Ang Pulong Sang Dios

Hoseas 1

1Ini ang mensahi nga ginpahayag sang Ginoo kay Hoseas nga anak ni Beeri sang panahon nga naghari sa Juda si Uzia, dayon si Jotam, si Ahaz, kag si Hezekia, kag sang panahon nga naghari sa Israel si Jeroboam nga anak ni Joash.

Ang Asawa kag mga Anak ni Hoseas

Ang una nga ginhambal sang Ginoo kay Hoseas amo ini: “Magpangasawa ka sang babayi nga magapanginlalaki,[a] kag ang inyo kabataan kabigon nga mga anak sang babayi nga nagapanginlalaki. Kay magapakita ini nga ang akon katawhan daw nagapanginlalaki man paagi sa ila pagsikway sa Ginoo kag pagsimba sa mga dios-dios.”

Gani ginpangasawa ni Hoseas si Gomer nga anak ni Diblaim. Sang ulihi nagbusong si Gomer. Kag sang natawo ang ila anak nga lalaki, nagsiling ang Ginoo kay Hoseas, “Ngalani ang bata nga Jezreel,[b] kay sa indi madugay pagasilutan ko ang hari sang Israel tungod sang mga pagpamatay nga ginhimo sang iya katigulangan nga si Jehu sa banwa sang Jezreel. Dulaon ko ang ginharian sang Israel. Sa sina nga tion ipapierdi ko ang mga soldado sang Israel sa Kapatagan sang Jezreel.”

Nagbusong liwat si Gomer kag nagbata sing babayi. Nagsiling ang Ginoo kay Hoseas, “Ngalani ang bata nga Lo Ruhama,[c] kay indi ko na pagkaluoyan ukon pagpatawaron ang katawhan sang Israel. Pero kaluoyan ko ang katawhan sang Juda. Ako, ang Ginoo nga ila Dios, magaluwas sa ila paagi sa akon gahom kag indi paagi sa inaway—sa pana, sa espada, sa mga kabayo ukon sa mga manugkabayo.”

Sang malutas na ni Gomer ang iya bata nga si Lo Ruhama, nagbusong liwat siya kag nagbata sing lalaki. Nagsiling ang Ginoo kay Hoseas, “Ngalani ang bata nga Lo Ami,[d] kay ang katawhan sang Israel indi akon katawhan kag ako indi ila Dios. 10 Pero magaabot ang tion nga kaluoyan ko sila kag pakamaayuhon; mangin pareho sila kadamo sa balas sa baybayon nga indi masukob ukon maisip. Sa karon ginatawag sila nga, ‘Indi akon katawhan,’ pero sa ulihi pagatawgon sila nga, ‘Mga anak sang buhi nga Dios.’ 11 Magaisa liwat ang mga katawhan sang Juda kag sang Israel, kag magapili sila sang isa ka pangulo. Magauswag sila liwat sa ila duta.[e] Daw ano kasadya ang ina nga tion para sa banwa sang Jezreel.

Notas al pie

  1. 1:2 magapanginlalaki: ukon, nagabaligya sang iya lawas.
  2. 1:4 Jezreel: buot silingon sa Hebreo, nagasab-og ang Dios, nga nagakahulugan sang pagtubo kag kauswagan (tan-awa sa bersikulo 11). Pero sa sini nga bersikulo ang ini nga ngalan nagakahulugan nga laptahon sang Dios ang mga Israelinhon tungod sang ila kalautan.
  3. 1:6 Lo Ruhama: buot silingon sa Hebreo, wala pagkaluoyi.
  4. 1:9 Lo Ami: buot silingon sa Hebreo, indi akon katawhan.
  5. 1:11 Magauswag… duta: Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sini.

O Livro

Oséias 1

1Estas são as mensagens que o Senhor dirigiu a Oseias, filho de Beeri, durante os reinados de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá, e também durante o reinado de Jeroboão, filho de Jeoás, rei de Israel.

A esposa e os filhos de Oseias

Foi esta a primeira mensagem que o Senhor comunicou a Oseias: “Casa-te com uma rapariga que seja prostituta e tem filhos com ela, de modo que sejam da mesma índole da mãe. Isto ilustrará a forma infiel como o meu povo se tem conduzido para comigo, cometendo abertamente adultério contra mim ao adorarem outros deuses.”

Então Oseias casou com Gomer, filha de Diblaim, e ela concebeu e deu à luz um filho.

O Senhor disse-lhe: “Põe-lhe o nome de Jezreel, porque no vale de Jezreel em breve castigarei a dinastia do rei Jeú, por causa dos assassínios que cometeu. Na verdade, em breve porei fim a Israel como reino independente, quebrando o arco de Israel, nesse vale de Jezreel.”

Gomer tornou a conceber e teve outro filho, uma rapariga. Deus disse a Oseias: “Põe-lhe o nome de Lo-Ruama (sem misericórdia), porque não mais terei misericórdia de Israel para lhe perdoar. Contudo, da tribo de Judá, desta sim, terei misericórdia. Hei de salvá-los, porque sou o Senhor, seu Deus. E não os salvarei pelo arco ou pela espada, pela guerra ou pelos cavalos e cavaleiros.”

Depois de ter desmamado Lo-Ruama, Gomer teve outro filho, um outro rapaz. E Deus mandou: “Chama-lhe Lo-Ami (não são meu povo), porque Israel não me pertence e eu não sou o seu Deus.

10 Todavia, há de vir o tempo em que Israel se tornará uma grande e próspera nação. Nessa altura, o seu povo será demasiado numeroso para se poder contar; será como a areia do mar! E então, em vez de lhes dizer vocês não são meu povo, dir-lhes-ei, vocês são meus filhos, filhos do Deus vivo! 11 O povo de Israel e de Judá unir-se-ão sob um único líder e regressarão juntos do exílio. Que grande dia será esse, em que Deus plantará novamente o seu povo no fértil solo da sua própria terra!