Ang Pulong Sang Dios

Micas 7:1-20

Ang Kalautan sang mga Israelinhon

1Nagsiling si Micas, “Kaluluoy ako! Pareho ako sa tawo nga gutom nga nagapangita sang mga nabilin nga mga bunga7:1 nabilin nga mga bunga: Kinabatasan sang mga Israelinhon ang pagbilin sang mga nagkalabilin nga mga bunga para siputon sang mga imol, balo, ukon mga indi Israelinhon. sang ubas ukon higera pero wala siya sing may nakita. 2Ang buot ko silingon, wala na ako sing may nakita nga tawo sa Israel nga matutom sa Dios. Wala na sing may nabilin nga matarong nga tawo. Ang kada isa nagahulat sang kahigayunan sa pagpatay sang iya kasimanwa, pareho sang tawo nga nagahulat sa pagsiod sang sapat nga iya dalakpon. 3Sagad sila sa paghimo sang malaot. Ang mga pangulo kag mga huwis nagabaton sang lagay. Kag nagasunod lang sila sa luyag sang mga kilala kag gamhanan nga mga tawo. Nagaisa sila sa pagtiko sang hustisya. 4Ang pinakamatarong sa ila daw pareho lang sa tunukon nga mga hilamon nga wala sing pulos. Nag-abot na ang tion nga silutan sang Dios ini nga mga tawo subong sang iya ginpaandam sa ila paagi sa mga propeta nga pareho sa mga manugbantay sa tore. Gani karon magasalasala sila.

5Tungod nga lapnag na ang kalautan, indi na kamo magsalig sa inyo mga abyan, bisan pa ang malapit ninyo nga mga abyan. Kag maghalong man kamo sa inyo ginasugid bisan sa inyo pinalangga nga asawa. 6Kay sa sini nga tiyempo, ang anak nga lalaki wala nagatahod sa iya amay, ang anak nga babayi nagabato sa iya iloy, kag ang umagad nga babayi nagabato sa iya ugangan nga babayi. Ang kontra sang isa ka tawo amo mismo ang miyembro sang iya kaugalingon nga panimalay.

7“Pero ako iya magasalig gid sa Ginoo nga akon Dios. Magahulat ako sa iya nga luwason niya ako. Kag pamatian gid niya ang akon pangamuyo.”

Pagaluwason sang Dios ang mga Israelinhon

8Nagsiling ang mga Israelinhon, “Indi dapat magyaguta ang aton mga kaaway sa aton. Kay bisan nalaglag kita mabangon kita liwat. Kag bisan ara kita sa kadulom ang Ginoo amo ang aton kasanag. 9Tungod nga nakasala kita sa Ginoo, dapat lang nga antuson naton ang iya silot sa aton hasta nga apinan niya kita kag hatagan sang hustisya. Makita naton ang iya pagluwas sa aton7:9 pagluwas sa aton: ukon, pagkamatarong. paagi sa pagdala niya sa aton sa kasanag. 10Makita ini sang aton mga kaaway kag mahuy-an sila. Kay nagayaguta sila sang una sa aton nga nagasiling, ‘Diin na bala ang Ginoo nga inyo Dios?’ Sa indi madugay makita naton ang ila pagkalaglag. Mangin pareho sila sa lutak nga ginatasak-tasak sa karsada.”

11Nagsiling si Micas sa mga taga-Jerusalem, “Magaabot ang tion nga patindugon ninyo liwat ang inyo mga pader kag sa sina nga tion magalapad pa gid ang inyo teritoryo. 12Sa sina man nga tion magakadto sa inyo ang mga tawo halin sa Asiria kag sa mga banwa sang Egipto, kag sa mga lugar nga halin sa Egipto pakadto sa Suba sang Eufrates, kag halin sa malayo nga mga lugar.7:12 halin sa malayo nga mga lugar: sa literal, halin sa isa ka dagat pakadto sa isa ka dagat kag halin sa isa ka bukid pakadto sa isa ka bukid. 13Mangin mamingaw ang mga nasyon sa kalibutan tungod sang kalautan sang mga pumuluyo sini.”

Nagpangamuyo ang mga Israelinhon nga Kaluoyan Sila sang Dios

14Nagpangamuyo ang mga Israelinhon,Ginoo, bantayi kami nga imo katawhan nga imo ginapanag-iyahan, pareho sang pagbantay sang manugbantay sang mga karnero. Ang mga duta sa palibot namon bugana sang palahalban, pero kami nagakabuhi nga kamihanon lang sa kamingawan. Palapara liwat ang amon teritoryo hasta sa Bashan kag sa Gilead pareho sang una. 15Magpakita ka sa amon sang mga milagro pareho sang imo ginhimo sang una sang ginpaguwa mo kami sa Egipto. 16Makita ini sang iban nga mga nasyon kag mahuy-an sila sa pihak sang ila pagkagamhanan. Kag indi na sila maghambal kag magpamati sang mga pagyaguta sa amon. 17Magakamang sila sa duta pareho sang man-og tungod sa kahuya. Magaguwa sila sa ila mga palanaguan nga nagakurog sa kahadlok sa imo, Ginoo nga amon Dios. 18Wala na sing iban nga dios nga pareho sa imo. Ginpatawad mo ang mga sala sang imo nabilin nga katawhan nga imo ginapanag-iyahan. Wala ka nagapabilin nga akig hasta san-o tungod kay ginakalipay mo ang paghigugma sa amon. 19Sa liwat kaluoyan mo kami kag kuhaon mo ang tanan namon nga mga sala. Daw pareho lang nga tasakon mo ini kag dayon ihaboy sa kadadalman sang dagat. 20Ipakita mo ang imo katutom kag paghigugma sa amon nga mga kaliwat ni Abraham kag ni Jacob, subong sang imo ginpromisa sa ila sang una nga panahon.”

Nueva Versión Internacional (Castilian)

Miqueas 7:1-20

Lamento ante una sociedad corrupta

1¡Pobre de mí!

No llegué a tiempo para la cosecha de verano

ni para los rebuscos de la vendimia;

no tengo un solo racimo que comer,

ni un higo tierno, por el que me muero.

2La gente piadosa ha sido eliminada del país,

¡ya no hay gente honrada en este mundo!

Todos tratan de matar a alguien,

y unos a otros se tienden redes.

3Nadie les gana en cuanto a hacer lo malo;

funcionarios y jueces exigen soborno.

Los magnates no hacen más que pedir,

y todos complacen su codicia.

4El mejor de ellos es más enmarañado que una zarza;

el más recto, más torcido que un espino.

Pero ya viene el día de su confusión;

¡ya se acerca el día de tu castigo

anunciado por tus centinelas!

5No creas en tu prójimo,

ni confíes en tus amigos;

cuídate de lo que hablas

con la que duerme en tus brazos.

6El hijo ultraja al padre,

la hija se rebela contra la madre,

la nuera contra la suegra,

y los enemigos de cada cual

están en su propia casa.

7Pero yo he puesto mi esperanza en el Señor;

yo espero en el Dios de mi salvación.

¡Mi Dios me escuchará!

Esperanza de redención

8Enemiga mía, no te alegres de mi mal.

Caí, pero he de levantarme;

vivo en tinieblas, pero el Señor es mi luz.

9He pecado contra el Señor,

así que soportaré su furia

hasta que él juzgue mi causa

y me haga justicia.

Entonces me sacará a la luz

y gozaré de su salvación.

10Cuando lo vea mi enemiga,

la que me decía: «¿Dónde está tu Dios?»,

se llenará de vergüenza.

Mis ojos contemplarán su desgracia,

pues será pisoteada como el lodo de las calles.

11El día que tus muros sean reconstruidos

será el momento de extender tus fronteras.

12Ese día acudirán a ti los pueblos,

desde Asiria hasta las ciudades de Egipto,

desde el río Nilo hasta el río Éufrates,

de mar a mar y de montaña a montaña.

13La tierra quedará desolada

por culpa de sus habitantes,

como resultado de su maldad.

14Pastorea con tu cayado a tu pueblo,

al rebaño de tu propiedad,

que habita solitario en el bosque,

en medio de la espesura.

Hazlo pastar en Basán y en Galaad

como en los tiempos pasados.

15Muéstrale tus prodigios,

como cuando lo sacaste de Egipto.7:15 Muéstrale … Egipto (lectura probable); Le mostraré maravillas / como cuando saliste de la tierra de Egipto (TM).

16Las naciones verán tus maravillas

y se avergonzarán de toda su prepotencia;

se llevarán la mano a la boca

y sus oídos se ensordecerán.

17Lamerán el polvo como serpientes,

como los reptiles de la tierra.

Saldrán temblando de sus escondrijos

y, temerosos ante tu presencia,

se volverán a ti, Señor y Dios nuestro.

18¿Qué Dios hay como tú,

que perdone la maldad

y pase por alto el delito

del remanente de su pueblo?

No siempre estarás airado,

porque tu mayor placer es amar.

19Vuelve a compadecerte de nosotros.

Pon tu pie sobre nuestras maldades

y arroja al fondo del mar todos nuestros pecados.

20Muestra tu fidelidad a Jacob,

y tu lealtad a Abraham,

como desde tiempos antiguos

se lo juraste a nuestros antepasados.