Ang Pulong Sang Dios

Jeremias 19

Ang Buka nga Banga

1Nagsiling ang Ginoo sa akon, “Magbakal ka sang banga sa manughimo sang kolon. Dayon maghagad ka sang mga manugdumala sang katawhan kag mga manugdumala sang mga pari, kag magkadto kamo sa Pulopatag sang Ben Hinom, malapit sa Puwertahan sang Ginahabuyan sang mga Buka nga mga Kolon. Kag didto ibantala ang akon ginasiling sa imo. Magsiling ka, ‘Mga hari sang Juda kag katawhan sang Jerusalem, pamatii ninyo ang mensahi sang Ginoo nga Makagagahom, ang Dios sang Israel. Amo ini ang iya ginasiling: Magapadala ako sang kalaglagan sa sini nga lugar nga ang bisan sin-o nga makabati parte sini maurungan gid. Himuon ko ini, kay ginsikway ako sang akon katawhan, kag ini nga pulopatag ginhimo nila nga halaran sang mga halad nga ginasunog para sa iban nga mga dios. Ini nga mga dios wala gani nila makilala ukon sang ila mga katigulangan ukon sang mga hari sang Juda. Nagpamatay pa sila sang mga inosente nga mga kabataan sa sini nga lugar. Nagpatindog sila sang mga simbahan para kay Baal, nga sa diin ginsunog nila ang ila mga kabataan bilang halad para sa iya. Wala gid ako magsugo sini sa ila; wala gani ini magsulod sa akon hunahuna. Gani, mag-andam kamo, kay ako, ang Ginoo, nagasiling nga magaabot ang tion nga ang mga tawo indi na magtawag sa sini nga lugar nga Tofet ukon Pulopatag sang Ben Hinom, kundi Pulopatag nga Palatyan. Diri mismo sa sini nga lugar gub-on ko ang plano sang Juda kag Jerusalem. Ipapatay ko sila sa ila mga kaaway paagi sa inaway, kag ipakaon ko ang ila mga bangkay sa mga pispis kag talunon nga mga sapat. Ipalaglag ko ini nga siyudad kag mangin talamayon ini. Maurungan gid ang tanan nga nagaagi, kag magapanagutsot sila tungod sa natabo sini. Kibunon ini nga siyudad sang mga kaaway hasta nga maubusan ang mga pumuluyo sang pagkaon. Gani kaunon na lang nila ang ila isigkatawo, bisan ang ila mismo kabataan.’ ”

10 Dayon nagsiling ang Ginoo sa akon, “Buk-a ang banga samtang nagatan-aw ang mga tawo nga nag-upod sa imo. 11 Silinga sila nga ako, ang Ginoo nga Makagagahom, nagasiling, ‘Laglagon ko ang nasyon sang Juda kag ang siyudad sang Jerusalem pareho sang pagkadugmok sang sini nga banga nga indi na makay-o pa. Ipanglubong nila ang madamo gid nga mga patay sa Tofet hasta nga wala na sing lugar nga malubngan. 12 Amo ina ang himuon ko sa Jerusalem kag sa iya sini mga pumuluyo. Kabigon ini nga siyudad nga mahigko pareho sang Tofet. 13 Huo, ang mga balay sa Jerusalem, pati ang mga palasyo sang mga hari sang Juda, kabigon nga mahigko pareho sang Tofet. Sa atop sang sini nga mga balay nagsunog ang mga tawo sang mga insenso para sa ila dios nga mga bituon, kag naghalad sang mga halad nga ilimnon para sa iban pa nga mga dios.’ ”

14 Dayon naghalin si Jeremias sa Tofet, nga sa diin ginpadala siya sang Ginoo agod maghambal sang iya mensahi. Nagkadto siya sa lagwerta sang templo sang Ginoo kag nagsiling sa mga tawo, 15 “Pamati kamo, kay amo ini ang ginasiling sang Ginoo nga Makagagahom, ang Dios sang Israel: Ipadala ko sa sini nga siyudad kag sa mga baryo sa palibot sini ang mga kalaglagan nga akon ginsiling kontra sa ila, tungod kay matig-a ang ila ulo kag wala nagapamati sa akon mga pulong.”

The Message

Jeremiah 19

Smashing the Clay Pot

11-2 God said to me, “Go, buy a clay pot. Then get a few leaders from the people and a few of the leading priests and go out to the Valley of Ben-hinnom, just outside the Potsherd Gate, and preach there what I tell you.

3-5 “Say, ‘Listen to God’s Word, you kings of Judah and people of Jerusalem! This is the Message from God-of-the-Angel-Armies, the God of Israel. I’m about to bring doom crashing down on this place. Oh, and will ears ever ring! Doom—because they’ve walked off and left me, and made this place strange by worshiping strange gods, gods never heard of by them, their parents, or the old kings of Judah. Doom—because they have massacred innocent people. Doom—because they’ve built altars to that no-god Baal, and burned their own children alive in the fire as offerings to Baal, an atrocity I never ordered, never so much as hinted at!

6-9 “‘And so it’s payday, and soon’—God’s Decree!—‘this place will no longer be known as Topheth or Valley of Ben-hinnom, but Massacre Meadows. I’m canceling all the plans Judah and Jerusalem had for this place, and I’ll have them killed by their enemies. I’ll stack their dead bodies to be eaten by carrion crows and wild dogs. I’ll turn this city into such a museum of atrocities that anyone coming near will be shocked speechless by the savage brutality. The people will turn into cannibals. Dehumanized by the pressure of the enemy siege, they’ll eat their own children! Yes, they’ll eat one another, family and friends alike.’

10-13 “Say all this, and then smash the pot in front of the men who have come with you. Then say, ‘This is what God-of-the-Angel-Armies says: I’ll smash this people and this city like a man who smashes a clay pot into so many pieces it can never be put together again. They’ll bury bodies here in Topheth until there’s no more room. And the whole city will become a Topheth. The city will be turned by people and kings alike into a center for worshiping the star gods and goddesses, turned into an open grave, the whole city an open grave, stinking like a sewer, like Topheth.’”

14-15 Then Jeremiah left Topheth, where God had sent him to preach the sermon, and took his stand in the court of God’s Temple and said to the people, “This is the Message from God-of-the-Angel-Armies to you: ‘Warning! Danger! I’m bringing down on this city and all the surrounding towns the doom that I have pronounced. They’re set in their ways and won’t budge. They refuse to do a thing I say.’”