Ang Pulong Sang Dios

Salmo 127

Pagdayaw sa Kaayo sang Dios

1Kon wala ang bulig sang Ginoo,
wala sing pulos ang pagpatindog sang balay ukon ang pagbantay sang siyudad,
kag wala man sing pulos ang pagbugtaw sing aga pa kag ang pagtulog sing gab-i na sa pagtrabaho agod may makaon.
Kay ang Ginoo amo ang nagahatag sang mga kinahanglanon sang iya mga ginahigugma, bisan pa nga nagakatulog sila.

Ang mga anak bugay kag regalo halin sa Ginoo.
Ang mga anak nga natawo sang bataon pa ang ila amay pareho sang mga pana sa kamot sang isa ka soldado.[a]
Bulahan ang tawo nga may madamo nga mga anak,[b]
kay mabuligan siya kon mag-atubangay sila sang iya mga kaaway sa hukmanan.

Notas al pie

  1. 127:4 Ang buot silingon, bintaha para sa amay nga may mga kabataan siya sang bataon pa siya sang sa tigulang na siya.
  2. 127:5 anak: sa literal, pana.

New International Version

Psalm 127

Psalm 127

A song of ascents. Of Solomon.

Unless the Lord builds the house,
    the builders labor in vain.
Unless the Lord watches over the city,
    the guards stand watch in vain.
In vain you rise early
    and stay up late,
toiling for food to eat—
    for he grants sleep to[a] those he loves.

Children are a heritage from the Lord,
    offspring a reward from him.
Like arrows in the hands of a warrior
    are children born in one’s youth.
Blessed is the man
    whose quiver is full of them.
They will not be put to shame
    when they contend with their opponents in court.

Notas al pie

  1. Psalm 127:2 Or eat— / for while they sleep he provides for