 Quão precioso é, Deus, reconhecer
que estás a pensar constantemente em mim!
18 Não posso contar os teus pensamentos,
pois seriam mais do que a areia;
e quando eu acordar, ainda estás contigo!

19 Ó Deus, destrói o perverso.
Afastem-se de mim, ó gente sedenta de sangue!
20 Só sabem rebelar-se contra ti
e falam com malícia do teu nome!
21 Senhor, como aborreço esses que te odeiam
e como sofro por causa dessa gente que se levanta contra ti!
22 Tenho por eles o maior repúdio!
Para mim são como inimigos!

23 Examina-me, ó Deus, observa o meu íntimo;
prova-me e analisa os meus pensamentos!
24 Vê se há em mim algum caminho mau
e conduz-me pelo caminho eterno!