Ang Pulong Sang Dios

Salmo 106:1-48

Salmo 106

Ang Kaayo sang Dios sa Iya Katawhan

1Dayawa ang Ginoo!

Pasalamati siya kay maayo siya;

ang iya gugma wala sing katapusan.

2Wala sing may makasugid ukon makadayaw sing bug-os sang gamhanan nga mga binuhatan sang Ginoo.

3Bulahan ang tawo nga nagahimo sing husto kag matarong sa tanan nga tion.

4Ginoo, dumduma ako kon magbulig ka sa imo katawhan;

luwasa man ako kon magluwas ka sa ila,

5agod maagom ko man ang kauswagan sang imo pinili nga nasyon

kag agod makaambit man ako sang ila kalipay

kag makaupod ako sa ila pagdayaw sa imo.

6Nakasala kami pareho sang amon mga katigulangan;

malain gid ang amon ginhimo.

7Sang didto sa Egipto ang amon mga katigulangan, wala nila ginsapak ang imo makatilingala nga mga binuhatan.

Wala nila pagdumduma ang imo gugma nga ginpakita sa ila sing makapila ka beses,

kag nagrebelde sila sa imo sa Mapula nga Dagat.

8Pero ginluwas mo sila agod mapadunggan ka kag makita nila ang imo gahom.

9Ginmanduan sang Ginoo ang Mapula nga Dagat nga magmala, kag nagmala ini;

kag gintuytuyan niya ang iya katawhan sa pagtabok sa dagat nga daw sa nagalakat lang sila sa desierto.

10Ginluwas niya sila sa kamot sang mga kaaway.

11Gintabunan sang tubig ang ila mga kaaway

kag wala gid sing may nakaluwas sa ila.

12Gani nagtuo sila sa iya mga promisa

kag nagkanta sila sang pagdayaw sa iya.

13Pero nalimtan dayon nila ang iya ginhimo

kag wala sila maghulat sang iya laygay.

14Didto sa kamingawan, gintilawan nila ang Dios tungod sang ila sobra nga handom sa pagkaon.

15Gani ginhatag niya sa ila ang ila ginpangayo,

pero ginpadal-an man niya sila sang balatian nga nagpaluya sa ila.

16Didto sa ila nga kampo sa kamingawan, nahisa sila kay Moises kag kay Aaron. Si Aaron gindedikar nga mag-alagad sa Ginoo.

17Gani nagbuka ang duta kag nahulog si Datan kag si Abiram kag ang ila mga pamilya.

18Kag may kalayo pa gid nga nagsunog sa ila malaot nga mga sumulunod.

19Didto sa Horeb, naghimo ang mga Israelinhon sang bulawan nga torite nga baka

kag ginsimba nila ini nga dios-dios.

20Ginbayluhan nila ang ila dungganon nga Dios sang imahen sang isa ka turo nga baka nga nagahalab sang hilamon.

21-22Ginkalimtan nila ang Dios nga nagluwas sa ila kag naghimo sang gamhanan kag makatilingala nga mga binuhatan didto sa Egipto, ang duta sang mga kaliwat ni Ham, kag didto sa Mapula nga Dagat.

23Ginlaglag na kuntani sang Dios ang iya katawhan kon wala magpatunga si Moises nga iya alagad, sa pagkombinsi sa iya nga punggan niya ang iya kaakig agod indi niya sila malaglag.

24Ginbaliwala pa gid nila ang maayo nga duta kay wala sila magtuo sa promisa sang Dios.

25Nagkinumod sila sa ila mga tolda kag wala sila magtuman sa Ginoo.

26Gani nagpanumpa ang Ginoo nga pamatyon niya sila sa kamingawan,

27kag laptahon niya ang ila mga kaliwat sa iban nga mga nasyon nga sa diin magakalamatay sila.

28Gintugyan nila ang ila kaugalingon sa dios-dios nga si Baal nga didto sa Bukid sang Peor

kag nagkaon sila sang mga halad nga ginhalad sa mga patay.106:28 mga patay: ukon, patay nga mga dios-dios.

29Ginpaakig nila ang Ginoo tungod sang ila malaot nga mga binuhatan,

gani nag-abot sa ila ang kalalat-an.

30Pero nagpatunga si Finehas,

gani nag-untat ang kalalat-an.

31Ang ginhimo ni Finehas ginakabig nga matarong,

kag dumdumon ini sang mga tawo hasta san-o.

32Didto sa tuburan sang Meriba, ginpaakig sang mga Israelinhon ang Ginoo,

kag naglain gid ang buot ni Moises sa ila mga ginhimo.

33Tungod nga ginpalain nila ang buot ni Moises, nakahambal siya sang mga pulong nga wala niya paghunahunaa sing maayo.

34Wala ginpamatay sang mga Israelinhon ang mga katawhan sa Canaan suno sa ginsiling sa ila sang Ginoo.

35Sa baylo, nagpakig-isa sila sa sini nga mga katawhan kag ginsunod nila ang ila pagginawi.

36Ginsimba nila ang ila mga dios-dios kag nagdala ini sang kalaglagan sa ila.

37Ginhalad nila ang ila mga kabataan sa mga demonyo

38nga mga dios-dios sang Canaan.

Tungod sang ila pagpamatay sang ila inosente nga mga kabataan, ginhigkuan nila ang duta sang Canaan

39pati ang ila kaugalingon.

Tungod sang ila ginhimo, nagluib sila sa Dios pareho sa isa ka babayi nga nagpanginlalaki.

40Gani naakig ang Ginoo sa katawhan nga iya ginapanag-iyahan,

kag ginkangil-aran niya sila.

41Gintugyan niya sila sa mga nasyon nga ila mga kaaway,

kag gin-gamhan sila sang sini nga mga nasyon.

42Ginpigos sila sang ila mga kaaway kag gin-ulipon.

43Madamo nga beses nga ginluwas sila sang Dios,

pero ginahungod pa gid nila nga magrebelde sa iya,

gani nalaglag sila tungod sang ila sala.

44Pero kon magpanawag gani sila sa Dios, ginabuligan niya gihapon sila sa ila mga kalisod.

45Gindumdom sang Dios ang iya kasugtanan sa ila,

kag tungod sa iya dako nga gugma sa ila nagbaylo ang iya hunahuna nga indi na niya sila pagsilutan.

46Ginbuot niya nga kaluoyan sila sang mga nagbihag sa ila.

47Luwasa kami, Ginoo nga amon Dios,

kag tipuna kami liwat sa amon duta halin sa mga nasyon,

agod makapasalamat kami kag makadayaw sa imo pagkabalaan.106:47 pagkabalaan: sa literal, balaan nga ngalan.

48Dalayawon ang Ginoo, ang Dios sang Israel, sa wala sing katapusan.

Ang tanan nga katawhan magsabat sang, “Amen!”

Dayawa ang Ginoo!

O Livro

Salmos 106:1-48

Salmo 106

1Louvem o Senhor!

Deem-lhe graças porque ele é bom,

porque o seu amor é eterno.

2Quem é capaz de fazer uma relação completa

das obras formidáveis que o Senhor faz?

Quem é realmente capaz de louvá-lo de forma perfeita?

3Felizes aqueles que cumprem o que é reto,

que praticam o que é justo em todas as circunstâncias.

4Lembra-te também de mim, Senhor,

quando abençoares e salvares o teu povo!

5Para que participe na prosperidade daqueles que escolheste,

para que me alegre com eles,

e me orgulhe dos que te pertencem.

6Sem dúvida que nós, os da minha geração,

assim como os nossos antepassados,

pecámos e praticámos muita maldade.

7Os nossos antecessores não souberam dar o devido valor

a todas as maravilhas que fizeste no Egito;

bem depressa se esqueceram de toda a misericórdia

que tiveste para com eles;

foram rebeldes contra ti, ali à beira do mar Vermelho.

8Contudo, mesmo assim os salvaste,

para que se mantivesse a honra do teu nome

e o teu poder fosse conhecido em todo o mundo.

9Ordenaste ao mar Vermelho que se dividisse,

formando um caminho enxuto e seco,

como o próprio deserto!

10Dessa maneira, salvaste-os daqueles que os odiavam.

11E quando as águas do mar cobriram os seus adversários,

nem um só, entre eles, sobreviveu!

12Aí, sim, creram na palavra de Deus!

Cantaram-lhe louvores!

13Mas cedo se esqueceram do que ele havia feito;

não foram capazes de esperar pelo seu conselho.

14Antes deixaram-se levar pela gula, ali no deserto,

querendo pô-lo à prova.

15Deus atendeu às suas exigências,

mas permitiu que as suas vidas fossem castigadas

com uma grande epidemia.

16Depois tiveram inveja de Moisés, e até de Aarão,

o homem que o Senhor tinha eleito como seu sacerdote.

17Por causa disso, também a terra se abriu

e engoliu Datã, Abirão e os seus amigos.

18Veio um fogo que consumiu toda aquela gente perversa.

19Fizeram ainda a estátua dum bezerro

e puseram-se a adorá-la em Horebe.

20Trocaram a presença gloriosa do próprio Deus

por um simples animal que se alimenta de erva!

21Desprezaram assim Deus, o seu Salvador

que no Egito tinha feito grandes prodígios.

22Que tinha feito coisas tão maravilhosas

na terra de Cam106.22 Referência ao Egito. e no mar Vermelho.

23Por isso, o Senhor decidiu que os destruiria;

porém, Moisés, o homem da sua confiança,

pôs-se entre o povo e o seu Deus,

implorando-lhe que não os destruísse.

24Não contentes com isto,

na altura de tomarem posse da terra prometida,

recusaram lá entrar e não acreditaram nas promessas.

25Pelo contrário, resmungaram,

recusando-se a dar ouvidos à voz do Senhor.

26Por isso, Deus jurou-lhes que

os deixaria morrer no deserto.

27Que faria dispersar os seus descendentes

por todas as nações da Terra.

28A certa altura, uniram-se aos adoradores de Baal-Peor,

e comeram sacrifícios consagrados aos mortos.

29Isto levou o Senhor a irar-se grandemente

e uma peste rebentou no meio deles.

30Até que Fineias se levantou e executou o juízo,

e a praga cessou.

31Assim foi declarado justo,

de geração em geração, para sempre.

32Também junto às nascentes de Meribá, Israel irritou o seu Deus,

e por causa deles, Moisés foi castigado.

33Porque foram rebeldes contra o Espírito de Deus,

e Moisés falou impensadamente.

34Além disso, os israelitas não destruíram,

como o Senhor lhes tinha ordenado que fizessem,

os povos maus que moravam na terra prometida.

35Antes se misturaram com eles

e aprenderam os seus costumes.

36Ofereceram sacrifícios aos seus ídolos,

o que veio a ser para eles uma armadilha fatal.

37Chegaram mesmo a sacrificar os seus próprios filhos

aos demónios de Canaã.

38Fizeram derramar aquele sangue inocente,

o sangue dos seus meninos, em honra de ídolos,

poluindo a terra com essas coisas horríveis.

39As suas maldades os corromperam;

toda aquela idolatria foi perversa aos olhos de Deus.

40Foi por essa razão que o Senhor se irou

contra aquele povo que era seu e os detestou.

41Entregou-os às mãos de outras nações pagãs

que os oprimiram e se tornaram senhores deles.

42Foram governados por gente que lhes queria mal,

por gente que os humilhou.

43Muitas vezes os livrou dessa escravidão,

mas continuaram a ser rebeldes contra o seu Deus;

foram abatidos pelos seus próprios pecados.

44Mesmo assim, ouviu os seus gritos de aflição;

prestou atenção ao seu desespero.

45Lembrou-se das promessas que lhes tinha feito;

o grande amor que lhes tinha levou-o a ter pena deles.

46Por isso, fez com que os seus próprios inimigos,

aqueles que os tinham derrotado e aprisionado,

tivessem compaixão.

47Senhor, nosso Deus, salva-nos!

Torna a tirar-nos do meio das nações,

para que possamos louvar, em liberdade, a força do teu nome

e alegrarmo-nos com esse mesmo louvor!

48Que o Senhor, o Deus de Israel,

seja louvado por toda a eternidade!

Que todos os povos da Terra digam:

“Amém! Louvem o Senhor!”