Ang Pulong Sang Dios

Hulubaton 8

Ginadayaw ang Kaalam

1Ang kaalam kag pag-intiendi pareho sa tawo nga nagawali. Nagatindog siya sa mataas nga mga lugar sa kilid sang dalan, sa mga ginsang-an sang mga dalan, sa mga puwertahan sang siyudad, kag sa mga alagyan. Kag nagawali siya sing mabaskog,

“Tanan kamo nga katawhan, nagapakighambal ako sa inyo.
Kamo nga mga wala sing alam, magmaalamon kamo.
Kamo nga mga buang-buang, maghangop kamo.
Pamati kamo sa akon ginahambal, kay mapuslanon ini kag husto.
Matuod gid ang akon ginahambal kag ginakangil-aran ko ang maghambal sing malain.
Matarong ang tanan ko nga ginahambal kag wala ako nagahambal sang binutig ukon dinaya.
Maathag ini tanan kag wala sing sayop sa mga tawo nga may pag-intiendi.
10 Palabiha ang kaalam kag ang pagtadlong ko sa imo pamatasan sang sa pilak kag bulawan.
11 Kay ang kaalam mas bilidhon pa sang sa malahalon nga mga bato kag wala gid sing bisan ano nga butang nga imo ginahandom nga makatupong sini.
12 Ako, nga amo ang kaalam, nakahibalo magtimbang-timbang kon diin ang husto ukon indi, kag nahibaluan ko magdesisyon sing husto.
13 Ang nagatahod sa Ginoo nagakaugot sa malaot. Ginakaugtan ko ang pagpabugal, ang pagpakamatinaas-taason, ang malaot nga pagginawi, kag ang pagbinutig.
14 Maayo ako maglaygay kag may husto nga kaalam. May pag-intiendi ako kag gahom.
15 Paagi sa akon makadumala ang mga hari, kag makahimo ang mga pangulo sang matarong nga mga kasuguan.
16 Paagi sa akon makadumala ang mga manugdumala kag mga opisyal—ang tanan nga nagadumala sing matarong.[a]
17 Ginahigugma ko ang mga nagahigugma sa akon;
ang mga nagapangita sa akon makakita sa akon.
18 Makahatag ako sang manggad, dungog, kauswagan kag kadalag-an nga nagapadayon.
19 Ang makuha sa akon mas bilidhon pa sang sa puro gid nga bulawan ukon pilak.
20 Ginasunod ko ang matarong kag husto.
21 Ang nagahigugma sa akon hatagan ko sang manggad;
pun-on ko ang ginataguan nila sang manggad.
22 Sang una pa nga daan kaupod[b] na ako sang Ginoo antes niya gintuga ang tanan.
23-26 Ginbuot niya nga ara na ako halin pa sang una.[c]
Ara na ako sang wala pa ang kalibutan: ang dagat, ang mga tuburan, ang mga bukid, ang mga kaumahan, kag bisan pa ang mga yab-ok.
27 Ara na ako sang pagtuga niya sang langit,
sang pagbutang niya sang daw tinabuan sang langit kag sang duta,[d]
28 sang pagtuga niya sang mga panganod,
sang pagpatubod niya sang mga tuburan sa kadadalman,
29 sang pagbutang niya sang dulunan sang dagat agod indi ini maglapaw,
kag sang pagbutang niya sang mga pundasyon sang kalibutan.
30 Pareho ako sa isa ka arkitekto[e] sa tupad sang Ginoo.
Ako ang iya kalipayan adlaw-adlaw, kag malipayon ako permi sa iya presensya.
31 Nagakalipay ako sa kalibutan nga iya gintuga kag sa mga katawhan.
32 Gani karon mga anak, pamatii ninyo ako,
kay bulahan ang mga nagasunod sa akon mga ginasiling.
33 Pamatii ninyo ang mga pagtadlong ko sa inyo pamatasan agod mangin maalamon kamo;
kag indi gid ninyo ini pagkalimti.
34 Bulahan ang tawo nga permi nagabantay kag nagahulat sa pagpamati sa akon.
35 Kay ang tawo nga nagapangita sa akon makaangkon sang maayo kag malawig nga kabuhi,
kag pakamaayuhon siya sang Ginoo.
36 Pero ang tawo nga wala nagapangita sa akon, ginahalitan lang niya ang iya kaugalingon.
Ang tanan nga akig sa akon naluyag sang kamatayon.”

Notas al pie

  1. 8:16 mga opisyal… matarong: sa Septuagint kag sa iban nga mga kopya sang Hebreo, mga opisyal nga nagadumala sa kalibutan.
  2. 8:22 kaupod: ukon, gintuga.
  3. 8:23-26 Ginbuot… una: ukon, Ginporma niya ako sang dugay na.
  4. 8:27 daw tinabuan sang langit kag sang duta: sa English, horizon.
  5. 8:30 arkitekto: ukon, gamay nga bata; ukon, masaligan nga abyan.

O Livro

Provérbios 8

O apelo da sabedoria

11/2 Não estão a ouvir a voz da sabedoria, a voz da razão? No cimo das elevações que dominam as estradas, nas encruzilhadas dos caminhos, nas entradas das povoações, à porta de cada habitação, escutem a sua voz:

4/5 “Que toda a gente me escute! Falo a todo o ser humano! Vocês ingénuos, deixem que vos dê entendimento! Ó loucos, recebam o bom senso que vos dou! 6/7 Ouçam-me, porque tenho coisas bem importantes a comunicar-vos, e porque tudo o que vos digo é justo e é a verdade, pois detesto o engano e a maldade. 8/10 Tudo o que sai da minha boca é só justiça. Não se encontra aí nada de tortuoso e fingido. Tudo o que digo é simples e claro para quem procura entender; quem abriu a sua mente ao conhecimento verá que se trata de palavras rectas. A minha instrução vale mais do que a prata e o ouro da melhor qualidade.”

11/13 O valor da sabedoria está muito acima do das pedras preciosas. Nada se lhe pode comparar. A sabedoria e o entendimento vivem juntos, porque a sabedoria sabe onde está a compreensão das coisas. Se alguém respeita e obedece a Deus, tem forçosamente que aborrecer o mal. Porque a sabedoria odeia o orgulho e a arrogância, assim como a corrupção e o engano.

14/16 “Eu, a sabedoria, dou entendimento e bom senso. Pois com a minha força têm reinado reis. Mostro aos juízes o que é certo e errado. Os governantes dirigem os destinos de povos com a minha ajuda. 17 Amo todos os que me amam. Os que me procuram com zelo hão-de seguramente encontrar-me. 18/19 Tenho comigo riquezas que nunca se acabam, e dignidade para distribuir por toda a gente. Sim, riquezas em honra e em rectidão. Os dons que reparto são mais preciosos do que o ouro mais puro e do que a melhor prata. 20 Faço as pessoas andarem pelo caminho da justiça, pela estrada do direito. 21 Os que me amam possuem riquezas permanentes, e têm as suas reservas cheias.

22/26 O Senhor criou-me logo no princípio de tudo, antes mesmo de ter criado fosse o que fosse. Já desde a eternidade sou o que sou. Existo antes da Terra ter começado a sua existência; antes que os grandes oceanos se formassem, e que as águas da atmosfera começassem a derramar-se sobre a terra; antes das altas cordilheiras e das montanhas; sim, eu nasci antes que Deus tivesse feito tudo o que há na superfície do nosso planeta.

27/29 Eu estava presente quando ele estabeleceu os céus, formou a atmosfera, e encheu os abismos com grandes mares. Eu estava lá quando impôs limites aos oceanos e determinou que não se estendam além das fronteiras que determinara. Estava presente quando fazia os cálculos e os planos fundamentais deste mundo maravilhoso. 30/31 Eu ali estava, como um aluno junto do seu mestre. Era a cada momento as suas delícias, brincando na sua presença. Como me sentia feliz no seu vasto mundo, no meio de toda a humanidade!

32/33 Agora então, ouçam, meus filhos, porque bem felizes serão todos os que seguem as minhas instruções. Escutem os meus conselhos! Não os rejeitem — sejam inteligentes!

34/36 Feliz aquele que está tão ansioso por me ter consigo que me espera diariamente à entrada da minha casa, diante de onde eu moro! Porque quem me encontrar achará a verdadeira vida, e tem a aprovação de Deus. Mas quem me ofender violenta-se a si mesmo, irreparavelmente; e quem me desprezar é como se amasse a própria morte!”