Ang Pulong Sang Dios

Nehemias 4

Ginbalabagan ang Pagpatindog sang Pader

1Sang mabalitaan ni Sanbalat nga ginapatindog namon liwat ang pader, naakig gid siya kag ginyaguta niya kami nga mga Judio. Sa atubangan sang iya mga kaupod kag sang mga soldado sang Samaria, nagsiling siya, “Ano bala ang ginahimo sining makaluluoy nga mga Judio? Nagahunahuna bala sila nga sa isa lang ka adlaw mapatindog nila liwat ang mga pader sang Jerusalem kag makahalad sila liwat? Abi siguro nila magamit pa nila ang mga nasunog kag nadugmok nga mga bato sang pader!” Nagsiling man si Tobia nga Ammonhon nga ara sa tupad ni Sanbalat, “Bisan maila nga ido[a] lang ang magtaklas sa sina nga pader marumpag na ina!”

Dayon nagpangamuyo ako, “O Dios namon, pamatii kami kay ginatamay kami. Matabo kuntani sa ila ang ila mga insulto sa amon. Kabay pa nga bihagon sila sa iban nga lugar. Indi gid sila pagpatawara tungod kay gin-insulto[b] nila ikaw sa atubangan namon nga mga nagaobra sang pader.”

Padayon ang amon pag-obra hasta nga katunga na sang kataason sang pader ang amon napatindog, kay ang mga tawo nag-obra gid sing tudo. Pero sang mabalitaan nila ni Sanbalat, Tobia, kag sang mga Arabo, mga Ammonhon kag mga taga-Ashdod nga padayon ang pagpatindog sang pader sang Jerusalem kag ang mga buho sini natabunan na, naakig gid sila. Nagplano sila tanan nga salakayon nila ang Jerusalem agod gamuhon kami. Pero nagpangamuyo kami sa amon Dios kag nagbutang sang mga guwardya adlaw-gab-i, agod protektaran ang amon kaugalingon.

10 Karon, nagsiling ang mga taga-Juda, “Ginakapoy na kami sa pag-obra. Kadamo pa sang mga nagkalatiphag nga parte sang pader nga halakuton, gani indi namon ini masarangan nga tapuson.”

11 Sa pihak nga bahin, nagsiling ang amon mga kaaway, “Kibuton lang naton sila nga ara na kita sa ila lugar. Dayon pamatyon naton sila, kag mauntat na ang ila pag-obra.”

12 Ang mga Judio nga nagaestar malapit sa ila permi nagabalita sa amon sang ila plano nga pagsalakay.[c] 13 Gani nagbutang ako sang mga tawo sa pagguwardya sa pinakamanubo nga mga parte sang pader nga madali lang sudlon. Ginpaguwardya ko sila didto nga nagrupo sa kada pamilya, kag may mga armas sila nga mga espada, bangkaw, kag pana. 14 Kag samtang ginahunahuna ko ang situasyon, ginpatawag ko ang mga pangulo, mga opisyal, kag ang mga pumuluyo, kag ginsilingan, “Indi kamo magkahadlok sa mga kaaway. Dumdumon lang naton ang makagagahom kag makatilingala nga Ginoo. Magpakig-away kita para maluwas naton ang aton mga paryente, mga anak, mga asawa, kag mga balay.”

15 Sang nabalitaan sang amon mga kaaway nga nahibaluan namon ang ila plano sa pagsalakay sa amon, kag nareyalisar nila nga gin-guba sang Dios ang ila plano, nagbalik kami tanan sa amon obra sa pader. 16 Pero halin sadto nga adlaw, katunga lang sang akon mga tinawo ang nagaobra sang pader, kay ang katunga nagaguwardya nga may mga bangkaw, taming, pana, kag panagang sa dughan. Ang mga opisyal nagatindog sa likod sang katawhan sang Juda 17 nga nagaobra sang pader. Samtang nagaobra sila, ang isa ka kamot nagakapot sang gamit pang-obra kag ang isa ka kamot nagabitbit sang armas, 18 kag nagataklos pa sila sang espada. Ang manugpatunog sang budyong ara sa akon tupad.

19 Nagsiling ako sa mga pangulo, mga opisyal, kag sa mga pumuluyo, “Malapad ang aton ginaobra kag nagalayuanay kita sa pader, 20 gani kon mabatian ninyo ang tunog sang budyong, magtipon kamo diri sa akon. Ang aton Dios amo ang magpakig-away para sa aton.”

21 Gani padayon ang amon pag-obra halin sa kaagahon hasta magsirom, kag ang katunga sang mga tawo nagaguwardya nga armado. 22 Sadto nga tion, nagsiling man ako sa mga tawo nga nagaestar sa guwa sang Jerusalem nga sila kag ang ila mga suluguon magsulod sa siyudad kon gab-i agod makaguwardya sila, kag pagkaaga makaobra naman sila. 23 Tungod nga sige ang amon bantay, ako kag ang akon mga paryente, mga tinawo, kag mga guwardya wala na nag-ilis sang amon mga bayo. Kag bisan magkadto sa tubig dala namon ang amon mga armas.[d]

Notas al pie

  1. 4:3 maila nga ido: Sa English, fox.
  2. 4:5 gin-insulto: ukon, ginpaakig.
  3. 4:12 sang ila plano nga pagsalakay: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  4. 4:23 kag bisan… armas: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.

Het Boek

Nehemia 4

Een samenzwering tegen de Israëlieten

1Sanballat werd vreselijk kwaad toen hij hoorde dat wij de muur aan het herbouwen waren. Ja, razend was hij. Hij dreef de spot met ons en lachte ons uit, waar zijn vrienden en het Samaritaanse leger bij waren. ‘Wat denken die Judeeërs wel dat ze aan het doen zijn? Zij kunnen er niets van,’ zei hij spottend. ‘Denken ze dat dit karwei in één dag is geklaard, dat ze daar offers kunnen brengen? Kijk eens! Zelfs die oude stenen uit het puin proberen zij opnieuw te gebruiken!’ Tobia, die naast hem stond, deed er nog een schepje bovenop: ‘Als er maar een vos over die muur loopt, stort hij al in!’ Toen bad ik: ‘O God, hoor toch hoe wij worden uitgelachen! Laat hun spot op hun eigen hoofd terechtkomen, laat hen gevangen worden weggevoerd naar een vreemd land! Vergeef hun hun zonde niet, maar onthoud wat zij hebben misdaan. Want zij maken U belachelijk door ons die de muur herbouwen, te bespotten.’ Uiteindelijk was de muur klaar tot de helft van zijn oorspronkelijke hoogte. Er was heel hard aan gewerkt.

Sanballat, Tobia, de Arabieren, Ammonieten en Asdodieten hoorden dat het herstel van Jeruzalems muren vorderde en de bressen zich begonnen te sluiten. Hierdoor raakten zij buiten zichzelf van woede. Zij smeedden een samenzwering en waren van plan Jeruzalem aan te vallen en paniek te zaaien. Maar wij baden tot onze God en wegens het dreigend gevaar lieten wij de muren dag en nacht bewaken. 10 Enkele leiders zeiden: ‘Onze werklieden zijn aan het eind van hun krachten. Het is onbegonnen werk al dat puin alléén te verwijderen!’ 11 Ondertussen hadden onze vijanden het plan ons onverwacht te overvallen en te vermoorden om zo het werk te verhinderen. 12 Maar telkens kwamen er Judeeërs die tussen onze vijanden woonden, bij ons en zij waarschuwden ons wel tien keer voor wat zij tegen ons van plan waren. 13 Daarom plaatste ik wachtposten uit elke familie op het laagstgelegen gedeelte van het terrein achter de muur. Deze mannen waren bewapend met zwaarden, speren en bogen. 14 Nadat ik de hele situatie in ogenschouw had genomen, zei ik tegen de leiders en het volk: ‘Wees niet bang! Denk aan de Here, die groot en ontzagwekkend is. Vecht voor uw volk, uw vrouw en kinderen en uw huis!’

15 Onze vijanden hoorden dat wij op de hoogte waren van hun samenzwering en begrepen dat God hun plan had verijdeld. Nu konden wij allemaal weer aan de slag gaan. Iedereen ging weer terug naar zijn eigen werk. 16 Vanaf dat ogenblik werkte de ene helft, terwijl de andere helft, gewapend met speren, schilden, bogen en pantsers, de wacht hield. De leiders stonden als één man achter hen die het werk uitvoerden. 17 De sjouwers deden hun werk met één hand en hielden met de andere een werpspies vast. 18 De bouwlieden hadden tijdens het bouwen steeds een zwaard aan hun heup hangen. En de hoornblazer bleef voortdurend bij mij om zonodig alarm te blazen. 19 ‘Het werkterrein is zo uitgestrekt en we zijn zo ver van elkaar bezig,’ zei ik tegen de leiders en het volk, 20 ‘dat u, zodra u alarm hoort blazen, snel naar mij moet komen, onze God zal Zelf voor ons strijden.’ 21 Wij werkten van zonsopgang tot zonsondergang, terwijl steeds de helft van de mannen de wacht hield. 22 Ik beval dat alle mensen met hun dienaren in Jeruzalem moesten overnachten. Dan konden de dienaren ʼs nachts wachtlopen en overdag werken. 23 Al die tijd kwamen wij niet uit de kleren, ik niet, en mijn broeders, mijn dienaren en de wachters die bij mij waren, ook niet. Ook wij hadden onze wapens voortdurend binnen handbereik.