Ang Pulong Sang Dios

Isaias 2

Kalinong sa Kalibutan

1Amo ini ang ginpahayag sang Dios kay Isaias nga anak ni Amoz parte sa Juda kag Jerusalem:

Sa palaabuton nga mga inadlaw, ang bukid nga ginatindugan sang templo sang Ginoo mangin pinakaimportante sa tanan nga bukid.
Kag magadagsa sa sini nga bukid ang madamo nga mga tawo nga halin sa tanan nga nasyon.
Magasiling sila, “Dali, mataklad kita sa bukid sang Ginoo, didto sa templo sang Dios ni Jacob.
Kay tudluan niya kita sang iya mga pamaagi agod tumanon ta ini.”
Gani magapauli ang mga tawo halin sa Zion, ang siyudad sang Jerusalem, nga dala ang kasuguan sang Ginoo.
Kag paagi sa iya nga kasuguan, husayon niya ang mga pagbinais-bais sang madamo nga mga nasyon.
Gani indi na mag-ilinaway ang mga nasyon, kag indi na man sila maghanas sang mga tawo sa pagpakig-away.
Himuon na lang nila nga punta sang mga arado ang ila mga espada, kag himuon na lang nila nga mga inughagbas ang ila mga bangkaw.

Dali, kamo nga mga kaliwat ni Jacob, magkabuhi kita sa kamatuoran[a] nga ginahatag sang Ginoo sa aton.

Ang Adlaw nga Magasilot ang Dios

Matuod nga ginsikway mo, Ginoo, ang imo katawhan, ang mga kaliwat ni Jacob, kay nagapati sila sa mga pagtuluohan nga halin sa sidlangan kag sa mga manugpakot pareho sang mga Filistinhon. Nagasunod sila sa mga pagginawi sang mga taga-iban nga lugar. Madamo gid ang ila duta sang pilak kag bulawan, kag wala nagakaubos ang ila manggad. Madamo gid ang ila mga kabayo, kag wala nagakaubos ang ila mga karwahe. Madamo sila sang mga dios-dios. Nagasimba sila sa sini nga mga butang nga ginhimo lang nila. Gani paubuson mo ang tagsa-tagsa sa ila kag pakahuy-an. Indi sila pagpatawara, Ginoo!

10 Mga Israelinhon, magpalagyo kamo pakadto sa mga kuweba ukon sa mga buho agod magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya puwerte nga gahom. 11 Magaabot ang adlaw nga ang Ginoo lang gid ang pagadayawon. Paubuson niya ang mga bugalon kag matinaas-taason. 12 Kay may adlaw nga gintalana ang Ginoo nga Makagagahom sa pagpaubos sa tanan nga bugalon, matinaas-taason, kag nagakabig sang ila kaugalingon nga gamhanan. 13 Tapson niya ang tanan nga mataas nga kahoy nga sedro sang Lebanon, kag ang tanan nga kahoy nga terebinto sang Bashan. 14 Tapanon niya ang tanan nga mataas nga mga bukid, 15 kag rumpagon niya ang tanan nga mataas nga mga tore kag mga pader. 16 Lunuron niya ang tanan nga barko sang Tarshish kag ang matahom nga mga sakayan. 17 Sa sina nga adlaw, ang Ginoo lang gid ang pagadayawon. Paubuson niya ang mga bugalon kag mga matinaas-taason. 18 Kag madula sing bug-os ang mga dios-dios.

19 Magapalagyo ang mga tawo pakadto sa mga kuweba sa banglid kag sa mga buho sa duta agod magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya puwerte nga gahom kon uyugon na niya ang kalibutan. 20 Sa sina nga adlaw, ipanghaboy nila sa mga ilaga kag sa mga kabog ang mga dios-dios nga pilak kag bulawan nga ila ginhimo agod simbahon. 21 Magapalagyo sila pakadto sa mga kuweba sa banglid kag sa dalagko nga mga bato agod magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya gahom kon uyugon na niya ang kalibutan.

22 Indi kamo magsalig sa tawo nga mapatay man lang. Ano gid bala ang iya mabulig?

Notas al pie

  1. 2:5 kamatuoran: sa literal, kasanag.

Amplified Bible

Isaiah 2

God’s Universal Reign

1The word [from God] which Isaiah son of Amoz saw [in a vision] concerning [the nation of] Judah and [its capital city] Jerusalem.


Now it will come to pass that
In the last days
The mountain of the house of the Lord
Will be [firmly] established as the [a]highest of the mountains,
And will be exalted above the hills;
And all the nations will stream to it.

And many peoples shall come and say,
“Come, let us go up to the mountain of the Lord,
To the house (temple) of the God of Jacob;
That He may teach us His ways
And that we may walk in His paths.”
For the law will go out from Zion
And the word of the Lord from Jerusalem.

And He will judge between the nations,
And will mediate [disputes] for many peoples;
And they will beat their swords into plowshares and their spears into pruning hooks.
Nation will not lift up the sword against nation,
And never again will they learn war.


O house of Jacob, come, let us walk in the light of the Lord.

Most certainly [Lord] You have abandoned your people, the house of Jacob,
Because they are filled with influences from the east,
And they are soothsayers [who foretell] like the Philistines;
Also they strike bargains with the children of foreigners (pagans).

Their land has also been filled with silver and gold
And there is no end to their treasures;
Their land has also been filled with horses
And there is no end to their chariots.

Their land has also been filled with idols;
They worship the work of their hands,
That which their own fingers have made.

So the common man has been humbled [before idols]
And the man of importance has been degraded,
Therefore do not forgive them [O Lord].
10 
Go among the rocks and hide in the dust
From the terror of the Lord and from the splendor of His majesty.
11 
The proud look of man will be degraded
And the arrogance of men will be humbled,
And the Lord alone will be exalted in that day.

A Day of Reckoning Coming

12 
For the Lord of hosts will have a day of reckoning
Against all who are proud and arrogant
And against all who are lifted up,
That they may be degraded.
13 
And the wrath of God will be against all the cedars of Lebanon [west of the Jordan] that are high and lifted up,
Against all the oaks of Bashan [east of the Jordan],
14 
Against all the high mountains,
Against all the hills that are lifted up,
15 
Against every high tower,
Against every fortified wall,
16 
Against all the ships of Tarshish
And against all the beautiful craft.
17 
Then the pride of man will be humbled
And the arrogance of men will be degraded;
The Lord alone shall be exalted in that day,
18 
And the idols will completely vanish (be abolished).
19 
They [the stricken, deprived of all in which they had trusted] will go into the caves of the rocks
And into the holes of the ground [fleeing]
From the terror and dread of the Lord
And from the splendor of His majesty,
When He arises to terrify the earth.
20 
In that day men will throw away to the moles and to the bats
Their idols of silver and their idols of gold,
Which they made for themselves [as objects] to worship,
21 
To go into the caverns of the rocks and into the clefts of the [ragged] cliffs [as they flee]
From the terror and dread of the Lord and the splendor of His majesty,
When He arises to terrify the earth.
22 
Stop regarding man, whose breath [of life] is in his nostrils [for so little time];
For why should he be esteemed?

Notas al pie

  1. Isaiah 2:2 Or chief; lit head.