Ang Pulong Sang Dios

Isaias 15

Ang Mensahi Parte sa Moab

1Ini nga mensahi parte sa Moab:

Sa isa lang ka gab-i naguba ang mga banwa sang Ar kag Kir nga sakop sang Moab. Nagtaklad ang mga taga-Dibon sa ila templo kag sa ila mga simbahan sa mataas nga mga lugar agod maghibi didto. Ginahibian sang mga taga-Moab ang Nebo kag Medeba. Kada isa sa ila nagpakalbo kag nagpabarbas sang ila mga burangos sa pagpakita sang ila pagpangasubo. Nagasuksok sila sang sako samtang nagalakat sa karsada. Nagahinibi sila sing tudo sa atop sang ila mga balay kag sa mga plasa. Nagahinibi ang mga taga-Heshbon kag ang mga taga-Eleale, kag mabatian ini hasta sa Jahaz. Gani ang mga soldado sang Moab nagasinggit sa kahadlok.

Nasubuan gid ako sa natabo sa Moab. Nagpalalagyo ang iya katawhan sa Zoar hasta sa Eglat Shelishiya. Nagahinibi sila nga nagataklad sa Luhit. Ang iban sa ila nagagurahab pakadto sa Horonaim tungod sa ila nga nadangatan. Nagmala ang sapa[a] sang Nimrim kag nalaya ang mga hilamon. Wala na sing may nagatubo nga tanom. Gani gindala nila sa tabok sang ililigan sang tubig sang Arabim ang mga pagkabutang nga ila ginpangabudlayan kag ang ila mga natipon. Mabatian ang ila paghinibi sa dulunan sang Moab hasta sa Eglaim kag sa Beer Elim. Nagpula sa dugo ang tubig sang Dibon,[b] pero may ipadala pa ako nga sobra pa gid sa sina: isa ka leon nga magatukob sa mga nagpalalagyo halin sa Moab kag sa mga nagkalabilin dira.

Notas al pie

  1. 15:6 sapa: ukon, mga sapa.
  2. 15:9 Dibon: ukon, Dimon.

New American Standard Bible

Isaiah 15

Judgment on Moab

1The [a]oracle concerning Moab.

Surely in a night Ar of Moab is devastated and ruined;
Surely in a night Kir of Moab is devastated and ruined.
They have gone up to the [b]temple and to Dibon, even to the high places to weep.
Moab wails over Nebo and Medeba;
Everyone’s head is bald and every beard is cut off.
In their streets they have girded themselves with sackcloth;
On their housetops and in their squares
Everyone is wailing, [c]dissolved in tears.
Heshbon and Elealeh also cry out,
Their voice is heard all the way to Jahaz;
Therefore the [d]armed men of Moab cry aloud;
His soul trembles within him.
My heart cries out for Moab;
His fugitives are as far as Zoar and Eglath-shelishiyah,
For they go up the ascent of Luhith weeping;
Surely on the road to Horonaim they raise a cry of distress over their ruin.
For the waters of Nimrim are [e]desolate.
Surely the grass is withered, the tender grass [f]died out,
There is no green thing.
Therefore the abundance which they have acquired and stored up
They carry off over the brook of [g]Arabim.
For the cry of distress has gone around the territory of Moab,
Its wail goes as far as Eglaim and its wailing even to Beer-elim.
For the waters of Dimon are full of [h]blood;
Surely I will bring added woes upon Dimon,
A lion upon the fugitives of Moab and upon the remnant of the land.

Notas al pie

  1. Isaiah 15:1 Or burden of
  2. Isaiah 15:2 Lit house
  3. Isaiah 15:3 Lit going down in weeping
  4. Isaiah 15:4 Another reading is the loins of
  5. Isaiah 15:6 Lit desolations
  6. Isaiah 15:6 Lit come to an end
  7. Isaiah 15:7 Or the poplars
  8. Isaiah 15:9 Heb dam (a wordplay)