Ang Pulong Sang Dios

Jeremias 22

Ang Silot sang Dios sa mga Hari sang Juda

1Nagsiling ang Ginoo sa akon, “Magpanaog ka sa templo kag magkadto sa palasyo sang hari sang Juda kag ihambal ini nga mensahi: ‘Hari sang Juda, nga kaliwat ni David, pamatii ining mensahi sang Ginoo. Magpamati man ang imo mga opisyal kag katawhan nga nagaagi sa sini nga puwertahan. Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: Maghimo kamo sang matarong kag husto. Buligi ninyo ang mga ginkawatan; luwasa ninyo sila sa mga nagapigos sa ila. Indi ninyo paghimui sing malain ukon pagpintasi ang mga ilo, mga balo nga babayi, kag ang mga indi Israelinhon nga nagaestar upod sa inyo. Kag indi ninyo pagsentensyahan nga patyon ang mga inosente. Kay kon tumanon lang ninyo ini nga mga sugo, may ara gid permi nga hari nga kaliwat ni David nga magagahom sa inyo diri sa Jerusalem. Magasakay ang hari sa mga karwahe kag mga kabayo, kag magaparada pasulod sa puwertahan sang palasyo kaupod sang iya mga opisyal kag katawhan. Pero kon indi gani ninyo pagtumanon ini nga mga sugo, magasumpa ako sa akon kaugalingon nga malaglag ini nga palasyo.’ ”

Kay amo ini ang ginasiling sang Ginoo parte sa palasyo sang hari sang Juda:

“Pareho ka katahom sang Gilead ukon sang putokputokan sang bukid sang Lebanon para sa akon. Pero sigurado gid nga himuon ko ikaw nga isa ka desierto, pareho sang isa ka banwa nga wala sing may nagaestar. Padal-an ko ikaw sang mga tawo nga magaguba sa imo. Ang kada isa sa ila may mga gamit sa pagpang-utod sang imo mga haligi nga sedro, kag dayon ihaboy nila ini sa kalayo. Ang mga tawo nga naghalin sa nagkalain-lain nga mga nasyon nga mag-agi sa sini nga siyudad magapamangkot sa isa kag isa, ‘Ngaa ginhimo ini sang Ginoo sa sining bantog nga siyudad?’ Kag amo ini ang sabat, ‘Tungod kay ginsikway nila ang kasugtanan sang Ginoo nga ila Dios, kag nagsimba sila kag nag-alagad sa iban nga mga dios.’ ”

Ang Mensahi Parte kay Jehoahaz

10-11 Mga katawhan sang Juda, indi kamo maghibi kay Haring Josia nga patay na, kundi maghibi kamo sing tudo para sa iya anak nga si Jehoahaz nga nagbulos sa iya bilang hari sang Juda. Kay ginbihag siya kag indi na gid siya makabalik. Indi na niya makita liwat ang duta nga iya natawhan. Kay nagsiling mismo ang Ginoo nga indi na gid siya makabalik. 12 Mapatay siya sa lugar nga sa diin siya ginbihag. Indi na niya makita liwat ini nga duta.

Ang Mensahi Parte kay Jehoyakim

13 Kaluluoy ka, Jehoyakim, nga nagapatindog sang imo palasyo sa indi matarong nga paagi. Ginapaobra mo ang imo isigkatawo nga wala sing bayad. 14 Nagasiling ka, “Magapatindog ako sang palasyo nga may malapad nga mga kuwarto sa ibabaw. Pabutangan ko ini sang dalagko nga mga bintana kag padingdingan sang sedro, kag dayon papintahan sang pula.”

15 Nagahunahuna ka bala nga mangin bantog ka nga hari kon sedro ang imo palasyo? Ngaa indi ka magsunod sa imo amay? Husto kag matarong ang iya mga ginhimo, gani nagmainuswagon siya kag maayo ang iya pagkabuhi. 16 Ginprotektaran niya ang kinamatarong sang mga imol, gani nangin maayo gid ang tanan sa iya. Amo ina ang husto nga pagkilala sa akon. 17 Pero ikaw iya, ang imo handom amo lang ang pagpangdaya, pagpamatay sang mga inosente, pagpamigos kag pagpanguwarta.

18 Gani amo ini ang ginasiling sang Ginoo parte kay Haring Jehoyakim sang Juda, nga anak ni Josia: “Wala sing may magpangasubo sa iya kon mapatay siya. Ang iya pamilya, mga opisyal, kag mga tinawo indi magpangasubo sa iya. 19 Ilubong siya pareho sa paglubong sang patay nga asno; guyuron siya kag ihaboy sa guwa sang puwertahan sang Jerusalem.”

20 Kamo nga katawhan sang Juda, magsinggit kamo sa kahadlok kay wala na ang inyo kadampig nga mga nasyon. Pangitaa ninyo sila sa Lebanon. Tawga ninyo sila sa Bashan kag sa Abarim. 21 Ginpaandaman ko kamo sang maayo pa ang inyo kahimtangan, pero indi kamo magpamati. Amo na gid ina ang inyo batasan halin sang bata pa kamo; indi gid kamo magtuman sa akon. 22 Laptahon ko ang tanan ninyo nga pangulo pareho sang upa nga ginapalid sang hangin, kag ang inyo kadampig nga mga nasyon pagabihagon. Mahuy-an gid kamo tungod sang tanan ninyo nga kalautan.

23 “Kamo nga nagaestar sa palasyo sang Jerusalem nga hinimo halin sa mga kahoy nga sedro nga halin sa Lebanon, magaugayong kamo kon mag-abot na ang mga kasakit sa inyo, pareho sang pag-ugayong sang isa ka babayi nga manugbata.

Ang Mensahi Parte kay Jehoyakin

24 “Ako, ang buhi nga Ginoo, nagasumpa nga sikwayon ko ikaw, Haring Jehoyakin sang Juda, nga anak ni Jehoyakim. Bisan pareho ka sa singsing sa akon tuo nga kamot[a] husluon ko gid ikaw. 25 Itugyan ko ikaw sa mga nagatinguha sa pagpatay sa imo nga imo ginakahadlukan. Huo, itugyan ko ikaw kay Haring Nebucadnezar sang Babilonia kag sa iya mga soldado.[b] 26 Itapok ko ikaw kag ang imo iloy sa iban nga lugar nga indi ninyo natawhan, kag didto kamo mapatay. 27 Indi na gid kamo makabalik sa duta nga inyo ginahandom nga balikan. 28 Jehoyakin, pareho ka sang buka nga kolon nga ginhaboy kay indi na mapuslan. Amo ina kon ngaa ikaw kag ang imo kabataan itapok sa lugar nga wala ninyo mahibalui.”

29 O duta sang Juda, pamatii ang pulong sang Ginoo. 30 Kay amo ini ang iya ginasiling: “Isulat nga ang ini nga tawo nga si Jehoyakin daw wala sing anak, kay wala sing bisan isa sa iya mga anak nga magapungko sa trono ni David bilang hari sang Juda. Ini nga tawo indi gid magmauswagon sa iya kabuhi.”

Notas al pie

  1. 22:24 singsing sa akon tuo nga kamot: Tanda ini nga ang hari representante sang Dios.
  2. 22:25 iya mga soldado: sa literal, mga Kaldeanhon.

The Message

Jeremiah 22

Walking Out on the Covenant of God

11-3 God’s orders: “Go to the royal palace and deliver this Message. Say, ‘Listen to what God says, O King of Judah, you who sit on David’s throne—you and your officials and all the people who go in and out of these palace gates. This is God’s Message: Attend to matters of justice. Set things right between people. Rescue victims from their exploiters. Don’t take advantage of the homeless, the orphans, the widows. Stop the murdering!

4-5 “‘If you obey these commands, then kings who follow in the line of David will continue to go in and out of these palace gates mounted on horses and riding in chariots—they and their officials and the citizens of Judah. But if you don’t obey these commands, then I swear—God’s Decree!—this palace will end up a heap of rubble.’”

6-7 This is God’s verdict on Judah’s royal palace:

“I number you among my favorite places—
    like the lovely hills of Gilead,
    like the soaring peaks of Lebanon.
Yet I swear I’ll turn you into a wasteland,
    as empty as a ghost town.
I’ll hire a demolition crew,
    well-equipped with sledgehammers and wrecking bars,
Pound the country to a pulp
    and burn it all up.

8-9 “Travelers from all over will come through here and say to one another, ‘Why would God do such a thing to this wonderful city?’ They’ll be told, ‘Because they walked out on the covenant of their God, took up with other gods and worshiped them.’”

Building a Fine House but Destroying Lives

10 Don’t weep over dead King Josiah.
    Don’t waste your tears.
Weep for his exiled son:
    He’s gone for good.
    He’ll never see home again.

11-12 For this is God’s Word on Shallum son of Josiah, who succeeded his father as king of Judah: “He’s gone from here, gone for good. He’ll die in the place they’ve taken him to. He’ll never see home again.”

13-17 “Doom to him who builds palaces but bullies people,
    who makes a fine house but destroys lives,
Who cheats his workers
    and won’t pay them for their work,
Who says, ‘I’ll build me an elaborate mansion
    with spacious rooms and fancy windows.
I’ll bring in rare and expensive woods
    and the latest in interior decor.’
So, that makes you a king—
    living in a fancy palace?
Your father got along just fine, didn’t he?
    He did what was right and treated people fairly,
And things went well with him.
    He stuck up for the down-and-out,
And things went well for Judah.
    Isn’t this what it means to know me?”
        God’s Decree!
“But you’re blind and brainless.
    All you think about is yourself,
Taking advantage of the weak,
    bulldozing your way, bullying victims.”

18-19 This is God’s epitaph on Jehoiakim son of Josiah king of Judah:
    “Doom to this man!
Nobody will shed tears over him,
    ‘Poor, poor brother!’
Nobody will shed tears over him,
    ‘Poor, poor master!’
They’ll give him a donkey’s funeral,
    drag him out of the city and dump him.

You’ve Made a Total Mess of Your Life

20-23 “People of Jerusalem, climb a Lebanon peak and weep,
    climb a Bashan mountain and wail,
Climb the Abarim ridge and cry—
    you’ve made a total mess of your life.
I spoke to you when everything was going your way.
    You said, ‘I’m not interested.’
You’ve been that way as long as I’ve known you,
    never listened to a thing I said.
All your leaders will be blown away,
    all your friends end up in exile,
And you’ll find yourself in the gutter,
    disgraced by your evil life.
You big-city people thought you were so important,
    thought you were ‘king of the mountain’!
You’re soon going to be doubled up in pain,
    pain worse than the pangs of childbirth.

24-26 “As sure as I am the living God”—God’s Decree—“even if you, Jehoiachin son of Jehoiakim king of Judah, were the signet ring on my right hand, I’d pull you off and give you to those who are out to kill you, to Nebuchadnezzar king of Babylon and the Chaldeans, and then throw you, both you and your mother, into a foreign country, far from your place of birth. There you’ll both die.

27 “You’ll be homesick, desperately homesick, but you’ll never get home again.”

28-30 Is Jehoiachin a leaky bucket,
    a rusted-out pail good for nothing?
Why else would he be thrown away, he and his children,
    thrown away to a foreign place?
O land, land, land,
    listen to God’s Message!
This is God’s verdict:
“Write this man off as if he were childless,
    a man who will never amount to anything.
Nothing will ever come of his life.
    He’s the end of the line, the last of the kings.”