Ang Pulong Sang Dios

Josue 6

Ang Pagkalaglag sang Jerico

1Ginsiradhan gid sing maayo ang Jerico sang mga nagaestar didto tungod sang mga Israelinhon. Wala sing may makasulod ukon makaguwa nga mga tawo sa banwa. Nagsiling ang Ginoo kay Josue, “Ipasakop ko sa inyo ang Jerico pati ang iya hari kag mga soldado. Ikaw kag ang imo mga soldado maglibot sa banwa sing makaisa kada adlaw, sa sulod sang anom ka adlaw. Paunahon mo sa Kahon sang Kasugtanan ang pito ka pari nga ang kada isa sa ila may dala nga budyong. Sa ikapito nga adlaw, maglibot kamo sa banwa sing makapito ka beses, upod sa mga pari nga nagapatunog sang ila mga budyong. Kon mabatian na gani ninyo ang malawig nga tunog sang ila budyong, magsinggit kamo tanan sing tudo gid. Dayon mawasak ang pader sang banwa kag makasulod kamo tanan nga wala sing sablag.”

Gani gintawag ni Josue nga anak ni Nun ang mga pari kag ginsilingan, “Dal-a ninyo ang Kahon sang Kasugtanan. Mag-una ang pito sa inyo nga ang kada isa may dala nga budyong.” Kag ginsilingan man niya ang mga tawo, “Maglakat na kamo. Libuti ninyo ang banwa. Ang iban nga mga soldado mag-una sa pito ka pari sa atubangan sang Kahon sang Ginoo.”

Suno sa ginsiling ni Josue, nag-una ang pito ka pari sa Kahon sang Kasugtanan sang Ginoo kag ginapatunog nila ang ila mga budyong. Ang iban nga mga soldado nagauna sa sini nga mga pari, kag ang iban pa gid nagasunod sa Kahon. Wala gid sing untat ang pagtunog sang mga budyong. 10 Pero ginsilingan ni Josue ang mga tawo nga indi magsinggit ukon maggahod kon indi pa siya magmando nga magsinggit. 11 Suno sa ginsugo ni Josue, ginlibot nila sa banwa sing makaisa ang Kahon sang Ginoo. Pagkatapos nagbalik sila sa ila kampo kag didto nagtulog pagkagab-i.

12 Pagkaaga, aga pa gid nga nagbangon si Josue. Gindala liwat sang mga pari ang Kahon sang Ginoo, 13 kag ang pito sa ila nagauna gihapon sa Kahon sang Ginoo nga nagapatunog sang ila mga budyong. Kag amo man gihapon ang ginhimo sang mga soldado—ang iban sa ila sa una sang Kahon sang Ginoo kag ang iban sa likod, samtang padayon nga ginapatunog ang mga budyong. 14 Sa sining ikaduha nga adlaw, ginlibot nila liwat sing makaisa ang banwa, kag pagkatapos, nagbalik sila sa ila kampo. Amo ato ang ila ginhimo sa sulod sang anom ka adlaw.

15 Sang ikapito nga adlaw, nagbangon sila sang nagapamanagbanag pa lang kag naglibot sa banwa sing pito ka beses, sa amo man gihapon nga paagi. Amo lang ato nga adlaw nga naglibot sila sa banwa sing pito ka beses. 16 Sa ikapito na nila nga paglibot, ginpatunog sang mga pari ang ila mga budyong kag ginsugo ni Josue ang mga tawo nga magsinggit. Kag nagsiling si Josue, “Ginahatag na sang Ginoo sa aton ini nga banwa! 17 Ang bug-os nga banwa kag ang tanan nga ara dira laglagon sing bug-os bilang halad sa Ginoo. Si Rahab lang nga nagabaligya sang iya lawas kag ang bug-os niya nga panimalay ang pagaluwason tungod kay gintago niya ang aton mga espiya. 18 Indi gid kamo magkuha sang bisan ano nga butang nga ginhalad na sing bug-os sa Ginoo. Kon magkuha kamo sang bisan ano, malaglag gid kamo, kag kamo ang mangin kabangdanan kon may kalaglagan nga mag-abot sa Israel. 19 Ang tanan nga butang nga hinimo halin sa pilak, bulawan, saway, ukon salsalon iseparar para sa Ginoo, kag dapat ibutang ini sa talaguan sang manggad sang Ginoo.”

20 Ginpatunog sang mga pari ang ila mga budyong, kag nagsinggit sing tudo ang mga Israelinhon sang nabatian nila ini. Nawasak gid ang mga pader sang banwa kag nagsalakay sila. Nakasulod sila nga wala sing sablag, kag gin-agaw nila ang banwa. 21 Ginhalad nila sing bug-os sa Ginoo ang banwa paagi sa pagpamatay sang mga lalaki kag babayi, tigulang kag bata, kag pati mga baka, karnero, kanding kag mga asno.

22 Ginsugo ni Josue ang duha ka tawo nga nagpang-espiya sa duta sang Jerico, “Kadtui ninyo ang balay sang babayi nga nagabaligya sang iya lawas, kag paguwaa ninyo siya kag ang bug-os niya nga panimalay suno sa inyo ginpromisa sa iya.”

23 Gani naglakat sila nga duha kag gindala nila paguwa si Rahab, kaupod ang iya amay, iloy, mga utod kag ang tanan nga sakop sang iya panimalay. Ginpaguwa nila sila tanan kag ginpatiner sa guwa sang kampo sang Israel. 24 Ginsunog nila ang bug-os nga banwa kag ang tanan nga ara dira luwas lang sa mga butang nga hinimo halin sa pilak, bulawan, saway, kag salsalon. Ginpanguha nila ini para ibutang sa talaguan sang manggad sang Ginoo. 25 Pero ginluwas ni Josue si Rahab kag ang iya panimalay tungod kay gintago niya ang mga lalaki nga ginsugo ni Josue nga magpang-espiya sa Jerico. Hasta subong ang iya mga kaliwat nagaestar sa Israel.

26 Sadto nga tion, ginpaandaman ni Josue ang mga Israelinhon: “Pakamalauton sang Ginoo ang bisan sin-o nga magtinguha sa pagpatindog liwat sang sini nga banwa sang Jerico. Ang magpatukod sang pundasyon sini mapatyan sang kamagulangan nga anak. Ang magpaobra sang mga puwertahan sini mapatyan sang kamanghuran nga anak.”

27 Ang Ginoo nag-upod gid kay Josue, kag ang iya kabantog naglapnag sa bug-os nga duta.

O Livro

Josué 6

1Os portais de Jericó eram mantidos hermeticamente fechados, pois que o povo ali estava cheio de medo dos israelitas; não deixavam ninguém entrar nem sair. 2/5 Mas o Senhor disse a Josué: “Jericó, o seu rei e todos os seus valentes guerreiros encontram­se praticamente derrotados, porque já os entreguei nas vossas mãos. O vosso exército, com todos os seus efectivos, deverá rodear a cidade uma vez por dia durante seis dias, seguidos por sete sacerdotes que levarão a arca, e cada um deles com uma trombeta feita de chifre de carneiro. No sétimo dia darão a volta à cidade sete vezes, com os sacerdotes tocando as trombetas. E então, quando eles soprarem um longo e alto toque, todo o povo deverá gritar com muita força. Nessa altura as muralhas da cidade cairão e poderão lá entrar por todos os lados.”

6/9 Assim Josué convocou os sacerdotes e deu­lhes instruções: os homens armados conduziriam o cortejo, seguidos de sete sacerdotes soprando continuamente as trombetas. Atrás deles deveriam vir os sacerdotes transportando a arca; fechando o cortejo, à retaguarda, seguia um contingente.

10 “Ninguém falará, nem dirá nada; só se ouvirão as trombetas a tocar”, mandou Josué. “Não dirão sequer uma palavra até que vos diga para gritarem; então gritem!” 11/14 A arca rodeou a cidade uma vez nesse dia, depois do que toda a gente regressou ao acampamento para passarem a noite. Ao amanhecer do dia seguinte foram de novo rodear a cidade e voltaram para o acampamento. Fizeram isso durante seis dias.

15/16 Na manhã do sétimo dia fizeram o mesmo, para começar; mas desta vez rodearam a cidade não uma, mas sete vezes. À sétima vez, quando os sacerdotes tocaram um som alto e muito longo com as trombetas, Josué bradou para o povo, “Gritem! O Senhor deu­nos a cidade!” 17/19 (Anteriormente ele tinha­lhes dito: “Matem toda a gente, com excepção de Raabe, a meretriz, e de todos os que estiverem na sua casa, pois que protegeu os nossos espias. Não fiquem com coisa nenhuma do saque — tudo deverá ser destruído. Se assim não fizerem, cairá a desgraça sobre a nação de Israel. No entanto, a prata e ouro, os utensílios de bronze e de ferro, tudo isso será consagrado ao Senhor e deverá ser levado para o tesouro do santuário.”)

20/21 Assim, quando o povo ouviu o toque das trombetas, gritaram tão alto quanto podiam. E repentinamente as muralhas de Jericó ruíram, caíram na sua frente; o povo de Israel irrompeu sobre elas, penetrando na cidade por todos os lados e conquistou­a. Destruíram tudo —homens e mulheres, novos e velhos; bois, cordeiros, jumentos— tudo.

22 Josué disse aos dois espias, “Mantenham a vossa palavra, quanto à promessa que fizeram. Recolham a meretriz e os que estão com ela.”

23/24 Os homens foram e trouxeram­na, a ela e ao pai, à mãe, aos irmãos e outros parentes que lá se encontravam. E deixaram­nos ficar a viver fora do acampamento de Israel. Os israelitas queimaram a cidade e tudo o que lá havia, com excepção da prata, do ouro, dos utensílios de bronze e de ferro que foram levados para o tesouro do Senhor. 25 Josué salvou pois Raabe, a meretriz, mais os seus parentes que estavam com ela dentro de casa, e vivem ainda hoje entre os israelitas, pois que ela escondeu os espias que Josué mandara a Jericó.

26 Então Josué declarou uma maldição sobre quem viesse a reconstruir Jericó, advertindo de que quando os seus fundamentos fossem repostos, o filho mais velho do construtor haveria de morrer, e quando as suas portas fossem montadas, seria o filho mais novo desse alguém que morreria.

27 Desta forma o Senhor estava com Josué e o seu nome tornou­se famoso por toda a parte.