Ang Pulong Sang Dios

Isaias 33

Pagabuligan sang Dios ang Iya Katawhan

1Kaluluoy kamo nga mga manuglaglag nga wala pa makaagi nga ginlaglag. Kaluluoy kamo nga mga traidor, nga wala pa makaagi nga gintraiduran. Kon matapos na ang inyo pagpanglaglag kag pagpangtraidor, kamo na man ang laglagon kag traiduran.

Ginoo, kaluoyi kami. Nagasalig kami sa imo. Pabaskuga kami adlaw-adlaw, kag luwasa kami sa tion sang kalisod. Nagapalalagyo ang mga tawo sa imo tingog nga nagadaguhob. Kon magtindog ka sa pagsilot nagalalapta ang mga nasyon. Panguhaon ang ila mga pagkabutang; mangin pareho sila sa tanom nga ginsalakay sang apan.

Ang Ginoo labaw sa tanan! Nagapuyo siya sa langit. Paluntaron niya ang hustisya kag pagkamatarong sa Jerusalem.[a] Palig-unon niya kamo[b] sa inyo nga panahon. Permi niya kamo luwason kag hatagan sang kaalam kag ihibalo. Ang inyo bilidhon nga manggad amo ang pagtahod sa Ginoo.

Pamati! Ang inyo maisog nga mga tawo nagasinggit sa pagpangayo sang bulig sa mga karsada; nagahilibion ang inyo mga embahador nga nagatinguha sa pagpaluntad sang kalinong. Wala na sing may nagaagi sa karsada; wala na sing mga tawo nga nagalakat dira. Ginalapas na ang kasugtanan kag ginabaliwala ang mga saksi sini.[c] Wala na sing tawo nga ginatahod. Kaluluoy ang duta sang Israel. Nagkalalaya ang kakahuyan sa Lebanon, kag nahuy-an ini. Nangin kamingawan ang kapatagan sang Sharon. Nagkaladagas ang mga dahon sang mga kahoy sa Bashan kag Carmel. 10 Nagasiling ang Ginoo, “Amo na ini ang tion nga magahulag ako, kag padunggan ako sang mga tawo. 11 Kamo nga mga taga-Asiria, wala sing pulos ang inyo mga ginaplano kag ginahimo. Ang inyo kaakig[d] nga daw sa kalayo amo ang magalaglag sa inyo. 12 Masunog kamo hasta nga mangin pareho kamo sa apog. Mangin pareho kamo sa tunukon nga mga kahoy-kahoy nga ginpang-utod kag ginsunog. 13 Kamo nga mga nasyon sa malayo kag sa malapit, pamatii ninyo ang akon mga ginhimo kag kilalaha ninyo ang akon pagkagamhanan.”

14 Nagakulurog sa kahadlok ang mga makasasala sa Jerusalem.[e] Nagasiling sila, “Ang Dios pareho sa nagadabadaba nga kalayo nga indi mapatay. Sin-o sa aton ang makaestar diri sa presensya sang Dios?” 15 Ang makaestar diri amo lang ang mga tawo nga nagakabuhi sing matarong kag nagasugid sing matuod. Wala sila nagapanguwarta, kag wala nagabaton sang lagay. Wala sila nagapartisipar sa plano sa pagpatay kag sa paghimo sang iban pa nga malain nga butang. 16 Amo ini nga klase sang mga tawo ang mahilway sa katalagman, nga daw magaestar sila sa mataas nga mga lugar, nga ang ila palalipdan amo ang mga dalagko nga mga bato. Indi sila mawad-an sang pagkaon kag tubig.

17 Mga Israelinhon, makita ninyo[f] ang isa ka hari nga gamhanan, nga ang iya ginharian puwerte kalapad. 18 Madumduman ninyo ang makahaladlok nga tion nga nagkadto sa inyo ang mga opisyal sang Asiria kag nag-isip kon pila ang inyo mga tore kag kon pila ang makuha nila nga mga pagkabutang sa inyo. 19 Pero indi na ninyo makita inang bugalon[g] nga mga tawo, nga ang ila lingguahe indi ninyo maintiendihan. 20 Tan-awa ninyo ang Zion, ang Jerusalem, ang siyudad nga ginasaulugan naton sang aton mga piesta. Makita ninyo ini nga malinong kag malig-on. Pareho ini sa mabakod nga tolda nga ang iya mga palpal indi magabot kag ang mga higot indi mabugto. 21 Sa sini nga lugar ipakita sang Ginoo sa aton nga gamhanan siya. Ang Jerusalem mangin pareho sa isa ka lugar nga may malapad nga mga suba kag mga sapa nga indi matabok sang sakayan sang mga kaaway. 22 Himuon ini sang Ginoo tungod kay siya amo ang aton manughukom, manughimo sang kasuguan,[h] kag hari. Siya ang magaluwas sa aton.

23 Karon ang Jerusalem pareho sa sakayan nga halog ang mga higot kag halog ang palo,[i] kag indi mahumlad ang mga layag. Pero magaabot ang tion nga madamo gid nga pagkabutang ang maagaw sang Jerusalem sa iya mga kaaway. Bisan gani ang mga piang mapartihan. 24 Wala sing pumuluyo sa Jerusalem nga magasiling, “Masakiton ako.” Patawaron sang Dios ang ila mga sala.

Notas al pie

  1. 33:5 Jerusalem: sa Hebreo, Zion.
  2. 33:6 kamo: sa Hebreo, ikaw.
  3. 33:8 ang mga saksi sini: Amo ini sa Dead Sea Scrolls. Sa Masoretic Text, ang mga banwa. Ukon sa iban nga mga translations, ang mga nasulat sini.
  4. 33:11 kaakig: sa literal, ginhawa ukon, espiritu.
  5. 33:14 Jerusalem: sa Hebreo, Zion.
  6. 33:17 ninyo: sa Hebreo, mo.
  7. 33:19 bugalon: ukon, mapintas.
  8. 33:22 manughimo sang kasuguan: ukon, manugdumala.
  9. 33:23 palo: Ang mataas nga tukon nga sa diin naangot ang layag.

The Message

Isaiah 33

The Ground Under Our Feet Mourns

1Doom to you, Destroyer,
    not yet destroyed;
And doom to you, Betrayer,
    not yet betrayed.
When you finish destroying,
    your turn will come—destroyed!
When you quit betraying,
    your turn will come—betrayed!

2-4 God, treat us kindly. You’re our only hope.
    First thing in the morning, be there for us!
    When things go bad, help us out!
You spoke in thunder and everyone ran.
    You showed up and nations scattered.
Your people, for a change, got in on the loot,
    picking the field clean of the enemy spoils.

5-6 God is supremely esteemed. His center holds.
    Zion brims over with all that is just and right.
God keeps your days stable and secure—
    salvation, wisdom, and knowledge in surplus,
    and best of all, Zion’s treasure, Fear-of-God.

7-9 But look! Listen!
    Tough men weep openly.
    Peacemaking diplomats are in bitter tears.
The roads are empty—
    not a soul out on the streets.
The peace treaty is broken,
    its conditions violated,
    its signers reviled.
The very ground under our feet mourns,
    the Lebanon mountains hang their heads,
Flowering Sharon is a weed-choked gully,
    and the forests of Bashan and Carmel? Bare branches.

10-12 “Now I’m stepping in,” God says.
    “From now on, I’m taking over.
    The gloves come off. Now see how mighty I am.
There’s nothing to you.
    Pregnant with chaff, you produce straw babies;
    full of hot air, you self-destruct.
You’re good for nothing but fertilizer and fuel.
    Earth to earth—and the sooner the better.

13-14 “If you’re far away,
    get the reports on what I’ve done,
And if you’re in the neighborhood,
    pay attention to my record.
The sinners in Zion are rightly terrified;
    the godless are at their wit’s end:
‘Who among us can survive this firestorm?
    Who of us can get out of this purge with our lives?’”

15-16 The answer’s simple:
    Live right,
    speak the truth,
    despise exploitation,
    refuse bribes,
    reject violence,
    avoid evil amusements.
This is how you raise your standard of living!
    A safe and stable way to live.
    A nourishing, satisfying way to live.

God Makes All the Decisions Here

17-19 Oh, you’ll see the king—a beautiful sight!
    And you’ll take in the wide vistas of land.
In your mind you’ll go over the old terrors:
    “What happened to that Assyrian inspector who condemned and confiscated?
And the one who gouged us of taxes?
    And that cheating moneychanger?”
Gone! Out of sight forever! Their insolence
    nothing now but a fading stain on the carpet!
No more putting up with a language you can’t understand,
    no more sounds of gibberish in your ears.

20-22 Just take a look at Zion, will you?
    Centering our worship in festival feasts!
Feast your eyes on Jerusalem,
    a quiet and permanent place to live.
No more pulling up stakes and moving on,
    no more patched-together lean-tos.
Instead, God! God majestic, God himself the place
    in a country of broad rivers and streams,
But rivers blocked to invading ships,
    off-limits to predatory pirates.
For God makes all the decisions here. God is our king.
    God runs this place and he’ll keep us safe.

23 Ha! Your sails are in shreds,
    your mast wobbling,
    your hold leaking.
The plunder is free for the taking, free for all—
    for weak and strong, insiders and outsiders.

24 No one in Zion will say, “I’m sick.”
    Best of all, they’ll all live guilt-free.