Ang Pulong Sang Dios

Isaias 14

Magabalik ang mga Israelinhon Halin sa Pagkabihag

1Sa pagkamatuod, kaluoyan sang Ginoo ang Israel kag pilion niya liwat sila bilang iya katawhan. Paestaron niya liwat sila sa ila kaugalingon nga duta, kag may mga taga-iban nga lugar nga magaestar upod sa ila. Buligan sang iban nga mga nasyon ang katawhan sang Israel agod makabalik sila sa lugar nga ginhatag sang Ginoo sa ila. Kag mangin ulipon nila didto ang taga-iban nga nasyon. Mangin bihag nila ang mga nagbihag sa ila sang una, kag sakupon nila ang mga nagpigos sa ila.

Mapatay ang Hari sang Babilonia

Mga taga-Israel, sa adlaw nga papahuwayon kamo sang Ginoo sa inyo mga pag-antos, kabudlayan, kag pagkaulipon, yagutaon ninyo ang hari sang Babilonia. Amo ini ang inyo isiling:

“Nalaglag na ang nagapamigos nga hari. Natapos na ang iya pagpabugal.[a] Gindula na sang Ginoo ang awtoridad sang malaot nga mga pangulo, nga sa ila kaakig wala untat ang ila pagpaantos sa mga tawo, kag wala pugong-pugong ang ila paghingabot sa mga nasyon. Sa katapusan, malinong na ang bug-os nga kalibutan, kag ang mga tawo nagakanta sa kalipay. Bisan ang mga kahoy nga sipres kag sedro sang Lebanon nagakalipay tungod sa natabo sa hari. Daw sa tawo sila nga nagasiling, ‘Karon nga wala ka na, wala na sing may mag-utod sa amon!’

“Ang lugar sang mga patay daw maano na sa imo pag-abot; handa na ini para sugataon ka. Ang mga kalag sang mga tawo nga gamhanan sang una sa kalibutan nagaginual sa pag-abiabi sa imo. Nagtindog ang mga kalag sang mga hari sa ila mga trono sa pagsugata sa imo. 10 Magasiling sila tanan sa imo: ‘Maluya ka na karon pareho sa amon. Palareho na kita. 11 Karon nga patay ka na, ang imo pagkagamhanan nadula na pati ang tinukar sang imo mga arpa. Ulod ang imo hiligdaan kag ulod man ang imo habol.’

12 “Nahulog ka halin sa langit, ikaw nga ginatawag kabugwason.[b] Ginpilak ka sa duta, ikaw nga nagpanglaglag sa mga nasyon. 13 Nagsiling ka sa imo kaugalingon, ‘Masaka ako sa langit, kag ibutang ko ang akon trono sa ibabaw sang mga bituon sang Dios. Mapungko ako sa ibabaw sang bukid nga ginatipunan sang mga dios didto sa aminhan. 14 Masaka ako sa ibabaw sang mga panganod; tupungan ko ang Labing Mataas nga Dios.’

15 “Pero ang matabo sa imo, pagadal-on ka sa lugar sang mga patay, sa kadadalman sang buho. 16 Himutaran ka sang mga patay kag magasiling sila, ‘Indi bala nga amo ini ang tawo nga nagpakurog sa mga tawo sa kalibutan kag nagpahadlok sa mga ginharian? 17 Kag indi bala nga siya ang nagguba sang mga siyudad kag naghimo sang kalibutan nga daw desierto, kag wala naghilway sang iya mga ginbihag?’

18 “Ang tanan nga hari sa kalibutan nagahamyang nga may dungog sa ila kaugalingon nga lulubngan. 19 Pero ikaw iya, indi pag-ilubong sa imo lulubngan kundi ihaboy ang imo bangkay pareho sa sanga nga wala sing pulos. Tabunan ka sang mga bangkay sang mga soldado nga napatay sa inaway, kag ihulog ka kaupod nila sa buho kag tampukan sang mga bato. Mangin pareho ka sa bangkay nga ginatasak-tasak lang. 20 Indi ka pag-ilubong pareho sang iban nga mga hari, kay ginlaglag mo ang imo nasyon kag ginpamatay ang imo katawhan. Wala sing may mabilin nga buhi sa imo malaot nga pamilya.

21 “Preparaha na ang lugar nga pagapatyan sang iya mga anak tungod sa mga sala sang ila mga katigulangan! Indi na sila dapat magpanakop sang mga duta ukon magpatindog sang mga siyudad sa bug-os nga kalibutan.”

22 Nagsiling ang Ginoo nga Makagagahom, “Salakayon ko kag laglagon ang Babilonia. Wala ako sing may ibilin nga buhi sa sini nga lugar. Wala gid sing may mabilin sa ila mga kaliwat. 23 Himuon ko ini nga kamingawan, nga madamo sang mga danaw. Laglagon ko ini pareho nga daw silhigon ko. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nagasiling sini.”

Ang Mensahi Parte sa Asiria

24 Nagpanumpa ang Ginoo nga Makagagahom, “Matuman gid ang akon plano kag tinutuyo. 25 Laglagon ko ang mga taga-Asiria kon ara sila sa Israel nga akon duta. Tasak-tasakon ko sila sa akon mga bukid. Indi na nila pag-ulipunon ang akon katawhan. 26 Amo ini ang plano nga himuon ko sa bug-os nga kalibutan. Amo ini ang silot nga ipakita ko sa tanan nga nasyon.” 27 Sin-o bala ang makaliwat sa plano sang Ginoo nga Makagagahom? Sin-o bala ang makapugong sa iya pagsilot?

Ang Mensahi Parte sa mga Filistinhon

28 Ang ini nga mensahi ginpahayag sang Dios sadtong tuig nga napatay si Haring Ahaz:

29 Mga Filistinhon, indi kamo magkalipay tungod nga napatay ang hari nga nagsalakay sa inyo.[c] Kay magabulos sa iya ang iya anak nga mas makahalalit sang sa iya, pareho sa isa ka man-og nga natawo sa iya ang mas dalitan pa nga man-og nga daw nagalupad. 30 Ang akon katawhan nga mga imol atipanon ko kag papahuwayon nga wala sing may mag-ano sa ila. Pero pamatyon ko ang inyo mga kaliwat sa gutom. Kag ang mabilin sa ila pamatyon ko man. 31 Maghibi kamo sing tudo, kamo nga mga pumuluyo sang mga banwa sang Filistia. Kay magasalakay sa inyo ang inyo kaaway nga daw sa aso nga halin sa aminhan. Tanan sila maisog.

32 Ano ang isabat naton sa mga mensahero sang sina nga nasyon? Sugiran naton sila nga ang Ginoo amo ang nagtukod sang Jerusalem[d] kag dalangpan ini sang iya katawhan nga nagaantos.

Notas al pie

  1. 14:4 pagpabugal: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  2. 14:12 kabugwason: sa English, morning star.
  3. 14:29 napatay… sa inyo: sa literal, nabali ang baston nga ginhampak sa inyo.
  4. 14:32 Jerusalem: sa Hebreo, Zion.

Nova Versão Internacional

Isaías 14

1O Senhor terá compaixão de Jacó;
    tornará a escolher Israel
e os estabelecerá em sua própria terra.
    Os estrangeiros se juntarão a eles
e farão parte da descendência de Jacó.
Povos os apanharão e os levarão
    ao seu próprio lugar.
E a descendência de Israel
    possuirá os povos
como servos e servas
    na terra do Senhor.
Farão prisioneiros os seus captores
    e dominarão sobre os seus opressores.

No dia em que o Senhor lhe der descanso do sofrimento, da perturbação e da cruel escravidão que sobre você foi imposta, você zombará assim do rei da Babilônia:

Como chegou ao fim o opressor!
    Sua arrogância[a] acabou-se!
O Senhor quebrou a vara dos ímpios,
    o cetro dos governantes,
que irados feriram os povos
    com golpes incessantes,
e enfurecidos subjugaram as nações
    com perseguição implacável.
Toda a terra descansa tranqüila,
    todos irrompem em gritos de alegria.
Até os pinheiros e os cedros do Líbano
    alegram-se por sua causa e dizem:
“Agora que você foi derrubado,
    nenhum lenhador vem derrubar-nos!”

Nas profundezas
    o Sheol[b] está todo agitado
para recebê-lo quando chegar.
    Por sua causa ele desperta
os espíritos dos mortos,
    todos os governantes da terra.
Ele os faz levantar-se dos seus tronos,
    todos os reis dos povos.
10 Todos responderão e lhe dirão:
    “Você também perdeu as forças como nós,
e tornou-se como um de nós”.
11 Sua soberba foi lançada na sepultura,
    junto com o som das suas liras;
sua cama é de larvas,
    sua coberta, de vermes.

12 Como você caiu dos céus,
    ó estrela da manhã, filho da alvorada!
Como foi atirado à terra,
    você, que derrubava as nações!
13 Você, que dizia no seu coração:
    “Subirei aos céus;
erguerei o meu trono
    acima das estrelas de Deus;
eu me assentarei no monte da assembléia,
    no ponto mais elevado do monte santo[c].
14 Subirei mais alto
    que as mais altas nuvens;
serei como o Altíssimo”.
15 Mas às profundezas do Sheol
    você será levado,
irá ao fundo do abismo!

16 Os que olham para você
    admiram-se da sua situação,
e a seu respeito ponderam:
    “É esse o homem que fazia tremer a terra,
abalava os reinos,
17 fez do mundo um deserto,
    conquistou cidades
e não deixou que os seus prisioneiros
    voltassem para casa?”

18 Todos os reis das nações
    jazem honrosamente,
cada um em seu próprio túmulo.
19 Mas você é atirado fora do seu túmulo,
    como um galho rejeitado;
como as roupas dos mortos
    que foram feridos à espada;
como os que descem às pedras da cova;
    como um cadáver pisoteado,
20 você não se unirá a eles
    num sepultamento,
pois destruiu a sua própria terra,
    e matou o seu próprio povo.

Nunca se mencione
    a descendência dos malfeitores!
21 Preparem um local para matar
    os filhos dele
por causa da iniqüidade
    dos seus antepassados;
para que eles não se levantem
    para herdar a terra
e cobri-la de cidades.

22 “Eu me levantarei contra eles”,
    diz o Senhor dos Exércitos.
“Eliminarei da Babilônia o seu nome
    e os seus sobreviventes,
sua prole e os seus descendentes”,
    diz o Senhor.
23 “Farei dela um lugar para corujas
    e uma terra pantanosa;
vou varrê-la com a vassoura da destruição”,
    diz o Senhor dos Exércitos.

Profecia contra a Assíria

24 O Senhor dos Exércitos jurou:

“Certamente, como planejei,
    assim acontecerá,
e, como pensei, assim será.
25 Esmagarei a Assíria na minha terra;
    nos meus montes a pisotearei.
O seu jugo será tirado do meu povo,
    e o seu fardo, dos ombros dele”.

26 Esse é o plano estabelecido
    para toda a terra;
essa é a mão estendida
    sobre todas as nações.
27 Pois esse é o propósito
    do Senhor dos Exércitos;
quem pode impedi-lo?
    Sua mão está estendida;
quem pode fazê-la recuar?

Profecia contra os Filisteus

28 Esta advertência veio no ano em que o rei Acaz morreu:

29 Vocês, filisteus, todos vocês,
    não se alegrem
porque a vara que os feria está quebrada!
    Da raiz da cobra brotará uma víbora,
e o seu fruto será uma serpente veloz.
30 O mais pobre dos pobres
    achará pastagem,
e os necessitados descansarão
    em segurança.
Mas eu matarei de fome
    a raiz de vocês,
e ela matará os seus sobreviventes.

31 Lamente, ó porta! Clame, ó cidade!
    Derretam-se todos vocês, filisteus!
Do norte vem um exército,
    e ninguém desertou de suas fileiras.
32 Que resposta se dará
    aos emissários daquela nação?
Esta: “O Senhor estabeleceu Sião,
    e nela encontrarão refúgio
os aflitos do seu povo”.

Notas al pie

  1. 14.4 Conforme os manuscritos do mar Morto, a Septuaginta e a Versão Siríaca.
  2. 14.9 Essa palavra pode ser traduzida por sepultura, profundezas, pó ou morte; também no versículo 15
  3. 14.13 Ou alto do norte. Hebraico: zafon.