Ang Pulong Sang Dios

Joel 1

1Amo ini ang mensahi sang Ginoo nga iya ginpahayag kay Joel nga anak ni Petuel.

Ginpierdi sang mga Apan ang mga Tanom

Kamo nga mga manugdumala sang Juda kag ang tanan nga pumuluyo sini, pamatii ninyo ining isugid ko sa inyo. Wala pa sing may natabo nga pareho sini sang panahon sang inyo mga katigulangan ukon sang inyo panahon subong. Kinahanglan nga isugid ini sa kada henerasyon sang inyo mga kaliwat:

Sunod-sunod nga nagsalakay ang mga panong sang mga apan. Ang nabilin nga mga tanom nga wala maubos sang isa ka panong ginkaon naman sang masunod nga panong hasta nga nagkalaubos ang mga tanom.[a]

Kamo nga mga palahubog, bangon kamo kag maghibi sing tudo! Kay wala na kamo sing mainom; wala na sing mga ubas nga hilimuon nga bag-o nga bino. Kay ang duta sang Ginoo[b] ginsalakay sang terible nga mga apan[c] nga puwerte kadamo. Matalom ang ila mga ngipon pareho sa ngipon sang leon. Ginpamierde nila ang mga tanom nga ubas sang Ginoo kag ang iya mga kahoy nga higera.[d] Ginkitkit nila ang mga panit sini hasta nga nagpuluti ang mga sanga.

Maghibi kamo pareho sang isa ka dalaga[e] nga nagasuksok sang sako sa pagpakita nga nagapangasubo siya sa pagkapatay sang iya palamanahon. Kay wala na sing mga uyas kag mga bino nga ihalad sa templo sang Ginoo; amo gani nga nagapangasubo ang mga pari nga nagaalagad sa Ginoo. 10 Nagkalapierdi ang kaumahan kag daw sa tawo ini nga nagapangasubo. Nagkalapierdi ang mga uyas kag wala na sang duga sang ubas kag lana.

11 Kamo nga mga mangunguma, magkasubo[f] kamo! Kamo nga nagaatipan sang talamnan sang ubas, maghibi kamo sing tudo! Kay nagkalapierdi ang mga patubas sa kaumahan—ang mga trigo kag mga barley. 12 Kag nalaya ang mga tanom nga ubas kag ang tanan nga kahoy pati na ang mga higera, pomegranata, palma, kag mansanas. Matuod gid man nga nadula ang kalipay sang mga tawo.

Ang Panawagan sa Paghinulsol

13 Kamo nga mga pari nga nagaalagad sa halaran sang akon Dios, magsuksok kamo sang sako kag magkadto sa templo kag maghibi sa bilog nga gab-i. Kay wala na sing mga uyas kag mga bino nga ihalad sa templo sang inyo Dios. 14 Hambali ninyo ang mga manugdumala sang Juda kag ang tanan nga pumuluyo sini, nga magtipon sila tanan sa templo sang Ginoo nga inyo Dios kag magpuasa. Magpangayo sila sang bulig sa Ginoo.

15 Abaw, malapit na ang adlaw nga magapanglaglag ang Ginoo nga Makagagahom. 16 Nakita ta mismo kon paano kita nawad-an sang pagkaon kag kon paano nadula ang kasadya sa templo sang Dios. 17 Nagkalamatay ang mga binhi sa duta.[g] Kag tungod nga naghuyos ang mga uyas, wala na sing unod ang mga bodega, gani nagkalaguba na lang ini. 18 Nagaugayong ang mga kasapatan sa kagutom. Nagadalang-dalang ang mga baka kay wala na sila sing halalbon; pati ang mga karnero nagaantos.

19 Nagpangamuyo si Joel. Siling niya, “Nagapanawag ako sa imo, Ginoo, kay nagkalalaya ang mga palahalban kag ang tanan nga kahoy sa kaumahan nga daw sa ginlamon sang kalayo. 20 Bisan ang talunon nga mga sapat nagahulat sang imo bulig, kay mala na gid ang mga suba kag mga sapa, kag nagkalalaya ang mga palahalban nga daw sa ginlamon sang kalayo.”

Notas al pie

  1. 1:4 Posible man nga nagasugid ang ini nga bersikulo sang apat ka klase sang apan ukon apat ka “stages” sang pagdako sang apan.
  2. 1:6 duta sang Ginoo: sa literal, akon duta, nga amo ang Juda.
  3. 1:6 mga apan: sa literal, nasyon. Posible nga ang ini nga mga apan nagarepresentar sang nasyon nga magasalakay sa Juda.
  4. 1:7 ang mga tanom… higera: sa literal, ang akon mga tanom nga ubas kag ang akon mga kahoy nga higera.
  5. 1:8 dalaga: ukon, birhen.
  6. 1:11 magkasubo: ukon, mahuya.
  7. 1:17 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.

Nova Versão Internacional

Joel 1

1A palavra do Senhor que veio a Joel, filho de Petuel.

A Praga dos Gafanhotos

“Ouçam isto, anciãos[a];
    escutem, todos os habitantes do país.
Já aconteceu algo assim nos seus dias?
    Ou nos dias dos seus antepassados?
Contem aos seus filhos
    o que aconteceu,
e eles aos seus netos,
    e os seus netos, à geração seguinte.
O que o gafanhoto cortador deixou,
    o gafanhoto peregrino comeu;
o que o gafanhoto peregrino deixou,
    o gafanhoto devastador comeu;
o que o gafanhoto devastador deixou,
    o gafanhoto devorador comeu.

“Acordem, bêbados, e chorem!
Lamentem-se todos vocês,
    bebedores de vinho;
gritem por causa do vinho novo,
    pois ele foi tirado dos seus lábios.
Uma nação, poderosa e inumerável,
    invadiu a minha terra,
seus dentes são dentes de leão,
    suas presas são de leoa.
Arrasou as minhas videiras
    e arruinou as minhas figueiras.
Arrancou-lhes a casca e derrubou-as,
    deixando brancos os seus galhos.

“Pranteiem como uma virgem
    em vestes de luto
que se lamenta pelo noivo[b]
    da sua mocidade.
As ofertas de cereal
    e as ofertas derramadas
foram eliminadas
    do templo do Senhor.
Os sacerdotes,
    que ministram diante do Senhor,
estão de luto.
10 Os campos estão arruinados,
    a terra está seca[c];
o trigo está destruído,
    o vinho novo acabou,
o azeite está em falta.
11 Desesperem-se, agricultores,
    chorem, produtores de vinho;
fiquem aflitos pelo trigo e pela cevada,
    porque a colheita foi destruída.
12 A vinha está seca,
    e a figueira murchou;
a romãzeira, a palmeira, a macieira
    e todas as árvores do campo
    secaram.
Secou-se, mais ainda,
    a alegria dos homens”.

Chamada ao Arrependimento

13 Ponham vestes de luto, ó sacerdotes,
    e pranteiem;
chorem alto,
    vocês que ministram perante o altar.
Venham,
    passem a noite vestidos de luto,
vocês que ministram
    perante o meu Deus;
pois as ofertas de cereal
    e as ofertas derramadas
foram suprimidas
    do templo do seu Deus.
14 Decretem um jejum santo;
    convoquem uma assembléia sagrada.
Reúnam as autoridades
    e todos os habitantes do país
no templo do Senhor, o seu Deus,
    e clamem ao Senhor.

15 Ah! Aquele dia!
Sim, o dia do Senhor está próximo;
    como destruição poderosa
da parte do Todo-poderoso,
    ele virá.

16 Não é verdade que a comida
    foi eliminada
    diante dos nossos próprios olhos,
e que a alegria e a satisfação
foram suprimidas
    do templo do nosso Deus?
17 As sementes estão murchas
    debaixo dos torrões de terra.
Os celeiros estão em ruínas,
    os depósitos de cereal foram derrubados,
pois a colheita se perdeu.
18 Como muge o gado!
As manadas andam agitadas
    porque não têm pasto;
até os rebanhos de ovelhas
    estão sendo castigados.

19 A ti, Senhor, eu clamo,
    pois o fogo devorou as pastagens
e as chamas consumiram
    todas as árvores do campo.
20 Até os animais do campo clamam a ti,
    pois os canais de água se secaram
e o fogo devorou as pastagens.

Notas al pie

  1. 1.2 Ou autoridades do povo
  2. 1.8 Ou uma jovem em vestes de luto que se lamenta pelo marido
  3. 1.10 Ou a terra chora