Ang Pulong Sang Dios

Genesis 49

Ginbendisyunan ni Jacob ang Iya mga Anak

1Dayon gintawag ni Jacob ang iya mga anak kag ginsilingan, “Magtipon kamo kay sugiran ko kamo kon ano ang matabo sa inyo sa palaabuton. Mga anak, magpalapit kamo kag magpamati sa akon nga inyo amay.

“Ikaw Reuben, nga akon kamagulangan nga anak, ikaw ang nahauna nga bunga sang akon pagkalalaki. Mas dungganon ka kag mas gamhanan sang sa imo mga utod. Pero pareho ka sa nagabukal nga tubig, kay indi ka makapugong sang imo kailigbon. Kag tungod kay nagpakighilawas ka sa akon asawa nga suluguon, madula ang imo pagkadungganon.

“Kamo Simeon kag Levi nga magkadampig, ginagamit ninyo ang inyo armas sa pagpamintas. Indi ako mag-intra ukon magtambong sa inyo pagtilipon kay sa inyo kaakig nagpamatay kamo sang tawo kag nagpagusto kamo pamiang sang mga turo nga baka. Pakamalauton kamo tungod sa inyo kaakig nga may kapintas. Laptahon ko ang inyo mga kaliwat sa Israel.

“Ikaw Juda, pagadayawon ka kag pagatahuron sang imo mga utod. Pierdihon mo ang imo mga kaaway. Pareho ka sang bataon pa nga leon nga pagkatapos niya pangita sang tulukbon, nagabalik siya sa iya palanaguan kag didto nagaluko. Kag wala gid sing may nagapangahas nga mag-disturbo sa iya. 10 Padayon ka nga magadumala, Juda. Magahalin sa imo mga kaliwat ang mga manugdumala. Gani magahatag ang mga nasyon sang buhis sa imo kag magatuman sila sa imo. 11 Mangin bugana ang imo duta; gani bisan ihigot mo ang asno malapit sa pinakamaayo nga tanom sang ubas, indi niya ini pagkaunon. Kag bisan ipanglaba mo pa ang ilimnon indi ini maubos. 12 Gani sa sobra nga inom sang ilimnon magapula ang imo mata kag sa sobra nga inom sang gatas magaputi ang imo ngipon.

13 “Ikaw Zebulun, magaestar ka malapit sa dagat. Ang imo lugar mangin dulungkaan sang mga sakayan. Ang imo duta magalambot hasta sa Sidon.

14 “Ikaw Isacar, pareho ka sa makusog nga asno pero nagaluko lang sa elistaran sang mga karnero.[a] 15 Agwantahon mo nga magpaulipon bisan papas-anon ka sang mabug-at kag puwersahon nga magtrabaho, basta maayo kag bugana lang ang lugar nga imo estaran.

16 “Ikaw Dan, pagadumalahan mo sing maayo ang imo katawhan bilang isa sa mga tribo sang Israel. 17 Mangin pareho ka sa dalitan nga man-og sa higad sang dalan nga nagapanukob sang tiil sang nagaagi nga kabayo, gani nagakahulog ang nagasakay sini.”

18 Dayon nagsiling si Jacob, “O Ginoo, nagahulat ako sa imo pagluwas.” 19 Nagpadayon pa gid siya sa pagsiling,

“Ikaw Gad, pagasalakayon ka sang grupo sang mga tulisan, pero balusan mo sila samtang nagapalagyo sila.

20 “Ikaw Asher, mangin bugana ka sa pagkaon. Magapatubas ka sang mga pagkaon nga para sa mga hari.

21 “Ikaw Naftali, pareho ka sa ginbuy-an nga usa nga nagabata sang matahom nga mga tinday.

22 “Ikaw Jose, pareho ka sa maila nga asno sa higad sang tuburan ukon sa higad sang banglid.[b] 23 Dumtan ka sang mga manugpana. Sa ila kaugot pan-on ka nila, 24 pero sige man ang pana mo sa ila. Kag ang imo butkon padayon nga mabaskog, tungod sa bulig sang akon Gamhanan nga Dios, ang manugbantay kag ang palalipdan nga bato sang Israel. 25 Siya ang Makagagahom nga Dios sang imo mga katigulangan nga nagabulig kag nagapakamaayo sa imo. Bugayan niya ikaw sang ulan kag sang tubig sa tuburan. Bugayan niya ikaw sang madamo nga kabataan kag kasapatan. 26 Karon, madamo gid ang akon mga pagpakamaayo; sobra pa sa kabuganaan sang madugay na nga mga bukid. Kabay pa nga mabaton mo ini nga mga pagpakamaayo, Jose—ikaw nga labaw sang sa imo mga utod.

27 “Ikaw Benjamin, pareho ka sa mabangis nga ido[c] nga kon adlaw nagapangaon sang iya mabiktima, kag kon gab-i ginabahin-bahin niya ang nabilin.”

28 Ini sila amo ang dose ka anak ni Jacob nga ginhalinan sang mga tribo sang Israel. Kag amo ato ang pamilin-bilin ni Jacob sa kada isa sa ila.

Ang Pagkapatay ni Jacob

29 Dayon ginbilinan ni Jacob ang iya mga anak. Siling niya, “Madali na lang ako isimpon sa akon mga paryente nga nagkalamatay na. Kon matabo na ina, ilubong ninyo ako sa lulubngan sang akon mga katigulangan, didto sa kuweba nga ara sa uma ni Efron nga Hithanon. 30 Ina nga uma didto sa Macpela, sa sidlangan sang Mamre, nga sakop sang Canaan. Ginbakal sang akon lolo nga si Abraham ato nga uma kay Efron para himuon nga lulubngan. 31 Didto siya ginlubong pati ang akon lola nga si Sara kag ang akon amay kag iloy nga si Isaac kag si Rebeka, kag didto ko man ginlubong si Lea. 32 Ini nga uma kag kuweba ginbakal sa mga Hithanon.”

33 Pagkatapos hambal ni Jacob sa iya mga kabataan, naghigda siya kag nabugtuan sang ginhawa. Kag ginsimpon siya sa iya mga paryente nga nagkalamatay na.

Notas al pie

  1. 49:14 makusog… karnero: ukon, asno nga kargado nga nagaluko.
  2. 49:22 Ikaw Jose… banglid: ukon, Ikaw Jose, pareho ka sa tanom nga malapit sa tuburan, nga nagagapa sa may pader.
  3. 49:27 mabangis nga ido: sa English, wolf.

The Message

Genesis 49

1Jacob called his sons and said, “Gather around. I want to tell you what you can expect in the days to come.”

Come together, listen sons of Jacob,
    listen to Israel your father.

3-4 Reuben, you’re my firstborn,
        my strength, first proof of my manhood,
        at the top in honor and at the top in power,
    But like a bucket of water spilled,
        you’ll be at the top no more,
    Because you climbed into your father’s marriage bed,
        mounting that couch, and you defiled it.

5-6 Simeon and Levi are two of a kind,
        ready to fight at the drop of a hat.
    I don’t want anything to do with their vendettas,
        want no part in their bitter feuds;
    They kill men in fits of temper,
        slash oxen on a whim.

A curse on their uncontrolled anger,
    on their indiscriminate wrath.
I’ll throw them out with the trash;
    I’ll shred and scatter them like confetti throughout Israel.

8-12 You, Judah, your brothers will praise you:
        Your fingers on your enemies’ throat,
        while your brothers honor you.
    You’re a lion’s cub, Judah,
        home fresh from the kill, my son.
    Look at him, crouched like a lion, king of beasts;
        who dares mess with him?
    The scepter shall not leave Judah;
        he’ll keep a firm grip on the command staff
    Until the ultimate ruler comes
        and the nations obey him.
    He’ll tie up his donkey to the grapevine,
        his purebred prize to a sturdy branch.
    He will wash his shirt in wine
        and his cloak in the blood of grapes,
    His eyes will be darker than wine,
        his teeth whiter than milk.

13 Zebulun settles down on the seashore;
    he’s a safe harbor for ships,
    right alongside Sidon.

14-15 Issachar is one tough donkey
        crouching between the corrals;
    When he saw how good the place was,
        how pleasant the country,
    He gave up his freedom
        and went to work as a slave.

16-17 Dan will handle matters of justice for his people;
        he will hold his own just fine among the tribes of Israel.
    Dan is only a small snake in the grass,
        a lethal serpent in ambush by the road
    When he strikes a horse in the heel,
        and brings its huge rider crashing down.

18 I wait in hope
    for your salvation, God.

19 Gad will be attacked by bandits,
    but he will trip them up.

20 Asher will become famous for rich foods,
    candies and sweets fit for kings.

21-26 Naphtali is a deer running free
        that gives birth to lovely fawns.
    Joseph is a wild donkey,
        a wild donkey by a spring,
        spirited donkeys on a hill.
    The archers with malice attacked,
        shooting their hate-tipped arrows;
    But he held steady under fire,
        his bow firm, his arms limber,
    With the backing of the Champion of Jacob,
        the Shepherd, the Rock of Israel.
    The God of your father—may he help you!
        And may The Strong God—may he give you his blessings,
    Blessings tumbling out of the skies,
        blessings bursting up from the Earth—
        blessings of breasts and womb.
    May the blessings of your father
        exceed the blessings of the ancient mountains,
        surpass the delights of the eternal hills;
    May they rest on the head of Joseph,
        on the brow of the one consecrated among his brothers.

27 Benjamin is a ravenous wolf;
    all morning he gorges on his kill,
    at evening divides up what’s left over.

28 All these are the tribes of Israel, the twelve tribes. And this is what their father said to them as he blessed them, blessing each one with his own special farewell blessing.

29-32 Then he instructed them: “I am about to be gathered to my people. Bury me with my fathers in the cave which is in the field of Ephron the Hittite, the cave in the field of Machpelah facing Mamre in the land of Canaan, the field Abraham bought from Ephron the Hittite for a burial plot. Abraham and his wife Sarah were buried there; Isaac and his wife Rebekah were buried there; I also buried Leah there. The field and the cave were bought from the Hittites.”

33 Jacob finished instructing his sons, pulled his feet into bed, breathed his last, and was gathered to his people.