Ang Pulong Sang Dios

Genesis 42

Nagkadto sa Egipto ang mga Utod ni Jose agod Magbakal sang Pagkaon

1Pagkahibalo ni Jacob nga may ginabaligya nga pagkaon[a] sa Egipto, ginsilingan niya ang iya mga anak nga lalaki, “Ano pa ang ginahulat ninyo? Nakabati ako nga may ginabaligya kuno nga pagkaon sa Egipto, gani magkadto kamo didto kag magbakal agod indi kita mapatay sa gutom.” Gani naglakat ang napulo ka utod ni Jose sa Egipto agod magbakal sang pagkaon. Pero wala pagpaupda ni Jacob si Benjamin nga manghod ni Jose kay nahadlok siya nga basi may malain nga matabo sa iya.

Gani nagkadto ang mga anak ni Jacob[b] sa Egipto kaupod sang mga taga-iban nga lugar agod magbakal sang pagkaon, kay naglapnag na ang gutom sa duta sang Canaan. Bilang gobernador sang Egipto, responsibilidad ni Jose ang pagbaligya sang pagkaon sa bug-os nga duta. Gani pag-abot sang iya mga utod, nagluhod sila kay Jose bilang pagtahod sa iya. 7-9 Pagkakita ni Jose sa ila, nakilala niya dayon sila, pero sila iya wala makakilala sa iya. Wala lang siya nagpahalata nga siya si Jose. Nagpakigsugilanon siya sa ila sing masakit. Nagpamangkot siya, “Taga-diin kamo?” Nagsabat sila, “Taga-Canaan kami, kag nagkadto kami diri agod magbakal sang pagkaon.” Nadumduman dayon ni Jose ang iya damgo parte sa ila nga nakapaakig sa ila. Nagsiling siya, “Mga espiya kamo! Nagkadto kamo diri agod tan-awon kon sa diin nga parte sang amon nasyon ang maluya sang depensa.”

10 Nagsabat sila, “Indi, sir! Indi kami mga espiya. Nagkadto kami diri agod magbakal sang pagkaon. 11 Mag-ulutod kami tanan sa isa lang ka amay, kag nagasugid kami sing matuod. Indi kami mga espiya.” 12 Pero nagsiling si Jose, “Indi ako magpati! Nagkadto kamo diri agod tan-awon kon sa diin nga parte sang amon nasyon ang maluya sang depensa.” 13 Nagsabat sila, “Sir, dose kami tanan ka mag-ulutod, kag isa lang ang amon amay nga ara subong sa Canaan. Ang amon kamanghuran didto nabilin sa iya. Ang isa namon ka utod wala na.”

14 Nagsiling si Jose, “Pareho sa akon ginsiling, mga espiya gid kamo. 15 Pero testingan ko kamo kon matuod gid inang inyo ginasiling. Ginasumpa ko sa ngalan sang hari sang Egipto[c] nga indi kamo makahalin diri hasta indi ninyo madala diri ang inyo kamanghuran. 16 Magpauli ang isa sa inyo agod kuhaon ang inyo utod. Ang mabilin sa inyo prisohon hasta mapamatud-an ninyo ang inyo ginasiling, kay kon indi gani, matuod gid nga mga espiya kamo.” 17 Ginpapriso niya sila sa sulod sang tatlo ka adlaw.

18 Sa ikatlo nga adlaw, nagsiling si Jose sa ila, “Nagatahod ako sa Dios, gani hatagan ko pa kamo sang kahigayunan nga mabuhi kon tumanon lang ninyo ang akon isugo sa inyo. 19 Kon nagasugid kamo sing matuod, magpabilin diri ang isa sa inyo kag magpauli kamo kag magdala sang pagkaon para sa ginagutom ninyo nga mga pamilya. 20 Pagkatapos dal-on ninyo diri sa akon ang inyo kamanghuran agod mapamatud-an ko nga wala kamo nagabutig kag agod indi ko kamo pag-ipapatay.” Kag ginhimo nila ini.

21 Sang wala pa sila makahalin, nagsiling sila sa isa kag isa, “Ginasilutan na kita sa ginhimo naton sa aton utod. Nakita ta ang iya kasakit sang nagpakitluoy siya sa aton, pero wala gid naton siya ginkaluoyan. Amo ina ang kabangdanan kon ngaa nag-abot ini nga kalisod sa aton.” 22 Nagsiling si Reuben, “Indi bala nga ginsilingan ko kamo sadto nga indi ninyo pag-anha ang bata? Pero wala gid kamo nagpamati sa akon. Gani ginasukot na kita subong sang iya kamatayon.” 23 Wala sila nakahibalo nga maintiendihan ni Jose ang ila ginahambal tungod kay kon magpakighambal siya sa ila may manugsaysay siya. 24 Naghalin anay si Jose sa ila kag naghibi. Pero sang ulihi nagbalik siya kag nagpakigsugilanon sa ila. Ginpain niya si Simeon sa ila kag ginpagapos sa ila atubangan.

Nagbalik sa Canaan ang mga Utod ni Jose

25 Dayon nagsugo si Jose nga pun-on sang pagkaon ang mga sako sang iya mga utod kag ibalik sa ila mga sako ang ila bayad, kag pabalunan sila sang ila mga kinahanglanon sa ila pagpanglakaton. Natuman ang tanan nga ginsugo ni Jose. 26 Ginkarga dayon sang mga utod ni Jose ang ila mga sako sa ila mga asno kag naglakat.

27 Sang nagpalipas sila sang kagab-ihon sa isa ka lugar, may isa sa ila nga nagbukas sang iya sako agod pakan-on ang iya asno. Pagbukas niya, nakita niya didto ang kuwarta nga iya ginbayad. 28 Nagsinggit siya sa iya mga utod, “Gin-uli ang akon ginbayad! Ari diri sa akon sako.” Nagpalangluya sila tanan kag kinulbaan.[d] Nagpinamangkutanay sila, “Ano bala ining ginhimo sang Dios sa aton?”

29 Pag-abot nila sa Canaan, ginsugid nila sa ila amay nga si Jacob ang tanan nga natabo sa ila. 30 Siling nila kay Jacob, “Ginhambalan kami sing masakit sang gobernador sang Egipto kag ginpasibangdan nga mga espiya kuno kami. 31 Pero ginsabat namon siya nga indi kami mga espiya kag nagasugid kami sing matuod. 32 Nagsiling man kami nga dose kami ka mag-ulutod kag isa lang ang amon amay. Ginsugid man namon sa iya nga ang isa namon ka utod patay na kag ang amon nga kamanghuran ari diri sa imo sa Canaan. 33 Pero amo ini ang iya ginsiling sa amon, ‘Testingan ko kamo kon matuod ang inyo ginasiling. Magpabilin diri ang isa sa inyo kag magpauli kamo nga may dala nga pagkaon para sa inyo mga pamilya nga ginagutom. 34 Pero dal-on ninyo diri sa akon ang inyo kamanghuran agod mahibaluan ko nga nagasugid kamo sing matuod kag indi kamo mga espiya. Pagkatapos ibalik ko sa inyo ang inyo utod nga si Simeon, kag tugutan ko kamo nga magpakadto-pakari diri sa Egipto.’ ”

35 Sang ginbubo na nila ang unod sang ila mga sako, nakita nila didto sa ila mga sako ang kuwarta nga ila ginbayad. Pagkakita nila sini kag sang ila amay, kinulbaan sila tanan.

36 Nagsiling si Jacob sa ila, “Gusto bala ninyo nga madulaan ako sang mga kabataan? Wala na si Jose, wala na si Simeon kag karon gusto naman ninyo nga kuhaon si Benjamin. Ako iya ang nagaantos.” 37 Nagsiling si Reuben, “Tay, ako ang bahala kay Benjamin. Patya ang duha ko ka anak nga lalaki kon indi ko siya mabalik sa imo.” 38 Pero nagsabat si Jacob, “Indi ko pagpaupdon sa inyo ang akon anak. Patay na ang iya utod kag siya na lang isa ang nabilin. Basi malain pa ang matabo sa iya sa dalan, kag sa katigulangon ko nga ini mapatay na lang ako nga nagapangasubo.”

Notas al pie

  1. 42:1 pagkaon: sa literal, uyas. Amo man sa masunod nga mga bersikulo.
  2. 42:5 Jacob: sa Hebreo, Israel.
  3. 42:15 hari sang Egipto: sa Hebreo, Faraon.
  4. 42:28 Kinulbaan sila kay basi pasibangdan sila nga gintago nila ang kuwarta kag wala sila nagbayad.

New American Standard Bible

Genesis 42

Joseph’s Brothers Sent to Egypt

1Now Jacob saw that there was grain in Egypt, and Jacob said to his sons, “Why are you staring at one another?” He said, “Behold, I have heard that there is grain in Egypt; go down there and buy some for us [a]from that place, so that we may live and not die.” Then ten brothers of Joseph went down to buy grain from Egypt. But Jacob did not send Joseph’s brother Benjamin with his brothers, for he said, “I am afraid that harm may befall him.” So the sons of Israel came to buy grain among those who were coming, for the famine was in the land of Canaan also.

Now Joseph was the ruler over the land; he was the one who sold to all the people of the land. And Joseph’s brothers came and bowed down to him with their faces to the ground. When Joseph saw his brothers he recognized them, but he disguised himself to them and spoke to them harshly. And he said to them, “Where have you come from?” And they said, “From the land of Canaan, to buy food.”

But Joseph had recognized his brothers, although they did not recognize him. Joseph remembered the dreams which he [b]had about them, and said to them, “You are spies; you have come to look at the [c]undefended parts of our land.” 10 Then they said to him, “No, my lord, but your servants have come to buy food. 11 We are all sons of one man; we are honest men, your servants are not spies.” 12 Yet he said to them, “No, but you have come to look at the [d]undefended parts of our land!” 13 But they said, “Your servants are twelve brothers in all, the sons of one man in the land of Canaan; and behold, the youngest is with our father today, and one is no longer alive.” 14 Joseph said to them, “It is as I said [e]to you, you are spies; 15 by this you will be tested: by the life of Pharaoh, you shall not go from this place unless your youngest brother comes here! 16 Send one of you that he may get your brother, while you remain confined, that your words may be tested, whether there is truth in you. But if not, by the life of Pharaoh, surely you are spies.” 17 So he put them all together in prison for three days.

18 Now Joseph said to them on the third day, “Do this and live, for I fear God: 19 if you are honest men, let one of your brothers be confined in [f]your prison; but as for the rest of you, go, carry grain for the famine of your households, 20 and bring your youngest brother to me, so your words may be verified, and you will not die.” And they did so. 21 Then they said to one another, “Truly we are guilty concerning our brother, because we saw the distress of his soul when he pleaded with us, yet we would not listen; therefore this distress has come upon us.” 22 Reuben answered them, saying, “Did I not tell [g]you, ‘Do not sin against the boy’; and you would not listen? [h]Now comes the reckoning for his blood.” 23 They did not know, however, that Joseph understood, for there was an interpreter between them. 24 He turned away from them and wept. But when he returned to them and spoke to them, he took Simeon from them and bound him before their eyes. 25 Then Joseph gave orders to fill their bags with grain and to restore every man’s money in his sack, and to give them provisions for the journey. And thus it was done for them.

26 So they loaded their donkeys with their grain and departed from there. 27 As one of them opened his sack to give his donkey fodder at the lodging place, he saw his money; and behold, it was in the mouth of his sack. 28 Then he said to his brothers, “My money has been returned, and behold, it is even in my sack.” And their hearts [i]sank, and they turned [j]trembling to one another, saying, “What is this that God has done to us?”

Simeon Is Held Hostage

29 When they came to their father Jacob in the land of Canaan, they told him all that had happened to them, saying, 30 “The man, the lord of the land, spoke harshly with us, and took us for spies of the country. 31 But we said to him, ‘We are honest men; we are not spies. 32 We are twelve brothers, sons of our father; one is no longer alive, and the youngest is with our father today in the land of Canaan.’ 33 The man, the lord of the land, said to us, ‘By this I will know that you are honest men: leave one of your brothers with me and take grain for the famine of your households, and go. 34 But bring your youngest brother to me that I may know that you are not spies, but [k]honest men. I will give your brother to you, and you may trade in the land.’”

35 Now it came about as they were emptying their sacks, that behold, every man’s bundle of money was in his sack; and when they and their father saw their bundles of money, they were dismayed. 36 Their father Jacob said to them, “You have bereaved me of my children: Joseph is no more, and Simeon is no more, and you would take Benjamin; all these things are against me.” 37 Then Reuben spoke to his father, saying, “You may put my two sons to death if I do not bring him back to you; put him in my [l]care, and I will return him to you.” 38 But [m]Jacob said, “My son shall not go down with you; for his brother is dead, and he alone is left. If harm should befall him on the journey [n]you are taking, then you will bring my gray hair down to Sheol in sorrow.”

Notas al pie

  1. Genesis 42:2 Lit from there
  2. Genesis 42:9 Lit had dreamed
  3. Genesis 42:9 Lit nakedness of the land
  4. Genesis 42:12 Lit nakedness of the land
  5. Genesis 42:14 Lit to you, saying
  6. Genesis 42:19 Lit the house of your prison
  7. Genesis 42:22 Lit you saying
  8. Genesis 42:22 Lit And behold, his blood also is required
  9. Genesis 42:28 Lit went out
  10. Genesis 42:28 Lit trembled
  11. Genesis 42:34 Lit you are honest
  12. Genesis 42:37 Lit hand
  13. Genesis 42:38 Lit he
  14. Genesis 42:38 Lit on which you are going