Ang Pulong Sang Dios

Salmo 107

Pagdayaw sa Kaayo sang Dios

1Pasalamati ang Ginoo, kay maayo siya;
ang iya gugma wala sing katapusan.
Ihambal ninyo ina, kamo nga iya ginluwas sa kamot sang mga kaaway.
Kay gintipon niya kamo halin sa mga duta sa sidlangan, nakatundan, aminhan, kag bagatnan.

May mga tawo nga nagpanglakaton sa kamingawan;
indi nila makita ang alagyan pakadto sa siyudad nga may nagaestar nga mga tawo.[a]
Gin-gutom sila kag gin-uhaw, kag daw mapatay na sila.
Sa ila nga kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginluwas niya sila.
Gintuytuyan niya sila sa dalan nga deretso sa siyudad nga may nagaestar nga mga tawo.[b]
Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
Kay ginapainom niya ang mga ginauhaw kag ginapakaon ang mga ginagutom.

10 May mga tawo nga ginpriso nga ginakadenahan
kag nagapungko sila sa madulom gid nga prisohan.
11 Napriso sila kay nagpamatok sila sa mga ginsiling sang Labing Mataas nga Dios kag ginbaliwala nila ang iya mga laygay.
12 Gani ginpabudlayan niya sila sa ila mabug-at nga mga trabaho.
Nagkalatumba sila pero wala sing may nagbulig sa ila.
13 Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginluwas niya sila.
14 Ginpamugto niya ang ila mga kadena
kag ginpanguha niya sila sa madulom gid nga prisohan.
15 Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
16 Kay ginapangguba niya ang mga puwertahan nga saway
kag ginapangbali ang mga rehas nga salsalon.

17 May mga buang-buang nga nagaantos tungod sang ila mga paglapas kag kalautan.
18 Nalainan sila sang tanan nga pagkaon kag dali na lang sila mapatay.
19 Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginluwas niya sila.
20 Nagmando siya sang kaayuhan kag nag-alayo sila.
Ginluwas niya sila sa kamatayon.
21 Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
22 Dapat maghalad sila bilang pasalamat sa Dios;
kag samtang nagakanta sila sa kalipay isugid nila ang iya mga binuhatan.

23 May mga tawo nga nagsakay sa mga barko kag nagpanakayon sa kadagatan, nga amo ang ila palangabuhian.
24 Nakita nila ang makatilingala nga mga binuhatan sang Ginoo sa kadagatan.
25 Sa iya nga pagmando, naghangin sing mabaskog kag nagdalagko ang mga balod.
26 Gani nagpaibabaw ang ila sakayan kag dayon nagpaidalom.
Nadulaan sila sang kaisog sa sina nga katalagman.
27 Nagduling-duling sila pareho sa hubog
kag indi na sila makahibalo kon ano ang ila himuon.
28 Sa ila kalisod, nagpanawag sila sa Ginoo,
kag ginbuligan niya sila.
29 Ginpauntat niya ang mabaskog nga hangin kag naglinaw ang dagat.
30 Nalipay sila sang maglinaw na,
kag gintuytuyan sila sang Dios sa dulungkaan nga ginahandom nila.
31 Dapat magpasalamat sila sa Ginoo tungod sang iya gugma kag sang iya makatilingala nga mga binuhatan sa mga tawo.
32 Dapat nga padunggan nila ang Dios sa ila pagtililipon
kag dayawon man nila siya sa pagtililipon sang ila mga manugdumala.

33 Ginahimo sang Ginoo ang mga suba nga desierto,
kag ginahimo niya ang mga tuburan nga mamala nga duta.
34 Ginahimo niya ang maayo nga duta nga wala sing pulos,
tungod sang mga kalautan sang mga nagaestar dira.
35 Ginahimo niya ang desierto nga mga katubigan,
kag ginahimo niya ang mamala nga mga duta nga mga tuburan.
36 Ginapaestar niya ang mga ginagutom sa sina nga lugar
kag nagatukod sila dira sang siyudad nga ila estaran.
37 Nagasab-og sila sa mga latagon kag nagatanom sang ubas,
kag bugana ang ila mga patubas.
38 Ginapakamaayo sila sang Dios, kag nagadamo gid sila.
Bisan ang ila mga kasapatan wala niya ginatugutan nga magdiutay.

39 Kon nagadiutay sila kag nagakahuy-an tungod sang pagpigos, pagsakit, kag pagpaantos sa ila,
40 ginapakalain sang Dios ang mga nagapigos sa ila
kag ginapatalang sa desierto nga wala sing mga dalan.
41 Pero ginabuligan niya sila nga mga kubos sa ila mga pag-antos,
kag ginapadamo niya ang ila mga pamilya pareho sa mga panong sang kasapatan.

42 Nakita ini sang mga matarong kag nagakalipay sila,
pero ang tanan nga malaot wala gid sing may masiling.

43 Ang mga maalamon dapat gid magtipig sang sini nga mga butang;
dapat hunahunaon nila ang dako nga gugma sang Ginoo.

Notas al pie

  1. 107:4 may nagaestar nga mga tawo: ukon, puwede nila estaran.
  2. 107:7 may nagaestar nga mga tawo: Tan-awa ang footnote sa bersikulo 4.

Amplified Bible

Psalm 107

Book Five

The Lord Rescues People from Many Troubles.

1O give thanks to the Lord, for He is good;
For His compassion and lovingkindness endure forever!

Let the redeemed of the Lord say so,
Whom He has redeemed from the hand of the adversary,

And gathered them from the lands,
From the east and from the west,
From the north and from the [a]south.


They wandered in the wilderness in a [solitary] desert region;
And did not find a way to an inhabited city.

Hungry and thirsty,
They fainted.

Then they cried out to the Lord in their trouble,
And He rescued them from their distresses.

He led them by the straight way,
To an inhabited city [where they could establish their homes].

Let them give thanks to the Lord for His lovingkindness,
And for His wonderful acts to the children of men!

For He satisfies the parched throat,
And fills the hungry appetite with what is good.

10 
Some dwelt in darkness and in the deep (deathly) darkness,
Prisoners [bound] in misery and chains,
11 
Because they had rebelled against the precepts of God
And spurned the counsel of the Most High.
12 
Therefore He humbled their heart with hard labor;
They stumbled and there was no one to help.
13 
Then they cried out to the Lord in their trouble,
And He saved them from their distresses.
14 
He brought them out of darkness and the deep (deathly) darkness
And broke their bonds apart.
15 
Let them give thanks to the Lord for His lovingkindness,
And for His wonderful acts to the children of men!
16 
For He has shattered the gates of bronze
And cut the bars of iron apart.

17 
Fools, because of their rebellious way,
And because of their sins, were afflicted.
18 
They detested all kinds of food,
And they drew near to the gates of death.
19 
Then they cried out to the Lord in their trouble,
And He saved them from their distresses.
20 
He sent His word and healed them,
And rescued them from their destruction.
21 
Let them give thanks to the Lord for His lovingkindness,
And for His wonderful acts to the children of men!
22 
And let them offer the sacrifices of thanksgiving,
And speak of His deeds with shouts of joy!

23 
Those who go down to the sea in ships,
Who do business on great waters;
24 
They have seen the works of the Lord,
And His wonders in the deep.
25 
For He spoke and raised up a stormy wind,
Which lifted up the waves of the sea.
26 
They went up toward the heavens [on the crest of the wave], they went down again to the depths [of the watery trough];
Their courage melted away in their misery.
27 
They staggered and trembled like a drunken man,
And were at their wits’ end [all their wisdom was useless].
28 
Then they cried out to the Lord in their trouble,
And He brought them out of their distresses.
29 
He hushed the storm to a gentle whisper,
So that the waves of the sea were still.
30 
Then they were glad because of the calm,
And He guided them to their desired haven (harbor).
31 
Let them give thanks to the Lord for His lovingkindness,
And for His wonderful acts to the children of men!
32 
Let them exalt Him also in the congregation of the people,
And praise Him at the seat of the elders.

33 
He turns rivers into a wilderness,
And springs of water into a thirsty ground;
34 
A productive land into a [barren] salt waste,
Because of the wickedness of those who dwell in it.
35 
He turns a wilderness into a pool of water
And a dry land into springs of water;
36 
And there He has the hungry dwell,
So that they may establish an inhabited city,
37 
And sow fields and plant vineyards,
And produce an abundant harvest.
38 
Also He blesses them so that they multiply greatly,
And He does not let [the number of] their cattle decrease.

39 
When they are diminished and bowed down (humbled)
Through oppression, misery, and sorrow,
40 
He pours contempt on princes
And makes them wander in a pathless wasteland.
41 
Yet He sets the needy securely on high, away from affliction,
And makes their families like a flock.
42 
The upright see it and rejoice;
But all unrighteousness shuts its mouth.
43 
Who is wise? Let him observe and heed these things;
And [thoughtfully] consider the lovingkindness of the Lord.

Notas al pie

  1. Psalm 107:3 Lit sea.