Ang Pulong Sang Dios

Isaias 1

1Ini nga libro parte sa ginpahayag sang Dios kay Isaias nga anak ni Amoz. Ini parte sa Juda kag Jerusalem sadtong panahon nga naghari sa Juda si Uzia, dayon si Jotam, si Ahaz, kag si Hezekia.

Ang Makasasala nga Nasyon

Pamati, langit kag duta, kay nagsiling ang Ginoo, “Ginsagod ko kag ginpadako ang mga Israelinhon nga akon mga anak, pero nagbato sila sa akon. Bisan gani ang mga baka nakakilala sang ila agalon, ang mga asno nakatultol sang pasungan nga ginapakan-an sa ila sang ila agalon, pero ang Israel nga akon katawhan wala nakakilala sa akon.”

Makasasala sila nga nasyon, katawhan nga puno sang kalautan, kaliwat sang mga manughimo sang malaot kag manughalit. Ginsikway nila kag ginyaguta ang Ginoo, ang Balaan nga Dios sang Israel, kag nagtalikod sila sa iya.

Mga taga-Israel, ngaa nagapadayon kamo sa pagrebelde? Gusto pa bala ninyo nga silutan? Pareho kamo sa tawo nga ang iya ulo puro na lang pilas kag ang iya tagipusuon puno sang kasakit. Halin sa ulo hasta sa dapadapa wala gid sang bahin nga maayo, puro na lang pilas, lagob kag hubag. Wala ini nahugasan, ukon nabugkusan, ukon nabulong.

Nangin mamingaw ang inyo nga nasyon; ang inyo mga banwa nagkalasunog. Samtang nagatulok kamo, ginapanguha sang taga-iban nga lugar ang mga bunga sang mga tanom sa inyo mga uma. Ginalaglag nila ang inyo duta hasta nga indi na ini mapuslan. Wala sing may nabilin kundi ang Zion.[a] Pareho siya sa palasilungan sa talamnan sang ubas ukon sang payag-payag sa talamnan sang pipino nga amo lang ang nagatindog. Pareho man siya sang siyudad nga ginakibon sang mga kaaway. Kon ang Ginoo nga Makagagahom wala sing may ginbilin sa aton nga buhi, pareho na kuntani kita sa Sodom kag Gomora.

10 Kamo nga mga manugdumala kag mga katawhan sang Jerusalem, nga pareho sa mga taga- Sodom kag Gomora, pamatii ninyo ang pulong kag kasuguan sang Ginoo nga aton Dios. 11 Nagasiling siya, “Baliwala sa akon ang madamo ninyo nga mga halad. Natak-an na ako sang inyo mga halad nga ginasunog—ang mga karnero kag ang tambok sang mga sapat nga inyo ginpatambok. Wala ako nalipay sa dugo sang mga turo nga baka, mga karnero, kag mga kanding. 12 Sin-o bala ang nagsugo sa inyo nga dal-on ninyo ini tanan kon magsimba kamo sa akon? Sin-o bala ang nagsugo sa inyo nga maglapak sa akon templo? 13 Mag-untat na kamo sa pagdala sang mga halad nga wala sing pulos. Ginakangil-aran ko ang inyo insenso. Indi ko na maagwanta ang inyo mga pagtilipon kon Piesta sang Pag-umpisa sang Bulan kag kon Adlaw nga Inugpahuway, kay bisan nagatipon kamo nagahimo kamo sang kalainan. 14 Ginakaugtan ko ang inyo mga Piesta sang Pag-umpisa sang Bulan kag iban pa ninyo nga mga piesta. Nangin pabug-at ini sa akon; indi ko ini maagwanta.

15 “Kon magpangamuyo kamo indi ako magsapak sa inyo. Indi ako mamati bisan makapila pa kamo magpangamuyo, tungod kay madamo kamo sang ginpamatay nga tawo. 16 Magpakatinlo kamo! Mag-untat na kamo sa paghimo sang malain sa akon atubangan. 17 Magtuon kamo sa paghimo sang maayo, kag paluntara ninyo ang hustisya. Sabdunga ninyo ang mga nagapamigos,[b] kag depensahi ninyo ang kinamatarong sang mga ilo kag mga balo nga babayi.”

18 Nagasiling pa ang Ginoo, “Dali kamo, husayon naton ini. Bisan ano kahigko sang inyo mga sala, limpyuhan ko ina agod mangin matinlo kamo. 19 Kon magtuman lang kamo sa akon, pakamaayuhon ko gid kamo.[c] 20 Pero kon magsupak kamo kag magrebelde, sigurado gid nga magkalamatay kamo. Matabo gid ini, kay ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.”

Ang Makasasala nga Siyudad

21 Tan-awa bala ninyo ang siyudad sang Jerusalem. Sadto anay matutom, pero subong pareho na sa babayi nga nagabaligya sang iya lawas. Sang una matarong nga mga tawo ang nagaestar dira, pero subong mga manugpatay. 22 Jerusalem, sang una bilidhon ka pareho sa pilak, pero subong wala na sing pulos. Sadto anay pareho ka sang puro nga bino, pero subong nasimbugan na sang tubig. 23 Ang imo mga pangulo mga rebelde kag kaupod sang mga makawat. Gusto nila permi nga may lagay, kag nagapangayo sila sang mga regalo. Wala nila ginadepensahan ang kinamatarong sang mga ilo kag wala nila ginapamatian ang reklamo sang mga balo nga babayi.

24 Gani nagasiling ang Ginoo, ang Makagagahom nga Ginoo sang Israel: “Magatimalos ako sa inyo nga mga taga-Jerusalem, nga akon mga kaaway, agod indi na ako matublag sa inyo ginahimo. 25 Silutan ko kamo agod malimpyuhan kamo, pareho sa pilak nga ginapapuraw sa kalayo. 26 Hatagan ko kamo liwat sang mga pangulo kag mga manuglaygay nga pareho sang una. Kag sa ulihi ang inyo siyudad pagatawgon nga siyudad sang mga matarong kag matutom nga mga tawo.”

27 Paagi sa matarong nga paghukom sang Dios, luwason niya ang Jerusalem[d] kag ang mga pumuluyo sini nga nagahinulsol. 28 Pero pagalaglagon niya ang mga malinapason kag mga makasasala, nga nagasikway sa Ginoo.

29 Mahuy-an kamo nga mga taga-Jerusalem tungod sa inyo pagsimba sa mga kahoy nga terebinto kag sa mga pinili ninyo nga mga katamnan. 30 Mangin pareho kamo sa kahoy nga terebinto nga nagakalaya, kag sa katamnan nga wala mabunyagi. 31 Ang mga gamhanan sa inyo mangin pareho sa mamala nga kahoy nga madali lang masunog, kag ang ila malaot nga mga binuhatan mangin pareho sa igrab nga amo ang magasunog sa ila, kag wala sing may makapauntat sina nga kalayo.

Notas al pie

  1. 1:8 Zion: sa Hebreo, anak nga babayi sang Zion. Ang Zion amo man ang Jerusalem.
  2. 1:17 Sabdunga ninyo ang mga nagapamigos: ukon, Buligi ninyo ang mga ginapigos.
  3. 1:19 pakamaayuhon ko gid kamo: ukon, makakaon kamo sang pinakamaayo nga mga produkto sang duta.
  4. 1:27 Jerusalem: sa Hebreo, Zion.

O Livro

Isaías 1

Uma nação rebelde

1Estas são as mensagens que foram comunicadas a Isaías, filho de Amós, através das visões que teve durante os reinados de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá. Nestas mensagens Deus mostrou-lhe o que iria acontecer a Judá e a Jerusalém.

Ouçam, ó céu e Terra, prestem ouvidos, porque é o Senhor quem fala: Os filhos que eu criei, e dos quais tratei com tanto cuidado, voltaram-se contra mim. Até os animais, como o boi ou o jumento, conhecem o dono e apreciam os cuidados que têm com eles. Mas tal não acontece com o meu povo de Israel: seja o que for que eu faça por eles, não compreendem, não se interessam. Que nação pecadora que eles são! Andam carregados sob o peso da maldade. E os seus pais também eram corruptos. Voltaram as costas ao Senhor, blasfemaram do santo de Israel; foram eles próprios quem desprezou a minha ajuda.

Ó, meu povo, não foram vocês já bastante castigados? Porque me forçam a castigar-vos sempre e sempre? Tornar-se-ão vocês rebeldes para sempre? Com efeito, da cabeça aos pés, tudo em vocês é doença, fraqueza, debilidade; estão cobertos de contusões, nódoas negras, feridas já infectadas, que nunca foram tratadas, nem ligadas com pensos. A vossa terra está em ruínas, as vossas cidades arrasadas pelo fogo; estrangeiros vão destruindo e saqueando tudo quanto encontram, enquanto vocês se limitam a olhar, deixando-se ficar abandonados, desamparados como a pobre cabana dum guarda no meio do campo, depois da seara ter acabado, ou quando a colheita foi roubada e pilhada.

Dizem vocês: “Se o Senhor dos exércitos celestiais não tivesse vindo para poupar ainda alguns de nós, teríamos sido açoitados como foram Sodoma e Gomorra!”

10 Ouçam, chefes de Israel, e vocês, gente de Sodoma e de Gomorra. Ouçam a palavra do Senhor. Escutem o que ele tem para vos dizer!

11 Estou farto dos vossos sacrifícios. Não quero mais gordura de carneiros. Não quero ver mais o sangue dos vossos holocaustos. 12 Quem é que vos pede sacrifícios quando vocês não se sentem abatidos pelos vossos pecados? 13 O incenso que me trazem é como um cheiro mau que me sobe até ao nariz. 14 As vossas celebrações sagradas quando das luas novas, assim como os sábados, e os vossos dias especiais de jejum, tudo isso para mim é uma fraude! Não quero mais saber dessas coisas. Repudio tudo isso. Estou cansado de ter que as suportar.

15 Daqui em diante quando orarem de mãos estendidas para o céu, não olharei nem escutarei nada. Ainda mesmo que multipliquem as orações, não as ouvirei, porque as vossas mãos são as de assassinos; estão manchadas com o sangue de vítimas inocentes.

16 Oh! Lavem-se! Limpem-se! Que eu não vos veja mais a praticar toda essa maldade. Acabem com a vossa má conduta. 17 Aprendam a prática do bem; aprendam a ser justos, a ajudar os oprimidos, os órfãos e as viúvas.

18 Venham então ter comigo e conversemos! — diz o Senhor. Por mais profundas que sejam as manchas do vosso pecado, eu poderei tirá-las, e tornar-vos tão limpos como a neve ao cair. Ainda que essas manchas sejam vermelhas como o carmezim, poderei tornar-vos brancos como a mais branca lã! 19 Se quiserem e se me ouvirem, se me obedecerem, terão tudo o que há de melhor! 20 Mas se continuarem a voltar as costas e a recusar ouvir-me, serão devorados pelos vossos inimigos. Eu, o Senhor, é quem vos diz isto.

21 Jerusalém foi em tempos para mim como uma esposa fiel. Agora, tornou-se como uma prostituta! Anda atrás de outros deuses! Já foi, uma vez, a cidade da justiça, e agora fez-se uma cidade de assassinos. 22 Foi em tempos como prata genuína; e tornou-se agora numa liga inferior, de metais sem valor! Antigamente tão pura, e presentemente sem qualidade nenhuma, tal como um vinho misturado de água. 23 Os seus chefes são rebeldes, são companheiros de ladrões; todos eles se deixam subornar, e são incapazes de fazerem justiça aos órfãos; nem se interessam sequer pela causa das viúvas. 24/25 Por isso, eis o que tem para dizer o Senhor dos exércitos celestiais, o poderoso de Israel: Trasbordarei a minha ira sobre vocês, que são inimigos! Eu próprio vos fundirei num cadinho e deitarei fora a escória.

26 E depois, tornarei a dar-vos bons juízes e conselheiros sábios, semelhantes aos que costumavam ter. Então a tua cidade se chamará novamente a cidade da justiça, a cidade fiel. 27 E os que se voltarem para o Senhor, que praticarem a justiça e que forem bons, serão redimidos.

28 Mas todos os pecadores serão totalmente destruídos, porque recusam vir até mim. 29 Ficarão cheios de vergonha, e corarão só de pensar em todos esses sacrifícios que fizeram aos ídolos nos bosques de carvalhos sagrados. 30 Hão-de perecer como uma árvore que secou, ou como um jardim que deixasse de ser regado. 31 O mais forte desaparecerá como palha a arder; as vossas más acções são como as faíscas que pegarão fogo à palha, e que ninguém poderá apagar.