Ang Pulong Sang Dios

Isaias 14

Magabalik ang mga Israelinhon Halin sa Pagkabihag

1Sa pagkamatuod, kaluoyan sang Ginoo ang Israel kag pilion niya liwat sila bilang iya katawhan. Paestaron niya liwat sila sa ila kaugalingon nga duta, kag may mga taga-iban nga lugar nga magaestar upod sa ila. Buligan sang iban nga mga nasyon ang katawhan sang Israel agod makabalik sila sa lugar nga ginhatag sang Ginoo sa ila. Kag mangin ulipon nila didto ang taga-iban nga nasyon. Mangin bihag nila ang mga nagbihag sa ila sang una, kag sakupon nila ang mga nagpigos sa ila.

Mapatay ang Hari sang Babilonia

Mga taga-Israel, sa adlaw nga papahuwayon kamo sang Ginoo sa inyo mga pag-antos, kabudlayan, kag pagkaulipon, yagutaon ninyo ang hari sang Babilonia. Amo ini ang inyo isiling:

“Nalaglag na ang nagapamigos nga hari. Natapos na ang iya pagpabugal.[a] Gindula na sang Ginoo ang awtoridad sang malaot nga mga pangulo, nga sa ila kaakig wala untat ang ila pagpaantos sa mga tawo, kag wala pugong-pugong ang ila paghingabot sa mga nasyon. Sa katapusan, malinong na ang bug-os nga kalibutan, kag ang mga tawo nagakanta sa kalipay. Bisan ang mga kahoy nga sipres kag sedro sang Lebanon nagakalipay tungod sa natabo sa hari. Daw sa tawo sila nga nagasiling, ‘Karon nga wala ka na, wala na sing may mag-utod sa amon!’

“Ang lugar sang mga patay daw maano na sa imo pag-abot; handa na ini para sugataon ka. Ang mga kalag sang mga tawo nga gamhanan sang una sa kalibutan nagaginual sa pag-abiabi sa imo. Nagtindog ang mga kalag sang mga hari sa ila mga trono sa pagsugata sa imo. 10 Magasiling sila tanan sa imo: ‘Maluya ka na karon pareho sa amon. Palareho na kita. 11 Karon nga patay ka na, ang imo pagkagamhanan nadula na pati ang tinukar sang imo mga arpa. Ulod ang imo hiligdaan kag ulod man ang imo habol.’

12 “Nahulog ka halin sa langit, ikaw nga ginatawag kabugwason.[b] Ginpilak ka sa duta, ikaw nga nagpanglaglag sa mga nasyon. 13 Nagsiling ka sa imo kaugalingon, ‘Masaka ako sa langit, kag ibutang ko ang akon trono sa ibabaw sang mga bituon sang Dios. Mapungko ako sa ibabaw sang bukid nga ginatipunan sang mga dios didto sa aminhan. 14 Masaka ako sa ibabaw sang mga panganod; tupungan ko ang Labing Mataas nga Dios.’

15 “Pero ang matabo sa imo, pagadal-on ka sa lugar sang mga patay, sa kadadalman sang buho. 16 Himutaran ka sang mga patay kag magasiling sila, ‘Indi bala nga amo ini ang tawo nga nagpakurog sa mga tawo sa kalibutan kag nagpahadlok sa mga ginharian? 17 Kag indi bala nga siya ang nagguba sang mga siyudad kag naghimo sang kalibutan nga daw desierto, kag wala naghilway sang iya mga ginbihag?’

18 “Ang tanan nga hari sa kalibutan nagahamyang nga may dungog sa ila kaugalingon nga lulubngan. 19 Pero ikaw iya, indi pag-ilubong sa imo lulubngan kundi ihaboy ang imo bangkay pareho sa sanga nga wala sing pulos. Tabunan ka sang mga bangkay sang mga soldado nga napatay sa inaway, kag ihulog ka kaupod nila sa buho kag tampukan sang mga bato. Mangin pareho ka sa bangkay nga ginatasak-tasak lang. 20 Indi ka pag-ilubong pareho sang iban nga mga hari, kay ginlaglag mo ang imo nasyon kag ginpamatay ang imo katawhan. Wala sing may mabilin nga buhi sa imo malaot nga pamilya.

21 “Preparaha na ang lugar nga pagapatyan sang iya mga anak tungod sa mga sala sang ila mga katigulangan! Indi na sila dapat magpanakop sang mga duta ukon magpatindog sang mga siyudad sa bug-os nga kalibutan.”

22 Nagsiling ang Ginoo nga Makagagahom, “Salakayon ko kag laglagon ang Babilonia. Wala ako sing may ibilin nga buhi sa sini nga lugar. Wala gid sing may mabilin sa ila mga kaliwat. 23 Himuon ko ini nga kamingawan, nga madamo sang mga danaw. Laglagon ko ini pareho nga daw silhigon ko. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nagasiling sini.”

Ang Mensahi Parte sa Asiria

24 Nagpanumpa ang Ginoo nga Makagagahom, “Matuman gid ang akon plano kag tinutuyo. 25 Laglagon ko ang mga taga-Asiria kon ara sila sa Israel nga akon duta. Tasak-tasakon ko sila sa akon mga bukid. Indi na nila pag-ulipunon ang akon katawhan. 26 Amo ini ang plano nga himuon ko sa bug-os nga kalibutan. Amo ini ang silot nga ipakita ko sa tanan nga nasyon.” 27 Sin-o bala ang makaliwat sa plano sang Ginoo nga Makagagahom? Sin-o bala ang makapugong sa iya pagsilot?

Ang Mensahi Parte sa mga Filistinhon

28 Ang ini nga mensahi ginpahayag sang Dios sadtong tuig nga napatay si Haring Ahaz:

29 Mga Filistinhon, indi kamo magkalipay tungod nga napatay ang hari nga nagsalakay sa inyo.[c] Kay magabulos sa iya ang iya anak nga mas makahalalit sang sa iya, pareho sa isa ka man-og nga natawo sa iya ang mas dalitan pa nga man-og nga daw nagalupad. 30 Ang akon katawhan nga mga imol atipanon ko kag papahuwayon nga wala sing may mag-ano sa ila. Pero pamatyon ko ang inyo mga kaliwat sa gutom. Kag ang mabilin sa ila pamatyon ko man. 31 Maghibi kamo sing tudo, kamo nga mga pumuluyo sang mga banwa sang Filistia. Kay magasalakay sa inyo ang inyo kaaway nga daw sa aso nga halin sa aminhan. Tanan sila maisog.

32 Ano ang isabat naton sa mga mensahero sang sina nga nasyon? Sugiran naton sila nga ang Ginoo amo ang nagtukod sang Jerusalem[d] kag dalangpan ini sang iya katawhan nga nagaantos.

Notas al pie

  1. 14:4 pagpabugal: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.
  2. 14:12 kabugwason: sa English, morning star.
  3. 14:29 napatay… sa inyo: sa literal, nabali ang baston nga ginhampak sa inyo.
  4. 14:32 Jerusalem: sa Hebreo, Zion.

Nouă Traducere În Limba Română

Isaia 14

1Dar Domnul va avea milă de Iacov; îl va alege din nou pe Israel şi îl va aşeza în ţara lui. Străinii li se vor alătura şi se vor uni cu Casa lui Iacov. Popoarele îi vor lua şi îi vor aduce la locul lor, iar Casa lui Israel le va stăpâni în ţara Domnului, ca pe nişte slujitori şi slujitoare. Îi vor lua captivi pe cei ce-i stăpâniseră şi vor domni peste asupritorii lor. În ziua în care Domnul îţi va da odihnă după durerea, necazul şi truda grea la care ai fost supus, vei râde de împăratul Babilonului, spunând:

«Cum a încetat asupritorul!
    Cum a încetat furia[a] lui!
Domnul a frânt toiagul celor răi
    şi sceptrul conducătorilor,
pe cel ce, cu mânie, lovea popoarele
    cu lovituri fără sfârşit,
pe cel ce, cu mânie, stăpânea neamurile,
    persecutându-le fără cruţare.
Întreg pământul se bucură de odihnă şi pace
    şi toţi oamenii izbucnesc în cântece de bucurie.
Până şi chiparoşii şi cedrii din Liban
    se bucură de tine şi zic:
‘De când te afli trântit jos,
    nimeni nu vine să ne mai taie!’

Locuinţa Morţilor de jos e stârnită
    să te întâmpine la sosire.
Ea trezeşte sufletele morţilor ca să te salute, –
    pe toţi cei ce au fost conducători ai pământului, –
îi ridică de pe tronurile lor
    pe toţi cei ce au fost împăraţi ai neamurilor.
10 Toţi vor vorbi
    şi-ţi vor spune:
‘Acum ai ajuns şi tu la fel de slab ca şi noi;
    ai devenit ca noi!’
11 Fala ta este coborâtă în Locuinţa Morţilor,
    împreună cu sunetul harfelor tale.
Larvele îţi sunt aşternut,
    iar viermii îţi sunt învelitoare.

12 Cum ai căzut din ceruri,
    luceafăr strălucitor, fiu al zorilor!
Cum ai fost doborât la pământ,
    tu, asupritorul neamurilor!
13 Tu ai zis în inima ta:
    ‘Mă voi înălţa la cer;
îmi voi ridica tronul
    mai presus de stelele lui Dumnezeu!
Voi şedea pe muntele adunării,
    pe înălţimile din nord![b]
14 Mă voi înălţa deasupra norilor,
    şi mă voi face asemenea Celui Preaînalt!’
15 Dar ai fost coborât în Locuinţa Morţilor,
    în adâncimile gropii.

16 Cei ce te văd te privesc cu luare-aminte
    şi-şi zic:
‘Acesta să fie omul care a făcut pământul să tremure,
    care a zguduit împărăţiile,
17 care a făcut lumea să se asemene cu un pustiu,
    care i-a răsturnat cetăţile
        şi n-a lăsat pe prizonieri să se întoarcă acasă?’

18 Toţi împăraţii neamurilor,
    toţi se odihnesc în cinste,
        fiecare în mormântul său,
19 dar tu eşti aruncat afară din mormântul tău,
    ca o ramură dispreţuită,
acoperit cu cei ucişi,
    cu cei străpunşi de sabie,
cu cei coborâţi în adâncimile gropii,
    eşti ca un hoit călcat în picioare.
20 Tu nu te vei alătura lor în mormânt,
    pentru că ţi-ai distrus ţara
        şi ţi-ai ucis poporul.»

Urmaşii[c] celor ce fac răul
    nu vor mai fi pomeniţi vreodată!
21 Pregătiţi măcelul fiilor săi,
    datorită vinovăţiei părinţilor lor!
Să nu se mai ridice vreodată să moştenească ţara
    şi să acopere faţa pământului cu cetăţi.
22 «Mă voi ridica împotriva lor!»,
    rosteşte Domnul Oştirilor.
«Voi şterge numele Babilonului şi pe supravieţuitorii lui,
    voi şterge sămânţa şi pe urmaşii lui!», rosteşte Domnul.
23 «Voi face din el un loc pentru bufniţe
    şi o mlaştină
şi îl voi mătura cu mătura nimicirii!»,
    rosteşte Domnul Oştirilor.

Profeţie împotriva Asiriei

24 Domnul Oştirilor a jurat:

«Cum am plănuit, aşa va fi!
    Cum am hotărât, aşa se va întâmpla!
25 Îl voi zdrobi pe asirian în ţara Mea
    şi pe munţii Mei îl voi călca în picioare.
Jugul lui va fi luat de peste cei din poporul Meu
    şi povara lui va fi îndepărtată de pe umerii lor.»

26 Acesta este planul făcut pentru întreaga lume;
    aceasta este mâna întinsă peste toate neamurile.
27 Căci Domnul Oştirilor a întocmit acest plan; cine l-ar putea strica?
    Mâna Sa este întinsă; cine o va putea întoarce?“

Profeţie împotriva filistenilor

28 În anul morţii regelui Ahaz a fost rostită această profeţie:

29 „Nu vă bucuraţi, voi toţi, filistenilor,
    pentru că s-a frânt toiagul care vă lovea!
Căci o viperă va ieşi din rădăcina şarpelui
    şi un balaur zburător va fi rodul ei.
30 În timp ce întâiul născut al săracului va găsi păşune,
    iar cel nevoiaş se va culca în siguranţă,
pe rădăcina ta o voi ucide prin foame;
    da, de foame îţi va muri rămăşiţa!
31 Jeleşte-te, poartă! Plângi, cetate!
    Înmuiaţi-vă, filistenilor, cu toţii!
Căci un nor de fum vine din nord,
    şi rândurile oştirii sunt strânse.
32 Ce li se va răspunde trimişilor acelui neam?
    «Domnul a întemeiat Sionul,
        iar cei nevoiaşi din poporul Său vor găsi refugiu în el.»“

Notas al pie

  1. Isaia 14:4 Q, LXX, Siriacă; sensul termenului în TM este nesigur
  2. Isaia 14:13 Sau: adunării, / în nordul îndepărtat; sau: pe înălţimile Ţafonului (canaaniţii credeau că acest munte este locuinţa şi locul de întâlnire al zeilor, asemenea Mt. Olimp la greci)
  3. Isaia 14:20 Lit.: sămânţa; termenul ebraic pentru sămânţă este un singular care se poate referi atât la un singur urmaş, cât şi la toţi urmaşii de pe linia genealogică a unei persoane (colectiv). Este foarte probabil ca în cele mai multe cazuri termenul să exprime o ambiguitate intenţionată. În traducerea de faţă a fost redat fie literal, fie cu urmaş sau urmaşi, în funcţie de contextul literal şi de cel teologic