Ang Pulong Sang Dios

Nahum 1

1Ang mensahi sang sini nga libro parte sa Nineve.[a] Ginpahayag ini sang Ginoo kay Nahum nga taga-Elkosh.

Ang Kaakig sang Dios sa Nineve

Indi gusto sang Ginoong Dios nga magsimba ang mga tawo sa iban nga mga dios. Akig siya sa iya mga kaaway kag ginabalusan niya sila. Indi siya tuod dali maakig, pero puwerte siya kagamhanan kag silutan gid niya ang nakasala. Kon mag-agi siya nagahagunos ang hangin kag nagabagyo. Ang mga panganod daw sa yab-ok nga nagatap-ok sa iya mga tiil. Sa iya nga pagmando nagamala ang mga dagat kag ang mga suba, nagakalaya ang mga tanom sa Bashan, sa Bukid sang Carmel, kag sa Lebanon.[b] Tungod sang iya presensya nagauyog ang kalibutan, pati na ang mga bukid, kag pati ang mga tawo sa kalibutan nagakurog. Sin-o bala ang makaagwanta sang iya puwerte nga kaakig? Kon mangakig siya daw nagabuga siya sang kalayo, kag ang mga bato nagakalabuka sa iya atubangan.

Maayo ang Ginoo; mabakod siya nga dalangpan sa tion sang kalisod, kag ginatatap niya ang nagadangop sa iya. Pareho siya sa mabaskog nga baha nga magaubos laglag sang iya mga kaaway. Lagson niya ang iya mga kaaway hasta nga mapatay niya sila.[c] Mga taga-Asiria, kon ano man ang inyo malain nga ginaplano kontra sa katawhan sang Ginoo, dulaon ina sang Ginoo, kag indi na ina maliwat pa. 10 Daw pareho kamo sa tawo nga hubog nga nasalawid sa tunukon nga mga kahoy-kahoy. Laglagon gid kamo pareho sang pagsunog sang dagami.[d] 11 Ang isa sang inyo mga pangulo nagplano sing malain kontra sa katawhan sang Ginoo. Ang iya ginalaygay malaot.

12 Amo ini ang ginasiling sang Ginoo sa mga taga-Juda: “Bisan madamo kag makusog ang inyo kaaway nga mga taga-Asiria, pagalaglagon ko sila hasta nga mawala sila. Bisan tuod nga ginpaantos ko kamo indi ko na ina paghimuon pa liwat. 13 Kay karon hilwayon ko na kamo sa gahom sang mga taga-Asiria.”

14 Amo ini ang ginasiling sang Ginoo sa mga taga-Asiria: “Dulaon ko ang inyo mga kaliwat kag gub-on ko ang mga imahen nga kahoy ukon metal sa templo sang inyo mga dios-dios. Ipreparar ko na ang inyo mga lulubngan kay indi kamo dapat mabuhi.”

15 Tan-awa bala ninyo nga mga taga-Juda! May mensahero nga nagalatas sa mga kabukiran sa pagdala sa inyo sang maayong balita nga may kalinong na sa inyo nga lugar. Gani sauluga ninyo ang inyo mga piesta kag tumana ninyo ang inyo mga panaad sa Ginoo. Kay ang malaot nga nasyon sang Asiria indi na gid magsalakay sa inyo, kay pagalaglagon sila sing bug-os.

Notas al pie

  1. 1:1 Nineve: Amo ini ang kapital sang Asiria kag nagarepresentar sang bug-os nga nasyon sang Asiria.
  2. 1:4 Bashan… Bukid sang Carmel… Lebanon: Kilala ang ini nga mga duta sa ila nga pagkamapatubason.
  3. 1:8 hasta nga mapatay niya sila: sa literal, hasta sa kadadalman, nga ang buot silingon ang lugar sang mga patay.
  4. 1:10 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo.

O Livro

Naum 1

O furor do Senhor contra Nínive

1Esta é a visão que Deus deu a Naum, que vivia em Elcos, e respeitante à próxima condenação de Nínive: Deus é muito zeloso em relação àqueles que ama. Por isso recompensa severamente todos os que os ferem, e destrói com firmeza os seus inimigos. É lento em irar-se: mas quando se acende, o seu poder é enorme, e não perdoa ao culpado. Revela o seu poder nos terrores de um ciclone, na fúria duma tempestade. As nuvens são o pó que os seus pés pisam! A uma ordem sua, os mares e os rios ficam secos, as luxuriantes pastagens de Basã e de Carmelo ficam amarelentas, sem viço, e as verdes florestas do Líbano murcham. Na sua presença as montanhas tremem e as colinas derretem-se; a terra é abalada e são destruídos os que nela habitam.

Quem poderá manter-se perante a ira de Deus? A sua zanga é semelhante ao fogo; as cordilheiras desfazem-se perante o seu poder.

O Senhor é bom. Quando vem a angústia, é ele o lugar seguro! Conhece bem todos os que nele confiam.

No entanto varre para longe os seus inimigos, com uma enxurrada; persegue-os durante toda a noite.

Que ideia é a tua, ó Nínive, de desafiares o Senhor? Só com o seu sopro poderá deter-vos; nem precisa de o fazer duas vezes! 10 Sacode os seus inimigos para dentro da fornalha, como se fosse um monte de espinheiros. Ardem nas chamas, como palha. 11 Quem é esse vosso rei que ousa conspirar contra o Senhor? 12 Ainda que levante um exército de milhões — declara o Senhor — acabará por desaparecer.

Ó meu povo, já te castiguei suficientemente! 13 Agora, quebrarei as tuas cadeias e libertar-te-ei do jugo da escravidão a que te sujeitou esse rei assírio. E ao rei diz ele: 14 Já ordenei o fim da tua dinastia. Os teus filhos não se sentarão mais no teu trono. Destruirei os teus deuses e os teus templos, e farei com que desças ao túmulo. Porque o teu pecado é do mai vil que há!

15 Vejam, os mensageiros estão a chegar, descendo das montanhas, com alegres notícias: Os invasores foram escorraçados; já podemos estar seguros! Ó Judá, proclama um dia de acção de graças, e adora só o Senhor, tal como prometeste solenemente. Porque este inimigo, vindo de Nínive, nunca mais voltará. É banido para sempre. Nunca mais será visto.