Ang Pulong Sang Dios

Isaias 44

Ang Promisa sang Dios sa Israel

1“Pero karon, pamati, O Israel nga akon alagad, ang katawhan nga akon pinili, nga mga kaliwat ni Jacob. Ako, ang Ginoo, amo ang naghimo kag nagbulig sa imo. Indi ka magkahadlok, ikaw nga akon alagad kag pinili ko nga katawhan. Kay hatagan ko ikaw sang tubig nga magapaumpaw sang imo kauhaw kag magabasa sang imo mamala nga duta. Gamhan ko sang akon Espiritu ang imo mga kaliwat kag bendisyunan ko sila. Magauswag sila pareho sa nagalambo nga tanom nga bugana sang tubig ukon mga kahoy sa higad sang mga sapa. May ara nga magasiling, ‘Ako iya sang Ginoo,’ kag may iban nga magasiling, ‘Kaliwat ako ni Jacob.’ May ara man nga magasulat sa ila kamot sang ngalan sang Ginoo, kag magakabig sang ila kaugalingon nga sakop sila sang katawhan sang Israel.

Wala sing Pulos ang mga Dios-dios

“Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Hari kag Manluluwas sang Israel, ang Makagagahom nga Ginoo: Ako amo ang ginsuguran kag ang katapusan sang tanan. Luwas sa akon wala na sing iban pa nga Dios. Sin-o bala ang pareho sa akon? Isugid niya sa akon atubangan kon ano ang nagkalatabo halin sang gintukod ko nga isa ka nasyon ang akon katawhan sang una nga panahon. Kag isugid man niya kon ano ang magakalatabo sa palaabuton. Indi kamo magkahadlok ukon magpakulba. Indi bala nga ginpahibalo ko na sang una pa ang akon katuyuan sa inyo? Kamo mismo ang akon mga saksi. May iban pa bala nga Dios luwas sa akon? Wala gid! Wala na ako sing may nahibaluan pa nga palalipdan nga bato luwas sa akon.” Wala sing pulos ang tanan nga nagahimo sang mga dios-dios. Kag ining mga dios-dios nga ila ginapakamahal wala sing bili. Sila mismo makapamatuod nga wala ini sing bili. Kay indi ini makakita kag wala sing may nahibaluan. Amo gani nga nagakahuy-an ang mga nagasimba sini. 10 Buang-buang ang tawo nga nagahimo sang mga dios-dios nga indi man lang niya mapuslan. 11 Pamati! Mahuy-an ang tanan nga nagasimba sa mga dios-dios, kay ang naghimo sini mga tawo man lang. Patipuna sila tanan sa pagdepensa sang ila kaugalingon. Mahadlok gid sila kag mahuy-an.

12 Ang panday sang metal nagabutang sang metal sa baga. Dayon ginamaso niya ini sing tudo agod pormahon nga dios-dios. Nagaluya siya sa kagutom kag daw malipong sa kauhaw. 13 Ang panday sang kahoy nagatakos sang isa ka utod nga kahoy. Ginakuritan niya sa dagway sang dios-dios, kag dayon ginakurtihan niya paagi sa iya mga gamit. Ginaporma niya ini sa matahom nga dagway sang tawo agod ibutang sa isa ka templo. 14 Agod may gamiton siya nga kahoy, nagautod siya sang sedro, ukon sipres, ukon terebinto. Ini nga mga kahoy ginapatubo niya sa kagulangan. Nagatanom man siya sang kahoy nga pino, kag paagi sa ulan nagatubo ini. 15 Ginagamit niya ang iban nga mga kahoy nga gatong, agod makapainit siya kag makaluto sang tinapay. Kag ang iban nga mga kahoy ginahimo niya nga dios-dios, kag ginaludhan niya kag ginasimba. 16 Ginasunog niya ang iban nga mga kahoy kag nagasugba siya sang karne sa baga sini. Dayon nagakaon siya sang sinugba kag nagakabusog. Nagapainit-init man siya sa kalayo kag nagasiling, “Hay, maayo kay nainitan ako.” 17 Kag ang iban nga mga kahoy, ginahimo niya nga dios-dios. Nagaluhod siya kag nagasimba sa sini nga mga dios-dios, kag nagapangamuyo nga nagasiling, “Luwasa ako, kay ikaw ang akon dios.”

18 Ini nga mga tawo wala makahibalo ukon makaintiendi sa ila ginahimo. Ang ila mga mata natabunan kag indi sila makakita. Ang ila mga hunahuna natakpan, kag indi sila makaintiendi. 19 Wala gid sila nagapamalandong kag nagahunahuna sa pagsiling, “Gin-gatong ko ang iban nga mga kahoy, kag nagluto ako sang tinapay kag nagsugba sang karne sa baga sini, kag ginkaon ko ini. Kag karon himuon ko bala nga makangilil-ad nga butang ang nabilin nga kahoy? Magasimba bala ako sa isa ka utod nga kahoy?”

20 Daw pareho lang nga nagkaon siya sang abo. Ang nadulman niya nga hunahuna nagpatalang sa iya, kag indi niya maluwas ang iya kaugalingon. Indi niya mabaton nga ang dios-dios nga ara sa iya indi matuod nga dios.

21 Nagsiling ang Ginoo, “Dumduma ini nga mga butang, O Israel, kay alagad ko ikaw. Ginhimo ko ikaw agod mag-alagad sa akon, kag indi ko gid ikaw pagkalimtan. 22 Dulaon ko na ang imo mga sala pareho sang gal-om ukon ambon. Balik ka sa akon, kay luwason ko gid ikaw.”

23 Magkanta ka sa kalipay, O kalangitan! Singgit sing matunog, O kalibutan! Magkanta kamo nga mga bukid, kag mga kahoy sa kagulangan. Kay himuon gid ini sang Ginoo. Luwason niya ang mga kaliwat ni Jacob; ipakita niya ang iya pagkagamhanan sa Israel.

24 Amo ini ang ginasiling sang Ginoo nga inyo Manluluwas, nga nagtuga sa inyo: Ako ang Ginoo nga naghimo sang tanan nga butang. Ako lang gid ang naghumlad sang kalangitan kag nagtuga sang kalibutan. 25 Ginpaslaw ko ang mga tagna sang butigon nga mga propeta. Kag ginapabuang ko ang mga manugpakot. Ginabaliskad ko ang mga ginahambal sang mga maalamon, kag ginahimo nga wala sing pulos ang ila nahibaluan. 26 Ginatuman ko ang mga tagna sang akon alagad[a] kag mga mensahero. Nagasiling ako nga ang Jerusalem pagaestaran liwat, kag ang iban pa nga mga banwa sang Juda nga nagkalaguba patindugon liwat. 27 Kon magmando ako nga magmala ang suba, nagamala ini. 28 Nagasiling ako kay Cyrus, “Ikaw ang manugbantay sang akon katawhan, kag himuon mo ang tanan ko nga naluyagan. Magamando ka nga patindugon liwat ang Jerusalem kag ang templo sini.”

Notas al pie

  1. 44:26 alagad: ukon, mga alagad.

Nova Versão Internacional

Isaías 44

Israel, o Escolhido do Senhor

1“Mas escute agora, Jacó,
    meu servo,
Israel, a quem escolhi.
Assim diz o Senhor,
    aquele que o fez,
    que o formou no ventre, e que o ajudará:
Não tenha medo, ó Jacó, meu servo,
Jesurum, a quem escolhi.
Pois derramarei água na terra sedenta,
    e torrentes na terra seca;
derramarei meu Espírito sobre sua prole,
    e minha bênção sobre seus descendentes.
Eles brotarão como relva nova,
    como salgueiros junto a regatos.
Um dirá: ‘Pertenço ao Senhor’;
outro chamará a si mesmo
    pelo nome de Jacó;
ainda outro escreverá em sua mão:
    ‘Do Senhor’,
e tomará para si o nome Israel.

A Insensatez da Idolatria

“Assim diz o Senhor,
    o rei de Israel, o seu redentor,
    o Senhor dos Exércitos:
Eu sou o primeiro e eu sou o último;
além de mim não há Deus.
Quem então é como eu?
Que ele o anuncie,
que ele declare e exponha diante de mim
    o que aconteceu
desde que estabeleci meu antigo povo,
    e o que ainda está para vir;
que todos eles predigam as coisas futuras
    e o que irá acontecer.
Não tremam, nem tenham medo.
Não anunciei isto e não o predisse
    muito tempo atrás?
Vocês são minhas testemunhas.
    Há outro Deus além de mim?
Não, não existe nenhuma outra Rocha;
    não conheço nenhuma”.

Todos os que fazem imagens nada são,
    e as coisas que estimam são sem valor.
As suas testemunhas nada vêem
    e nada sabem,
para que sejam envergonhados.
10 Quem é que modela um deus
    e funde uma imagem,
    que de nada lhe serve?
11 Todos os seus companheiros
    serão envergonhados;
pois os artesãos não passam de homens.
Que todos eles se ajuntem
    e declarem sua posição;
eles serão lançados ao pavor
    e à vergonha.

12 O ferreiro apanha uma ferramenta
    e trabalha com ela nas brasas;
modela um ídolo com martelos,
    forja-o com a força do braço.
Ele sente fome e perde a força;
    passa sede e desfalece.
13 O carpinteiro mede a madeira
    com uma linha
e faz um esboço com um traçador;
ele o modela toscamente com formões
    e o marca com compassos.
Ele o faz na forma de homem,
de um homem em toda a sua beleza,
    para que habite num santuário.
14 Ele derruba cedros,
    talvez apanhe um cipreste,
    ou ainda um carvalho.
Ele o deixou crescer entre
    as árvores da floresta,
ou plantou um pinheiro,
    e a chuva o fez crescer.
15 É combustível usado para queimar;
    um pouco disso ele apanha e se aquece,
    acende um fogo e assa um pão.
Mas também modela um deus e o adora;
faz uma imagem e se encurva diante dela.
16 Metade da madeira
    ele queima no fogo;
sobre ela ele prepara sua refeição,
    assa a carne e come sua porção.
Ele também se aquece e diz:
    “Ah! Estou aquecido;
    estou vendo o fogo”.
17 Do restante ele faz um deus, seu ídolo;
    inclina-se diante dele e o adora.
Ora a ele e diz: “Salva-me;
    tu és o meu deus”.
18 Eles nada sabem, nada entendem;
    seus olhos estão tapados,
não conseguem ver,
    e suas mentes estão fechadas,
não conseguem entender.
19 Ninguém pára para pensar,
ninguém tem o conhecimento
    ou o entendimento para dizer:
“Metade dela usei como combustível;
até mesmo assei pão sobre suas brasas,
    assei carne e comi.
Faria eu algo repugnante
    com o que sobrou?
Iria eu ajoelhar-me diante
    de um pedaço de madeira?”
20 Ele se alimenta de cinzas,
    um coração iludido o desvia;
ele é incapaz de salvar a si mesmo
    ou de dizer:
“Esta coisa na minha mão direita
    não é uma mentira?”

21 “Lembre-se disso, ó Jacó,
    pois você é meu servo, ó Israel.
Eu o fiz, você é meu servo;
    ó Israel, eu não o esquecerei.
22 Como se fossem uma nuvem,
    varri para longe suas ofensas;
como se fossem a neblina da manhã,
    os seus pecados.
Volte para mim, pois eu o resgatei.”

23 Cantem de alegria, ó céus,
    pois o Senhor fez isto;
gritem bem alto, ó profundezas da terra.
Irrompam em canção, vocês, montes,
    vocês, florestas e todas as suas árvores,
pois o Senhor resgatou Jacó;
ele mostra sua glória em Israel.

Jerusalém Será Habitada

24 “Assim diz o Senhor,
    o seu redentor, que o formou no ventre:

“Eu sou o Senhor, que fiz todas as coisas,
que sozinho estendi os céus,
que espalhei a terra por mim mesmo,

25 “que atrapalha os sinais dos falsos profetas
    e faz de tolos os adivinhadores,
que derruba o conhecimento dos sábios
    e o transforma em loucura,
26 que executa as palavras de seus servos
    e cumpre as predições
    de seus mensageiros,

“que diz acerca de Jerusalém:
    Ela será habitada,
e das cidades de Judá:
    Elas serão construídas,
e de suas ruínas: Eu as restaurarei,
27 que diz às profundezas aquáticas:
    Sequem-se, e eu secarei seus regatos,
28 que diz acerca de Ciro:
    Ele é meu pastor,
e realizará tudo o que me agrada;
ele dirá acerca de Jerusalém:
‘Seja reconstruída’,
e do templo: ‘Sejam lançados os seus alicerces’.