Ang Pulong Sang Dios

Isaias 34

Silutan sang Dios ang Iya mga Kaaway

1Kamo nga mga nasyon, palapit kamo kag magpamati sing maayo. Magpamati ang bug-os nga kalibutan kag ang tanan nga ara sa iya. Kay akig ang Ginoo sa tanan nga nasyon, naugot siya sa ila mga soldado. Gani laglagon niya sila sing bug-os.[a] Pamatyon gid niya sila tanan. Indi pag-ilubong ang ila mga bangkay, gani magasungaw ang baho sini, kag ang mga bukid magapula sang ila mga dugo. Matunaw ang tanan nga butang sa kalangitan, kag madula ang kalangitan nga daw sa ginlukot nga papel. Magakalahulog ang mga bituon pareho sa mga dahon sang ubas ukon higera nga nagkalalaya kag nagkaladagas. Pagkatapos gamit sang Ginoo sang iya espada sa kalangitan, matupa naman ini sa Edom, ang katawhan nga iya laglagon sa pagsilot sa ila. Ang espada sang Ginoo mabulit sang dugo kag tambok, nga daw sa gin-gamit sa pag-ihaw sang mga halad nga kanding kag karnero. Ini tungod kay pamatyon sang Ginoo ang mga tawo sa Bozra bilang halad. Madamo ang iya pamatyon sa iban pa nga mga banwa sang Edom. Pamatyon man ang ila gamhanan nga mga tawo nga pareho sa mga talunon nga baka kag makusog nga turo nga baka. Ang ila duta mapuno sang dugo kag tambok. Kay may ginatigana nga tion ang Ginoo nga magabalos siya sa iya mga kaaway sa pagbulig sa Jerusalem.[b] Ang mga sapa sa Edom mangin alkitran kag ang duta mangin asupre. Ang bug-os nga nasyon mangin alkitran nga nagadabadaba. 10 Indi ini mapatay adlaw-gab-i. Ang aso sini magatub-ok sa wala sing katapusan. Wala na sing may mag-estar kag mag-agi sa Edom hasta san-o. 11 Pagaestaran ini sang mga bukaw kag mga uwak.[c] Nagplano na ang Ginoo nga himuon niya ang Edom nga wala sing porma kag mahawan. 12 Pagatawgon ini nga “Wala sing Pulos nga Ginharian.” Madula ang tanan niya nga mga manugdumala. 13 Magatubo ang mga tunukon nga mga kahoy-kahoy sa ila napaderan nga mga banwa kag sa mabakod nga mga parte sini. Kag dira magaestar ang mga bukaw kag ang talunon nga mga ido.[d] 14 Ang talunon nga mga sapat kag ang mapintas kag maila nga mga ido[e] magakilita didto. Ang maila nga mga kanding didto magatawag sa ila mga kaupod, kag ang demonyo nga nagaguwa kon gab-i magakadto didto sa pagpahuway. 15 Ang mga bukaw magapugad didto, magaitlog, magabuto, kag protektaran nila ang ila mga buto sa idalom sang ila mga pakpak. Ang mga uwak magatipon man didto nga nagaparis-paris.

16 Tan-awa ninyo ang libro sang Ginoo kag basaha. Wala sing bisan isa sa mga ginhambal ko nga indi matuman. Wala sing isa sa sadto nga mga sapat nga madula, kag wala sing isa sa ila nga wala sing pares. Kay ginbuot ini sang Ginoo, kag siya mismo[f] amo ang magatipon sa ila. 17 Siya ang magapartida sang duta sa mga sapat. Panag-iyahan nila ini hasta san-o, kag didto sila magaestar sa wala sing katapusan.

Notas al pie

  1. 34:2 laglagon niya sila sing bug-os: Ang Hebreo nga pulong sini nagakahulugan sang mga gintugyan sa Ginoo paagi sa paghalad ukon paglaglag sini.
  2. 34:8 Jerusalem: sa Hebreo, Zion.
  3. 34:11 mga bukaw kag mga uwak: Indi klaro sa Hebreo kon ano gid ini nga mga sapat.
  4. 34:13 talunon nga mga ido: sa English, jackals.
  5. 34:14 mapintas kag maila nga mga ido: sa English, hyenas.
  6. 34:16 siya mismo: ukon, ang iya Espiritu.

The Message

Isaiah 34

The Fires Burning Day and Night

1Draw in close now, nations. Listen carefully,
    you people. Pay attention!
Earth, you, too, and everything in you.
    World, and all that comes from you.

2-4 And here’s why: God is angry,
    good and angry with all the nations,
So blazingly angry at their arms and armies
    that he’s going to rid earth of them, wipe them out.
The corpses, thrown in a heap,
    will stink like the town dump in midsummer,
Their blood flowing off the mountains
    like creeks in spring runoff.
Stars will fall out of the sky
    like overripe, rotting fruit in the orchard,
And the sky itself will be folded up like a blanket
    and put away in a closet.
All that army of stars, shriveled to nothing,
    like leaves and fruit in autumn, dropping and rotting!

5-7 “Once I’ve finished with earth and sky,
    I’ll start in on Edom.
I’ll come down hard on Edom,
    a people I’ve slated for total termination.”
God has a sword, thirsty for blood and more blood,
    a sword hungry for well-fed flesh,
Lamb and goat blood,
    the suet-rich kidneys of rams.
Yes, God has scheduled a sacrifice in Bozrah, the capital,
    the whole country of Edom a slaughterhouse.
A wholesale slaughter, wild animals
    and farm animals alike slaughtered.
The whole country soaked with blood,
    all the ground greasy with fat.

8-15 It’s God’s scheduled time for vengeance,
    the year all Zion’s accounts are settled.
Edom’s streams will flow sluggish, thick with pollution,
    the soil sterile, poisoned with waste,
The whole country
    a smoking, stinking garbage dump—
The fires burning day and night,
    the skies black with endless smoke.
Generation after generation of wasteland—
    no more travelers through this country!
Vultures and skunks will police the streets;
    owls and crows will feel at home there.
God will reverse creation. Chaos!
    He will cancel fertility. Emptiness!
Leaders will have no one to lead.
    They’ll name it No Kingdom There,
A country where all kings
    and princes are unemployed.
Thistles will take over, covering the castles,
    fortresses conquered by weeds and thornbushes.
Wild dogs will prowl the ruins,
    ostriches have the run of the place.
Wildcats and hyenas will hunt together,
    demons and devils dance through the night.
The night-demon Lilith, evil and rapacious,
    will establish permanent quarters.
Scavenging carrion birds will breed and brood,
    infestations of ominous evil.

16-17 Get and read God’s book:
    None of this is going away,
    this breeding, brooding evil.
God has personally commanded it all.
    His Spirit set it in motion.
God has assigned them their place,
    decreed their fate in detail.
This is permanent—
    generation after generation, the same old thing.