Ang Pulong Sang Dios

Manugwali 1

Wala sing Pulos ang Tanan

1Amo ini ang mga ginsiling sang isa ka manugwali[a] nga anak ni David kag hari sang Jerusalem:

Wala sing pulos! Wala gid sing pulos ang tanan! Ano bala ang makuha sang tawo sa iya pagpangabudlay diri sa kalibutan? Nagataliwan ang isa ka henerasyon kag nagabulos naman ang isa, pero ang kalibutan amo lang gihapon. Nagabutlak ang adlaw, kag dayon nagasalop; nagabalik-balik lang ini sa iya ginahalinan. Nagahuyop ang hangin sa bagatnan kag dayon sa aminhan; nagalibot-libot lang ini kag nagabalik-balik. Ang tanan nga suba nagailig sa dagat, pero wala ini nagakapuno bisan sige-sige ang ilig sang suba.[b] Ina tanan nga butang makatalaka—ang pagkatalaka nga indi masaysay. Wala nagakaayawan ang aton mga mata kag mga dulunggan sa aton makita kag mabatian. Ang mga natabo sang una matabo man liwat. Ang mga ginhimo sang una himuon man liwat. Wala gid sing bag-o nga nagakatabo sa kalibutan. 10 May butang bala nga masiling mo nga bag-o naman? Pero ara na ina sang una pa, bisan sang wala pa kita matawo. 11 Wala ginadumdom sang mga tawo ang mga nagligad; amo man ang palaabuton, indi man ini pagdumdumon sang mga tawo sa ulihi.

Ang Kaalam sang Tawo Wala sing Pulos

12 Ako nga isa ka manugwali naghari sa Israel, kag sa Jerusalem ako nag-estar. 13 Sa akon kaalam, gintun-an ko gid sing maayo ang tanan nga nagakalatabo diri sa kalibutan. Isa ini ka makatalaka nga buluhaton nga ginhatag sang Dios nga kabalak-an sang tawo. 14 Nakita ko ang tanan nga ginahimo diri sa kalibutan, kag ini tanan wala sing pulos; daw pareho lang nga nagalagas ako sa hangin. 15 Ang tiko indi mo mapatadlong, kag ang wala indi mo maisip.

16 Nagsiling ako sa akon kaugalingon, “Mas maalam gid ako sang sa tanan nga naghari sa Jerusalem antes sa akon. Madamo gid ako sang nahibaluan.” 17 Gintun-an ko sing maayo ang kinalain sang kaalam kag kabuangan, pero nareyalisar ko nga ini wala man sing pulos; daw pareho lang nga nagalagas ako sa hangin. 18 Kay sang nagdugang ang akon nahibaluan, nagdugang man ang kalain sang akon buot.

Notas al pie

  1. 1:1 manugwali: ukon, manunudlo; ukon, maalamon nga tawo.
  2. 1:7 bisan sige-sige ang ilig sang suba: ukon, dayon nagabalik ang tubig sa iya ginahalinan kag nagailig ini liwat sa dagat.

New American Standard Bible

Ecclesiastes 1

The Futility of All Endeavor

1The words of the Preacher, the son of David, king in Jerusalem.

[a]Vanity of vanities,” says the Preacher,
[b]Vanity of vanities! All is [c]vanity.”

What advantage does man have in all his work
Which he does under the sun?
A generation goes and a generation comes,
But the earth [d]remains forever.
Also, the sun rises and the sun sets;
And [e]hastening to its place it rises there again.
[f]Blowing toward the south,
Then turning toward the north,
The wind continues [g]swirling along;
And on its circular courses the wind returns.
All the rivers [h]flow into the sea,
Yet the sea is not full.
To the place where the rivers [i]flow,
There they [j]flow again.
All things are wearisome;
Man is not able to tell it.
The eye is not satisfied with seeing,
Nor is the ear filled with hearing.
That which has been is that which will be,
And that which has been done is that which will be done.
So there is nothing new under the sun.
10 Is there anything of which one might say,
“See this, it is new”?
Already it has existed for ages
Which were before us.
11 There is no remembrance of [k]earlier things;
And also of the [l]later things which will occur,
There will be for them no remembrance
Among those who will come [m]later still.

The Futility of Wisdom

12 I, the Preacher, have been king over Israel in Jerusalem. 13 And I set my [n]mind to seek and explore by wisdom concerning all that has been done under heaven. It is [o]a grievous task which God has given to the sons of men to be afflicted with. 14 I have seen all the works which have been done under the sun, and behold, all is [p]vanity and striving after wind. 15 What is crooked cannot be straightened and what is lacking cannot be counted.

16 I [q]said to myself, “Behold, I have magnified and increased wisdom more than all who were over Jerusalem before me; and my [r]mind has observed [s]a wealth of wisdom and knowledge.” 17 And I set my [t]mind to know wisdom and to know madness and folly; I realized that this also is striving after wind. 18 Because in much wisdom there is much grief, and increasing knowledge results in increasing pain.

Notas al pie

  1. Ecclesiastes 1:2 Or Futility of futilities
  2. Ecclesiastes 1:2 Or Futility of futilities
  3. Ecclesiastes 1:2 Or futile
  4. Ecclesiastes 1:4 Lit stands
  5. Ecclesiastes 1:5 Lit panting
  6. Ecclesiastes 1:6 Lit Going
  7. Ecclesiastes 1:6 Lit turning
  8. Ecclesiastes 1:7 Lit go
  9. Ecclesiastes 1:7 Lit go
  10. Ecclesiastes 1:7 Lit go
  11. Ecclesiastes 1:11 Lit first or former
  12. Ecclesiastes 1:11 Lit latter or after
  13. Ecclesiastes 1:11 Lit latter or after
  14. Ecclesiastes 1:13 Lit heart
  15. Ecclesiastes 1:13 Lit an evil
  16. Ecclesiastes 1:14 Or futility
  17. Ecclesiastes 1:16 Lit spoke with my heart, saying
  18. Ecclesiastes 1:16 Lit heart
  19. Ecclesiastes 1:16 Lit an abundance
  20. Ecclesiastes 1:17 Lit heart