Ang Pulong Sang Dios

Isaias 2

Kalinong sa Kalibutan

1Amo ini ang ginpahayag sang Dios kay Isaias nga anak ni Amoz parte sa Juda kag Jerusalem:

Sa palaabuton nga mga inadlaw, ang bukid nga ginatindugan sang templo sang Ginoo mangin pinakaimportante sa tanan nga bukid.
Kag magadagsa sa sini nga bukid ang madamo nga mga tawo nga halin sa tanan nga nasyon.
Magasiling sila, “Dali, mataklad kita sa bukid sang Ginoo, didto sa templo sang Dios ni Jacob.
Kay tudluan niya kita sang iya mga pamaagi agod tumanon ta ini.”
Gani magapauli ang mga tawo halin sa Zion, ang siyudad sang Jerusalem, nga dala ang kasuguan sang Ginoo.
Kag paagi sa iya nga kasuguan, husayon niya ang mga pagbinais-bais sang madamo nga mga nasyon.
Gani indi na mag-ilinaway ang mga nasyon, kag indi na man sila maghanas sang mga tawo sa pagpakig-away.
Himuon na lang nila nga punta sang mga arado ang ila mga espada, kag himuon na lang nila nga mga inughagbas ang ila mga bangkaw.

Dali, kamo nga mga kaliwat ni Jacob, magkabuhi kita sa kamatuoran[a] nga ginahatag sang Ginoo sa aton.

Ang Adlaw nga Magasilot ang Dios

Matuod nga ginsikway mo, Ginoo, ang imo katawhan, ang mga kaliwat ni Jacob, kay nagapati sila sa mga pagtuluohan nga halin sa sidlangan kag sa mga manugpakot pareho sang mga Filistinhon. Nagasunod sila sa mga pagginawi sang mga taga-iban nga lugar. Madamo gid ang ila duta sang pilak kag bulawan, kag wala nagakaubos ang ila manggad. Madamo gid ang ila mga kabayo, kag wala nagakaubos ang ila mga karwahe. Madamo sila sang mga dios-dios. Nagasimba sila sa sini nga mga butang nga ginhimo lang nila. Gani paubuson mo ang tagsa-tagsa sa ila kag pakahuy-an. Indi sila pagpatawara, Ginoo!

10 Mga Israelinhon, magpalagyo kamo pakadto sa mga kuweba ukon sa mga buho agod magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya puwerte nga gahom. 11 Magaabot ang adlaw nga ang Ginoo lang gid ang pagadayawon. Paubuson niya ang mga bugalon kag matinaas-taason. 12 Kay may adlaw nga gintalana ang Ginoo nga Makagagahom sa pagpaubos sa tanan nga bugalon, matinaas-taason, kag nagakabig sang ila kaugalingon nga gamhanan. 13 Tapson niya ang tanan nga mataas nga kahoy nga sedro sang Lebanon, kag ang tanan nga kahoy nga terebinto sang Bashan. 14 Tapanon niya ang tanan nga mataas nga mga bukid, 15 kag rumpagon niya ang tanan nga mataas nga mga tore kag mga pader. 16 Lunuron niya ang tanan nga barko sang Tarshish kag ang matahom nga mga sakayan. 17 Sa sina nga adlaw, ang Ginoo lang gid ang pagadayawon. Paubuson niya ang mga bugalon kag mga matinaas-taason. 18 Kag madula sing bug-os ang mga dios-dios.

19 Magapalagyo ang mga tawo pakadto sa mga kuweba sa banglid kag sa mga buho sa duta agod magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya puwerte nga gahom kon uyugon na niya ang kalibutan. 20 Sa sina nga adlaw, ipanghaboy nila sa mga ilaga kag sa mga kabog ang mga dios-dios nga pilak kag bulawan nga ila ginhimo agod simbahon. 21 Magapalagyo sila pakadto sa mga kuweba sa banglid kag sa dalagko nga mga bato agod magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya gahom kon uyugon na niya ang kalibutan.

22 Indi kamo magsalig sa tawo nga mapatay man lang. Ano gid bala ang iya mabulig?

Notas al pie

  1. 2:5 kamatuoran: sa literal, kasanag.

Bibelen på hverdagsdansk

Esajas 2

Om det fremtidige fredsrige

1Her er endnu et budskab, som Herren gav Esajas om Judas folk og Jerusalems fremtid:

Det skal ske i de sidste dage,
    at Herrens tempelbjerg bliver verdens knudepunkt.
        Folk fra alverdens lande vil strømme derhen.
„Lad os rejse til Herrens bjerg,” vil de sige.
    „Lad os tage hen til Israels Guds bolig,
så vi kan lære hans vilje at kende
    og følge hans vejledninger,
for den sande lære kommer fra Zion,
    Herrens ord udgår fra Jerusalem.”
Herren vil afgøre folkenes stridigheder
    og være dommer for fjerne stormagter.
Da vil de smede deres sværd om til plovskær
    og omdanne deres spyd til vingårdsknive.
Landene vil holde op med at bekrige hinanden,
    og alt militær bliver overflødigt.

Kom, Israels folk, lad os leve i lyset af Herrens ord!

En advarsel om fremtidig dom

Herre, du har forladt dit folk, Jakobs efterkommere, for de har overtaget Østens mystik og filistrenes trolddomskunst. De er gået i forbund med de fremmede. 7-8 Landet er fyldt med afguder, som de tilbeder, skønt de selv har lavet dem. De har overflod af sølv og guld, utrolige skatte og utallige heste og stridsvogne. Men de skal ydmyges og bøjes i støvet. Du kan ikke acceptere den slags utroskab.

10 Flygt ind i klippehuler, Israels folk, skjul jer i kløfter af skræk for Herren, af angst for hans vældige magt og herlighed. 11 De stolte må slå blikket ned, de hovmodige bøje deres hoveder. Herren alene tilkommer al ære. 12 En dag vil Herren, den Almægtige, straffe alle, der er stolte og overlegne, han vil ydmyge alt, hvad der knejser. 13 Libanons cedertræer skal segne, Bashans ege skal styrte om. 14 Herren vil udjævne de høje fjelde og knejsende bjergtoppe, 15 vælte de høje tårne og stejle mure, 16 ødelægge de store handelsskibe og prægtige fartøjer. 17 Stolte mennesker skal bøjes, de hovmodige skal ydmyges. Herren alene skal stå oprejst på den dag. 18 Alle afguder skal tilintetgøres.

19-21 Den dag Herren rejser sig fra sin trone for at ryste jorden, vil folk flygte ind i klippehuler og skjule sig i kløfter af skræk for Herren, for hans vældige magt og herlighed. Og deres afguder, som de lavede af guld og sølv, og som de tilbad, må de overlade til muldvarpe og flagermus.

22 Sæt ikke jeres lid til mennesker. Deres liv er så kort som et åndedrag. Hvad kan de hjælpe?