Ang Pulong Sang Dios

Salmo 105

Ang Dios kag ang Iya Katawhan

1Pasalamati ninyo ang Ginoo;
simbaha ninyo siya!
Isugid sa mga katawhan ang iya mga binuhatan.
Kantahi ninyo siya sang mga pagdayaw;
isugid ang tanan nga makatilingala niya nga mga binuhatan.
Dayawa ninyo ang iya pagkabalaan.[a]
Magkalipay kamo nga mga nagadangop sa iya.
Magsalig kamo sa Ginoo kag sa iya nga kusog.
Magdangop kamo permi sa iya.
5-6 Kamo nga mga pinili sang Dios kag mga kaliwat ni Abraham nga alagad sang Dios, kag mga kaliwat man ni Jacob,
dumduma ninyo ang iya makatilingala nga mga binuhatan, ang iya mga milagro, kag ang iya mga paghukom.
Siya ang Ginoo nga aton Dios,
kag nagahukom siya sa bug-os nga kalibutan.
Indi gid niya pagkalimtan ang iya kasugtanan hasta san-o, ang iya promisa hasta sa linibo ka mga henerasyon.
Ini nga kasugtanan ginhimo niya kay Abraham kag ginpromisa man niya kay Isaac.
10 Ginpadayon niya ini nga kasugtanan kay Jacob,
kag magapadayon ini nga kasugtanan sa Israel hasta san-o.
11 Kay siling niya,
“Ihatag ko sa imo ang duta sang Canaan bilang palanublion ninyo.”

12 Sadto anay diutay pa lang kaayo ang katawhan sang Dios,
kag mga dumuluong pa lang sila sa duta sang Canaan.
13 Nagsaylo-saylo sila sa mga nasyon kag sa mga ginharian.
14 Pero wala pagtuguti sang Dios nga daog-daugon sila.
Para maproteksyunan sila, ginsabdong niya ang mga hari nga nagkontra sa ila.
Siling niya,
15 “Indi ninyo pag-anha ang akon pinili nga mga alagad;
indi ninyo paghaliti ang akon mga propeta.”

16 Nagpadala ang Dios sang gutom sa duta sang Canaan.
Gin-ubos niya kuha ang tanan nila nga pagkaon.
17 Pero ginpauna na niya si Jose sa Egipto sa pagbulig sa ila.
Ginbaligya didto si Jose bilang isa ka ulipon.
18 Ginkadenahan ang iya mga tiil kag ginbutangan sang salsalon ang iya liog,
19 hasta nga natabo ang iya gintagna.
Ang mensahi sang Ginoo sa iya nga natuman nagpamatuod nga matarong siya.
20 Ginbuy-an siya sang hari sang Egipto nga nagadumala sa madamo nga katawhan,
21 kag ginhimo niya siya nga manugdumala sang iya palasyo kag sang tanan niya nga pagkabutang.
22 Bilang manugdumala, may awtoridad siya sa pagdisiplina sa mga opisyal sang hari kag sa pagtudlo sa iya mga manuglaygay.

23 Sang ulihi nagkadto si Jacob kag ang iya panimalay sa Egipto, ang duta sang mga kaliwat ni Ham,
kag didto sila nag-estar bilang mga dumuluong.
24 Ginpadamo sang Ginoo ang iya katawhan;
mabudlay na sila pierdihon sang mga taga-Egipto nga ila mga kaaway.
25 Gintugutan sang Ginoo nga kontrahon kag tuntuhon sang mga taga-Egipto ang iya katawhan nga iya mga alagad.
26 Dayon ginpadala niya si Moises nga iya alagad kag si Aaron nga iya pinili.
27 Ginpakita nila didto sa duta sang mga kaliwat ni Ham ang makatilingala nga mga binuhatan sang Dios.
28 Ginpadulom sang Dios ang Egipto;
pero nagsupak gihapon[b] ang mga taga-Egipto sa iya mga sugo.
29 Ginhimo niya nga dugo ang ila mga tubig,
gani nagkalamatay ang mga isda.
30 Napuno sang paka ang ila duta, bisan ang mga kuwarto sang ila mga pangulo.
31 Sa pagmando sang Dios, napuno sang langaw kag lamok[c] ang ila duta.
32 Imbes ulan, yelo kag kilat ang ginpadala niya sa ila duta.
33 Ginpamierde niya ang ila mga tanom nga ubas kag ang mga kahoy nga higera, kag ang iban pa nga mga kahoy.
34 Sa iya pagmando, nag-abot ang mga apan[d] nga indi maisip.
35 Kag ginpangaon sini ang tanan nga tanom sa ila duta pati na ang ila mga patubas.
36 Ginpamatay sang Dios ang tanan nila nga kamagulangan nga lalaki.

37 Dayon ginpaguwa niya ang mga Israelinhon sa Egipto nga wala maano,
kag may dala pa sila nga mga pilak kag mga bulawan.
38 Nalipay ang mga taga-Egipto sa paghalin sang mga Israelinhon, tungod kay nahadlok sila sa ila.
39 Sang paglakat sang mga Israelinhon, nagbutang ang Dios sang panganod sa paghandong sa ila kag sang kalayo sa paghatag sang kasanag sa ila sa kagab-ihon.
40 Nagpangayo sila[e] sang pagkaon,
kag ginpadal-an sila sang Dios sang mga pitaw,[f]
kag ginbusog niya sila sang pagkaon nga halin sa langit.
41 Ginbuka niya ang bato kag nagsagawak ang tubig.
Nag-ilig ini sa desierto nga daw sa suba.
42 Ginhimo ini tanan sang Dios kay wala niya ginkalimtan ang iya mismo promisa kay Abraham nga iya alagad.
43 Ginpaguwa niya sa Egipto ang katawhan nga iya ginpili, nga malipayon kag nagahinugyaw sa kalipay.
44 Kag ginhatag niya sa ila ang mga duta sang iban nga mga katawhan;
ginpanubli nila ang ginpangabudlayan sang iban.
45 Ginhimo ini sang Dios agod tumanon nila ang iya mga pagsulundan kag mga kasuguan.
Dayawa ang Ginoo.

Notas al pie

  1. 105:3 pagkabalaan: sa literal, balaan nga ngalan.
  2. 105:28 pero nagsupak gihapon: Amo ini sa Septuagint kag sa Syriac, pero sa Hebreo, kag wala nagsupak.
  3. 105:31 lamok: ukon, kuto. Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  4. 105:34 mga apan: ukon, mga apan kag mga tibakla.
  5. 105:40 sila: sa Hebreo, siya, nga posible si Moises.
  6. 105:40 pitaw: sa English, quail.

King James Version

Psalm 105

1O give thanks unto the Lord; call upon his name: make known his deeds among the people.

Sing unto him, sing psalms unto him: talk ye of all his wondrous works.

Glory ye in his holy name: let the heart of them rejoice that seek the Lord.

Seek the Lord, and his strength: seek his face evermore.

Remember his marvellous works that he hath done; his wonders, and the judgments of his mouth;

O ye seed of Abraham his servant, ye children of Jacob his chosen.

He is the Lord our God: his judgments are in all the earth.

He hath remembered his covenant for ever, the word which he commanded to a thousand generations.

Which covenant he made with Abraham, and his oath unto Isaac;

10 And confirmed the same unto Jacob for a law, and to Israel for an everlasting covenant:

11 Saying, Unto thee will I give the land of Canaan, the lot of your inheritance:

12 When they were but a few men in number; yea, very few, and strangers in it.

13 When they went from one nation to another, from one kingdom to another people;

14 He suffered no man to do them wrong: yea, he reproved kings for their sakes;

15 Saying, Touch not mine anointed, and do my prophets no harm.

16 Moreover he called for a famine upon the land: he brake the whole staff of bread.

17 He sent a man before them, even Joseph, who was sold for a servant:

18 Whose feet they hurt with fetters: he was laid in iron:

19 Until the time that his word came: the word of the Lord tried him.

20 The king sent and loosed him; even the ruler of the people, and let him go free.

21 He made him lord of his house, and ruler of all his substance:

22 To bind his princes at his pleasure; and teach his senators wisdom.

23 Israel also came into Egypt; and Jacob sojourned in the land of Ham.

24 And he increased his people greatly; and made them stronger than their enemies.

25 He turned their heart to hate his people, to deal subtilly with his servants.

26 He sent Moses his servant; and Aaron whom he had chosen.

27 They shewed his signs among them, and wonders in the land of Ham.

28 He sent darkness, and made it dark; and they rebelled not against his word.

29 He turned their waters into blood, and slew their fish.

30 Their land brought forth frogs in abundance, in the chambers of their kings.

31 He spake, and there came divers sorts of flies, and lice in all their coasts.

32 He gave them hail for rain, and flaming fire in their land.

33 He smote their vines also and their fig trees; and brake the trees of their coasts.

34 He spake, and the locusts came, and caterpillers, and that without number,

35 And did eat up all the herbs in their land, and devoured the fruit of their ground.

36 He smote also all the firstborn in their land, the chief of all their strength.

37 He brought them forth also with silver and gold: and there was not one feeble person among their tribes.

38 Egypt was glad when they departed: for the fear of them fell upon them.

39 He spread a cloud for a covering; and fire to give light in the night.

40 The people asked, and he brought quails, and satisfied them with the bread of heaven.

41 He opened the rock, and the waters gushed out; they ran in the dry places like a river.

42 For he remembered his holy promise, and Abraham his servant.

43 And he brought forth his people with joy, and his chosen with gladness:

44 And gave them the lands of the heathen: and they inherited the labour of the people;

45 That they might observe his statutes, and keep his laws. Praise ye the Lord.