Ang Pulong Sang Dios

Job 41

1Job, mabunit mo bala ang dragon nga Leviatan? Ukon mahigtan mo bala ang iya baba[a] sang kalat? Matuhog mo bala sang kalat ang iya ilong? Ukon makaw-itan mo bala sang taga ang iya sag-ang? Magapakitluoy bala siya permi sa imo nga buy-an mo siya? Ukon magapangabay bala siya sa imo nga kaluoyan mo siya? Magahimo bala siya sang kasugtanan sa imo nga magpaulipon siya sa imo sa bug-os niya nga kabuhi? Mahimo mo bala siya nga alaga pareho sa pispis ukon mahatag sa imo kabataan[b] nga babayi agod ila hampangan? Mabakal bala siya sang mga negosyante kag kihadkiharon agod ibaligya? Madutlan mo bala ang iya panit ukon ang iya ulo sang sibat? Kon madakop mo siya, indi mo gid malipatan ang kabudlay sa pagdakop sa iya, kag indi mo na ini liwat paghimuon. Wala sing pulos ang pagtinguha sa pagdakop sa iya. Pagkakita mo pa lang sa iya madulaan ka na sang kaisog. 10 Kon wala gani sing mangahas sa pagtublag sa iya, ti sin-o pa ayhan ang mangahas sa pagkontra sa akon? 11 Sin-o ang makasiling nga may utang nga kabalaslan ako sa iya? Ang tanan diri sa kalibutan akon.

12 “Sugiran ko pa gid ikaw parte sa lawas sang Leviatan kag kon ano siya kagamhanan kag kakusog. 13 Sin-o bala ang makakakas sang iya panit ukon makadulot sini? 14 Sin-o bala ang makapanganga sa iya? Kay ang iya mga ngipon makahaladlok! 15 Ang iya likod daw sa may nagaidas nga mga taming nga nagatapikanay; 16-17 ang kada isa lapitanay gid nga bisan ang hangin indi makalusot, kag wala sing may makakakas sini. 18 Kon magpusnga siya nagakirab, kag ang iya mga mata nagasiga pareho sang pagbanagbanag sang adlaw. 19 Nagabuga siya sang kalayo, 20 kag nagaguwa ang aso sa iya ilong pareho sang aso sa nagabukal nga kolon nga may nagadabadaba nga gatong. 21 Ang iya ginhawa makapabaga sang uling, kay kalayo ang nagaguwa sa iya baba. 22 Makusog ang iya liog, kag ang makakita sa iya nahadlok gid. 23 Bisan ang iya nagawilwig nga unod matibsol kag matig-a. 24 Matig-a ang iya tagipusuon pareho sa galingan nga bato. 25 Kon magbangon siya nagasalasala sa kahadlok ang gamhanan nga mga tawo.[c] 26 Wala sing espada, bangkaw, pana ukon sibat nga makahalit sa iya. 27 Para sa iya ang salsalon daw sa dagami lang kahumok, kag ang saway daw sa gabok nga kahoy. 28 Kon panaon siya wala siya nagapalagyo. Ang mga bato nga ginalabyog sa iya daw upa lang para sa iya. 29 Ang kahoy nga inugbakol daw dagami lang para sa iya. Kag ginakadlawan lang niya ang hagunos sang bangkaw nga ginahaboy sa iya. 30 Ang iya tiyan may mga himbis nga matalom nga daw sa buka nga botelya. Gani kon magkamang siya sa lunang, nagamarka ang iya inagyan. 31 Ginapaalimbukad niya ang dagat pareho sa nagaindakal nga tubig sa kolon ukon sang nagabukal nga lana sa kaldero. 32 Ang tubig nga iya maagyan nagabukal sing maputi, nga kon tan-awon daw maputi nga buhok. 33 Wala sing pareho sa iya diri sa kalibutan. Isa siya ka tinuga nga wala sing kahadlok. 34 Ginapakanubo niya ang tanan nga bugalon nga mga sapat. Ginaharian niya ang tanan nga matinaas-taason.”

Notas al pie

  1. 41:1 baba: sa literal, dila.
  2. 41:5 kabataan: ukon, mga suluguon.
  3. 41:25 gamhanan nga mga tawo: ukon, mga dios.

The Message

Job 41

I Run This Universe

11-11 “Or can you pull in the sea beast, Leviathan, with a fly rod
    and stuff him in your creel?
Can you lasso him with a rope,
    or snag him with an anchor?
Will he beg you over and over for mercy,
    or flatter you with flowery speech?
Will he apply for a job with you
    to run errands and serve you the rest of your life?
Will you play with him as if he were a pet goldfish?
    Will you make him the mascot of the neighborhood children?
Will you put him on display in the market
    and have shoppers haggle over the price?
Could you shoot him full of arrows like a pin cushion,
    or drive harpoons into his huge head?
If you so much as lay a hand on him,
    you won’t live to tell the story.
What hope would you have with such a creature?
    Why, one look at him would do you in!
If you can’t hold your own against his glowering visage,
    how, then, do you expect to stand up to me?
Who could confront me and get by with it?
    I’m in charge of all this—I run this universe!

12-17 “But I’ve more to say about Leviathan, the sea beast,
    his enormous bulk, his beautiful shape.
Who would even dream of piercing that tough skin
    or putting those jaws into bit and bridle?
And who would dare knock at the door of his mouth
    filled with row upon row of fierce teeth?
His pride is invincible;
    nothing can make a dent in that pride.
Nothing can get through that proud skin—
    impervious to weapons and weather,
The thickest and toughest of hides,
    impenetrable!

18-34 “He snorts and the world lights up with fire,
    he blinks and the dawn breaks.
Comets pour out of his mouth,
    fireworks arc and branch.
Smoke erupts from his nostrils
    like steam from a boiling pot.
He blows and fires blaze;
    flames of fire stream from his mouth.
All muscle he is—sheer and seamless muscle.
    To meet him is to dance with death.
Sinewy and lithe,
    there’s not a soft spot in his entire body—
As tough inside as out,
    rock-hard, invulnerable.
Even angels run for cover when he surfaces,
    cowering before his tail-thrashing turbulence.
Javelins bounce harmlessly off his hide,
    harpoons ricochet wildly.
Iron bars are so much straw to him,
    bronze weapons beneath notice.
Arrows don’t even make him blink;
    bullets make no more impression than raindrops.
A battle ax is nothing but a splinter of kindling;
    he treats a brandished harpoon as a joke.
His belly is armor-plated, inexorable—
    unstoppable as a barge.
He roils deep ocean the way you’d boil water,
    he whips the sea like you’d whip an egg into batter.
With a luminous trail stretching out behind him,
    you might think Ocean had grown a gray beard!
There’s nothing on this earth quite like him,
    not an ounce of fear in that creature!
He surveys all the high and mighty—
    king of the ocean, king of the deep!”