Ang Pulong Sang Dios

Job 17

1“Madali na lang ako mapatay; daw sa mabugto na ang akon ginhawa. Handa na ang lulubngan para sa akon. Ginalibutan ako sang mga manugtamay. Bulgar gid ang ila pagtamay sa akon. O Dios, buligi ako nga mahilway ako. Wala na sang iban nga makabulig sa akon kundi ikaw lang. Ginlipdan mo ang panghunahuna sang akon mga abyan agod indi sila makaintiendi. Gani indi sila pagtuguti nga magmadinalag-on sa ila nga pag-akusar sa akon. Pareho sila sa tawo nga nagaluib sa iya mga abyan para makakuwarta, nga amo ang kabangdanan sang pag-antos[a] sang iya kabataan.

“Ginhimo ako sang Dios nga kaladlawan sang mga tawo, kag ginaduplaan nila ako sa guya. Nagapalangdulom na ang akon panulok sa kasubo; daw kalag na ako kaniwang. Ang mga tawo nga nagakabig sang ila kaugalingon nga matarong nagakatingala sa sining natabo sa akon. Ginapakamalaot nila ako subong sa isa ka indi diosnon nga tawo. Para sa ila ang matarong nga tawo malig-on sa iya nga pagkabuhi kag nagabaskog pa gid. 10 Pero ginahangkat ko sila sa pag-usisa liwat sa akon. Sigurado nga masapwan ko nga wala sing bisan isa sa ila nga nakaintiendi. 11 Madali na lang matapos ang akon mga inadlaw. Napaslawan ang akon mga plano kag mga handom. 12 Pero nagasiling sila nga basi mangin maayo man ang akon kahimtangan sa palaabuton. Siling nila, ‘Sa pihak sang kadulom may magaabot nga kasanag.’ 13 Kon maglaom gid man ako, ang akon lauman amo ang makaestar na sa lugar sang mga patay. Gusto ko na iplastar ang akon hiligdaan sa sining madulom nga lugar. 14 Kabigon ko na ang lulubngan nga akon amay, kag kabigon ko ang mga ulod nga magaut-ot sa akon nga akon iloy kag mga utod nga babayi. 15 May paglaom pa bala ako? Sin-o ang makasiling nga may paglaom pa ako? 16 Ang akon paglaom magaupod sa akon sa lugar sang mga patay. Magaupod kami didto sa idalom sang duta.”

Notas al pie

  1. 17:5 pag-antos: sa literal, pagkabulag.

Bibelen på hverdagsdansk

Job 17

Job beklager sig over for Gud

1Mit livsmod er brudt,
    mine dage er talte,
    og graven venter mig.
Jeg er omgivet af folk,
    som blot gør nar ad mig.
Det er kun dig, der kan hjælpe mig, Gud.
    Ingen anden kan løse mit problem,
for du har ikke givet dem indsigt til at forstå det.
    Derfor bør de ikke hovere over mig.
Når nogen lader sin ven i stikken,
    rammer straffen hans egne børn.

Du har gjort mig berygtet,
    én man håner og spytter i ansigtet.
Mit blik er sløret af tårer,
    jeg er ikke andet end skind og ben.
Retskafne folk er bestyrtede over min ulykke
    og oprørte over de gudløses fremgang.
Men de retsindige lader sig ikke lokke til synd,
    de, som har rene motiver, får ny styrke.

Job er frustreret over sine venner

10 Men hvad jer angår, mine venner,
    finder jeg ingen visdom i jeres ord.
11 Mit livsløb er snart forbi,
    og mine ønsker blev ikke opfyldt.
12 I siger, at lyset er ved at bryde frem,
    men jeg ser ikke andet end mørke.
13 Jeg ser frem til at blive lagt i graven,
    hvor jeg kan hvile mig i dødens mørke.
14 Forrådnelsen bliver som en far for mig,
    ormene som en mor eller søster.
15 Hvad mener I om sådan et håb?
    Hvem kan få øje på min lykke?
16 Er der håb tilbage, når man ligger i graven?
    Har man stadig et håb, når man bliver til støv?”