Ang Pulong Sang Dios

Job 41

1Job, mabunit mo bala ang dragon nga Leviatan? Ukon mahigtan mo bala ang iya baba[a] sang kalat? Matuhog mo bala sang kalat ang iya ilong? Ukon makaw-itan mo bala sang taga ang iya sag-ang? Magapakitluoy bala siya permi sa imo nga buy-an mo siya? Ukon magapangabay bala siya sa imo nga kaluoyan mo siya? Magahimo bala siya sang kasugtanan sa imo nga magpaulipon siya sa imo sa bug-os niya nga kabuhi? Mahimo mo bala siya nga alaga pareho sa pispis ukon mahatag sa imo kabataan[b] nga babayi agod ila hampangan? Mabakal bala siya sang mga negosyante kag kihadkiharon agod ibaligya? Madutlan mo bala ang iya panit ukon ang iya ulo sang sibat? Kon madakop mo siya, indi mo gid malipatan ang kabudlay sa pagdakop sa iya, kag indi mo na ini liwat paghimuon. Wala sing pulos ang pagtinguha sa pagdakop sa iya. Pagkakita mo pa lang sa iya madulaan ka na sang kaisog. 10 Kon wala gani sing mangahas sa pagtublag sa iya, ti sin-o pa ayhan ang mangahas sa pagkontra sa akon? 11 Sin-o ang makasiling nga may utang nga kabalaslan ako sa iya? Ang tanan diri sa kalibutan akon.

12 “Sugiran ko pa gid ikaw parte sa lawas sang Leviatan kag kon ano siya kagamhanan kag kakusog. 13 Sin-o bala ang makakakas sang iya panit ukon makadulot sini? 14 Sin-o bala ang makapanganga sa iya? Kay ang iya mga ngipon makahaladlok! 15 Ang iya likod daw sa may nagaidas nga mga taming nga nagatapikanay; 16-17 ang kada isa lapitanay gid nga bisan ang hangin indi makalusot, kag wala sing may makakakas sini. 18 Kon magpusnga siya nagakirab, kag ang iya mga mata nagasiga pareho sang pagbanagbanag sang adlaw. 19 Nagabuga siya sang kalayo, 20 kag nagaguwa ang aso sa iya ilong pareho sang aso sa nagabukal nga kolon nga may nagadabadaba nga gatong. 21 Ang iya ginhawa makapabaga sang uling, kay kalayo ang nagaguwa sa iya baba. 22 Makusog ang iya liog, kag ang makakita sa iya nahadlok gid. 23 Bisan ang iya nagawilwig nga unod matibsol kag matig-a. 24 Matig-a ang iya tagipusuon pareho sa galingan nga bato. 25 Kon magbangon siya nagasalasala sa kahadlok ang gamhanan nga mga tawo.[c] 26 Wala sing espada, bangkaw, pana ukon sibat nga makahalit sa iya. 27 Para sa iya ang salsalon daw sa dagami lang kahumok, kag ang saway daw sa gabok nga kahoy. 28 Kon panaon siya wala siya nagapalagyo. Ang mga bato nga ginalabyog sa iya daw upa lang para sa iya. 29 Ang kahoy nga inugbakol daw dagami lang para sa iya. Kag ginakadlawan lang niya ang hagunos sang bangkaw nga ginahaboy sa iya. 30 Ang iya tiyan may mga himbis nga matalom nga daw sa buka nga botelya. Gani kon magkamang siya sa lunang, nagamarka ang iya inagyan. 31 Ginapaalimbukad niya ang dagat pareho sa nagaindakal nga tubig sa kolon ukon sang nagabukal nga lana sa kaldero. 32 Ang tubig nga iya maagyan nagabukal sing maputi, nga kon tan-awon daw maputi nga buhok. 33 Wala sing pareho sa iya diri sa kalibutan. Isa siya ka tinuga nga wala sing kahadlok. 34 Ginapakanubo niya ang tanan nga bugalon nga mga sapat. Ginaharian niya ang tanan nga matinaas-taason.”

Notas al pie

  1. 41:1 baba: sa literal, dila.
  2. 41:5 kabataan: ukon, mga suluguon.
  3. 41:25 gamhanan nga mga tawo: ukon, mga dios.

O Livro

Jó 41

1“Poderias tu pescar o leviatã com linha e anzol?
    ou atar-lhe a língua com uma corda?
    Serias tu capaz de o prender com uma corda no nariz,
        ou furar-lhe as queixadas com uma escápula?
    Porventura iria ele pedir-te que desistisses das tuas intenções
        e tentar brandamente fazer-te mudar de ideias?
    Aceitaria alguma vez que fizesses dele teu escravo
        para toda a vida?
    Farias tu dele um animalzinho domesticado,
        como um passarinho, que se cria numa gaiola,
        que darias às tuas filhinhas para brincarem?
    Os teus companheiros de pesca
        vendê-lo-iam aos comerciantes, na lota?
    A sua pele, poderia ela ser furada por ganchos,
        ou a cabeça presa por arpões?
    Se lhe pusesses as mãos em cima,
        durante muito tempo haverias de te lembrar
        da luta que se seguiria,
        e nunca mais o farias outra vez!
    Não. É absolutamente inútil tentar capturá-lo.
    Até só o pensar nisso aterroriza!
10     Não há ninguém que seja tão ousado, que se atreva a provocá-lo
        e muito menos a conquistá-lo.
    Pois se ninguém lhe pode resistir,
        quem poderia então erguer-se contra mim?
11     Nada recebi de ninguém.
    Tudo o que existe debaixo dos céus é meu.

12     Também quero fazer referência à tremenda força dos seus membros,
        e à sua enorme estrutura.
13     Quem poderia penetrar a sua pele,
        ou quem ousaria ficar ao alcance das suas goelas?
14     Quem jamais lhe abriu o focinho
        guarnecido como está de dentes terríveis?
15/17     As escamas sobrepostas que possui são o seu orgulho,
        são como uma protecção compacta,
        de tal forma que nem o ar lá penetra: nada ultrapassa aquela barreira.
18     Quando espirra, a luz do sol reflete-se sem cintilações,
        semelhantes a raios, por entre os vapores da alva.
19     Seus olhos brilham como faíscas. Sai-lhe fogo da boca.
20     O fumo brota das suas narinas,
        até parece uma panela fervendo com água,
        ou uma caldeira aquecida.
21     É verdade, a sua respiração bastaria para acender carvões
        — jorram-lhe chamas da boca.
22     A força enorme que tem no pescoço lança o terror por onde passa.
23     Tem uns músculos duros e firmes; nem se encontra nele carne flácida.
24     O seu coração é duro como uma rocha, é como uma mó, de moinho.
25     Quando se ergue, até os mais valentes têm medo,
        e ficam paralisados de terror.
26     Não há espada que o detenha, nem qualquer outra arma,
        seja lança, dardo ou flecha.
27     Ferro, para ele, é como palha, e o bronze, como madeira podre.
28     Não são setas que o fariam fugir.
    Pedras das fundas valem para ele tanto como estolho.
29     Uma tranca que lhe seja atirada, é perfeitamente inútil,
        e fica-se a rir das lanças projectadas na sua direcção.
30     O ventre, tem-no recoberto de escamas;
    espoja-se sobre o chão duro como sobre relva!
31     Quando se desloca deixa atrás de si um rasto de espuma.
    Agita violentamente os abismos dos oceanos.
32     Deixa atrás de si um sulco brilhante de espuma;
    poderia pensar-se que o mar gelou!
33     Não há nada mais tremendo, sobre a face da terra,
        que se lhe possa comparar.
34     De todos os animais, é o mais altivo — é o monarca deles todos.”