Ang Pulong Sang Dios

Salmo 119

Ang Kasuguan sang Dios

1Bulahan ang mga tawo nga wala kasawayan ang ila kabuhi, nga nagakabuhi suno sa kasuguan sang Ginoo.
Bulahan ang mga tawo nga nagasunod sa mga pagpanudlo sang Dios, nga nagatuman sa iya sa ila bug-os nga tagipusuon.
Wala sila nagahimo sang malain kundi nagasunod sila sa mga pamaagi sang Dios.
Ginoo, ginhatag mo sa amon ang imo mga pagsulundan agod tumanon namon ini nga may katutom.
Dako gid ang akon handom nga ang akon pagkabuhi permi matutom sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
Kon tumanon ko ang tanan mo nga mga sugo, indi ako mahuy-an.
Dayawon ko ikaw nga may matinlo nga tagipusuon samtang nagatuon ako sang imo matarong nga mga sugo.
Tumanon ko ang imo mga pagsulundan, gani indi gid ako pagpabay-i.

Ano bala ang himuon sang isa ka pamatan-on agod mangin matinlo ang iya kabuhi?
Ang iya himuon amo ang pagsunod sa imo pulong.
10 Nagadangop ako sa imo sa bug-os ko nga tagipusuon,
gani indi pag-itugot nga talikdan ko ang imo mga sugo.
11 Ginatipigan ko ang imo pulong sa akon tagipusuon agod indi ako makasala sa imo.
12 Dalayawon ikaw, Ginoo!
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
13 Ginasulit-sulit ko hambal ang tanan nga sugo nga imo ginhatag.
14 Nagakalipay ako sa pagsunod sang imo mga pagpanudlo, labaw pa sa kalipay nga ginahatag sang manggad.
15 Nagapamalandong ako sa imo mga pagsulundan
kag ginahunahuna ko sing maayo ang imo mga pamaagi.
16 Nagakalipay ako sa imo mga pagsulundan
kag indi ko pagkalimtan ang imo pulong.

17 Magmaayo ka sa akon nga imo alagad
agod padayon ako nga magkabuhi kag magtuman sang imo pulong.
18 Buksi ang akon hunahuna
agod nga maintiendihan ko ang matahom nga mga kamatuoran sa imo kasuguan.
19 Umalagi lang ako sa sining kalibutan,
gani ipahayag sa akon ang imo mga sugo.
20 Sa tanan nga tion nagahandom gid ako sa paghibalo sang imo mga sugo.
21 Ginasabdong mo ang mga bugalon, nga imo ginapakamalaot.
Ini sila nagatalikod sa imo mga sugo.
22 Ilikaw ako sa ila nga pagpakahuya kag pagyaguta,
kay ginatuman ko ang imo mga pagpanudlo.
23 Bisan pa magtipon ang mga manugdumala sa paglibak sa akon,
ako nga imo alagad magapamalandong sa imo mga pagsulundan.
24 Ang imo mga pagpanudlo nagahatag sa akon sang kalipay;
amo ini ang akon manuglaygay.

25 Daw mapatay na ako, gani padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
26 Ginsugid ko sa imo ang parte sa akon kabuhi kag ginpamatian mo ako.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
27 Paintiendiha ako sang imo mga pagsulundan
agod mapamalandungan ko ang imo makatilingala nga mga binuhatan.
28 Daw malumos ako sa kasubo, gani pabaskuga ako suno sa imo promisa.
29 Buligi ako nga indi magkabuhi nga madaya;
kag kaluoyi ako nga matuman ko ang imo kasuguan.[a]
30 Ginpili ko ang husto nga dalan;
gusto ko gid nga magsunod sa imo mga sugo.
31 Ginasunod ko, Ginoo, ang imo mga pagpanudlo,
gani indi pag-itugot nga mahuy-an ako.
32 Ginatinguhaan ko gid ang pagkabuhi nga matinumanon sa imo mga sugo tungod kay ginadugangan mo ang akon pag-intiendi.[b]

33 Tudlui ako, Ginoo, sang imo mga pagsulundan,
kag pagatumanon ko ini hasta san-o.
34 Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo kasuguan,
kag sundon ko ini kag tipigan sa bug-os ko nga tagipusuon.
35 Tuytuyi ako sa pagsunod sang imo mga sugo,
kay sa sini may kalipay ako.
36 Hatagi ako sang handom sa pagtuman sang imo mga pagpanudlo sang sa paghandom nga magmanggaranon.
37 Ilikaw ako sa paghandom sang mga butang nga wala sing pulos.
Padayuna[c] ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
38 Tumana ang imo promisa sa akon nga imo alagad, nga ginapromisa mo sa mga nagatahod sa imo.
39 Kuhaa ang mga pagpakahuya sa akon nga akon ginakahadlukan
kay ginakabig ko nga maayo ang imo mga sugo.
40 Luyag ko nga magtuman sang imo mga pagsulundan.
Tungod nga ikaw matarong, padayuna[d] ang akon kabuhi.

41 Ginoo, ipakita ang imo paghigugma kag pagluwas sa akon, suno sa imo promisa.
42 Dayon masabat ko ang mga nagapakahuya sa akon,
kay nagasalig ako sa imo mga pulong.
43 Pahambala ako sang imo matuod nga mga pulong sa tanan nga tion,
kay ang akon paglaom ara lamang sa imo mga sugo.
44 Permi ko tumanon ang imo kasuguan hasta san-o.
45 Magakabuhi ako nga may kahilwayan,
kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo nga pagsulundan.
46 Indi ako magkahuya sa pagsugid sang imo mga pagpanudlo sa atubangan sang mga hari.
47 Nagakalipay gid ako sa pagsunod sa imo mga sugo nga akon ginahigugma.
48 Ginatahod ko ang imo mga sugo nga akon ginahigugma,
kag ginapamalandungan ko ang imo mga pagsulundan.

49 Dumduma ang imo promisa sa akon nga imo alagad,
kay sa sina ginahatagan mo ako sang paglaom.
50 Ang imo promisa nagapabuhi sa akon kag nagahatag sa akon sang kalipay sa akon mga pag-antos.
51 Puwerte gid ang paghikay sa akon sang mga bugalon,
pero wala ako nagabiya sa imo kasuguan.
52 Ginoo, ginadumdom ko ang imo mga sugo nga dugay na nimo nga ginhatag,
kay nagahatag ini sa akon sang kalipay.
53 Akig gid ako katama tungod sa mga malaot, nga nagasikway sang imo kasuguan.
54 Nagakanta ako parte sa imo mga pagsulundan bisan diin ako mag-estar.[e]
55 Ginoo, sa kagab-ihon ginadumdom ko ikaw kag ang imo kasuguan, kon paano ko ini matuman.
56 Amo ini ang akon kalipay: ang pagsunod sa imo mga pagsulundan.

57 Ikaw lang gid Ginoo ang akon kinahanglan.
Nagapromisa ako sa pagtuman sang imo mga pulong.
58 Ginapangabay ko ikaw sa bug-os ko nga tagipusuon nga kaluoyan mo ako suno sa imo promisa.
59 Ginhunahuna ko kon paano ako nagkabuhi,
kag nagdesisyon ako nga magsunod sa imo mga pagpanudlo.
60 Ginatuman ko gilayon ang imo mga sugo.
61 Bisan pa ginagapos ako sang mga malaot, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
62 Bisan pa sa tungang gab-i nagamata ako sa pagpasalamat sa imo tungod sang imo matarong nga mga sugo.
63 Abyan ako sang tanan nga nagatahod sa imo kag nagatuman sang imo mga pagsulundan.
64 Ginoo, ginahigugma mo ang tanan nga tawo sa kalibutan.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.

65 Ginoo, magmaayo ka sa akon nga imo alagad, suno sa imo promisa.
66 Hatagi ako sang kaalam kag ihibalo
kay nagasalig ako sa imo mga sugo.
67 Sang una, sang wala mo pa ako pagdisiplinaha, nagbiya ako sa imo,
pero subong ginatuman ko na ang imo pulong.
68 Maayo ka gid kag maayo ang imo mga ginahimo.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
69 Bisan ginabutang-butangan ako sang mga bugalon, ginatuman ko gihapon ang imo mga pagsulundan sa bug-os ko nga tagipusuon.
70 Ina nga mga bugalon wala sing pag-intiendi sa imo kasuguan,
pero ako iya nagakalipay sa pagsunod sini.
71 Maayo nga ginsilutan mo ako,
kay paagi sini nakatuon ako sang imo mga pagsulundan.
72 Para sa akon, ang kasuguan nga imo ginhatag mas bilidhon pa sang sa madamo gid nga manggad.

73 Gintuga mo ako kag ginporma;
hatagi ako sang pag-intiendi agod makatuon ako sang imo mga sugo.
74 Nagakalipay ang mga nagatahod sa imo kon makita nila ako,
kay nagasalig ako sa imo pulong.
75 Nakahibalo ako, Ginoo, nga matarong ang imo mga sugo.
Kag tungod nga matutom ka, gindisiplina mo ako.
76 Kabay pa nga lipayon mo ako sang imo gugma suno sa imo promisa sa akon nga imo alagad.
77 Kaluoyi ako agod padayon ako nga magakabuhi,
kay nagakalipay ako sa pagsunod sa imo kasuguan.
78 Kabay pa nga mahuy-an ang mga bugalon tungod kay ginabutang-butangan nila ako.
Kon sa akon, magapamalandong ako sa imo mga pagsulundan.
79 Kabay pa nga magpalapit sa akon ang mga nagatahod sa imo kag nakahibalo sang imo mga pagpanudlo.
80 Kabay pa nga tumanon ko sa bug-os ko nga tagipusuon ang imo mga pagsulundan agod indi ako mahuy-an.

81 Ginakapoy na ako sa paghulat sang imo pagluwas sa akon,
pero nagasalig ako sa imo pulong.
82 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa.
Nagapamangkot ako, “San-o mo pa bala ako pabaskugon kag lipayon?”
83 Bisan pa pareho na ako sa indi na mapuslan nga panit nga suludlan sang bino, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
84 Hasta san-o pa bala ang akon paghulat?
San-o mo pa bala silutan ang mga nagahingabot sa akon nga imo alagad?
85 Nagkutkot sang mga buho sa pagsiod sa akon ang mga bugalon nga wala nagasunod sa imo kasuguan.
86 Masaligan gid ang tanan mo nga mga sugo.
Buligi ako, kay ginahingabot ako sang mga tawo bisan wala sing kabangdanan.
87 Diutayan na lang ako nila mapatay,
pero wala ko ginsikway ang imo mga pagsulundan.
88 Tipigi ang akon kabuhi suno sa imo gugma;
tumanon ko ang pagpanudlo nga ginhatag mo.

89 Ginoo, ang imo pulong magapadayon sa wala sing katapusan;
malig-on ini pareho sa langit.
90 Ang imo katutom nagapadayon hasta san-o.
Ginpahamtang mo sing malig-on ang kalibutan, gani nagapabilin ini.
91 Ang tanan nga butang nagapabilin hasta subong tungod sa imo pagbuot.
Kay ini sila nagaalagad sa imo.
92 Kon ang imo kasuguan wala nagalipay sa akon, kuntani napatay na ako tungod sang akon pag-antos.
93 Indi ko gid pagkalimtan ang imo mga pagsulundan,
kay paagi sini ginapadayon[f] mo ang akon kabuhi.
94 Imo ako, gani luwasa ako!
Kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
95 Nagahulat ang mga malaot sa pagpatay sa akon,
pero pamalandungan ko ang imo mga pagpanudlo.
96 Nakita ko nga ang tanan nga butang may limitasyon,
pero ang imo mga sugo wala.

97 Daw ano ang paghigugma ko sang imo kasuguan.
Ginapamalandungan ko gid ini permi.
98 Kag tungod nga ari sa akon permi ang imo mga sugo,
mas maalam ako sang sa akon mga kaaway.
99 Madamo pa ang akon naintiendihan sang sa akon mga manunudlo,
kay ang imo pagpanudlo amo ang akon ginapamalandungan.
100 Labaw pa ang akon pag-intiendi sang sa mga tigulang,
kay ginatuman ko ang imo mga pagsulundan.
101 Ginalikawan ko ang tanan nga malain nga pagginawi agod matuman ko ang imo pulong.
102 Wala ako nagbiya sa imo mga sugo,
kay ikaw ang nagatudlo sa akon.
103 Daw ano katam-is sang imo mga promisa, mas matam-is pa ini sang sa dugos.
104 Nagakuha ako sing pag-intiendi halin sa imo mga pagsulundan,
gani ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

105 Ang imo pulong pareho sa suga nga nagahatag kasanag sa akon alagyan.
106 Tumanon ko gid ang akon ginsumpa nga magsunod sa imo matarong nga mga sugo.
107 Puwerte gid ang akon pag-antos;
padayuna ang akon kabuhi, Ginoo, suno sa imo promisa.
108 Batuna, Ginoo, ang akon kinabubut-on nga pagdayaw sa imo,
kag tudlui ako sang imo mga sugo.
109 Bisan pa ara ako permi sa peligro sang kamatayon, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
110 Nagbutang sang siod para sa akon ang mga malaot,
pero wala ako magbiya sa imo mga pagsulundan.
111 Ang imo mga pagpanudlo amo ang akon bilidhon nga pagkabutang sa wala sing katapusan,
kay amo ini ang akon kalipay.
112 Nagdesisyon ako nga tumanon ko gid ang imo mga pagsulundan hasta san-o.

113 Ginakaugtan ko ang mga tawo nga indi mainunungon sa imo,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
114 Ikaw ang akon palanaguan kag manugprotektar;
nagasalig ako sa imo pulong.
115 Palayo kamo sa akon, kamo nga mga nagahimo sing malain,
agod matuman ko ang mga sugo sang akon Dios.
116 Hatagi ako sang kusog suno sa imo promisa
agod padayon ako nga magakabuhi;
kag indi pag-itugot nga mapaslawan ako sa akon paglaom sa imo.
117 Buligi ako agod maluwas ako;
kag isentro ko permi ang akon hunahuna sa imo mga pagsulundan.
118 Ginasikway mo ang tanan nga nagabiya sa imo mga pagsulundan.
Sa pagkamatuod, ang ila pagpanunto wala sing pulos.
119 Ginakabig mo nga pareho sa basura ang tanan nga malaot nga mga tawo diri sa kalibutan.
Tungod sini ginahigugma ko ang imo pagpanudlo.
120 Nagakurog ako sa kahadlok sa imo;
nahadlok gid ako sa imo paghukom.[g]

121 Ginhimo ko ang matarong kag husto,
gani indi ako pagpabay-i sa akon mga kaaway.
122 Magpromisa ka nga buligan mo ako nga imo alagad;
indi pag-itugot nga piguson ako sang mga bugalon.
123 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa nga luwason mo ako.
124 Himua sa akon nga imo alagad ang suno sa imo paghigugma,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
125 Alagad mo ako, gani hatagi ako sing pag-intiendi
agod maintiendihan ko ang imo mga pagpanudlo.
126 Ginoo, tion na ini nga maghulag ka,
kay wala na nagasunod ang mga tawo sa imo kasuguan.
127 Tungod nga ginahigugma ko ang imo mga sugo labaw pa sa bulawan, bisan pa sa pinakapuraw nga bulawan,
128 kag tungod nga ginasunod ko ang tanan mo nga pagsulundan,
ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

129 Maayo gid ang imo mga pagpanudlo,
gani ginasunod ko ini sa bug-os ko nga tagipusuon.
130 Ang pagpahayag sang imo mga pulong nagahatag sang kasanag sa hunahuna sang mga tawo kag kaalam sa mga wala sing alam.
131 Puwerte gid ang akon handom sa imo mga sugo.
132 Talupangda ako kag kaluoyi, pareho sang imo ginahimo permi sa mga nagahigugma sa imo.
133 Tuytuyi ako paagi sa imo pulong;
indi pag-itugot nga gamhan ako sang kalautan.
134 Luwasa ako sa mga nagapigos sa akon
agod matuman ko ang imo mga pagsulundan.
135 Ipakita ang imo kaayo sa akon nga imo alagad,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
136 Puwerte gid ang akon hilibion tungod kay wala nagtuman ang mga tawo sa imo kasuguan.

137 Matarong ka, Ginoo, kag husto ang imo mga sugo.
138 Matarong kag masaligan gid ang mga pagpanudlo nga ginhatag mo.
139 Puwerte gid ang akon kaakig kay ginasikway sang akon mga kaaway ang imo mga pulong.
140 Napamatud-an nga masaligan gid ang imo promisa,
kag ini ginahigugma ko nga imo alagad.
141 Bisan kubos ako kag ginahikayan, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
142 Wala sing katapusan ang imo pagkamatarong
kag matuod ang imo kasuguan.
143 Nag-abot sa akon ang kalisod kag kasakit, pero ang imo mga sugo naghatag sa akon sang kalipay.
144 Matarong ang imo mga pagpanudlo sa wala sing katapusan.
Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo mga pagpanudlo agod padayon ako nga magakabuhi.

145 Nagapanawag ako sa imo, Ginoo, sa bug-os ko nga tagipusuon;
sabta ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagsulundan.
146 Nagapanawag ako sa imo;
luwasa ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagpanudlo.
147 Nagabugtaw ako sa wala pa magbutlak ang adlaw
kag nagapangayo ako sang bulig sa imo.
Nagasalig ako sa imo promisa.
148 Nagapulaw ako sa bilog nga gab-i sa pagpamalandong sang imo mga promisa.
149 Pamatii ako, Ginoo, suno sa imo gugma;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[h]
150 Nagapalapit sa akon ang mga malaot nga nagahingabot sa akon, nga nagasikway sang imo kasuguan.
151 Pero malapit ka sa akon, Ginoo; kag masaligan[i] ang tanan mo nga mga sugo.
152 Sa akon nga pagtuon sang imo mga pagpanudlo, dugay na nga nahibaluan ko nga ang ining imo mga pagpanudlo ginhimo mo nga magpadayon sa wala sing katapusan.

153 Tan-awa bala ang akon pag-antos kag luwasa ako,
kay wala ko ginkalimtan ang imo kasuguan.
154 Depensahi ako sa mga nagaakusar sa akon kag luwasa ako;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
155 Indi maluwas ang mga malaot, kay wala sila nagatinguha sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
156 Dako ang imo kaluoy, Ginoo;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[j]
157 Madamo nga mga kaaway ang nagahingabot sa akon,
pero wala gid ako magbiya sa imo mga pagpanudlo.
158 Ginakangil-aran ko ang mga indi matutom sa imo,
kay wala nila ginatuman ang imo pulong.
159 Tan-awa, Ginoo, kon daw ano ang akon paghigugma sa imo mga pagsulundan.
Padayuna ang akon kabuhi suno sa imo gugma.
160 Matuod ang tanan mo nga pulong,
kag wala sing katapusan ang tanan mo nga matarong nga mga sugo.

161 Ginahingabot ako sang mga manugdumala bisan wala sing kabangdanan,
pero ang akon tagipusuon nagatahod gid sa imo pulong.
162 Nagakalipay ako sa imo promisa pareho sa isa ka tawo nga nakakita sang dako nga manggad.
163 Ginakaugtan ko kag ginakangil-aran ang kabutigan,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
164 Makapila[k] ako magdayaw sa imo sa isa ka adlaw, tungod sang imo matarong nga mga sugo.
165 Makaangkon sang maayo gid nga kahimtangan ang mga nagahigugma sang imo kasuguan,
kag wala sing may makalaglag sa ila.
166 Nagalaom ako nga imo ako luwason, Ginoo,
kag nagasunod ako sa imo mga sugo.
167 Dako gid ang akon paghigugma sa imo mga pagpanudlo,
gani ginatuman ko gid ini.
168 Nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahimo,
gani ginatuman ko ang imo mga pagsulundan kag mga pagpanudlo.

169 Ginoo, kabay pa nga pamatian mo ang akon pagpanawag sa imo.
Hatagi ako sang pag-intiendi suno sa imo promisa.
170 Kabay pa nga pamatian mo ang akon pangamuyo.
Luwasa ako suno sa imo promisa.
171 Magadayaw ako permi sa imo,
kay gintudluan mo ako sang imo mga pagsulundan.
172 Magakanta ako parte sa imo pulong,
kay matarong ang tanan mo nga mga sugo.
173 Kabay pa nga handa ka permi sa pagbulig sa akon,
kay ginpili ko ang pagtuman sang imo mga pagsulundan.
174 Nagahandom ako nga luwason mo ako, Ginoo.
Ang imo kasuguan nagahatag sa akon sang kalipay.
175 Padayuna ang akon kabuhi agod madayaw ko ikaw,
kag kabay pa nga magbulig sa akon ang imo mga sugo.
176 Nagtalang ako pareho sa nadula nga karnero,
gani pangitaa ako nga imo alagad
kay wala ko ginkalimtan ang imo mga sugo.

Notas al pie

  1. 119:29 nga matuman ko ang imo kasuguan: ukon, paagi sa imo kasuguan.
  2. 119:32 ginadugangan… pag-intiendi: ukon, ginapalipay mo ako.
  3. 119:37 padayuna: ukon, bag-uha.
  4. 119:40 padayuna: ukon, bag-uha.
  5. 119:54 bisan… mag-estar: ukon, diri sa kalibutan nga sa diin umalagi lang ako.
  6. 119:93 ginapadayon: ukon, ginabag-o.
  7. 119:120 nahadlok… paghukom: ukon, nagatahod ako sa imo mga sugo.
  8. 119:149 paghukom: ukon, mga sugo.
  9. 119:151 masaligan: ukon, matuod.
  10. 119:156 paghukom: ukon, mga sugo.
  11. 119:164 Makapila: sa literal, Pito ka beses.

O Livro

Salmos 119

1Felizes aqueles que andam por caminhos rectos, que andam de acordo com a lei do Senhor.
Felizes os que obedecem à vontade de
    Deus, e que o procuram de todo o coração.
E também os que não praticam a maldade,
    antes andam nos seus caminhos.
Deste-nos os teus mandamentos
    para lhes obedecermos cuidadosamente.
Oxalá a minha vida fosse dirigida
    de molde a que eu pudesse seguir os teus estatutos.
Então, nunca teria ocasião de ficar envergonhado,
    pois toda a minha conduta seria fiel à tua lei.
Só depois de ter estudado e aprendido bem os teus preceitos,
    é que serei capaz de te louvar como deve ser.
Não me abandones, de forma nenhuma,
    Senhor, para que possa obedecer aos teus estatutos.

&

Como podem os jovens permanecer puros?
    É conformando as suas vidas com a tua palavra!
10 Procurei-te de todo o meu coração;
    não deixes então que me desvie nunca dos teus ensinamentos.
11 Guardei a tua palavra no meu coração
    para poder manter-me afastado do pecado.
12 Louvado sejas tu, Senhor!
    Então, ensina-me os teus mandamentos.
13 Sou capaz de recitar fielmente as tuas leis.
14 Sinto-me muito mais feliz andando de acordo com os teus ensinos
    do que passando o tempo a acumular riquezas.
15 Medito nos teus preceitos,
    esforçando-me por conformar a minha vida com eles.
16 Os teus estatutos são toda a minha alegria.
Nunca me hei-de esquecer da tua palavra.

&

17 Abençoa a minha vida,
    para que possa continuar a viver obedecendo à tua palavra.
18 Abre-me os olhos
    para que constate todas as maravilhas que há na tua lei.
19 Aqui na Terra sou um peregrino;
    por isso bem preciso dos teus mandamentos.
20 Vivo todo o tempo ansioso pelas tuas instruções.
21 Repreendes severamente os orgulhosos pecadores,
    que rejeitam os teus mandamentos.
22 Não permitas que zombem de mim,
    porque eu obedeço aos teus ensinamentos.
23 Os poderosos reúnem-se para decidirem
    e combinarem como hão-de fazer-me mal.
    Mas eu continuo confiadamente a estudar os teus estatutos.
24 A tua lei é para mim todo o meu prazer.
    Ela é o meu único conselheiro.

&

25 Estou completamente desanimado.
    Reanima-me com a tua palavra.
26 Contei-te toda a minha vida. Tu ouviste-me.
    Agora dá-me as tuas instruções.
27 Faz-me entender tudo o que diga respeito aos teus preceitos.
    Pois é só assim que poderei reflectir nas tuas maravilhas.
28 A minha alma consome-se de tristeza;
    fortalece-me com a tua palavra.
29 Desvia-me de tudo o que for falsidade,
    e ajuda-me, pela tua misericórdia, a aprender com a tua lei.
30 Escolhi o caminho da verdade.
    Tomei a firme decisão de seguir os teus decretos.
31 Apego-me aos teus mandamentos;
    certamente não me deixarás decepcionado.
32 Senhor, põe em mim cada vez mais vontade de te obedecer, e então hei-de andar de acordo com os teus mandamentos.

&

33 Ensina-me, Senhor, o caminho na vida conforme a tua vontade.
    Manter-me-ei nele até ao fim da vida.
34 Dá-me sempre entendimento para poder obedecer à tua lei,
    pois quero segui-la de todo o coração.
35 Faz-me viver de acordo com os teus mandamentos,
    porque com eles me sinto bem feliz!
36 Inclina os meus desejos à obediência aos teus preceitos,
    e não à ganância.
37 Não deixes que me atraia pelas coisas efémeras deste mundo,
    mas concede-me que viva de acordo com o teu caminho.
38 Confirma as promessas que me tens feito,
    porque o meu desejo é honrar-te.
39 Não deixes que me desprezem por te obedecer;
    pois as tuas leis são boas.
40 Desejo muito seguir os teus preceitos.
    Renova a minha vida de acordo com a tua justiça.

&

41 Cobre a minha vida com a tua misericórdia
    e com a tua salvação, a tua palavra.
42 E assim terei alguma coisa a responder ao que me ataca,
    pois apoio-me na tua palavra.
43 Que eu nunca me esqueça da palavra da verdade,
    pois é a minha única esperança.
44 Porque é assim que poderei obedecer continuamente à tua lei,
    nesta vida e até na eternidade!
45 E é assim que desfrutarei da liberdade:
    procurando seguir os teus preceitos.
46 Poderei dessa forma anunciar os teus mandamentos
    até na presença de governantes, sem ter de me envergonhar.
47 Tenho toda a alegria nos teus mandamentos,
    porque os amo.
48 A minha oração é que nunca deixe os teus estatutos,
    não só porque os amo,
    mas também porque quero meditar neles.

&

49 Lembra-te das promessas que me fizeste
    porque elas são a minha única esperança.
50 Isso tem sido a minha consolação no meio das angústias;
    porque só a tua palavra pode renovar-me a vida.
51 Gente orgulhosa zombou de mim.
    Mas apesar disso nunca me desviei da tua lei.
52 Pelo contrário: lembrei-me do valor eterno dos teus ensinamentos
    e isso deu-me uma grande força.
53 Fico revoltadíssimo
    quando vejo gente pecadora desprezando a tua lei.
54 Os teus estatutos têm sido a fonte dos meus cânticos,
    durante os anos da minha peregrinação terrena.
55/56 Até mesmo de noite o teu nome está presente no meu espírito, Senhor.
    Mas se faço isso é porque obedeço aos teus mandamentos.

&

57 Senhor, tu mesmo és tudo quanto eu possuo.
    Por isso tomo o compromisso de obedecer às tuas palavras.
58 Desejo, de todo o coração, ter-te ao meu lado.
    Tem piedade de mim segundo a tua palavra.
59 Pus-me a reflectir nos caminhos que tenho trilhado na vida
    e decidi conduzir-me segundo os teus preceitos.
60 Sem demora, sem hesitações,
    comecei a obedecer aos teus mandamentos.
61 Homens perversos prenderam-me e roubaram-me;
    apesar disso nunca deixei de seguir a tua lei.
62 Se desperto a meio da noite,
    é para te louvar pelas tuas leis tão perfeitas!
63 Os meus verdadeiros amigos são todos os que te temem
    e guardam os teus preceitos.
64 A Terra, Senhor, está cheia de provas da tua bondade!
    Ensina-me os teus estatutos!

&

65 Tens-me feito muito bem, Senhor,
    aliás de acordo com as tuas promessas.
66 Agora, ensina-me a ajuizar correctamente,
    e dá-me a verdadeira sabedoria,
    pois creio nos teus mandamentos.
67 Andava errado até ao momento em que me castigaste e corrigiste.
    E agora sigo fielmente a tua palavra.
68 Tu és bom e só o bem sai de ti.
    Ensina-me os teus estatutos!
69 Homens orgulhosos forjaram mentiras contra mim;
    mas a verdade é que, de todo o coração,
    tenho obedecido aos teus preceitos!
70 São mentes embotadas e estúpidas.
    Mas quanto a mim todo o meu prazer está na tua lei.
71 O castigo que me fizeste sofrer sempre teve utilidade:
    fizeram-me prestar bem atenção aos teus estatutos.
72 A lei que saiu da tua boca vale para mim muito mais
    do que uma riqueza incontável em prata e ouro.

&

73 Foste tu, Senhor, quem criou o meu corpo,
    e formou a minha personalidade;
    agora dá-me entendimento para aprender os teus mandamentos.
74 Todos aqueles que te honram me recebem de braços abertos,
    pois que sabem como eu confio na tua palavra.
75 Bem sei, Senhor, que os teus juízos são justos;
    e quando me castigaste foi uma prova de que querias o meu bem.
76 Continua a dar-me a tua bondade,
    segundo as promessas que me tens feito.
77 Que a tua compaixão me envolva, para que possa continuar a viver,
    e a fazer da tua lei todo o meu prazer!
78 Que a gente altiva fique envergonhada,
    pois tratam-me de forma perversa, e sem justificação.
Mas eu continuarei a concentrar os meus pensamentos
    nos teus preceitos.
79 Juntem-se a mim todos os que te honram
    e que conhecem as tuas leis.
80 Ajuda-me a ser sempre fiel aos teus estatutos,
    para que nunca venha a haver razão de ficar envergonhado.

&

81 É verdade que me senti desesperado,
    enquanto esperava pela tua salvação.
    Mas apesar de tudo, continuei confiado na tua palavra.
82 Cansei-me de procurar ver o fim da provação
    esperando pela tua promessa.
    E ia dizendo: Quando virás tu fortalecer-me?
83 Fiquei envelhecido como um odre de vinho exposto à fumaça,
    cansado de esperar.
    No entanto não me esqueço dos teus estatutos.
84 Por quanto tempo terei ainda de esperar?
    Quando farás tu justiça contra os que me perseguem?
85 Gente má e arrogante abriu covas para que caísse nelas,
    porque não se comportam segundo a tua lei.
86 Os teus mandamentos são a verdade,
    e eles perseguem-me com mentiras.
    Portanto ajuda-me!
87 Eles quase conseguiram acabar comigo;
    mas nunca abandonei os teus preceitos.
88 Fortalece-me segundo a tua bondade,
    para poder obedecer à tua palavra.

&

89 A tua palavra, Senhor, permanece para sempre,
    imutável nos céus.
90 A tua fidelidade se estende a cada geração;
    e isto acontece com a mesma firmeza
    com que a própria Terra permanece.
91 Tudo se mantém, até hoje, segundo as tuas ordens.
    Tudo está de acordo com os teus planos.
92 Se as tuas leis não fossem a minha felicidade,
    há muito que já teria morrido de angústia.
93 Nunca me hei-de esquecer dos teus preceitos,
    pois por eles me tens dado uma vida nova.
94 Eu sou teu, Senhor! Salva-me!
    Porque sempre tenho buscado os teus mandamentos.
95 Gente perversa arma-me ciladas para me destruir,
    mas eu nunca deixarei de atentar para o teu testemunho.
96 A toda a perfeição sempre vi um limite,
    excepto para as tuas palavras.

&

97 Oh! Como eu amo a tua lei!
    Nela medito o dia inteiro.
98 Os teus mandamentos tornam-me mais sábio
    que os meus adversários,
    pois eles são o meu guia constante.
99 Sim, sou também mais sábio
    do que todos os meus mestres,
    porque estou sempre e pensar nos teus testemunhos.
100 Sou também mais sabedor do que os anciãos,
    porque obedeço e guardo os teus preceitos.
101 Desviei os meus pés de todo o caminho mau,
    pois pretendo permanecer obediente à tua palavra.
102 Não, eu não me desviei dos ensinamentos que me deste,
    porque são para mim mais doces do que o mel.
103 Sim, as tuas palavras sabem-me na boca
    melhor do que o próprio mel!
104 Sendo que foi só por meio dos teus mandamentos
    que alcancei entendimento,
    por isso recuso tudo o que seja falso ensinamento.

&

105 A tua palavra é como uma lâmpada
    que me ilumina, de noite, o caminho.
106 Já disse isto uma vez, e torno a repetir:
    Garanto que hei-de seguir o caminho das tuas justas leis.
107 Senhor, sabes como estou aflito;
    dá-me uma vida nova, segundo a tua palavra.
108 Rogo-te, Senhor, que aceites a expressão do meu louvor,
    e que me ensines os teus juízos.
109 A minha vida está constantemente em perigo;
    contudo isso não me fará esquecer a tua lei.
110 Gente descrente em Deus põe-me armadilhas no caminho;
    mas tal coisa não fez que eu me desviasse dos teus preceitos.
111 O teu testemunho é o meu tesouro,
    e sê-lo-á para sempre, pois que me enche de alegria.
112 Estou plenamente decidido a obedecer aos teus estatutos,
    até ao fim da vida.

&

113 Detesto os que não tomam uma posição firme para com Deus;
    mas quanto a mim, amo as tuas leis.
114 Tu és o meu refúgio e a minha protecção.
    A minha esperança está na tua palavra.
115 Afastem-se de mim, vocês, gente que só sabe fazer o mal;
    deixem-me praticar livremente os mandamentos do meu Deus.
116 Conserva-me a vida, Senhor, conforme a tua promessa.
    Não me deixes ficar enganado nesta minha esperança.
117 Mantém-me seguro e serei salvo.
    Os teus estatutos me farão profundamente feliz.
118 Tens rejeitado todos os que rejeitam os teus estatutos.
    Estes não estão mais do que a enganar-se a si próprios.
119 Lançaste fora, como refugo, como escória e lixo,
    toda a gente maligna.
    Por isso me sinto feliz em obedecer ao teu testemunho.
120 Tremo de medo perante ti,
    pelo respeito que tenho pelas tuas leis.

&

121 Tenho feito o que é certo, o que é de justiça;
    por isso não me abandones à mercê dos que me oprimem.
122 Senhor, tu és garantia do bem que me pode acontecer na vida.
    Não permitas que gente orgulhosa me oprima!
123 Tenho os olhos cansados de esperar pela tua salvação,
    e pela promessa da tua justiça.
124 Trata-me segundo a tua misericórdia,
    e ensina-me os teus estatutos.
125 Eu estou ao teu serviço;
    por isso dá-me inteligência
    para compreender os teus ensinamentos.
126 Senhor, chegou a hora de intervires,
    pois toda essa gente tem violado a tua lei.
127 Eu amo os teus mandamentos. São-me mais preciosos do que o ouro,
    o ouro de mais valor.
128 Conduzo-me segundo os teus preceitos.
    Detesto toda a falsidade.

&

129 Os teus testemunhos são maravilhosos;
    por isso os guardo na alma.
130 O ensino e o estudo das tuas palavras dá luz,
    e esclarece os mais simples de entendimento.
131 Por isso todo o meu ser está na espectativa
    de receber e de se alimentar dos teus mandamentos.
132 Vem, Senhor, e tem piedade de mim,
    conforme costumas ter com os que te amam.
133 Mantém-me sempre no caminho da tua palavra,
    para que nunca seja vencido pelo mal.
134 Livra-me da opressão dos homens maus,
    para que possa sempre obedecer aos teus preceitos.
135 Senhor, inclina-te com o teu amor sobre a minha vida,
    e ensina-me os teus estatutos.
136 Quando vejo a forma como as tuas leis são desprezadas,
    tenho vontade de chorar de tristeza.

&

137 Senhor, tu és justo;
    e sempre julgas com rectidão.
138 Os mandamentos que ordenaste
    são justos e inteiramente correctos.
139 Fico intensamente indignado
    quando constato que os meus inimigos desprezam a tua palavra.
140 A tua palavra é exacta e perfeita,
    por isso eu, que estou ao teu serviço, a amo.
141 É verdade que sou pequeno e desprezado;
    mas não é isso que fará esquecer-me dos teus mandamentos.
142 A tua justiça é de valor eterno,
    e as tuas leis são a verdade.
143 No desespero e na angústia
    os teus mandamentos me confortam.
144 A justiça que está contida nos teus testemunhos é de valor eterno.
    Dá-me inteligência para entendê-los e viverei.

&

145 Clamei de todo o coração e disse:
    “Responde-me Senhor, e obedecerei aos teus estatutos”.
146 Chamo por ti: salva-me
    e obedecerei aos teus testemunhos.
147 Oro antes que o Sol nasça
    e decido esperar que a tua palavra se realize.
148 Fico acordado durante a noite
    para meditar na tua palavra.
149 Ouve os meus pedidos, de acordo com a tua bondade.
    Torna a dar-me a tua vida, Senhor, de acordo com a tua justiça.
150 Vem aí gente de intenções perversas,
    que foge das tuas leis.
151 Mas tu estás perto de mim, Senhor.
    Todos os teus mandamentos são a própria verdade.
152 Eu sei desde a minha infância
    que os teus testemunhos nunca hão-de passar.

&

153 Olha para a minha aflição e livra-me,
    pois que não me esqueci de cumprir as tuas leis.
154 Defende-me, Senhor, e livra-me.
    Dá-me de novo a tua vida, segundo a tua promessa.
155 Os que rejeitam Deus estão bem longe da salvação,
    pois que não têm interesse algum nos teus estatutos.
156 Senhor, a tua misericórdia é grande.
    Dá-me uma vida boa, de acordo com a tua palavra.
157 Muitos são os meus inimigos, e os que me perseguem.
    Mas não me desvio dos teus estatutos.
158 Ao ver toda essa gente transgredindo, eu aflijo-me;
    porque desprezam a tua palavra.
159 Senhor, vê como amo os teus preceitos.
    Dá-me vida de acordo com a tua bondade.
160 A tua palavra é a verdade!
    Cada um dos teus decretos vale para sempre!

&

161 Os governantes me perseguem injustamente;
    mas mantenho no meu coração o respeito pela tua palavra.
162 A felicidade que sinto com a tua palavra
    é a mesma de alguém que fica com um grande tesouro.
163 Detesto e abomino a falsidade.
    Mas amo profundamente a tua lei.
164 Durante um só dia encontro mil e uma razões de te louvar
    pelas diversas manifestações da tua justiça!
165 Muita paz têm os que amam as tuas leis;
    esses tais não tropeçam na maldade.
166 Anseio, Senhor, pela tua salvação,
    e por isso continuo a praticar os teus mandamentos.
167 A minha alma tem cumprido os teus testemunhos;
    e assim tenho aprendido a amá-los extremamente!
168 Tenho posto em prática os teus preceitos e os teus testemunhos;
    tu sabes tudo quanto eu tenho sido e feito.

&

169 Senhor, ouve as minhas orações.
    Dá-me o entendimento que prometes na tua palavra.
170 Que o meu clamor chegue até à tua presença.
    Livra-me conforme o que me dizes na tua palavra.
171 Ensinaste-me os teus estatutos
    e isso fez com que a boca se me abrisse em louvores a ti!
172 A minha língua desembaraça-se para falar da tua palavra;
    visto que todos os teus mandamentos são justos.
173 Estende a tua mão para socorrer-me,
    pois na minha vida já optei pelos teus preceitos.
174 Senhor, desejo ardentemente a tua salvação,
    e a tua lei faz-me feliz!
175 Conquanto dês vida à minha alma, poderei louvar-te perfeitamente;
    assim me ajudem os teus juízos.
176 Andei por aí vagueando tal como uma ovelha desgarrada.
    Vem ao meu encontro, pois sabes bem
    que não me esqueci dos teus mandamentos.