Ang Pulong Sang Dios

Josue 24

Nagpromisa ang mga Israelinhon nga Tumanon Nila Liwat ang Kasugtanan sang Dios

1Karon, ginpatipon ni Josue ang tanan nga tribo sang Israel sa Shekem. Gintawag dayon niya ang mga manugdumala, mga pangulo, mga manughukom, kag mga opisyal sang Israel, kag nagpalapit sila sa presensya sang Dios.

Nagsiling si Josue sa tanan nga tawo, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Dios sang Israel: Sang una, ang inyo mga katigulangan nag-estar sa tabok sang Suba sang Eufrates kag nagsimba sa iban nga mga dios. Isa sa ila amo si Tera nga amay ni Abraham kag ni Nahor. Pero ginkuha ko si Abraham sa sadto nga lugar kag ginpakadto sa kadutaan sang Canaan, kag ginhatagan sang madamo nga mga kaliwat. Nangin anak niya si Isaac, kag nangin anak naman ni Isaac si Esau kag si Jacob. Ginhatag ko kay Esau ang kabukiran sang Seir bilang iya parte, samtang si Jacob kag ang iya nga anak nagkadto sa Egipto. 5-6 Sang ulihi, ginpadala ko si Moises kag si Aaron sa pagluwas sa inyo sa Egipto, kag ginpadal-an ko sang mga kalalat-an ang Egipto, kag ginpaguwa ko kamo sang inyo mga katigulangan. Pero sang nakaabot na kamo sa Mapula nga Dagat, ginlagas kamo sang mga Egiptohanon nga may mga kabayo kag mga karwahe. Nagpangayo kamo sang bulig sa akon, kag ginbutangan ko sang kadulom sa tunga ninyo kag sang mga Egiptohanon. Kag dayon ginlumos ko ang mga Egiptohanon sa dagat. Nakita gid ninyo mismo ang ginhimo ko sa mga Egiptohanon. Dayon nag-estar kamo sa kamingawan sa malawig nga tion.

“Pagkatapos gindala ko kamo sa duta sang mga Amornon sa sidlangan sang Suba sang Jordan. Nagpakig-away sila sa inyo, pero ginpadaog ko kamo. Ginpalaglag ko sila sa inyo kag nasakop ninyo ang ila kadutaan. Dayon nagpakig-away sa Israel ang hari sang Moab nga si Balak nga anak ni Zipor. Ginsugo niya si Balaam nga anak ni Beor nga pakamalauton kamo. 10 Pero wala ko pagtuguti si Balaam nga himuon ini sa inyo. Sa baylo, ginbendisyunan kamo ni Balaam, kag ginluwas ko kamo sa kamot ni Balak.

11 “Dayon nagtabok kamo sa Suba sang Jordan kag nakaabot sa Jerico. Nagpakig-away sa inyo ang mga taga-Jerico, subong man ang mga Amornon, Periznon, Canaanhon, Hithanon, Girgashnon, Hivhanon, kag Jebusnon. Pero ginpadaog ko kamo kontra sa ila. 12 Ginpadal-an ko sang mga putyukan ang duha ka hari nga Amornon sa pagtabog sa ila sa wala pa kamo mag-abot. Nagdaog kamo indi tungod sa inyo mga espada kag mga pana. 13 Ginhatagan ko kamo sang duta nga wala ninyo pagpangabudlayi. Ginpaestar ko kamo sa mga banwa nga indi kamo ang nagtukod. Nagakaon kamo subong sang mga ubas kag mga olibo nga indi kamo ang nagtanom.

14 “Gani karon, tahura ninyo ang Ginoo kag alagara nga may katutom. Isikway na ninyo ang mga dios nga ginasimba sadto sang inyo mga katigulangan sa tabok sang Suba sang Eufrates kag sa Egipto, kag mag-alagad kamo sa Ginoo. 15 Pero kon indi kamo luyag nga mag-alagad sa Ginoo, magpili kamo subong nga adlaw kon sin-o ang inyo alagaron. Magaalagad bala kamo sa mga dios nga gin-alagad sang inyo mga katigulangan sa tabok sang Suba sang Eufrates, ukon sa mga dios sang mga Amornon nga ang ila duta inyo ginaestaran subong? Pero ako iya kag ang akon pamilya magaalagad sa Ginoo.”

16 Nagsabat ang mga tawo, “Wala gid sa amon hunahuna nga magbiya sa Ginoo kag mag-alagad sa iban nga mga dios. 17 Ang Ginoo nga aton Dios amo ang nagpaguwa sa aton kag sa aton mga katigulangan sa pagkaulipon didto sa Egipto. Nakita man naton ang mga milagro nga iya ginhimo. Ginprotektaran niya kita sa aton pagpanglakaton sa mga nasyon nga aton gin-agihan. 18 Kag ginpatabog niya sa aton ang mga Amornon kag ang iban pa nga mga nasyon nga nagaestar diri. Gani magaalagad man kami sa Ginoo, kay siya ang amon Dios.”

19 Nagsiling si Josue sa mga tawo, “Indi kamo makaalagad sa Ginoo tungod kay balaan siya nga Dios kag indi niya gusto nga may ginasimba kamo nga iban. Indi niya pag-ibaliwala ang inyo pagrebelde kag mga sala. 20 Kon isikway ninyo ang Ginoo kag mag-alagad sa iban nga mga dios, maakig siya sa inyo kag silutan niya kamo. Laglagon niya kamo bisan nga halin sang una maayo siya sa inyo.”

21 Pero nagsabat ang mga tawo kay Josue, “Magaalagad gid kami sa Ginoo.” 22 Nagsiling si Josue, “Kamo mismo ang mga saksi sa inyo kaugalingon nga ginpili ninyo nga alagaron ang Ginoo.” Nagsabat sila, “Huo, mga saksi kami.”

23 Dayon nagsiling si Josue, “Kon amo sina, isikway na ninyo ang inyo mga dios kag alagaran ninyo ang Ginoo, ang Dios sang Israel.” 24 Nagsabat ang mga tawo, “Alagaran namon ang Ginoo nga amon Dios, kag tumanon ang iya mga sugo.”

25 Sadto nga adlaw naghimo si Josue sang kasugtanan sa mga tawo didto sa Shekem, kag ginhatag niya sa ila ang mga kasuguan kag mga pagsulundan. 26 Ginsulat ini ni Josue sa Libro sang Kasuguan sang Dios. Dayon nagkuha siya sang dako nga bato kag ginpatindog sa puno sang kahoy nga terebinto malapit sa balaan nga lugar sang Ginoo. 27 Kag nagsiling si Josue sa tanan nga tawo, “Ini nga bato amo ang aton saksi nga nagpakighambal ang Ginoo sa aton. Magapamatuod ini kontra sa inyo kon indi kamo magtuman sang inyo ginhambal sa inyo Dios.” 28 Pagkatapos ginpapauli ni Josue ang mga tawo sa ila tagsa ka lugar.

Napatay si Josue kag si Eleazar

29 Sang ulihi, napatay ang alagad sang Ginoo nga si Josue, nga anak ni Nun, sa edad nga 110. 30 Ginlubong siya sa iya duta didto sa Timnat Sera, sa kabukiran sang Efraim, sa aminhan sang Bukid sang Gaash. 31 Nag-alagad sa Ginoo ang mga Israelinhon sang panahon ni Josue. Kag bisan patay na si Josue, nagpadayon gihapon sila sa pag-alagad sa Ginoo samtang buhi pa ang mga manugdumala sang mga Israelinhon nga nakaeksperiensya sang tanan nga ginhimo sang Ginoo para sa Israel.

32 Ang mga tul-an ni Jose nga gindala sang mga Israelinhon halin sa Egipto ginlubong sa Shekem, sa duta nga ginbakal ni Jacob sing 100 ka bilog nga pilak sa mga anak ni Hamor nga amay ni Shekem. Ang ini nga duta bahin sang teritoryo nga ginhatag sa mga kaliwat ni Jose.

33 Napatay man si Eleazar nga anak ni Aaron kag ginlubong sa Gibea, ang banwa sa kabukiran sang Efraim, nga ginhatag sa anak ni Eleazar nga si Finehas.

The Message

Joshua 24

The Covenant at Shechem

11-2 Joshua called together all the tribes of Israel at Shechem. He called in the elders, chiefs, judges, and officers. They presented themselves before God. Then Joshua addressed all the people:

2-6 “This is what God, the God of Israel, says: A long time ago your ancestors, Terah and his sons Abraham and Nahor, lived to the east of the River Euphrates. They worshiped other gods. I took your ancestor Abraham from the far side of The River. I led him all over the land of Canaan and multiplied his descendants. I gave him Isaac. Then I gave Isaac Jacob and Esau. I let Esau have the mountains of Seir as home, but Jacob and his sons ended up in Egypt. I sent Moses and Aaron. I hit Egypt hard with plagues and then led you out of there. I brought your ancestors out of Egypt. You came to the sea, the Egyptians in hot pursuit with chariots and cavalry, to the very edge of the Red Sea!

7-10 “Then they cried out for help to God. He put a cloud between you and the Egyptians and then let the sea loose on them. It drowned them.

“You watched the whole thing with your own eyes, what I did to Egypt. And then you lived in the wilderness for a long time. I brought you to the country of the Amorites, who lived east of the Jordan, and they fought you. But I fought for you and you took their land. I destroyed them for you. Then Balak son of Zippor made his appearance. He was the king of Moab. He got ready to fight Israel by sending for Balaam son of Beor to come and curse you. But I wouldn’t listen to Balaam—he ended up blessing you over and over! I saved you from him.

11 “You then crossed the Jordan and came to Jericho. The Jericho leaders ganged up on you as well as the Amorites, Perizzites, Canaanites, Hittites, Girgashites, Hivites, and Jebusites, but I turned them over to you.

12 “I sent the Hornet ahead of you. It drove out the two Amorite kings—did your work for you. You didn’t have to do a thing, not so much as raise a finger.

13 “I handed you a land for which you did not work, towns you did not build. And here you are now living in them and eating from vineyards and olive groves you did not plant.

14 “So now: Fear God. Worship him in total commitment. Get rid of the gods your ancestors worshiped on the far side of The River (the Euphrates) and in Egypt. You, worship God.

15 “If you decide that it’s a bad thing to worship God, then choose a god you’d rather serve—and do it today. Choose one of the gods your ancestors worshiped from the country beyond The River, or one of the gods of the Amorites, on whose land you’re now living. As for me and my family, we’ll worship God.”

16 The people answered, “We’d never forsake God! Never! We’d never leave God to worship other gods.

17-18 God is our God! He brought up our ancestors from Egypt and from slave conditions. He did all those great signs while we watched. He has kept his eye on us all along the roads we’ve traveled and among the nations we’ve passed through. Just for us he drove out all the nations, Amorites and all, who lived in the land.

“Count us in: We too are going to worship God. He’s our God.”

19-20 Then Joshua told the people: “You can’t do it; you’re not able to worship God. He is a holy God. He is a jealous God. He won’t put up with your fooling around and sinning. When you leave God and take up the worship of foreign gods, he’ll turn right around and come down on you hard. He’ll put an end to you—and after all the good he has done for you!”

21 But the people told Joshua: “No! No! We worship God!”

22 And so Joshua addressed the people: “You are witnesses against yourselves that you have chosen God for yourselves—to worship him.”

And they said, “We are witnesses.”

23 Joshua said, “Now get rid of all the foreign gods you have with you. Say an unqualified Yes to God, the God of Israel.”

24 The people answered Joshua, “We will worship God. What he says, we’ll do.”

25-26 Joshua completed a Covenant for the people that day there at Shechem. He made it official, spelling it out in detail. Joshua wrote out all the directions and regulations into the Book of The Revelation of God. Then he took a large stone and set it up under the oak that was in the holy place of God.

27 Joshua spoke to all the people: “This stone is a witness against us. It has heard every word that God has said to us. It is a standing witness against you lest you cheat on your God.”

28 Then Joshua dismissed the people, each to his own place of inheritance.

29-30 After all this, Joshua son of Nun, the servant of God, died. He was 110 years old. They buried him in the land of his inheritance at Timnath Serah in the mountains of Ephraim, north of Mount Gaash.

31 Israel served God through the lifetime of Joshua and of the elders who outlived him, who had themselves experienced all that God had done for Israel.

32 Joseph’s bones, which the People of Israel had brought from Egypt, they buried in Shechem in the plot of ground that Jacob had purchased from the sons of Hamor (who was the father of Shechem). He paid a hundred silver coins for it. It belongs to the inheritance of the family of Joseph.

33 Eleazar son of Aaron died. They buried him at Gibeah, which had been allotted to his son Phinehas in the mountains of Ephraim.