Ang Pulong Sang Dios

Genesis 21

Ang Pagkatawo ni Isaac

1Karon, gindumdom sang Ginoo si Sara suno sa iya ginpromisa. Nagbusong si Sara kag nagbata sing lalaki bisan tigulang na si Abraham. Natawo ang bata sa tion gid nga ginsiling sadto sang Dios. Gin-ngalanan ni Abraham ang bata nga Isaac.

Sang walo na ka adlaw ang bata, gintuli siya ni Abraham suno sa ginsugo sa iya sang Dios. Nagaedad si Abraham sang 100 ka tuig sang natawo si Isaac. Nagsiling si Sara, “Ginpakadlaw ako sang Dios sa kalipay, kag ang bisan sin-o nga makabati parte sining natabo sa akon magakadlaw man. Sin-o ang makahunahuna nga magsiling kay Abraham nga makapatiti pa ako sang bata? Pero nakabata pa ako bisan tigulang na siya.”

Nagdako si Isaac, kag sang adlaw nga ginlutas siya naghiwat si Abraham sang isa ka dako nga punsyon.

Ginpalayas si Hagar kag si Ishmael

Isa ka adlaw, nakita ni Sara nga ginasunlog ni Ishmael si Isaac. (Si Ishmael anak ni Abraham kay Hagar nga Egiptohanon.) 10 Gani nagsiling si Sara kay Abraham, “Palayasa inang babayi nga ulipon kag ang iya anak, kay ang anak sinang ulipon indi dapat partihan sa palanublion sang akon anak nga si Isaac.” 11 Naglain gid ang buot ni Abraham tungod kay anak man niya si Ishmael. 12 Pero nagsiling ang Dios sa iya, “Indi maglain ang buot mo parte kay Ishmael kag kay Hagar. Tumana ang gusto ni Sara, tungod sa kay Isaac magahalin ang imo mga kaliwat nga akon ginpromisa. 13 Kag kon parte kay Ishmael, hatagan ko man siya sang madamo nga mga kaliwat kag mangin isa man sila ka nasyon, tungod kay anak mo man siya.”

14 Aga pa gid sang madason nga adlaw, nagkuha si Abraham sang pagkaon kag tubig nga nasulod sa panit nga suludlan, kag ginpapas-an niya ini kay Hagar. Dayon ginpalakat niya si Hagar kaupod ang bata. Nagpanglakaton sila sa kamingawan sang Beersheba nga wala kahibalo kon sa diin sila pakadto. 15 Sang naubos na ang ila tubig, ginbilin niya ang iya bata sa idalom sang isa ka kahoy-kahoy 16 kag naglakat siya sa unhan nga ang kalayuon mga 100 ka metros halin sa bata. Didto siya nagpungko kag naghilibion nga nagasiling sa iya kaugalingon, “Indi ako makaantos nga magtan-aw sa akon anak nga mapatay.”

17 Karon, nabatian sang Dios ang hibi sang bata. Gani nagsiling ang anghel sang Dios kay Hagar halin didto sa langit, “Ano ang imo ginapaligban Hagar? Indi ka magkahadlok; nabatian sang Dios ang hibi sang imo anak. 18 Tindog ka kag pabanguna ang bata, kay himuon ko nga dako nga nasyon ang iya mga kaliwat.” 19 Dayon may ginpakita ang Dios sa iya nga isa ka bubon. Nagkadto siya didto kag ginsudlan sang tubig ang iya suludlan, dayon ginpainom niya ang iya anak.

20-21 Wala pagpabay-i sang Dios si Ishmael hasta nga nagdako siya. Didto siya nag-estar sa kamingawan sang Paran kag nangin isa siya ka manugpana. Sang ulihi, ginpaasawa siya sang iya iloy sa isa ka Egiptohanon.

Ang Kasugtanan ni Abraham kag ni Abimelec

22 Sang sadto nga tion,[a] nagkadto si Abimelec kay Abraham upod ang pangulo sang iya mga soldado nga si Ficol. Nagsiling si Abimelec kay Abraham, “Ginabuligan ka gid sang Dios sa tanan mo nga ginahimo. 23 Gani, magsumpa ka diri sa ngalan sang Dios nga indi mo gid ako pagtraiduran pati ang akon mga kaliwat. Ipakita mo ang imo kaayo sa akon kag sa sining lugar nga sa diin nagaestar ka karon bilang dumuluong, subong nga nangin maayo man ako sa imo.” 24 Nagsabat si Abraham, “Ginasumpa ko.”

25 Pero nagreklamo si Abraham kay Abimelec parte sa bubon nga gin-agaw sang iya mga suluguon. 26 Nagsiling si Abimelec, “Wala ako kahibalo kon sin-o ang naghimo sina. Wala mo man ako ginsugiran, kag subong ko lang nabatian ina.” 27 Gani nagkuha si Abraham sang mga karnero kag mga baka kag ginhatag niya kay Abimelec, dayon naghimo sila nga duha sang kasugtanan. 28 Nagkuha pa gid si Abraham sang pito ka babayi nga karnero kag iya ini ginpain. 29 Nagpamangkot si Abimelec, “Para sa ano inang pito ka karnero nga imo ginpain?” 30 Nagsabat si Abraham, “Batuna ining pito ka karnero bilang pamatuod nga ako ang nagkutkot sang sina nga bubon.” 31 Tungod sining pagsumpaanay nila, ang ato nga lugar gintawag Beersheba.[b]

32 Pagkatapos sang ila pagsumpaanay didto sa Beersheba, nagbalik si Abimelec kag si Ficol sa duta sang mga Filistinhon. 33 Nagtanom si Abraham sang isa ka kahoy nga tamarisko didto sa Beersheba kag nagsimba siya didto sa Ginoo, ang Dios nga wala sing katapusan. 34 Nag-estar si Abraham sa duta sang mga Filistinhon sa malawig nga panahon.

Notas al pie

  1. 21:22 Sang sadto nga tion nga ginpahalin ni Abraham si Hagar kag si Ishmael, ukon sang nagapangabuhi na sila sa kamingawan sang Paran.
  2. 21:31 Beersheba: buot silingon sa Hebreo, ginsumpaan nga bubon.

The Message

Genesis 21

11-4 God visited Sarah exactly as he said he would; God did to Sarah what he promised: Sarah became pregnant and gave Abraham a son in his old age, and at the very time God had set. Abraham named him Isaac. When his son was eight days old, Abraham circumcised him just as God had commanded.

5-6 Abraham was a hundred years old when his son Isaac was born.

Sarah said,

God has blessed me with laughter
and all who get the news will laugh with me!

She also said,

Whoever would have suggested to Abraham
that Sarah would one day nurse a baby!
Yet here I am! I’ve given the old man a son!

The baby grew and was weaned. Abraham threw a big party on the day Isaac was weaned.

9-10 One day Sarah saw the son that Hagar the Egyptian had borne to Abraham, poking fun at her son Isaac. She told Abraham, “Get rid of this slave woman and her son. No child of this slave is going to share inheritance with my son Isaac!”

11-13 The matter gave great pain to Abraham—after all, Ishmael was his son. But God spoke to Abraham, “Don’t feel badly about the boy and your maid. Do whatever Sarah tells you. Your descendants will come through Isaac. Regarding your maid’s son, be assured that I’ll also develop a great nation from him—he’s your son, too.”

14-16 Abraham got up early the next morning, got some food together and a canteen of water for Hagar, put them on her back and sent her away with the child. She wandered off into the desert of Beersheba. When the water was gone, she left the child under a shrub and went off, fifty yards or so. She said, “I can’t watch my son die.” As she sat, she broke into sobs.

17-18 Meanwhile, God heard the boy crying. The angel of God called from Heaven to Hagar, “What’s wrong, Hagar? Don’t be afraid. God has heard the boy and knows the fix he’s in. Up now; go get the boy. Hold him tight. I’m going to make of him a great nation.”

19 Just then God opened her eyes. She looked. She saw a well of water. She went to it and filled her canteen and gave the boy a long, cool drink.

20-21 God was on the boy’s side as he grew up. He lived out in the desert and became a skilled archer. He lived in the Paran wilderness. And his mother got him a wife from Egypt.

22-23 At about that same time, Abimelech and the captain of his troops, Phicol, spoke to Abraham: “No matter what you do, God is on your side. So swear to me that you won’t do anything underhanded to me or any of my family. For as long as you live here, swear that you’ll treat me and my land as well as I’ve treated you.”

24 Abraham said, “I swear it.”

25-26 At the same time, Abraham confronted Abimelech over the matter of a well of water that Abimelech’s servants had taken. Abimelech said, “I have no idea who did this; you never told me about it; this is the first I’ve heard of it.”

27-28 So the two of them made a covenant. Abraham took sheep and cattle and gave them to Abimelech. Abraham set aside seven sheep from his flock.

29 Abimelech said, “What does this mean? These seven sheep you’ve set aside.”

30 Abraham said, “It means that when you accept these seven sheep, you take it as proof that I dug this well, that it’s my well.”

31-32 That’s how the place got named Beersheba (the Oath-Well), because the two of them swore a covenant oath there. After they had made the covenant at Beersheba, Abimelech and his commander, Phicol, left and went back to Philistine territory.

33-34 Abraham planted a tamarisk tree in Beersheba and worshiped God there, praying to the Eternal God. Abraham lived in Philistine country for a long time.