Ang Pulong Sang Dios

Kanta 2

Babayi

1Daw bulak ako sang Sharon kag daw liryo[a] sa mga kapatagan.

Lalaki

Huo, kon ikomparar sa iban nga mga babayi, ang akon palangga pareho sa liryo sa tunga sang tunukon nga mga kahoy-kahoy.

Babayi

Kon ikomparar sa iban nga bataon nga mga lalaki, ang akon hinigugma pareho sa puno sang mansanas sa tunga sang mga kahoy sa kagulangan. Nanamian ako magpasilong sa iya handong kag matam-is ang iya bunga. Gindala niya ako sa punsyon agod makita sang tanan kon daw ano ang iya paghigugma sa akon. Pabaskuga ninyo ako sang mga pasas kag mga mansanas, kay nagapalangluya ako tungod sa gugma. Ang iya wala nga kamot akon ginaunlan, kag ang iya tuo nagahakos sa akon.

Kamo nga mga babayi sang Jerusalem, magsumpa kamo paagi sa mga usa kag mga gasela nga indi ninyo pagpukawon ang gugma sa wala pa ang husto nga tion.

Nabatian ko ang tingog sang akon hinigugma. Nagapadulong siya nga nagalukso-lukso sa kabukiran pareho sa usa. Tan-awa, ara siya sa guwa nga nagatindog sa kilid sang amon dingding kag nagalingling sa akon sa bintana. 10 Nagsiling siya sa akon, “Dali na, palangga ko. Upod ka sa akon, O matahom ko nga nobya. 11 Tapos na ang tigtulugnaw kag ang tingulan. 12 Nagapamukadkad na ang mga bulak sa latagon, kag tion na ini sang pagkanta. Mabatian na ang huni sang mga pating sa kaumahan. 13 Bagnas[b] na ang mga higera kag nagapaninghamot na ang nagapamukadkad nga mga ubas. Dali na, palangga ko. Upod ka sa akon, O matahom ko nga nobya.”

Lalaki

14 Pareho ka sang pating nga nagapanago sa guhab sang banglid. Ipakita sa akon ang imo matahom nga guya kag ipabati sa akon ang imo malulo nga tingog.

Mga Babayi sang Jerusalem

15 Dali! Dakpa ang magagmay nga maila nga mga ido,[c] nga nagaguba sang amon mga talamnan sang ubas nga nagapamukadkad.

Babayi

16 Akon lang ang akon hinigugma, kag ako iya lang. Ginapahalab niya ang iya kasapatan sa may mga liryo. 17 Sa wala pa magpamanagbanag kag wala pa madula ang kadulom, magbalik ka sa akon, palangga ko. Magbalik ka nga daw pareho kadasig sang usa sa nalupyakan sang duha ka bukid.

Notas al pie

  1. 2:1 liryo: sa English, lily.
  2. 2:13 Bagnas: ukon, Nagapamunga.
  3. 2:15 maila nga mga ido: Sa English, foxes.

The Message

Song of Solomon 2

1I’m just a wildflower picked from the plains of Sharon,
    a lotus blossom from the valley pools.

The Man

A lotus blossoming in a swamp of weeds—
    that’s my dear friend among the girls in the village.

The Woman

3-4 As an apricot tree stands out in the forest,
    my lover stands above the young men in town.
All I want is to sit in his shade,
    to taste and savor his delicious love.
He took me home with him for a festive meal,
    but his eyes feasted on me!

5-6 Oh! Give me something refreshing to eat—and quickly!
    Apricots, raisins—anything. I’m about to faint with love!
His left hand cradles my head,
    and his right arm encircles my waist!

Oh, let me warn you, sisters in Jerusalem,
    by the gazelles, yes, by all the wild deer:
Don’t excite love, don’t stir it up,
    until the time is ripe—and you’re ready.

8-10 Look! Listen! There’s my lover!
    Do you see him coming?
Vaulting the mountains,
    leaping the hills.
My lover is like a gazelle, graceful;
    like a young stag, virile.
Look at him there, on tiptoe at the gate,
    all ears, all eyes—ready!
My lover has arrived
    and he’s speaking to me!

The Man

10-14 Get up, my dear friend,
    fair and beautiful lover—come to me!
Look around you: Winter is over;
    the winter rains are over, gone!
Spring flowers are in blossom all over.
    The whole world’s a choir—and singing!
Spring warblers are filling the forest
    with sweet arpeggios.
Lilacs are exuberantly purple and perfumed,
    and cherry trees fragrant with blossoms.
Oh, get up, dear friend,
    my fair and beautiful lover—come to me!
Come, my shy and modest dove—
    leave your seclusion, come out in the open.
Let me see your face,
    let me hear your voice.
For your voice is soothing
    and your face is ravishing.

The Woman

15 Then you must protect me from the foxes,
    foxes on the prowl,
Foxes who would like nothing better
    than to get into our flowering garden.

16-17 My lover is mine, and I am his.
    Nightly he strolls in our garden,
Delighting in the flowers
    until dawn breathes its light and night slips away.

Turn to me, dear lover.
    Come like a gazelle.
Leap like a wild stag
    on delectable mountains!