Pahayag 9 – HLGN & SZ-PL

Ang Pulong Sang Dios

Pahayag 9:1-21

1Dayon ang ikalima nga anghel nagpatunog sang iya trumpeta, kag nakita ko ang isa ka bituon nga nahulog sa duta halin sa langit. Ini nga bituon ginhatagan sing yabi nga para sa puwertahan sang madalom gid nga buho.9:1 madalom gid nga buho: nga ginaestaran sang malain nga mga espiritu. 2Gin-abrihan sang bituon ini nga buho, kag nagguwa dayon ang aso nga daw sa naghalin sa dako gid nga hurnohan. Nagdulom ang kalibutan tungod kay ang silak sang adlaw nalipdan sang aso nga halin sa buho. 3Kag indi lang ina, kundi halin sa aso may nagguluwa nga mga apan nga naghugpa sa duta, kag ginhatagan sila sing gahom nga magpanakit pareho sa iwi-iwi. 4Ginhambalan sila nga indi nila paghalitan ang mga hilamon, ukon ang mga kahoy, ukon ang iban pa nga mga tanom, kundi ang mga tawo lang nga wala sing marka sang Dios sa ila mga agtang. 5Gintugutan ang mga apan nga sakiton ato nga mga tawo sa sulod sang lima ka bulan, pero wala sila pagtuguti nga pamatyon nila sila. Ang kasakit sang ila kinadtan pareho sang kinadtan sang iwi-iwi. 6Gani sa sulod sang lima ka bulan, gusto sang mga tawo nga mapatay, pero indi sila mapatay. Bisan gusto na gid nila nga mapatay, indi gid sila mapatay.

7Ang hitsura sang ato nga mga apan daw sa mga kabayo nga preparado na sa inaway. Sa ila ulo may nagatungtong nga daw sa korona nga bulawan kag ang ila guya daw sa guya sang tawo. 8Ang ila buhok daw sa buhok sang babayi, kag ang ila mga ngipon daw sa ngipon sang leon. 9Ang ila mga dughan natabunan sang daw sa panaming nga salsalon, kag ang huni sang ila mga pakpak daw sa hagunos sang madamo nga mga karwahe nga ginaguyod sang mga kabayo pakadto sa inaway. 10Ang ila ikog pareho sa ikog sang iwi-iwi nga nagapangutot, kag ang ila ikog amo ang ila gamiton agod sakiton ang mga tawo sa sulod sang lima ka bulan. 11May hari nga nagadumala sa ila. Ini amo ang anghel nga nag-abri sang madalom nga buho. Ang iya ngalan sa lingguahe nga Hebreo si Abadon, sa Griego si Apolyon, nga kon sa aton pa Manuglaglag.

12Tapos na ang premiro nga makahaladlok nga hitabo, pero may duha pa gid nga magaabot.

13Dayon ang ikaanom nga anghel nagpatunog sang iya trumpeta, kag nabatian ko nga may naghambal halin sa mga pamusod sang bulawan nga halaran nga nagaatubang sa Dios. 14Nagsiling ang tingog sa ikaanom nga anghel nga may trumpeta, “Buy-i na ang apat ka anghel nga ginagapos sa dako nga suba sang Eufrates!” 15Gani ginpangbuy-an sila. Ginpreparar na nga daan sila para gid sa sadto nga oras, agod pamatyon nila ang ikatlo nga parte sang tanan nga tawo. 16Ginsugiran ako nga ang kadamuon sang ila mga soldado nga manugkabayo 200,000,000. 17Kag suno sa ginpakita sa akon, amo ini ang hitsura sang mga kabayo kag sang mga nagasakay: Ang mga nagasakay may mga panaming sa dughan nga ang mga kolor pula pareho sang kalayo, asul pareho sang sapiro, kag dalag pareho sang asupre. Ang mga kabayo iya, ang ila ulo daw sa ulo sang leon, kag sa ila baba may nagaguwa nga kalayo, aso, kag asupre. 18Kag paagi sa sining tatlo ka kalalat-an nga amo ang kalayo, aso, kag asupre nga nagaguwa sa baba sang mga kabayo, nagkalamatay ang ikatlo nga parte sang mga tawo. 19Ang gahom sang mga kabayo nagahalin sa ila baba kag sa ila ikog. Ang ila ikog daw sa mga man-og nga nagapangagat, kag amo ini ang ila ginagamit sa pagsakit sa mga tawo.

20Pero ang mga tawo nga nabilin, nga wala nagkalamatay sa sining tatlo ka kalalat-an, wala pa gid magbiya sa mga dios-dios nga ila ginhimo. Sige pa gid ang ila simba sa mga demonyo kag sa mga rebulto nga bulawan, pilak, saway, bato kag kahoy. Ang ini nga mga rebulto indi makakita, indi makabati, kag indi makalakat. 21Wala man sila naghinulsol sang ila pagpamatay, pagpangbabaylan, pagpakigrelasyon nga imoral, kag pagpangawat.

Słowo Życia

Apokalipsa 9:1-21

Otwarta otchłań

1Wtedy zatrąbił piąty anioł i zobaczyłem gwiazdę zrzuconą z nieba na ziemię. Miała on otworzyć tunel prowadzący do otchłani. 2Gdy to uczyniła, buchnął z niej dym, niczym z olbrzymiego pieca. Kłęby dymu były tak ogromne, że zasłoniły słońce i niebo.

3Z dymu wyłoniła się szarańcza, która miała taką samą moc, jak skorpiony. 4Nakazano jej, aby nie atakowała trawy, polnych roślin oraz drzew, ale ludzi, którzy nie mają na czole Bożej pieczęci. 5Szarańcza ta nie miała ich zabijać, ale sprawiać im cierpienie—przez pięć miesięcy mieli oni odczuwać taki ból, jak po ukąszeniu skorpiona. 6W tych dniach ludzie będą bezskutecznie próbowali odebrać sobie życie. Będą chcieli umrzeć, ale nie będzie to możliwe.

7Szarańcza ta wyglądała jak konie przygotowane do walki. Na głowach miały coś w rodzaju złotych wieńców, a ich pyski przypominały ludzkie twarze. 8Miały długie włosy, jak kobiety, i zęby—podobne do zębów lwa. 9Ich pancerze wyglądały tak, jakby były z żelaza, a odgłos ich skrzydeł przypominał huk rydwanów pędzących do boju. 10Ich ogony były podobne do ogonów skorpionów i były zakończone żądłami. Właśnie dzięki nim mogły zadawać ludziom cierpienie, trwające pięć miesięcy. 11Ich władcą był anioł otchłani, którego hebrajskie imię brzmi Abaddon (to znaczy: „Niszczyciel”).

12W ten sposób wypełniła się jedna z trzech zapowiedzi orła, który wołał: „Marny będzie los ziemi”. Pozostały jednak jeszcze dwie.

Uwolnienie czterech aniołów

13Wtedy zatrąbił szósty anioł i usłyszałem słowa, dobiegające od strony czterech rogów złotego ołtarza, stojącego przed Bogiem. 14Słowa te skierowane były do szóstego anioła, trzymającego trąbę, i brzmiały następująco: „Wypuść czterech aniołów uwięzionych nad wielką rzeką Eufrat”. 15I uwolniono ich, a aniołowie ci byli przygotowani właśnie na tę godzinę, dzień, miesiąc i rok—mieli bowiem zabić jedną trzecią wszystkich ludzi. 16I usłyszałem liczbę ich wojsk: dwieście milionów!

17-18W moim widzeniu zobaczyłem też ich konie i jeźdźców. Dosiadający konie mieli na sobie pancerze ognistoczerwone, granatowe lub żółte. Głowy koni przypominały głowy lwów, a z ich pysków wydobywał się ogień, dym i opary siarki, które uśmierciły jedną trzecią wszystkich ludzi. 19Niszczycielska moc tych koni znajdowała się bowiem właśnie w ich pyskach oraz w ogonach, które przypominały kąsające, jadowite węże.

20Ludzie, którzy przeżyli te ataki, nie opamiętali się jednak i nie przestali czynić zła. Nadal oddawali cześć demonom oraz otaczali czcią złote, srebrne, brązowe, kamienne oraz drewniane posągi, które nie widzą, nie słyszą ani nie mogą się poruszać. 21Nie porzucili również czarów oraz rozwiązłości seksualnej; nadal też kradli i mordowali innych ludzi.