Ang Pulong Sang Dios

Joel 1

1Amo ini ang mensahi sang Ginoo nga iya ginpahayag kay Joel nga anak ni Petuel.

Ginpierdi sang mga Apan ang mga Tanom

Kamo nga mga manugdumala sang Juda kag ang tanan nga pumuluyo sini, pamatii ninyo ining isugid ko sa inyo. Wala pa sing may natabo nga pareho sini sang panahon sang inyo mga katigulangan ukon sang inyo panahon subong. Kinahanglan nga isugid ini sa kada henerasyon sang inyo mga kaliwat:

Sunod-sunod nga nagsalakay ang mga panong sang mga apan. Ang nabilin nga mga tanom nga wala maubos sang isa ka panong ginkaon naman sang masunod nga panong hasta nga nagkalaubos ang mga tanom.[a]

Kamo nga mga palahubog, bangon kamo kag maghibi sing tudo! Kay wala na kamo sing mainom; wala na sing mga ubas nga hilimuon nga bag-o nga bino. Kay ang duta sang Ginoo[b] ginsalakay sang terible nga mga apan[c] nga puwerte kadamo. Matalom ang ila mga ngipon pareho sa ngipon sang leon. Ginpamierde nila ang mga tanom nga ubas sang Ginoo kag ang iya mga kahoy nga higera.[d] Ginkitkit nila ang mga panit sini hasta nga nagpuluti ang mga sanga.

Maghibi kamo pareho sang isa ka dalaga[e] nga nagasuksok sang sako sa pagpakita nga nagapangasubo siya sa pagkapatay sang iya palamanahon. Kay wala na sing mga uyas kag mga bino nga ihalad sa templo sang Ginoo; amo gani nga nagapangasubo ang mga pari nga nagaalagad sa Ginoo. 10 Nagkalapierdi ang kaumahan kag daw sa tawo ini nga nagapangasubo. Nagkalapierdi ang mga uyas kag wala na sang duga sang ubas kag lana.

11 Kamo nga mga mangunguma, magkasubo[f] kamo! Kamo nga nagaatipan sang talamnan sang ubas, maghibi kamo sing tudo! Kay nagkalapierdi ang mga patubas sa kaumahan—ang mga trigo kag mga barley. 12 Kag nalaya ang mga tanom nga ubas kag ang tanan nga kahoy pati na ang mga higera, pomegranata, palma, kag mansanas. Matuod gid man nga nadula ang kalipay sang mga tawo.

Ang Panawagan sa Paghinulsol

13 Kamo nga mga pari nga nagaalagad sa halaran sang akon Dios, magsuksok kamo sang sako kag magkadto sa templo kag maghibi sa bilog nga gab-i. Kay wala na sing mga uyas kag mga bino nga ihalad sa templo sang inyo Dios. 14 Hambali ninyo ang mga manugdumala sang Juda kag ang tanan nga pumuluyo sini, nga magtipon sila tanan sa templo sang Ginoo nga inyo Dios kag magpuasa. Magpangayo sila sang bulig sa Ginoo.

15 Abaw, malapit na ang adlaw nga magapanglaglag ang Ginoo nga Makagagahom. 16 Nakita ta mismo kon paano kita nawad-an sang pagkaon kag kon paano nadula ang kasadya sa templo sang Dios. 17 Nagkalamatay ang mga binhi sa duta.[g] Kag tungod nga naghuyos ang mga uyas, wala na sing unod ang mga bodega, gani nagkalaguba na lang ini. 18 Nagaugayong ang mga kasapatan sa kagutom. Nagadalang-dalang ang mga baka kay wala na sila sing halalbon; pati ang mga karnero nagaantos.

19 Nagpangamuyo si Joel. Siling niya, “Nagapanawag ako sa imo, Ginoo, kay nagkalalaya ang mga palahalban kag ang tanan nga kahoy sa kaumahan nga daw sa ginlamon sang kalayo. 20 Bisan ang talunon nga mga sapat nagahulat sang imo bulig, kay mala na gid ang mga suba kag mga sapa, kag nagkalalaya ang mga palahalban nga daw sa ginlamon sang kalayo.”

Notas al pie

  1. 1:4 Posible man nga nagasugid ang ini nga bersikulo sang apat ka klase sang apan ukon apat ka “stages” sang pagdako sang apan.
  2. 1:6 duta sang Ginoo: sa literal, akon duta, nga amo ang Juda.
  3. 1:6 mga apan: sa literal, nasyon. Posible nga ang ini nga mga apan nagarepresentar sang nasyon nga magasalakay sa Juda.
  4. 1:7 ang mga tanom… higera: sa literal, ang akon mga tanom nga ubas kag ang akon mga kahoy nga higera.
  5. 1:8 dalaga: ukon, birhen.
  6. 1:11 magkasubo: ukon, mahuya.
  7. 1:17 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.

New American Standard Bible

Joel 1

The Devastation of Locusts

1The word of the Lord that came to Joel, the son of Pethuel:

Hear this, O elders,
And listen, all inhabitants of the land.
Has anything like this happened in your days
Or in your fathers’ days?
Tell your sons about it,
And let your sons tell their sons,
And their sons the next generation.

What the gnawing locust has left, the swarming locust has eaten;
And what the swarming locust has left, the creeping locust has eaten;
And what the creeping locust has left, the stripping locust has eaten.
Awake, drunkards, and weep;
And wail, all you wine drinkers,
On account of the sweet wine
That is cut off from your mouth.
For a nation has [a]invaded my land,
Mighty and without number;
Its teeth are the teeth of a lion,
And it has the fangs of a lioness.
It has made my vine a waste
And my fig tree [b]splinters.
It has stripped them bare and cast them away;
Their branches have become white.

Wail like a virgin girded with sackcloth
For the bridegroom of her youth.
The grain offering and the drink offering are cut off
From the house of the Lord.
The priests mourn,
The ministers of the Lord.
10 The field is ruined,
The land mourns;
For the grain is ruined,
The new wine dries up,
Fresh oil [c]fails.
11 [d]Be ashamed, O farmers,
Wail, O vinedressers,
For the wheat and the barley;
Because the harvest of the field is destroyed.
12 The vine dries up
And the fig tree [e]fails;
The pomegranate, the palm also, and the [f]apple tree,
All the trees of the field dry up.
Indeed, rejoicing dries up
From the sons of men.

13 Gird yourselves with sackcloth
And lament, O priests;
Wail, O ministers of the altar!
Come, spend the night in sackcloth
O ministers of my God,
For the grain offering and the drink offering
Are withheld from the house of your God.

Starvation and Drought

14 Consecrate a fast,
Proclaim a solemn assembly;
Gather the elders
And all the inhabitants of the land
To the house of the Lord your God,
And cry out to the Lord.
15 Alas for the day!
For the day of the Lord is near,
And it will come as destruction from the [g]Almighty.
16 Has not food been cut off before our eyes,
Gladness and joy from the house of our God?
17 The [h]seeds shrivel under their [i]clods;
The storehouses are desolate,
The barns are torn down,
For the grain is dried up.
18 How the beasts groan!
The herds of cattle wander aimlessly
Because there is no pasture for them;
Even the flocks of sheep [j]suffer.
19 To You, O Lord, I cry;
For fire has devoured the pastures of the wilderness
And the flame has burned up all the trees of the field.
20 Even the beasts of the field [k]pant for You;
For the water brooks are dried up
And fire has devoured the pastures of the wilderness.

Notas al pie

  1. Joel 1:6 Lit come up against
  2. Joel 1:7 Or a stump
  3. Joel 1:10 Lit wastes away
  4. Joel 1:11 Or The farmers are ashamed, The vinedressers wail
  5. Joel 1:12 Lit wastes away
  6. Joel 1:12 Or apricot
  7. Joel 1:15 Heb Shaddai
  8. Joel 1:17 Or dried figs
  9. Joel 1:17 Or shovels
  10. Joel 1:18 Lit bear punishment
  11. Joel 1:20 Lit long for