Ang Pulong Sang Dios

Salmo 137

Panalambiton sang mga Israelinhon sa Ila Pagkabihag

1Nagpungko kami sa higad sang mga suba sa Babilonia kag naghilibion sang madumduman namon ang Zion.[a]
Ginsang-at na lang namon ang amon mga arpa sa mga sanga sang kahoy.
Ginapakanta kami sang mga nagbihag sa amon.
Ginasugo nila kami sa paglingaw sa ila.
Siling nila, “Kantahi ninyo kami sang kanta parte sa Zion!”
Paano kami makakanta sang mga kanta nga para sa Ginoo sa duta sang mga nagbihag sa amon?
Kabay pa nga indi na maghulag ang akon tuo nga kamot kon kalimtan ko ang Jerusalem!
Kabay pa nga indi ako makahambal kon indi ko pagdumdumon kag kabigon nga akon dako nga kalipay ang Jerusalem.
Dumduma, Ginoo, kon ano ang ginhimo sang mga Edomnon sang gin-agaw sang Babilonia ang Jerusalem.
Nagsiling sila, “Gub-a ninyo ina sing bug-os.”

Kamo nga mga pumuluyo sang Babilonia, pagalaglagon kamo!
Bulahan ang mga tawo nga magalaglag sa inyo pareho sang inyo ginhimo sa amon.
Bulahan sila nga magakuha sang inyo magagmay nga mga bata kag magalampos sa ila sa mga bato.

Notas al pie

  1. 137:1 Zion: ukon, Jerusalem.

O Livro

Salmos 137

1Junto aos rios da Babilónia
sentámos-nos a chorar, pensando em Sião.
Nos salgueiros, que por ali havia,
pendurámos as nossas harpas.
Os que nos tinham feito prisioneiros
pediam-nos que cantássemos;
tinham-nos destruído e queriam que estivéssemos alegres.
Exigiam-nos: “Vamos, cantem-nos um cântico de Sião!”

Mas como era possível que cantássemos
se vivíamos exilados?
Se eu me esquecer de ti, Jerusalém,
então será melhor que a minha mão direita
deixe de tocar os instrumentos!
Que a língua se me pegue ao paladar,
se eu for capaz de me esquecer de ti, Jerusalém,
e se tu não fores toda a minha alegria!

Lembra-te, Senhor, do que esses edomitas fizeram,
no dia em que Jerusalém foi capturada.
“Arrasem-na! Arrasem-na inteiramente!”, gritavam.
Ah! Babilónia, como hás de ser destruída!
Felizes os que te fizerem o mesmo que nos fizeste a nós!
Felizes aqueles que pegarem nos teus filhos
e os esmagarem nas pedras!