Ang Pulong Sang Dios

Salmo 119

Ang Kasuguan sang Dios

1Bulahan ang mga tawo nga wala kasawayan ang ila kabuhi, nga nagakabuhi suno sa kasuguan sang Ginoo.
Bulahan ang mga tawo nga nagasunod sa mga pagpanudlo sang Dios, nga nagatuman sa iya sa ila bug-os nga tagipusuon.
Wala sila nagahimo sang malain kundi nagasunod sila sa mga pamaagi sang Dios.
Ginoo, ginhatag mo sa amon ang imo mga pagsulundan agod tumanon namon ini nga may katutom.
Dako gid ang akon handom nga ang akon pagkabuhi permi matutom sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
Kon tumanon ko ang tanan mo nga mga sugo, indi ako mahuy-an.
Dayawon ko ikaw nga may matinlo nga tagipusuon samtang nagatuon ako sang imo matarong nga mga sugo.
Tumanon ko ang imo mga pagsulundan, gani indi gid ako pagpabay-i.

Ano bala ang himuon sang isa ka pamatan-on agod mangin matinlo ang iya kabuhi?
Ang iya himuon amo ang pagsunod sa imo pulong.
10 Nagadangop ako sa imo sa bug-os ko nga tagipusuon,
gani indi pag-itugot nga talikdan ko ang imo mga sugo.
11 Ginatipigan ko ang imo pulong sa akon tagipusuon agod indi ako makasala sa imo.
12 Dalayawon ikaw, Ginoo!
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
13 Ginasulit-sulit ko hambal ang tanan nga sugo nga imo ginhatag.
14 Nagakalipay ako sa pagsunod sang imo mga pagpanudlo, labaw pa sa kalipay nga ginahatag sang manggad.
15 Nagapamalandong ako sa imo mga pagsulundan
kag ginahunahuna ko sing maayo ang imo mga pamaagi.
16 Nagakalipay ako sa imo mga pagsulundan
kag indi ko pagkalimtan ang imo pulong.

17 Magmaayo ka sa akon nga imo alagad
agod padayon ako nga magkabuhi kag magtuman sang imo pulong.
18 Buksi ang akon hunahuna
agod nga maintiendihan ko ang matahom nga mga kamatuoran sa imo kasuguan.
19 Umalagi lang ako sa sining kalibutan,
gani ipahayag sa akon ang imo mga sugo.
20 Sa tanan nga tion nagahandom gid ako sa paghibalo sang imo mga sugo.
21 Ginasabdong mo ang mga bugalon, nga imo ginapakamalaot.
Ini sila nagatalikod sa imo mga sugo.
22 Ilikaw ako sa ila nga pagpakahuya kag pagyaguta,
kay ginatuman ko ang imo mga pagpanudlo.
23 Bisan pa magtipon ang mga manugdumala sa paglibak sa akon,
ako nga imo alagad magapamalandong sa imo mga pagsulundan.
24 Ang imo mga pagpanudlo nagahatag sa akon sang kalipay;
amo ini ang akon manuglaygay.

25 Daw mapatay na ako, gani padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
26 Ginsugid ko sa imo ang parte sa akon kabuhi kag ginpamatian mo ako.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
27 Paintiendiha ako sang imo mga pagsulundan
agod mapamalandungan ko ang imo makatilingala nga mga binuhatan.
28 Daw malumos ako sa kasubo, gani pabaskuga ako suno sa imo promisa.
29 Buligi ako nga indi magkabuhi nga madaya;
kag kaluoyi ako nga matuman ko ang imo kasuguan.[a]
30 Ginpili ko ang husto nga dalan;
gusto ko gid nga magsunod sa imo mga sugo.
31 Ginasunod ko, Ginoo, ang imo mga pagpanudlo,
gani indi pag-itugot nga mahuy-an ako.
32 Ginatinguhaan ko gid ang pagkabuhi nga matinumanon sa imo mga sugo tungod kay ginadugangan mo ang akon pag-intiendi.[b]

33 Tudlui ako, Ginoo, sang imo mga pagsulundan,
kag pagatumanon ko ini hasta san-o.
34 Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo kasuguan,
kag sundon ko ini kag tipigan sa bug-os ko nga tagipusuon.
35 Tuytuyi ako sa pagsunod sang imo mga sugo,
kay sa sini may kalipay ako.
36 Hatagi ako sang handom sa pagtuman sang imo mga pagpanudlo sang sa paghandom nga magmanggaranon.
37 Ilikaw ako sa paghandom sang mga butang nga wala sing pulos.
Padayuna[c] ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
38 Tumana ang imo promisa sa akon nga imo alagad, nga ginapromisa mo sa mga nagatahod sa imo.
39 Kuhaa ang mga pagpakahuya sa akon nga akon ginakahadlukan
kay ginakabig ko nga maayo ang imo mga sugo.
40 Luyag ko nga magtuman sang imo mga pagsulundan.
Tungod nga ikaw matarong, padayuna[d] ang akon kabuhi.

41 Ginoo, ipakita ang imo paghigugma kag pagluwas sa akon, suno sa imo promisa.
42 Dayon masabat ko ang mga nagapakahuya sa akon,
kay nagasalig ako sa imo mga pulong.
43 Pahambala ako sang imo matuod nga mga pulong sa tanan nga tion,
kay ang akon paglaom ara lamang sa imo mga sugo.
44 Permi ko tumanon ang imo kasuguan hasta san-o.
45 Magakabuhi ako nga may kahilwayan,
kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo nga pagsulundan.
46 Indi ako magkahuya sa pagsugid sang imo mga pagpanudlo sa atubangan sang mga hari.
47 Nagakalipay gid ako sa pagsunod sa imo mga sugo nga akon ginahigugma.
48 Ginatahod ko ang imo mga sugo nga akon ginahigugma,
kag ginapamalandungan ko ang imo mga pagsulundan.

49 Dumduma ang imo promisa sa akon nga imo alagad,
kay sa sina ginahatagan mo ako sang paglaom.
50 Ang imo promisa nagapabuhi sa akon kag nagahatag sa akon sang kalipay sa akon mga pag-antos.
51 Puwerte gid ang paghikay sa akon sang mga bugalon,
pero wala ako nagabiya sa imo kasuguan.
52 Ginoo, ginadumdom ko ang imo mga sugo nga dugay na nimo nga ginhatag,
kay nagahatag ini sa akon sang kalipay.
53 Akig gid ako katama tungod sa mga malaot, nga nagasikway sang imo kasuguan.
54 Nagakanta ako parte sa imo mga pagsulundan bisan diin ako mag-estar.[e]
55 Ginoo, sa kagab-ihon ginadumdom ko ikaw kag ang imo kasuguan, kon paano ko ini matuman.
56 Amo ini ang akon kalipay: ang pagsunod sa imo mga pagsulundan.

57 Ikaw lang gid Ginoo ang akon kinahanglan.
Nagapromisa ako sa pagtuman sang imo mga pulong.
58 Ginapangabay ko ikaw sa bug-os ko nga tagipusuon nga kaluoyan mo ako suno sa imo promisa.
59 Ginhunahuna ko kon paano ako nagkabuhi,
kag nagdesisyon ako nga magsunod sa imo mga pagpanudlo.
60 Ginatuman ko gilayon ang imo mga sugo.
61 Bisan pa ginagapos ako sang mga malaot, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
62 Bisan pa sa tungang gab-i nagamata ako sa pagpasalamat sa imo tungod sang imo matarong nga mga sugo.
63 Abyan ako sang tanan nga nagatahod sa imo kag nagatuman sang imo mga pagsulundan.
64 Ginoo, ginahigugma mo ang tanan nga tawo sa kalibutan.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.

65 Ginoo, magmaayo ka sa akon nga imo alagad, suno sa imo promisa.
66 Hatagi ako sang kaalam kag ihibalo
kay nagasalig ako sa imo mga sugo.
67 Sang una, sang wala mo pa ako pagdisiplinaha, nagbiya ako sa imo,
pero subong ginatuman ko na ang imo pulong.
68 Maayo ka gid kag maayo ang imo mga ginahimo.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
69 Bisan ginabutang-butangan ako sang mga bugalon, ginatuman ko gihapon ang imo mga pagsulundan sa bug-os ko nga tagipusuon.
70 Ina nga mga bugalon wala sing pag-intiendi sa imo kasuguan,
pero ako iya nagakalipay sa pagsunod sini.
71 Maayo nga ginsilutan mo ako,
kay paagi sini nakatuon ako sang imo mga pagsulundan.
72 Para sa akon, ang kasuguan nga imo ginhatag mas bilidhon pa sang sa madamo gid nga manggad.

73 Gintuga mo ako kag ginporma;
hatagi ako sang pag-intiendi agod makatuon ako sang imo mga sugo.
74 Nagakalipay ang mga nagatahod sa imo kon makita nila ako,
kay nagasalig ako sa imo pulong.
75 Nakahibalo ako, Ginoo, nga matarong ang imo mga sugo.
Kag tungod nga matutom ka, gindisiplina mo ako.
76 Kabay pa nga lipayon mo ako sang imo gugma suno sa imo promisa sa akon nga imo alagad.
77 Kaluoyi ako agod padayon ako nga magakabuhi,
kay nagakalipay ako sa pagsunod sa imo kasuguan.
78 Kabay pa nga mahuy-an ang mga bugalon tungod kay ginabutang-butangan nila ako.
Kon sa akon, magapamalandong ako sa imo mga pagsulundan.
79 Kabay pa nga magpalapit sa akon ang mga nagatahod sa imo kag nakahibalo sang imo mga pagpanudlo.
80 Kabay pa nga tumanon ko sa bug-os ko nga tagipusuon ang imo mga pagsulundan agod indi ako mahuy-an.

81 Ginakapoy na ako sa paghulat sang imo pagluwas sa akon,
pero nagasalig ako sa imo pulong.
82 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa.
Nagapamangkot ako, “San-o mo pa bala ako pabaskugon kag lipayon?”
83 Bisan pa pareho na ako sa indi na mapuslan nga panit nga suludlan sang bino, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
84 Hasta san-o pa bala ang akon paghulat?
San-o mo pa bala silutan ang mga nagahingabot sa akon nga imo alagad?
85 Nagkutkot sang mga buho sa pagsiod sa akon ang mga bugalon nga wala nagasunod sa imo kasuguan.
86 Masaligan gid ang tanan mo nga mga sugo.
Buligi ako, kay ginahingabot ako sang mga tawo bisan wala sing kabangdanan.
87 Diutayan na lang ako nila mapatay,
pero wala ko ginsikway ang imo mga pagsulundan.
88 Tipigi ang akon kabuhi suno sa imo gugma;
tumanon ko ang pagpanudlo nga ginhatag mo.

89 Ginoo, ang imo pulong magapadayon sa wala sing katapusan;
malig-on ini pareho sa langit.
90 Ang imo katutom nagapadayon hasta san-o.
Ginpahamtang mo sing malig-on ang kalibutan, gani nagapabilin ini.
91 Ang tanan nga butang nagapabilin hasta subong tungod sa imo pagbuot.
Kay ini sila nagaalagad sa imo.
92 Kon ang imo kasuguan wala nagalipay sa akon, kuntani napatay na ako tungod sang akon pag-antos.
93 Indi ko gid pagkalimtan ang imo mga pagsulundan,
kay paagi sini ginapadayon[f] mo ang akon kabuhi.
94 Imo ako, gani luwasa ako!
Kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
95 Nagahulat ang mga malaot sa pagpatay sa akon,
pero pamalandungan ko ang imo mga pagpanudlo.
96 Nakita ko nga ang tanan nga butang may limitasyon,
pero ang imo mga sugo wala.

97 Daw ano ang paghigugma ko sang imo kasuguan.
Ginapamalandungan ko gid ini permi.
98 Kag tungod nga ari sa akon permi ang imo mga sugo,
mas maalam ako sang sa akon mga kaaway.
99 Madamo pa ang akon naintiendihan sang sa akon mga manunudlo,
kay ang imo pagpanudlo amo ang akon ginapamalandungan.
100 Labaw pa ang akon pag-intiendi sang sa mga tigulang,
kay ginatuman ko ang imo mga pagsulundan.
101 Ginalikawan ko ang tanan nga malain nga pagginawi agod matuman ko ang imo pulong.
102 Wala ako nagbiya sa imo mga sugo,
kay ikaw ang nagatudlo sa akon.
103 Daw ano katam-is sang imo mga promisa, mas matam-is pa ini sang sa dugos.
104 Nagakuha ako sing pag-intiendi halin sa imo mga pagsulundan,
gani ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

105 Ang imo pulong pareho sa suga nga nagahatag kasanag sa akon alagyan.
106 Tumanon ko gid ang akon ginsumpa nga magsunod sa imo matarong nga mga sugo.
107 Puwerte gid ang akon pag-antos;
padayuna ang akon kabuhi, Ginoo, suno sa imo promisa.
108 Batuna, Ginoo, ang akon kinabubut-on nga pagdayaw sa imo,
kag tudlui ako sang imo mga sugo.
109 Bisan pa ara ako permi sa peligro sang kamatayon, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
110 Nagbutang sang siod para sa akon ang mga malaot,
pero wala ako magbiya sa imo mga pagsulundan.
111 Ang imo mga pagpanudlo amo ang akon bilidhon nga pagkabutang sa wala sing katapusan,
kay amo ini ang akon kalipay.
112 Nagdesisyon ako nga tumanon ko gid ang imo mga pagsulundan hasta san-o.

113 Ginakaugtan ko ang mga tawo nga indi mainunungon sa imo,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
114 Ikaw ang akon palanaguan kag manugprotektar;
nagasalig ako sa imo pulong.
115 Palayo kamo sa akon, kamo nga mga nagahimo sing malain,
agod matuman ko ang mga sugo sang akon Dios.
116 Hatagi ako sang kusog suno sa imo promisa
agod padayon ako nga magakabuhi;
kag indi pag-itugot nga mapaslawan ako sa akon paglaom sa imo.
117 Buligi ako agod maluwas ako;
kag isentro ko permi ang akon hunahuna sa imo mga pagsulundan.
118 Ginasikway mo ang tanan nga nagabiya sa imo mga pagsulundan.
Sa pagkamatuod, ang ila pagpanunto wala sing pulos.
119 Ginakabig mo nga pareho sa basura ang tanan nga malaot nga mga tawo diri sa kalibutan.
Tungod sini ginahigugma ko ang imo pagpanudlo.
120 Nagakurog ako sa kahadlok sa imo;
nahadlok gid ako sa imo paghukom.[g]

121 Ginhimo ko ang matarong kag husto,
gani indi ako pagpabay-i sa akon mga kaaway.
122 Magpromisa ka nga buligan mo ako nga imo alagad;
indi pag-itugot nga piguson ako sang mga bugalon.
123 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa nga luwason mo ako.
124 Himua sa akon nga imo alagad ang suno sa imo paghigugma,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
125 Alagad mo ako, gani hatagi ako sing pag-intiendi
agod maintiendihan ko ang imo mga pagpanudlo.
126 Ginoo, tion na ini nga maghulag ka,
kay wala na nagasunod ang mga tawo sa imo kasuguan.
127 Tungod nga ginahigugma ko ang imo mga sugo labaw pa sa bulawan, bisan pa sa pinakapuraw nga bulawan,
128 kag tungod nga ginasunod ko ang tanan mo nga pagsulundan,
ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

129 Maayo gid ang imo mga pagpanudlo,
gani ginasunod ko ini sa bug-os ko nga tagipusuon.
130 Ang pagpahayag sang imo mga pulong nagahatag sang kasanag sa hunahuna sang mga tawo kag kaalam sa mga wala sing alam.
131 Puwerte gid ang akon handom sa imo mga sugo.
132 Talupangda ako kag kaluoyi, pareho sang imo ginahimo permi sa mga nagahigugma sa imo.
133 Tuytuyi ako paagi sa imo pulong;
indi pag-itugot nga gamhan ako sang kalautan.
134 Luwasa ako sa mga nagapigos sa akon
agod matuman ko ang imo mga pagsulundan.
135 Ipakita ang imo kaayo sa akon nga imo alagad,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
136 Puwerte gid ang akon hilibion tungod kay wala nagtuman ang mga tawo sa imo kasuguan.

137 Matarong ka, Ginoo, kag husto ang imo mga sugo.
138 Matarong kag masaligan gid ang mga pagpanudlo nga ginhatag mo.
139 Puwerte gid ang akon kaakig kay ginasikway sang akon mga kaaway ang imo mga pulong.
140 Napamatud-an nga masaligan gid ang imo promisa,
kag ini ginahigugma ko nga imo alagad.
141 Bisan kubos ako kag ginahikayan, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
142 Wala sing katapusan ang imo pagkamatarong
kag matuod ang imo kasuguan.
143 Nag-abot sa akon ang kalisod kag kasakit, pero ang imo mga sugo naghatag sa akon sang kalipay.
144 Matarong ang imo mga pagpanudlo sa wala sing katapusan.
Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo mga pagpanudlo agod padayon ako nga magakabuhi.

145 Nagapanawag ako sa imo, Ginoo, sa bug-os ko nga tagipusuon;
sabta ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagsulundan.
146 Nagapanawag ako sa imo;
luwasa ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagpanudlo.
147 Nagabugtaw ako sa wala pa magbutlak ang adlaw
kag nagapangayo ako sang bulig sa imo.
Nagasalig ako sa imo promisa.
148 Nagapulaw ako sa bilog nga gab-i sa pagpamalandong sang imo mga promisa.
149 Pamatii ako, Ginoo, suno sa imo gugma;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[h]
150 Nagapalapit sa akon ang mga malaot nga nagahingabot sa akon, nga nagasikway sang imo kasuguan.
151 Pero malapit ka sa akon, Ginoo; kag masaligan[i] ang tanan mo nga mga sugo.
152 Sa akon nga pagtuon sang imo mga pagpanudlo, dugay na nga nahibaluan ko nga ang ining imo mga pagpanudlo ginhimo mo nga magpadayon sa wala sing katapusan.

153 Tan-awa bala ang akon pag-antos kag luwasa ako,
kay wala ko ginkalimtan ang imo kasuguan.
154 Depensahi ako sa mga nagaakusar sa akon kag luwasa ako;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
155 Indi maluwas ang mga malaot, kay wala sila nagatinguha sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
156 Dako ang imo kaluoy, Ginoo;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[j]
157 Madamo nga mga kaaway ang nagahingabot sa akon,
pero wala gid ako magbiya sa imo mga pagpanudlo.
158 Ginakangil-aran ko ang mga indi matutom sa imo,
kay wala nila ginatuman ang imo pulong.
159 Tan-awa, Ginoo, kon daw ano ang akon paghigugma sa imo mga pagsulundan.
Padayuna ang akon kabuhi suno sa imo gugma.
160 Matuod ang tanan mo nga pulong,
kag wala sing katapusan ang tanan mo nga matarong nga mga sugo.

161 Ginahingabot ako sang mga manugdumala bisan wala sing kabangdanan,
pero ang akon tagipusuon nagatahod gid sa imo pulong.
162 Nagakalipay ako sa imo promisa pareho sa isa ka tawo nga nakakita sang dako nga manggad.
163 Ginakaugtan ko kag ginakangil-aran ang kabutigan,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
164 Makapila[k] ako magdayaw sa imo sa isa ka adlaw, tungod sang imo matarong nga mga sugo.
165 Makaangkon sang maayo gid nga kahimtangan ang mga nagahigugma sang imo kasuguan,
kag wala sing may makalaglag sa ila.
166 Nagalaom ako nga imo ako luwason, Ginoo,
kag nagasunod ako sa imo mga sugo.
167 Dako gid ang akon paghigugma sa imo mga pagpanudlo,
gani ginatuman ko gid ini.
168 Nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahimo,
gani ginatuman ko ang imo mga pagsulundan kag mga pagpanudlo.

169 Ginoo, kabay pa nga pamatian mo ang akon pagpanawag sa imo.
Hatagi ako sang pag-intiendi suno sa imo promisa.
170 Kabay pa nga pamatian mo ang akon pangamuyo.
Luwasa ako suno sa imo promisa.
171 Magadayaw ako permi sa imo,
kay gintudluan mo ako sang imo mga pagsulundan.
172 Magakanta ako parte sa imo pulong,
kay matarong ang tanan mo nga mga sugo.
173 Kabay pa nga handa ka permi sa pagbulig sa akon,
kay ginpili ko ang pagtuman sang imo mga pagsulundan.
174 Nagahandom ako nga luwason mo ako, Ginoo.
Ang imo kasuguan nagahatag sa akon sang kalipay.
175 Padayuna ang akon kabuhi agod madayaw ko ikaw,
kag kabay pa nga magbulig sa akon ang imo mga sugo.
176 Nagtalang ako pareho sa nadula nga karnero,
gani pangitaa ako nga imo alagad
kay wala ko ginkalimtan ang imo mga sugo.

Notas al pie

  1. 119:29 nga matuman ko ang imo kasuguan: ukon, paagi sa imo kasuguan.
  2. 119:32 ginadugangan… pag-intiendi: ukon, ginapalipay mo ako.
  3. 119:37 padayuna: ukon, bag-uha.
  4. 119:40 padayuna: ukon, bag-uha.
  5. 119:54 bisan… mag-estar: ukon, diri sa kalibutan nga sa diin umalagi lang ako.
  6. 119:93 ginapadayon: ukon, ginabag-o.
  7. 119:120 nahadlok… paghukom: ukon, nagatahod ako sa imo mga sugo.
  8. 119:149 paghukom: ukon, mga sugo.
  9. 119:151 masaligan: ukon, matuod.
  10. 119:156 paghukom: ukon, mga sugo.
  11. 119:164 Makapila: sa literal, Pito ka beses.

Bibelen på hverdagsdansk

Salme 119

Guds bud

1Velsignede er de, som gør Guds vilje,[a]
    alle de, som adlyder Herrens love.
Velsignede er de, som holder fast ved hans bud,
    og søger ham af hele deres hjerte.
Vi ved, at han ønsker, vi skal følge hans vej,
    derfor vælger vi at gøre hans vilje.
Vi kender dine befalinger, Herre,
    som du forventer, vi følger til punkt og prikke.
Hvor ville jeg dog inderligt ønske,
    at jeg kunne følge dine bud uden at vakle.
Ved at fokusere på alle dine befalinger
    undgår jeg at blive gjort til skamme.
Vore hjerter bryder ud i tak,
    når vi forstår dine retfærdige love.
Vær tålmodig med mig,
    for jeg ønsker at adlyde dine bud.

Lydighed

Jeg opfordrer de unge til at følge dit ord,
    for det hjælper dem til at blive på din vej.
10 Jeg søger dig af hele mit hjerte,
    lad mig ikke fare vild fra dine bud.
11 Jeg gemmer dit ord i mit hjerte
    for ikke at synde imod dig.
12 Jeg lover og priser dig, Herre,
    lær mig alle dine lovbud.
13 Jeg gentager igen og igen
    alle de bud, du har givet mig.
14 Jeg glæder mig over dine befalinger,
    som var de alverdens rigdomme.
15 Jeg grunder over dine formaninger
    og holder fast ved dine forskrifter.
16 Jeg glæder mig over din vejledning
    og vil aldrig glemme dit ord.

At følge Guds lov giver glæde og styrke

17 Lad mig få øjnene op for din godhed,
    så jeg kan tjene dig hele mit liv.
18 Luk mine øjne op, så jeg kan se
    de vidunderlige ting i din lov.
19 Livet her på jorden er kort,
    og jeg har brug for dine love til at lede mig.
20 Længslen efter at kende dig ligger i mit hjerte,
    mind mig om dine love hver eneste dag.
21 Lovløse mennesker, der gør oprør mod dig,
    vil blive dømt for deres egenrådige stolthed.
22 Lad dem ikke hovere over mig,
    fordi jeg adlyder dine bud.
23 Lederne i samfundet bagtaler mig,
    men jeg vil tjene dig og handle på dit ord.
24 Lovene, du har givet mig, gør mig glad,
    og jeg ønsker at følge din vejledning.

Guds lov giver styrke i modgang

25 Jeg er nedslået og fortvivlet.
    Giv mig nyt mod ved dit ord.
26 Jeg fortalte dig det hele, og du hjalp mig.
    Lær du mig nu dine principper.
27 Jeg vil gerne forstå hensigten med dine bud,
    og jeg beundrer dine gode love.
28 Jeg føler mig så udkørt og trist.
    Styrk mig ved dit ord.
29 Jeg vil altid være ærlig over for dig,
    lad din lov forvandle min karakter.
30 Jeg har valgt at være trofast,
    sat mig for at følge dine lovbud.
31 Jeg klynger mig til dit ord,
    for jeg ved, du ikke skuffer mig, Herre.
32 Jeg vil ivrigt adlyde alle dine bud,
    for du har givet mig viljen til at gøre det.

Længslen efter at leve i lydighed mod Guds lov

33 Lær mig at følge dine love, Herre,
    så jeg altid er lydig imod dem.
34 Lad mig vokse i forståelsen af din lov,
    så jeg kan holde den af hele mit hjerte.
35 Led mig fremad på lydighedens vej,
    for at følge dine bud er min lyst.
36 Lad mit hjertes ønske være at følge dit ord
    i stedet for at stræbe efter penge og profit.
37 Livet uden dig er ikke andet end tomhed,
    men at følge dit ord giver mig indhold i livet.
38 Lad mig hvile i troen på dine løfter,
    som gælder alle, der adlyder dig.
39 Lad dem, der håner mig, blive til skamme,
    for jeg ved, at dine bud er gode.
40 Længslen efter dine love ligger i mit hjerte,
    hjælp mig til altid at efterleve dem.

Tillid til Guds hjælp og indgriben

41 Du har lovet at redde mig, Herre.
    Vis mig nu din trofasthed og grib ind.
42 Det er dit ord, jeg har sat min lid til.
    Giv mig et svar til dem, der håner mig.
43 Det, at du redder mig og griber ind,
    vil bevise, at det, jeg har sagt om dig, er sandt.
44 Da vil jeg altid holde din lov,
    både nu og til evig tid.
45 Det giver mig en vældig frimodighed,
    at jeg bygger mit liv på dine love.
46 Derfor skammer jeg mig ikke over dit ord,
    men forkynder det frimodigt selv for konger.
47 Det er en stor glæde at kende dine bud.
    Åh, hvor jeg elsker dem.
48 Dagligt rækker jeg hænderne ud efter dem.
    Det fryder mig at kunne meditere over dem.

Guds trøst under vanskelige forhold

49 Herre, jeg tjener dig i tillid til dine løfter,
    for det er dem, der giver mig håb.
50 Hver gang jeg kommer ud for modstand,
    giver dit ord mig nyt mod på livet.
51 Hån og spot hagler ned over mig,
    men jeg holder fast ved dit ord.
52 Herre, jeg holder mig dine bud for øje,
    de har stået deres prøve, og de giver mig trøst.
53 Harmen vælder op i mig,
    når de gudløse gør nar af dine bud.
54 Hvor jeg end opholder mig,
    hylder jeg dine befalinger med glæde.
55 Herre, selv om natten tænker jeg på dig,
    også da vil jeg adlyde dine bud.
56 Hver dag vil jeg følge dine bud,
    for det giver mig glæde i livet.

At handle på Guds bud

57 Jeg bygger mit liv på dig, Herre,
    og jeg har besluttet at følge dine bud.
58 Jeg beder dig af hele mit hjerte:
    vær nådig imod mig, som du har lovet.
59 Jeg har gjort status over mit liv
    og har valgt at rette mig efter dit ord.
60 Jeg vil ikke vente eller tøve,
    men straks gøre det, du siger, jeg skal.
61 Jeg vil aldrig glemme din lov,
    selv om de gudløse prøver at få mig i fælden.
62 Jeg kan stå op midt om natten
    for at takke dig for dine gode love.
63 Jeg er ven med alle, der tjener dig
    og overholder dine forordninger.
64 Jorden er fuld af din trofasthed, Herre,
    lær mig at forstå dine bud til bunds.

Guds bud og samvittigheden

65 Du har holdt dit løfte, Herre.
    Du har velsignet mig som din tjener.
66 Dine befalinger og bud er gode,
    lær mig at forstå dem og bruge dem ret.
67 Der var engang, hvor jeg gik mine egne veje,
    men du ydmygede mig, og nu følger jeg dit ord.
68 Du er god og gør altid det gode.
    Hjælp mig at adlyde dine befalinger.
69 Det kan godt være, de gudløse bagtaler mig,
    men jeg vil helhjertet holde din lov.
70 De er både tykhovedede og stivnakkede,
    men at adlyde dit ord giver mig glæde.
71 Det var godt, at du ydmygede mig,
    så jeg kunne lære at overholde dine bud.
72 Dit ord er mere værd for mig
    end guld og sølv i dynger.

En ren samvittighed

73 Dine hænder formede min krop.
    Giv mig nu forstand til at fatte dine bud.
74 De gudfrygtige hilser mig med glæde,
    for jeg har sat min lid til dit ord.
75 Dine domme er retfærdige, det ved jeg,
    du ydmygede mig for mit eget bedste.
76 Din nåde og barmhjertighed rejste mig op igen,
    akkurat som du havde lovet din tjener.
77 Din nåde gav mig nyt livsmod,
    for jeg elsker trods alt dine bud.
78 De hovmodige spottere bliver gjort til skamme,
    for de bagtaler mig uden grund.
        Men jeg vil grunde over dine befalinger.
79 De der kender dine bud og adlyder dig,
    dem vil jeg gerne have fællesskab med.
80 Din lov vil jeg følge af hele mit hjerte,
    så behøver jeg aldrig at skamme mig.

Bøn om hjælp og genoprettelse

81 Herre, jeg længes efter, at du redder mig.
    Jeg har sat min lid til dine løfter.
82 Hvornår griber du ind og hjælper mig?
    Jeg er snart træt af at vente.
83 Herre, jeg er som en indtørret, tilrøget lædersæk,
    men dine bud glemmer jeg aldrig.
84 Hvor mange dage skal der gå?
    Hvornår vil du straffe mine forfølgere?
85 Hovmodige mennesker, som hader din lov,
    har gravet en faldgrube for mig.
86 Hele din lov er troværdig og pålidelig,
    åh, hjælp mig mod de gudløses angreb.
87 Herre, de har næsten gjort det af med mig,
    men jeg vil ikke svigte dine bud.
88 Hold mig i live på grund af din trofasthed,
    så jeg kan adlyde de befalinger, du har givet mig.

Herrens evige ord

89 Dit ord, Herre, står ved magt til evig tid,
    det er fast forankret i Himlen.
90 Din trofasthed rækker fra slægt til slægt,
    du har grundfæstet jorden, så den ikke kan rokkes.
91 Dine love står fast til denne dag,
    for du er universets Herre.
92 Dit ord gav mig den trøst, jeg havde brug for,
    ellers var jeg for længst gået til grunde.
93 Dine love vil jeg aldrig glemme,
    for det er dem, der holder mig i live.
94 Dig tilhører jeg, for du er min Gud.
    Hjælp mig, for jeg ønsker at følge dine bud.
95 De gudløse lurer på at slå mig ihjel,
    men jeg har altid dine love i tanke.
96 De fleste ting har deres begrænsning,
    men dine befalinger har uanede dybder.

Kærlighed til Guds ord

97 Jeg elsker dine bud, Herre.
    Dagen igennem er de i mine tanker.
98 Jeg mediterer over dit ord hver dag,
    det giver mig et fortrin frem for mine fjender.
99 Jeg har altid dine bud i mine tanker,
    de gør mig visere end mine vejledere.
100 Ja, jeg er klogere end de gamle og erfarne,
    for jeg adlyder dine befalinger.
101 Jeg holder mig væk fra enhver form for ondskab,
    for jeg ønsker at adlyde dit ord.
102 Jeg går ikke vild, men følger dine bud,
    for du er den, der underviser mig.
103 Jeg elsker at smage på dit ord,
    det er sødere på tungen end honning.
104 Jo mere indsigt jeg får i dine bud,
    des mere hader jeg løgnens vej.

Guds ords lys

105 Dit ord er en lygte for min fod,
    et lys på vejen foran mig.
106 Dine love er gode og retfærdige,
    jeg har lovet mig selv altid at overholde dem.
107 Der er mange, som er imod mig, Herre,
    men du giver mig nyt mod, som du har lovet.
108 Du fortjener min lovsang og tak, Herre,
    fortsæt med at lære mig din vilje.
109 Dine bud vil jeg aldrig glemme,
    også selv om det bringer mig i livsfare.
110 De gudløse sætter fælder for mig,
    men jeg viger ikke en tomme fra dit ord.
111 Dine love er mit evige eje,
    de fylder mit hjerte med glæde.
112 Det er min faste beslutning at adlyde dit ord,
    indtil jeg drager mit sidste suk.

Helhjertet lydighed

113 Dem, der følger dig halvhjertet, hader jeg,
    men jeg elsker din lov af hele mit hjerte.
114 Du er min tilflugt og mit skjold,
    dit ord er det, der giver mig håb.
115 Der er ingen, der kan hindre mig i at adlyde Gud,
    de, der vil prøve, tager jeg afstand fra.
116 Du har lovet at give mig styrke til at leve efter dit ord.
    Jeg er overbevist om, at du ikke skuffer mig.
117 Den hjælp og støtte, jeg får fra dig,
    betyder, at jeg fortsat kan adlyde dine bud.
118 Du forkaster dem, der foragter dit ord,
    de er falske og fulde af løgn.
119 Du lader alle de gudløse ende som aske.
    Er det da mærkeligt, at jeg elsker dit ord?
120 Dine domme er retfærdige og kan ikke appelleres,
    derfor bæver jeg for dig i ærefrygt.

Om at følge Guds bud under modstand

121 Jeg forsøger altid at gøre det rigtige.
    Lad ikke mine fjender få bugt med mig.
122 Jag de stolte og overmodige mennesker væk,
    så de ikke har mulighed for at skade mig.
123 Jeg er træt af at vente på, at du redder mig,
    selv om jeg ved, at du altid holder dine løfter.
124 Jeg ved, at din kærlighed omslutter mig,
    lær mig at kende din vilje.
125 Jeg er din tjener, giv mig forstand
    til at fatte dine formaninger.
126 Jeg græmmes, når de gudløse overtræder dine bud.
    Herre, hvornår griber du ind?
127 Jeg foretrækker din lov
    frem for guld og grønne skove.
128 Jeg hader løgn og bedrag,
    men elsker at adlyde dine bud.

Velsignelsen ved at adlyde Guds vilje

129 Din vejledning er vidunderlig,
    jeg ønsker at rette mig efter den.
130 Dit ord bringer lys, når det bliver forstået,
    selv begyndere kan fatte det.
131 Dit ord skaber en længsel i mig,
    jeg kan aldrig få nok af det.
132 Din nåde og barmhjertighed gør mig godt,
    du er god mod alle, som elsker dig.
133 Dit ord viser mig den vej, jeg skal gå,
    så jeg ikke bliver overrumplet af det onde.
134 Der er mennesker, som vil føre mig på vildspor.
    Hjælp mig til at holde fast ved dine bud.
135 Du velsigner mig med dit nærvær.
    Hjælp mig at tjene dig bedre.
136 Der er mange, der ikke holder dine bud,
    derfor strømmer tårerne ned over mine kinder.

Ordet står fast for evigt

137 Du er en god Gud, Herre,
    alle dine love er retfærdige.
138 Dine principper er fuldkomne,
    og din trofasthed er stor.
139 Der er mange, som ignorerer din vejledning,
    og det skærer mig i hjertet at se det.
140 Dit ord er ædelt som renset sølv,
    derfor elsker jeg det så højt.
141 Der er ikke noget særligt ved mig,
    men jeg forsømmer ikke at adlyde dine bud.
142 Din retfærdighed varer evigt,
    din lov vil altid være sand.
143 Det sker, at jeg tynges af bekymring og uro,
    men dine bud gør mig glad igen.
144 Din lov står altid ved magt,
    lad mig forstå den bedre dag for dag.

En bøn om redning fra fjenderne

145 Jeg beder dig inderligt om hjælp, Herre.
    Svar mig, og jeg vil adlyde dine bud.
146 Jeg råber til dig: „Red mig,
    så jeg kan adlyde dine bud.”
147 Jeg er oppe før daggry for at råbe om hjælp,
    for jeg sætter min lid til løfterne i dit ord.
148 Jeg ligger vågen om natten
    og mediterer over dit ord.
149 Jeg beder dig, Herre, hør min bøn,
    vær mig nådig og red mit liv.
150 Jeg gruer for, hvad mine fjender vil gøre,
    for de er ligeglade med din lov.
151 Jeg ved dog, at du er mig nær, Herre,
    alle dine bud er grundet på sandheden.
152 Jeg har for længe siden lært,
    at dit ord står urokkeligt fast.

Guds løfter giver nyt mod

153 Vær nådig og fri mig fra mine lidelser,
    for jeg har ikke taget let på din lov.
154 Ved at høre dine løfter får jeg nyt mod.
    Kæmp på min side og red mig.
155 Ved at gøre oprør mod dig og dine bud,
    har de gudløse mistet håbet om frelse.
156 Hvor er din nåde dog stor, Herre,
    du har magt til at redde mit liv.
157 Vel er mine fjender og modstandere mange,
    men jeg holder fast ved dine lovbud.
158 Ved synet af de gudløse bliver jeg fyldt med foragt,
    for de gør oprør mod dine bud og befalinger.
159 Vis mig din kærlighed og red mit liv,
    Tænk dog på, hvor højt jeg elsker dine love.
        Giv mig liv, for du elsker mig med trofast kærlighed!
160 Værdien af dit ord er ubeskrivelig,
    det er troværdigt og står fast for evigt.

Lydighed og tryghed

161 Der er magtfulde mænd, som angriber mig uden grund,
    men jeg vil holde fast ved dit ord i mit hjerte.
162 Din vejledning fylder mig med glæde,
    som en, der har vundet en stor gevinst.
163 Det er løgn og bedrag, jeg hader,
    men jeg elsker dit ord.
164 Dag efter dag vil jeg takke dig
    for dine retfærdige lovbud.
165 De, der elsker din lov, lever trygt,
    intet kan rokke dem.
166 Der er en forvisning i mit hjerte om, at du vil redde mig,
    og jeg vil blive ved med at adlyde dine bud.
167 Dine befalinger har jeg altid for øje,
    jeg elsker dem af hele mit hjerte.
168 Du ved, at jeg har adlydt dine bud,
    for mit liv ligger udbredt for dig.

Råb om frelse

169 Jeg beder om hjælp, Herre, lyt til mit råb.
    Lad dit ord give mig råd og vejledning.
170 Ja, jeg beder så inderligt om nåde,
    grib ind og red mig, som du har lovet.
171 Jeg vil lovprise dig, Herre,
    for du har lært mig at forstå dine bud.
172 Jeg vil synge en sang om dit ord,
    for alle dine love er gode og retfærdige.
173 Jeg venter på, at du griber ind,
    for jeg har valgt at gøre din vilje.
174 Jeg længes efter, at du redder mig, Herre,
    og jeg glæder mig over dine lovbud.
175 Jeg ønsker at leve i lovprisning til dig.
    Lad dit ord være min støtte på livsvejen.
176 Jeg er som et får, der er faret vild.
    Kom og red mig, for jeg har holdt fast ved dine bud.

Notas al pie

  1. 119,1 Denne salme er akrostisk ved, at hvert vers inden for hvert af de 22 afsnit begynder med samme bogstav i alfabetet.