Ang Pulong Sang Dios

Numero 35

Ang mga Banwa sang mga Levita

1Nagsiling ang Ginoo kay Moises didto sa kapatagan sang Moab sa higad sang Jordan malapit sa Jerico, “Silinga ang mga Israelinhon nga hatagan nila ang mga Levita sang mga banwa nga ila estaran halin sa duta nga mabaton nila. Kag hatagan man nila sila sang mga palahalban[a] sa palibot sining mga banwa. Sa sini nga paagi may maestaran sila nga mga banwa kag may mapahalban para sa ila mga kasapatan. Ang mga palahalban nga inyo ihatag sa palibot sang tagsa nila ka banwa may distansya nga 1,500 ka tapak halin sa pader sang ila banwa. Sa palibot sang tagsa nila ka banwa, magtakos kamo sang 3,000 ka tapak sa kada direksyon—sa sidlangan, sa bagatnan, sa nakatundan, kag sa aminhan—nga ang banwa ara sa tunga sini. Amo ini ang palahalban para sa ila mga banwa.

“Hatagan man ninyo ang mga Levita sang anom ka banwa nga mangin banwa nga dalangpan, nga sa diin makapalagyo didto ang tawo nga makapatay nga indi niya hungod. Ini wala labot sa 42 ka banwa nga inyo ihatag sa ila. Gani 48 tanan ka banwa ang inyo ihatag sa mga Levita lakip na ang ila mga palahalban. Ini nga mga banwa magahalin sa mga duta sang mga tribo sang Israel. Ang tribo nga madamo maghatag sing madamo nga mga banwa, kag ang tribo nga diutay maghatag sing diutay.”

Ang mga Banwa nga Dalangpan

Dayon nagsiling ang Ginoo kay Moises, 10 “Silinga ang mga Israelinhon nga kon magtabok na sila sa Jordan pakadto sa Canaan, 11 magpili sila sang mga banwa nga mangin mga banwa nga dalangpan nga sa diin makapalagyo ang tawo nga makapatay nga indi niya hungod. 12 Maproteksyunan siya sa sini nga mga banwa sa mga tawo nga gusto magbalos sa iya. Indi siya dapat pagpatyon sa wala pa siya mahukman sa atubangan sang katilingban. 13-14 Ining anom ka banwa mangin inyo mga banwa nga dalangpan. Ang tatlo ka banwa ibutang ninyo sa sidlangan sang Jordan kag ang tatlo sa Canaan. 15 Ining anom ka banwa mangin dalangpan indi lamang sang mga Israelinhon, kundi pati man sang mga indi Israelinhon nga nagaestar upod sa ila, agod nga ang bisan sin-o sa ila nga makapatay nga indi hungod makapalagyo sa sina nga mga banwa.

16 “Pero kon ginlampusan sang tawo ang isa ka tawo sang salsalon kag napatay ini, kabigon nga kriminal ang amo nga tawo, kag kinahanglan nga patyon man siya. 17 Kon ginbato sang isa ka tawo ang isa ka tawo kag napatay ini, kabigon nga kriminal ang amo nga tawo kag kinahanglan nga patyon man siya. 18 Ukon halimbawa ginlampusan sang isa ka tawo sang kahoy ang isa ka tawo kag napatay ini, kabigon man nga kriminal ang amo nga tawo, kag kinahanglan nga patyon man siya. 19 Ang malapit nga paryente sang ginpatay amo ang may katungdanan sa pagpatay sa kriminal. Patyon niya ang kriminal kon makita niya.

20 “Kon tungod sa iya dumot nakapatay ang isa ka tawo paagi sa pagtikwang, ukon paghaboy sang bisan ano nga butang, 21 ukon pagsumbag, kabigon nga kriminal ang amo nga tawo kag kinahanglan nga patyon man siya. Ang malapit nga paryente sang ginpatay amo ang may katungdanan sa pagpatay sa kriminal. Patyon niya ang kriminal kon makita niya.

22 “Pero halimbawa ang isa ka tawo nga wala man lang sing dumot nakapatay sang isa ka tawo nga indi niya hungod paagi sa pagtikwang ukon paghaboy sa iya sang bisan ano nga butang, 23 ukon nahulugan niya siya sang bato nga wala niya makita. Tungod nga napatay ang tawo bisan indi niya siya kaaway, kag indi niya hungod ang pagpatay sa iya, 24 dapat dal-on siya sa katilingban kaupod sang tawo nga gusto magbalos sa iya kag ipatuman ini nga mga pagsulundan: 25 Kon mapamatud-an nga indi niya hungod ang pagpatay, kinahanglan nga protektaran siya sang katilingban sa mga tawo nga gusto magbalos sa iya, kag ibalik siya sa banwa nga dalangpan, nga sa diin siya nagpalagyo. Kinahanglan nga magpabilin siya didto hasta nga mapatay ang pangulo nga pari nga gindedikar sa pag-alagad.[b]

26 “Pero kon ang nakapatay magguwa sa banwa nga dalangpan 27 kag makita siya sang tawo nga gusto magbalos sa iya, puwede siya patyon sang amo nga tawo. Ini nga tawo nga nagbalos wala sing salabton. 28 Gani ang nakapatay dapat magpabilin gid sa banwa nga dalangpan hasta nga mapatay ang pangulo nga pari, kag pagkatapos makapauli na siya sa ila.

29 “Amo ini ang mga pagsulundan nga dapat tumanon ninyo hasta san-o, bisan diin kamo mag-estar.”

30 “Ang bisan sin-o nga nagpatay sang iya isigkatawo kinahanglan nga patyon, pero kinahanglan may mga saksi nga magpamatuod nga nakapatay siya. Kon isa lang ka saksi ang magpamatuod, indi pagpatyon ang amo nga tawo.

31 “Indi kamo magbaton sang bayad para sa kabuhi sang kriminal nga palatyon. Kinahanglan nga patyon gid siya. 32 Indi man kamo magbaton sang bayad para sa kabuhi sang tawo nga nagpalagyo sa banwa nga dalangpan agod makabalik siya sa iya lugar antes mapatay ang pangulo nga pari. 33 Sa sini nga paagi malikawan ang pagdagta sa duta nga inyo ginaestaran, kay ang pagpatay nagapadagta sa duta. Kag wala sing makatinlo sini luwas sa kamatayon sang nagpatay. 34 Gani indi ninyo pagdagtai ang duta nga inyo ginaestaran, kay ako mismo ang Ginoo, nagapuyo upod sa inyo nga mga Israelinhon.”

Notas al pie

  1. 35:2 palahalban: sa iban nga Bisaya, pahalalban.
  2. 35:25 gindedikar sa pag-alagad: sa literal, ginhaplasan sang balaan nga lana.

Bibelen på hverdagsdansk

4 Mosebog 35

Levitbyerne

1Mens israelitterne stadig lå i lejr på Moabs sletter langs Jordanfloden over for Jeriko, sagde Herren til Moses:

„Sig til folket, at de skal overdrage nogle af deres byer med omliggende græsmarker til levitterne. Der skal levitterne bo og deres husdyr græsse. I skal afmåle et område rundt om byerne, som skal være levitternes græsmarker. Afmål 450 m fra bymuren udad, og 900 m langs hver af de fire sider af byen, mod øst, mod syd, mod vest og mod nord.

6-7 Levitterne skal i alt tildeles 48 byer med omliggende græsmarker. Heraf skal de seks være tilflugtsbyer, hvor personer, der uforsætligt er kommet til at slå et andet menneske ihjel, kan søge asyl. Levitbyerne skal ligge jævnt fordelt ud over hele landet, således at de store stammer skal afstå mange byer til levitterne, og de mindre stammer færre.”

Tilflugtsbyerne

Herren sagde videre til Moses: 10-11 „Sig til folket: Når I kommer ind i landet, skal I udpege nogle byer til at være tilflugtsbyer. En person, som er skyldig i uagtsomt manddrab, kan flygte til sådan en by, 12 så vedkommende undgår at blive dræbt af blodhævnere, endnu inden der er afsagt dom i sagen. 13-14 Der skal ligge tre tilflugtsbyer i Kanaʼans land og tre i området øst for Jordanfloden. 15 Både israelitterne, de fremmede iblandt jer og folk på gennemrejse skal kunne søge tilflugt i disse byer.

16-18 Hvis en person slår et andet menneske ihjel ved at gøre brug af våben af jern, sten eller træ, er der ikke tale om uagtsomt manddrab; det må formodes at være mord, og derfor skal den skyldige lide døden: 19 Den myrdedes nærmeste slægtning har ansvaret for at hævne mordet, og han skal slå morderen ihjel. 20-21 Det samme gælder, hvis en person af had til en anden forsætligt skubber til ham, kaster noget imod ham eller slår ham, så han dør.

22-23 Men hvis der er tale om et uheld, hvor en person uforvarende kommer til at skubbe til en anden eller ramme ham med en sten eller noget andet, så han dør, 24 skal domstolen afgøre, hvorvidt der er tale om uagtsomt manddrab eller mord, og om den skyldige skal udleveres til blodhævneren eller ej. 25 Hvis domstolen så har afsagt kendelse om uagtsomt manddrab, skal drabsmanden beskyttes mod blodhævneren og bringes tilbage til den tilflugtsby, han var flygtet til. Der skal han blive boende, indtil den fungerende ypperstepræst er død.

26 Hvis drabsmanden forlader tilflugtsbyen, 27 har blodhævneren ret til at slå ham ihjel uden at gøre sig skyldig i mord, 28 for manden burde være blevet i tilflugtsbyen indtil ypperstepræstens død. Først efter ypperstepræstens død kan han vende tilbage til sit hjem. 29 Denne lov skal gælde fra slægt til slægt i det land, hvor I kommer til at bo.

30 Enhver morder skal henrettes, medmindre der er mangel på vidneudsagn. Der skal mindst to vidneudsagn til for at dømme en person til døden. 31 Men hvis han dømmes skyldig i mord, skal han henrettes. Han kan ikke frigives mod, at der betales løsepenge for ham. 32 En flygtning, der bor i en tilflugtsby, kan heller ikke løskøbes, så han kan forlade tilflugtsbyen og vende tilbage til sit hjem før ypperstepræstens død. 33-34 I må ikke gøre det land, som I skal ind og bo i, urent, for jeg, Herren, bor i jeres midte. Hvis et menneske udgyder et andet menneskes blod, bliver landet urent, og der kan kun skaffes soning ved at den skyldige dør.”