Ang Pulong Sang Dios

Job 9

Naghambal si Job

1Dayon nagsabat si Job, “Huo, matuod inang ginasiling mo. Pero paano makapamatuod ang tawo nga inosente siya sa atubangan sang Dios? Bisan baison pa niya ang Dios sa korte, wala siya sing may mahimo, kay sa isa ka libo nga pamangkot sang Dios bisan isa indi niya masabat. Maalam kag gamhanan gid ang Dios. Sin-o bala ang nagkontra sa iya kag nagmadinalag-on?

“Sa wala sing paandam, ginauyog niya ang mga bukid kag nagakalatiphag ini sa iya kaakig. Ginapalinog niya ang duta halin sa pundasyon sini. Sa iya lang pagmando, puwede nga indi magbutlak ang adlaw kag indi magsiga ang mga bituon. Siya lang ang nagahumlad sang kalangitan, kag siya lang ang nagapauntat sang balod. Siya ang nagtuga sang mga grupo sang mga bituon nga ginatawag Oso, Orion, Pleades, kag sang mga bituon sa bagatnan. 10 Nagahimo siya sang makatilingala nga mga butang kag mga milagro nga indi matungkad kag indi maisip. 11 Kon maglabay siya sa akon, indi ko siya makita kag mabatyagan. 12 Kon may gusto siya nga kuhaon, wala sing may makapugong sa iya. Sin-o bala ang makareklamo sa iya ginahimo? 13 Wala ginapunggan sang Dios ang iya kaakig. Bisan ang mga kabulig sang dragon nga si Rahab nagaluhod sa kahadlok sa iya. 14 Gani paano ko madepensahan ang akon kaugalingon sa Dios? Ano ang ihambal ko para makipagbais sa iya? 15 Bisan inosente pa ako, indi ako makadepensa sang akon kaugalingon. Ang mahimo ko lang amo ang pagpakitluoy sa Dios nga akon Manughukom. 16 Bisan pangabayon ko siya nga mag-atubangay kami kag magsugot siya, indi gihapon niya ako pagpamatian. 17 Kay ginapaantos niya ako nga daw sa ginasalakay sang bagyo, kag ginadugangan niya ang akon mga kasakit sa wala sing rason. 18 Daw halos indi niya ako pagpaginhawaon sing maayo sa mga kasakit nga ginapaantos niya sa akon. 19 Kon sa pakusog lang, makusog gid siya! Kag kon sa akusaray, sin-o ang makaakusar sa iya? 20 Bisan inosente pa ako, sentensyahan gihapon ako nga silutan tungod sang akon ginapanghambal sa pagdepensa sa akon kaugalingon. 21 Bisan wala sing kasawayan ang akon kabuhi, baliwala na ini sa akon. Ginakaugtan ko ang akon kabuhi. 22 Kay amo man lang gihapon; pareho lang nga laglagon sang Dios ang matarong kag ang malaot. 23 Nagakadlaw lang siya kon mapatay gulpi ang matarong sa kalamidad. 24 Gintugyan niya ang kalibutan sa mga malaot. Ginatabunan niya ang mata sang mga manughukom. Kon indi siya ang nagahimo sini, ti sin-o pa abi?

25 “Kadasig magligad sang mga inadlaw sang akon kabuhi; daw mas madasig pa sang sa manugdalagan. Nagaligad ini nga wala gid sing kalipay. 26 Huo, kadasig magligad sang akon kabuhi; pareho kadasig sang madasig nga sakayan ukon sang agila nga nagasibad. 27 Bisan indi na ako magreklamo kag untatan ko na ang pagpangasubo, kag magyuhom na ako, 28 mahadlok gihapon ako sa mga pag-antos nga mag-abot sa akon. Kay nahibaluan ko nga indi niya ako pagkabigon nga inosente. 29 Sanglit ginakabig niya ako subong nga nakasala, ano pa ang pulos sa pagpaninguha ko nga depensahan ang akon kaugalingon? 30 Bisan pa habunan ko ang akon bug-os nga lawas agod mangin matinlo ako, 31 itum-oy niya gihapon ako sa lunangon nga buho, agod bisan ang akon bayo mangil-aran sa akon. 32 Indi tawo ang Dios pareho sa akon, gani indi ako makabais sa iya kag makaakusar sa iya sa korte. 33 Kuntani may makapatunga sa amon nga duha sa paghusay sa amon. 34 Kag mapauntat niya ang paghanot sang Dios sa akon, agod indi na ako mahadlok. 35 Dayon makahambal na ako sa iya nga wala sing kahadlok, pero sa karon indi ko pa ini mahimo.”

The Message

Job 9

Job Continues

How Can Mere Mortals Get Right with God?

11-13 Job continued by saying:

“So what’s new? I know all this.
    The question is, ‘How can mere mortals get right with God?’
If we wanted to bring our case before him,
    what chance would we have? Not one in a thousand!
God’s wisdom is so deep, God’s power so immense,
    who could take him on and come out in one piece?
He moves mountains before they know what’s happened,
    flips them on their heads on a whim.
He gives the earth a good shaking up,
    rocks it down to its very foundations.
He tells the sun, ‘Don’t shine,’ and it doesn’t;
    he pulls the blinds on the stars.
All by himself he stretches out the heavens
    and strides on the waves of the sea.
He designed the Big Dipper and Orion,
    the Pleiades and Alpha Centauri.
We’ll never comprehend all the great things he does;
    his miracle-surprises can’t be counted.
Somehow, though he moves right in front of me, I don’t see him;
    quietly but surely he’s active, and I miss it.
If he steals you blind, who can stop him?
    Who’s going to say, ‘Hey, what are you doing?’
God doesn’t hold back on his anger;
    even dragon-bred monsters cringe before him.

14-20 “So how could I ever argue with him,
    construct a defense that would influence God?
Even though I’m innocent I could never prove it;
    I can only throw myself on the Judge’s mercy.
If I called on God and he himself answered me,
    then, and only then, would I believe that he’d heard me.
As it is, he knocks me about from pillar to post,
    beating me up, black-and-blue, for no good reason.
He won’t even let me catch my breath,
    piles bitterness upon bitterness.
If it’s a question of who’s stronger, he wins, hands down!
    If it’s a question of justice, who’ll serve him the subpoena?
Even though innocent, anything I say incriminates me;
    blameless as I am, my defense just makes me sound worse.

If God’s Not Responsible, Who Is?

21-24 “Believe me, I’m blameless.
    I don’t understand what’s going on.
    I hate my life!
Since either way it ends up the same, I can only conclude
    that God destroys the good right along with the bad.
When calamity hits and brings sudden death,
    he folds his arms, aloof from the despair of the innocent.
He lets the wicked take over running the world,
    he installs judges who can’t tell right from wrong.
    If he’s not responsible, who is?

25-31 “My time is short—what’s left of my life races off
    too fast for me to even glimpse the good.
My life is going fast, like a ship under full sail,
    like an eagle plummeting to its prey.
Even if I say, ‘I’ll put all this behind me,
    I’ll look on the bright side and force a smile,’
All these troubles would still be like grit in my gut
    since it’s clear you’re not going to let up.
The verdict has already been handed down—‘Guilty!’—
    so what’s the use of protests or appeals?
Even if I scrub myself all over
    and wash myself with the strongest soap I can find,
It wouldn’t last—you’d push me into a pigpen, or worse,
    so nobody could stand me for the stink.

32-35 “God and I are not equals; I can’t bring a case against him.
    We’ll never enter a courtroom as peers.
How I wish we had an arbitrator
    to step in and let me get on with life—
To break God’s death grip on me,
    to free me from this terror so I could breathe again.
Then I’d speak up and state my case boldly.
    As things stand, there is no way I can do it.”