Ang Pulong Sang Dios

Jeremias 9

1Kuntani ang akon mga mata tuburan sang mga luha agod makahibi ako adlaw-gab-i tungod sa akon mga kasimanwa nga ginpamatay. Kuntani may dalayunan ako didto sa kamingawan agod makapalayo ako sa akon mga kasimanwa, kay tanan sila mga maluibon sa Ginoo pareho sang mga babayi nga nagapanginlalaki.

Nagsiling ang Ginoo, “Handa sila permi nga magbutig pareho sang pana nga handa nga ipana. Kabutigan ang nagapangibabaw sa sini nga duta kag indi kamatuoran. Nagalala na gid ang ila pagpakasala, kag wala nila ako ginakilala.

“Mag-andam kamo sa inyo mga kapareho, kag indi magsalig bisan sa inyo paryente, kay ang kada isa dayaon kag nagabutang-butang sang sugilanon. Ang kada isa nagadaya sa iya kapareho, kag wala sing isa nga nagasugid sang matuod. Naanad na ang ila mga dila nga magbinutig, kag ginapakapuyan nila ang ila kaugalingon sa pagpakasala. Puro na lang pangdaya ang ila ginahimo, kag sa ila pagkadayaon wala na sila nagakilala sa akon. Gani ako, ang Ginoo nga Makagagahom, nagasiling nga purawon ko ang akon katawhan pareho sang metal, kag testingan ko sila. Ano pa ang mahimo ko sa ila? Kay ang ila dila pareho sang makamamatay nga pana, nga puro lang pangdaya ang ila ginahambal. Nagahambal sila sing maayo sa ila kapareho, pero sa sulod sang ila tagipusuon nagaplano sila sa paghalit sa ila. Ti, indi ko bala sila pagsilutan tungod sini? Indi ko bala pagbalusan ang nasyon nga pareho sini? Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.”

10 Nagsiling si Jeremias: Magahibi ako sing tudo para sa mga bukid; magapanalambiton ako para sa mga palahalban.[a] Kay mamingaw na ini kag wala na sing may nagaagi. Indi na mabatian ang ima sang mga baka, kag nagpalalagyo na ang mga pispis kag mga sapat. 11 Kay nagsiling ang Ginoo, “Laglagon ko ang Jerusalem, kag mangin puluy-an na lang ini sang talunon nga mga ido.[b] Himuon ko nga mamingaw ang mga banwa sang Juda kag wala na sing may magaestar dira.”

12 Nagpamangkot ako sa Ginoo, “Sin-o bala nga maalamon nga tawo ang makaintiendi sini nga mga hitabo? Sin-o bala ang ginsaysayan mo parte sini nga makapaathag sini? Ngaa nalaglag ang ini nga duta kag nangin pareho sang kamingawan nga wala na ginaagyan?”

13 Nagsabat ang Ginoo, “Natabo ini tungod kay wala nila pagtumana ang akon kasuguan nga akon ginhatag sa ila. Wala sila magtuman sa akon ukon magsunod sa akon kasuguan. 14 Sa baylo, ginsunod nila ang katig-a sang ila tagipusuon. Nagsimba sila sa mga imahen ni Baal subong sang gintudlo sang ila mga katigulangan sa ila. 15 Gani ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang Dios sang Israel, nagasiling nga pakan-on ko ini nga mga tawo sang mapait nga pagkaon kag paimnon sang tubig nga may hilo. 16 Laptahon ko sila sa iban nga mga nasyon nga wala nila makilal-i ukon sang ila mga katigulangan. Ipasalakay ko sila sa ila mga kaaway hasta nga magkalaubos sila pamatay.”

17 Nagpadayon sa pagsiling ang Ginoo nga Makagagahom, “Hunahunaa ninyo kon ano ang nagakatabo! Tawga ninyo ang mga babayi nga manughibi, labi na gid atong maayo gid maghibi. 18 Padalia gid sila sa pagkadto sa paghibi para sa akon katawhan hasta nga magtululo gid ang ila mga luha.[c] 19 Pamatii ang mga paghinibi sa Jerusalem.[d] Nagasiling ang mga tawo, ‘Nalaglag kita! Makahuluya ining natabo sa aton! Kinahanglan nga bayaan ta ang aton duta kay nagkalaguba na ang aton mga balay.’ ”

20 Karon, kamo nga mga babayi, pamatii ninyo ang ginasiling sang Ginoo. Pamatii gid ninyo ini sing maayo. Tudlui ninyo ang inyo mga anak nga babayi kag ang inyo isigkatawo sa pagpanalambiton kag sa pagkanta sang mga ambahanon sa patay. 21 Nag-abot ang kamatayon sa aton panimalay kag sa mabakod nga mga parte sang aton siyudad. Ginpamatay ang mga kabataan nga nagahampang sa mga dalan kag ang mga pamatan-on nga lalaki nga nagatilipon sa mga plasa. 22 Kag nagsiling ang Ginoo, “Magalalapta ang mga bangkay pareho sang mga ipot sa palahalban, ukon pareho sang mga uhay nga nabilin sang mga manug-ani, nga wala na sing may magpanguha sini.” 23 Nagsiling pa gid ang Ginoo, “Indi dapat magpabugal ang maalamon sang iya kaalam, ukon ang makusog sang iya kusog, ukon ang manggaranon sang iya manggad. 24 Kon gusto niya magpabugal, dapat ipabugal lamang niya nga naintiendihan kag nakilal-an niya ako, nga ako ang Ginoo nga mahigugmaon, nga nagahimo sang husto kag matarong diri sa kalibutan, kay amo ini ang akon kalipay. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.”

25 Nagsiling pa ang Ginoo, “Magaabot ang tion nga silutan ko ang tanan nga natuli nga ang ila kabuhi wala nagbag-o— 26 ang mga katawhan sang Egipto, Juda, Edom, Ammon, Moab, kag ang tanan nga nagaestar sa kamingawan sa malayo nga mga lugar.[e] Sa matuod lang, ini tanan nga mga nasyon kag pati ang bug-os nga katawhan sang Israel daw pareho lang nga wala matuli.”

Notas al pie

  1. 9:10 palahalban: sa iban nga Bisaya, pahalalban.
  2. 9:11 talunon nga mga ido: sa English, jackals.
  3. 9:18 sa akon katawhan… ang ila mga luha: sa Hebreo, sa amon… ang amon mga luha.
  4. 9:19 Jerusalem: sa Hebreo, Zion.
  5. 9:26 sa malayo nga mga lugar: sa literal, nga nagapautod sang ila patilya.

New International Reader's Version

Jeremiah 9

1I wish my head were a spring of water!
    I wish my eyes were a fountain of tears!
I would weep day and night
    for my people who have been killed.
I wish I had somewhere to go in the desert
    where a traveler could stay!
Then I could leave my people.
    I could get away from them.
All of them commit adultery by worshiping other gods.
    They aren’t faithful to the Lord.

“They get ready to use
    their tongues like bows,”
    announces the Lord.
“Their mouths shoot out lies like arrows.
    They tell lies to gain power in the land.
They go from one sin to another.
    They do not pay any attention to me.
Be on guard against your friends.
    Do not trust the members of your own family.
Every one of them cheats.
    Every friend tells lies.
One friend cheats another.
    No one tells the truth.
They have taught their tongues how to lie.
    They wear themselves out sinning.
Jeremiah, you live among people who tell lies.
    When they lie, they refuse to pay any attention to me,”
    announces the Lord.

So the Lord who rules over all says,

“I will put them through the fire to test them.
    What else can I do?
    My people are so sinful!
Their tongues are like deadly arrows.
    They tell lies.
With their mouths all of them speak kindly to their neighbors.
    But in their hearts they set traps for them.
Shouldn’t I punish them for this?”
    announces the Lord.
“Shouldn’t I pay back the nation
    that does these things?”

10 I will cry and mourn over the mountains.
    I will sing a song of sadness about the desert grasslands.
They are dry and empty. No one travels through them.
    The mooing of cattle isn’t heard there.
The birds have flown away.
    All the animals are gone.

11 The Lord says, “I will knock down all of Jerusalem’s buildings.
    I will make it a home for wild dogs.
The towns of Judah will be completely destroyed.
    No one will be able to live in them.”

12 Who is wise enough to understand these things? Who has been taught by the Lord? Who can explain them? Why has the land been destroyed so completely? Why has it become like a desert that no one can go across?

13 The Lord answered me, “Because my people have turned away from my law. I gave it to them. But they have not kept it. They have not obeyed me. 14 Instead, they have done what their stubborn hearts wanted them to do. They have worshiped the gods that are named Baal. They have done what their people have taught them to do through the years.” 15 So now the Lord who rules over all speaks. He is the God of Israel. He says, “I will make these people eat bitter food. I will make them drink poisoned water. 16 I will scatter them among the nations. They and their people before them didn’t know about these nations. With swords I will chase these people. I will hunt them down until I have destroyed them.”

17 The Lord rules over all. He says,

“Here is something I want you to think about.
    Send for the women who mourn for the dead.
    Send for the most skilled among them.”

18 Let them come quickly
    and weep for us.
Let them cry until tears flow from our eyes.
    Let them weep until water pours out of our eyes.
19 People are heard weeping in Zion.
    They are saying, “We are destroyed!
    We are filled with shame!
We must leave our land.
    Our houses have been torn down.”

20 You women, hear the Lord’s message.
    Listen to what he’s saying.
Teach your daughters how to mourn for the dead.
    Teach one another a song of sadness.
21 Death has climbed in through our windows.
    It has entered our forts.
Death has removed the children from the streets.
    It has taken the young men out of the market.

22 Say, “The Lord announces,

“ ‘Dead bodies will be like human waste
    lying in the open fields.
They will lie there like grain
    that is cut down at harvest time.
    No one will gather them up.’ ”

23 The Lord says,

“Do not let wise people brag about how wise they are.
    Do not let strong people boast about how strong they are.
    Do not let rich people brag about how rich they are.
24 But here is what the one who brags should boast about.
    They should brag that they have the understanding to know me.
I want them to know that I am the Lord.
    No matter what I do on earth, I am always kind, fair and right.
    And I take delight in this,”
    announces the Lord.

25 “The days are coming when I will judge people,” announces the Lord. “I will punish all those who are circumcised only in their bodies. 26 That includes the people of Egypt, Judah, Edom, Ammon and Moab. It also includes all those who live in the desert in places far away. None of the people in these nations is really circumcised. And not even the people of Israel are circumcised in their hearts.”