Ang Pulong Sang Dios

Genesis 28

1Gani ginpatawag ni Isaac si Jacob. Pag-abot niya, ginbendisyunan niya siya kag ginmanduan, “Indi ka gid magpangasawa sang taga-Canaan. Maghimos ka kag magkadto sa Padan Aram, didto kay lolo mo Betuel nga amay sang imo iloy. Pangasaw-a didto ang isa sa mga dalaga nga anak ni Laban nga utod sang imo iloy. Kabay pa nga pakamaayuhon ka sang Makagagahom nga Dios kag hatagan sang madamo nga mga kaliwat agod mangin amay ka sang madamo nga grupo sang mga katawhan. Kabay pa nga ihatag man niya sa imo kag sa imo mga kaliwat ang pagpakamaayo nga ginhatag niya kay Abraham, agod mangin imo ini nga duta nga imo ginaestaran subong bilang dumuluong. Ini nga duta ginhatag sang Dios kay Abraham.” Ginpalakat dayon ni Isaac si Jacob sa Padan Aram, sa lugar ni Laban nga anak ni Betuel nga Arameanhon. Si Laban utod ni Rebeka nga iloy ni Jacob kag ni Esau.

Nagpangasawa Liwat si Esau

Nahibaluan ni Esau nga ginbendisyunan ni Isaac si Jacob kag ginpakadto sa Padan Aram agod didto mangita sang palangasaw-on. Nahibaluan man niya nga sang pagbendisyon ni Isaac kay Jacob, ginmanduan niya siya nga indi magpangasawa sang taga-Canaan. Kag nahibaluan man niya nga nagtuman si Jacob sa ila ginikanan kag nagkadto sa Padan Aram. Gani natalupangdan ni Esau nga indi gali gusto sang iya amay ang mga babayi nga taga-Canaan. Gani nagkadto siya sa iya tiyo nga si Ishmael nga anak ni Abraham kay Hagar. Luwas sang iya duha ka asawa, ginpangasawa pa gid niya si Mahalat nga anak ni Ishmael kag utod ni Nebayot.

Nagdamgo si Jacob sa Betel

10 Naghalin si Jacob sa Beersheba kag naglakat pakadto sa Haran. 11 Sang nagsalop na ang adlaw, nakaabot siya sa isa ka lugar kag didto siya nagpabilin sadto nga gab-i. Nagkuha siya sang isa ka bato kag iya gin-unlan sa iya pagtulog. 12 Karon, nagdamgo siya nga may isa ka hagdan nga nagatindog sa duta nga lambot hasta sa langit. Nakita niya ang mga anghel sang Dios nga nagasaka-panaog sa hagdan. 13 Nakita man niya ang Ginoo nga nagatindog sa ibabaw sang hagdan[a] kag nagsiling sa iya, “Ako amo ang Ginoo, ang Dios ni Abraham kag ni Isaac. Ihatag ko sa imo kag sa imo mga kaliwat ini nga duta nga imo ginahigdaan. 14 Ang imo mga kaliwat mangin pareho kadamo sang yab-ok sa duta. Magalapta sila sa nagkalain-lain nga bahin sang sini nga duta. Paagi sa imo kag sa imo mga kaliwat, pakamaayuhon ko ang tanan nga katawhan sa kalibutan. 15 Tandai gid permi nga kaupod mo ako kag bantayan ko ikaw bisan diin ka makadto. Pabalikon ko ikaw sa sini nga duta kag indi ko ikaw pagbayaan hasta nga matuman ko ang akon promisa sa imo.”

16 Nakabugtaw dayon si Jacob kag nagsiling sa iya kaugalingon, “Wala ako kahibalo nga ari gali diri ang Ginoo sa sini nga lugar.” 17 Kinulbaan siya kag nagsiling, “Daw ano ka makatilingala ang ini nga lugar! Puluy-an ini sang Dios kag diri mismo ang puwertahan pakadto sa langit.”

18 Aga pa gid nagbangon si Jacob. Ginkuha niya ang bato nga iya gin-unlan kag ginpatindog bilang isa ka handumanan. Dayon ginbubuan niya ini sang lana agod mangin sagrado. 19 Gin-ngalanan ni Jacob ato nga lugar nga Betel.[b] Pero sang una Luz ang ngalan sang ato nga lugar. 20 Nagsumpa dayon si Jacob nga nagasiling, “O Dios, kon updan mo ako kag bantayan sa sining akon pagpanglakaton kag hatagan sang pagkaon kag bayo, 21 kag kon makabalik ako sa balay sang akon amay nga wala sing malain nga natabo sa akon, kilalahon ko ikaw, Ginoo, nga akon Dios. 22 Ining bato nga akon ginpatindog bilang isa ka handumanan magapamatuod sang imo presensya sa sini nga lugar.[c] Kag ihatag ko sa imo ang ikanapulo sang tanan nga ihatag mo sa akon.”

Notas al pie

  1. 28:13 sa ibabaw sang hagdan: ukon, sa tupad niya.
  2. 28:19 Betel: buot silingon sa Hebreo, puluy-an sang Dios.
  3. 28:22 magapamatuod… lugar: sa literal, mangin puluy-an sang Dios.

The Message

Genesis 28

11-2 So Isaac called in Jacob and blessed him. Then he ordered him, “Don’t take a Caananite wife. Leave at once. Go to Paddan Aram to the family of your mother’s father, Bethuel. Get a wife for yourself from the daughters of your uncle Laban.

3-4 “And may The Strong God bless you and give you many, many children, a congregation of peoples; and pass on the blessing of Abraham to you and your descendants so that you will get this land in which you live, this land God gave Abraham.”

So Isaac sent Jacob off. He went to Paddan Aram, to Laban son of Bethuel the Aramean, the brother of Rebekah who was the mother of Jacob and Esau.

6-9 Esau learned that Isaac had blessed Jacob and sent him to Paddan Aram to get a wife there, and while blessing him commanded, “Don’t marry a Canaanite woman,” and that Jacob had obeyed his parents and gone to Paddan Aram. When Esau realized how deeply his father Isaac disliked the Canaanite women, he went to Ishmael and married Mahalath the sister of Nebaioth and daughter of Ishmael, Abraham’s son. This was in addition to the wives he already had.

10-12 Jacob left Beersheba and went to Haran. He came to a certain place and camped for the night since the sun had set. He took one of the stones there, set it under his head and lay down to sleep. And he dreamed: A stairway was set on the ground and it reached all the way to the sky; angels of God were going up and going down on it.

13-15 Then God was right before him, saying, “I am God, the God of Abraham your father and the God of Isaac. I’m giving the ground on which you are sleeping to you and to your descendants. Your descendants will be as the dust of the Earth; they’ll stretch from west to east and from north to south. All the families of the Earth will bless themselves in you and your descendants. Yes. I’ll stay with you, I’ll protect you wherever you go, and I’ll bring you back to this very ground. I’ll stick with you until I’ve done everything I promised you.”

16-17 Jacob woke up from his sleep. He said, “God is in this place—truly. And I didn’t even know it!” He was terrified. He whispered in awe, “Incredible. Wonderful. Holy. This is God’s House. This is the Gate of Heaven.”

18-19 Jacob was up first thing in the morning. He took the stone he had used for his pillow and stood it up as a memorial pillar and poured oil over it. He christened the place Bethel (God’s House). The name of the town had been Luz until then.

20-22 Jacob vowed a vow: “If God stands by me and protects me on this journey on which I’m setting out, keeps me in food and clothing, and brings me back in one piece to my father’s house, this God will be my God. This stone that I have set up as a memorial pillar will mark this as a place where God lives. And everything you give me, I’ll return a tenth to you.”