Ang Pulong Sang Dios

Salmo 105

Ang Dios kag ang Iya Katawhan

1Pasalamati ninyo ang Ginoo;
simbaha ninyo siya!
Isugid sa mga katawhan ang iya mga binuhatan.
Kantahi ninyo siya sang mga pagdayaw;
isugid ang tanan nga makatilingala niya nga mga binuhatan.
Dayawa ninyo ang iya pagkabalaan.[a]
Magkalipay kamo nga mga nagadangop sa iya.
Magsalig kamo sa Ginoo kag sa iya nga kusog.
Magdangop kamo permi sa iya.
5-6 Kamo nga mga pinili sang Dios kag mga kaliwat ni Abraham nga alagad sang Dios, kag mga kaliwat man ni Jacob,
dumduma ninyo ang iya makatilingala nga mga binuhatan, ang iya mga milagro, kag ang iya mga paghukom.
Siya ang Ginoo nga aton Dios,
kag nagahukom siya sa bug-os nga kalibutan.
Indi gid niya pagkalimtan ang iya kasugtanan hasta san-o, ang iya promisa hasta sa linibo ka mga henerasyon.
Ini nga kasugtanan ginhimo niya kay Abraham kag ginpromisa man niya kay Isaac.
10 Ginpadayon niya ini nga kasugtanan kay Jacob,
kag magapadayon ini nga kasugtanan sa Israel hasta san-o.
11 Kay siling niya,
“Ihatag ko sa imo ang duta sang Canaan bilang palanublion ninyo.”

12 Sadto anay diutay pa lang kaayo ang katawhan sang Dios,
kag mga dumuluong pa lang sila sa duta sang Canaan.
13 Nagsaylo-saylo sila sa mga nasyon kag sa mga ginharian.
14 Pero wala pagtuguti sang Dios nga daog-daugon sila.
Para maproteksyunan sila, ginsabdong niya ang mga hari nga nagkontra sa ila.
Siling niya,
15 “Indi ninyo pag-anha ang akon pinili nga mga alagad;
indi ninyo paghaliti ang akon mga propeta.”

16 Nagpadala ang Dios sang gutom sa duta sang Canaan.
Gin-ubos niya kuha ang tanan nila nga pagkaon.
17 Pero ginpauna na niya si Jose sa Egipto sa pagbulig sa ila.
Ginbaligya didto si Jose bilang isa ka ulipon.
18 Ginkadenahan ang iya mga tiil kag ginbutangan sang salsalon ang iya liog,
19 hasta nga natabo ang iya gintagna.
Ang mensahi sang Ginoo sa iya nga natuman nagpamatuod nga matarong siya.
20 Ginbuy-an siya sang hari sang Egipto nga nagadumala sa madamo nga katawhan,
21 kag ginhimo niya siya nga manugdumala sang iya palasyo kag sang tanan niya nga pagkabutang.
22 Bilang manugdumala, may awtoridad siya sa pagdisiplina sa mga opisyal sang hari kag sa pagtudlo sa iya mga manuglaygay.

23 Sang ulihi nagkadto si Jacob kag ang iya panimalay sa Egipto, ang duta sang mga kaliwat ni Ham,
kag didto sila nag-estar bilang mga dumuluong.
24 Ginpadamo sang Ginoo ang iya katawhan;
mabudlay na sila pierdihon sang mga taga-Egipto nga ila mga kaaway.
25 Gintugutan sang Ginoo nga kontrahon kag tuntuhon sang mga taga-Egipto ang iya katawhan nga iya mga alagad.
26 Dayon ginpadala niya si Moises nga iya alagad kag si Aaron nga iya pinili.
27 Ginpakita nila didto sa duta sang mga kaliwat ni Ham ang makatilingala nga mga binuhatan sang Dios.
28 Ginpadulom sang Dios ang Egipto;
pero nagsupak gihapon[b] ang mga taga-Egipto sa iya mga sugo.
29 Ginhimo niya nga dugo ang ila mga tubig,
gani nagkalamatay ang mga isda.
30 Napuno sang paka ang ila duta, bisan ang mga kuwarto sang ila mga pangulo.
31 Sa pagmando sang Dios, napuno sang langaw kag lamok[c] ang ila duta.
32 Imbes ulan, yelo kag kilat ang ginpadala niya sa ila duta.
33 Ginpamierde niya ang ila mga tanom nga ubas kag ang mga kahoy nga higera, kag ang iban pa nga mga kahoy.
34 Sa iya pagmando, nag-abot ang mga apan[d] nga indi maisip.
35 Kag ginpangaon sini ang tanan nga tanom sa ila duta pati na ang ila mga patubas.
36 Ginpamatay sang Dios ang tanan nila nga kamagulangan nga lalaki.

37 Dayon ginpaguwa niya ang mga Israelinhon sa Egipto nga wala maano,
kag may dala pa sila nga mga pilak kag mga bulawan.
38 Nalipay ang mga taga-Egipto sa paghalin sang mga Israelinhon, tungod kay nahadlok sila sa ila.
39 Sang paglakat sang mga Israelinhon, nagbutang ang Dios sang panganod sa paghandong sa ila kag sang kalayo sa paghatag sang kasanag sa ila sa kagab-ihon.
40 Nagpangayo sila[e] sang pagkaon,
kag ginpadal-an sila sang Dios sang mga pitaw,[f]
kag ginbusog niya sila sang pagkaon nga halin sa langit.
41 Ginbuka niya ang bato kag nagsagawak ang tubig.
Nag-ilig ini sa desierto nga daw sa suba.
42 Ginhimo ini tanan sang Dios kay wala niya ginkalimtan ang iya mismo promisa kay Abraham nga iya alagad.
43 Ginpaguwa niya sa Egipto ang katawhan nga iya ginpili, nga malipayon kag nagahinugyaw sa kalipay.
44 Kag ginhatag niya sa ila ang mga duta sang iban nga mga katawhan;
ginpanubli nila ang ginpangabudlayan sang iban.
45 Ginhimo ini sang Dios agod tumanon nila ang iya mga pagsulundan kag mga kasuguan.
Dayawa ang Ginoo.

Notas al pie

  1. 105:3 pagkabalaan: sa literal, balaan nga ngalan.
  2. 105:28 pero nagsupak gihapon: Amo ini sa Septuagint kag sa Syriac, pero sa Hebreo, kag wala nagsupak.
  3. 105:31 lamok: ukon, kuto. Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  4. 105:34 mga apan: ukon, mga apan kag mga tibakla.
  5. 105:40 sila: sa Hebreo, siya, nga posible si Moises.
  6. 105:40 pitaw: sa English, quail.

Amplified Bible

Psalm 105

The Lord’s Wonderful Works in Behalf of Israel.

1O give thanks to the Lord, call upon His name;
Make known His deeds among the people.

Sing to Him, sing praises to Him;
Speak of all His wonderful acts and devoutly praise them.

Glory in His holy name;
Let the hearts of those who seek and require the Lord [as their most essential need] rejoice.

Seek and deeply long for the Lord and His strength [His power, His might];
Seek and deeply long for His face and His presence continually.

Remember [with awe and gratitude] the wonderful things which He has done,
His amazing deeds and the judgments uttered by His mouth [on His enemies, as in Egypt],

O you offspring of Abraham, His servant,
O you sons of Jacob, His chosen ones!

He is the Lord our God;
His judgments are in all the earth.


He has remembered His covenant forever,
The word which He commanded and established to a [a]thousand generations,

The covenant which He made with Abraham,
And His sworn oath to Isaac,
10 
Which He confirmed to Jacob as a statute,
To Israel as an everlasting covenant,
11 
Saying, “To you I will give the land of Canaan
As the measured portion of your inheritance.”
12 
When there were only a few men in number,
Very few [in fact], and strangers in it;
13 
And they wandered from one nation to another,
From one kingdom to another people,
14 
He allowed no man to oppress them;
He rebuked kings for their sakes, saying,
15 
“Do not touch My anointed ones,
And do My prophets no harm.”

16 
And He called for a famine upon the land [of Egypt];
He [b]cut off every source of bread.
17 
He sent a man before them,
Joseph, who was sold as a slave.
18 
His feet they hurt with shackles;
[c]He was put in chains of iron,
19 
Until the time that his word [of prophecy regarding his brothers] came true,
The word of the Lord tested and refined him.
20 
The king sent and released him,
The ruler of the peoples [of Egypt], and set him free.
21 
He made Joseph lord of his house
And ruler of all his possessions,
22 
To imprison his princes at his will,
That he might teach his elders wisdom.
23 
Israel also came into Egypt;
Thus Jacob sojourned in the land of Ham.
24 
There the Lord greatly increased [the number of] His people,
And made them more powerful than their enemies.

25 
He turned the heart [of the Egyptians] to hate His people,
To deal craftily with His servants.
26 
He sent Moses His servant,
And Aaron, whom He had chosen.
27 
They exhibited His wondrous signs among them,
Great miracles in the land of Ham (Egypt).
28 
He sent [thick, oppressive] darkness and made the land dark;
And Moses and Aaron did not rebel against His words.
29 
He turned Egypt’s waters into blood
And caused their fish to die.
30 
Their land swarmed with frogs,
Even in the chambers of their kings.
31 
He spoke, and there came swarms of flies
And gnats in all their territory.
32 
He gave them hail for rain,
With flaming fire in their land.
33 
He struck their vines also and their fig trees,
And shattered the [ice-laden] trees of their territory.
34 
He spoke, and the [migratory] locusts came,
And the young locusts, even without number,
35 
And ate up all the vegetation in their land,
And devoured the fruit of their ground.
36 
He also struck down all the firstborn in their land,
The first fruits and chief substance of all their strength.

37 
He brought the sons of Israel out [of Egypt] with silver and gold,
And among their tribes there was not one who stumbled.
38 
Egypt was glad when they departed,
For the dread and fear of them had fallen on the Egyptians.
39 
The Lord spread a cloud as a covering [by day],
And a fire to illumine the night.
40 
The Israelites asked, and He brought quail,
And satisfied them with the bread of heaven.
41 
He opened the rock and water flowed out;
It ran in the dry places like a river.
42 
For He remembered His holy word
To Abraham His servant;
43 
He brought out His people with joy,
And His chosen ones with a joyful shout,
44 
He gave them the lands of the nations [of Canaan],
So that they would possess the fruits of those peoples’ labor,
45 
So that they might observe His precepts
And keep His laws [obediently accepting and honoring and valuing them].
Praise the Lord! (Hallelujah!)

Notas al pie

  1. Psalm 105:8 There were twenty-six recorded generations from Adam to Moses. The ancient rabbis took “thousand” here very literally and maintained that God originally planned to give the Law to the thousandth generation, but He foresaw that they would be wicked, so He declined to create 974 generations and gave the Law to the twenty-sixth generation (Moses) instead.
  2. Psalm 105:16 Lit broke the whole rod of, referring to the fact that bread was stored as ring-shaped loaves on a rod. If the rod was broken, the loaves fell off and were lost or ruined.
  3. Psalm 105:18 Lit his soul came into.