Ang Pulong Sang Dios

Genesis 2

1Gani natapos tuga sang Dios ang kalangitan, ang kalibutan, kag ang tanan nga ara sa ila. Natapos niya ini sa sulod sang anom ka adlaw, kag sa ikapito nga adlaw nagpahuway siya sa tanan niya nga obra. Ginbendisyunan niya ang ikapito nga adlaw kag ginkabig niya nga isa ka pinasahi nga adlaw, tungod kay sa sina nga adlaw nagpahuway siya matapos niya tuga ang tanan. Amo ini ang estorya parte sa pagtuga sang kalangitan kag sang kalibutan.

Si Adan kag si Eva

Sang paghimo sang Ginoong Dios sang kalibutan kag sang kalangitan, wala pa sa kalibutan ang mga ginakultibar nga mga tanom sa latagon, kay wala pa niya pagpaulana kag wala sing tawo nga magaatipan sang duta. Pero bisan wala sing ulan, ang mga tuburan sa kalibutan amo ang nagapabasa sa duta.

Dayon ginhimo sang Ginoong Dios ang tawo halin sa duta. Ginhuypan niya sa ilong ang tawo sang ginhawa nga nagahatag sang kabuhi. Gani ang tawo nangin buhi nga tinuga.

Dayon naghimo ang Ginoong Dios sang katamnan sa Eden, sa sidlangan[a] dampi, kag didto niya ginpaestar ang tawo nga iya ginhimo. Kag ginpatubo sang Ginoong Dios ang tanan nga klase sang mga kahoy nga manami tulukon kag ang ila mga bunga manamit kaunon. Sa tunga sang katamnan may kahoy didto nga nagahatag sang kabuhi, kag may kahoy man didto nga nagahatag sang ihibalo kon ano ang maayo kag ang malain.

10 Sa Eden may suba nga nagailig, nga amo ang nagahatag sang tubig sa katamnan. Nagsanga ini sa apat ka suba. 11 Ang ngalan sang premiro nga suba amo ang Pishon. Nagailig ini sa bug-os nga duta sang Havila, nga sa diin may mga bulawan. 12 Puro gid ang mga bulawan didto. Kag makita man didto ang malahalon nga pahamot nga bediliyum, kag ang malahalon nga bato nga onix. 13 Ang ngalan sang ikaduha nga suba amo ang Gihon. Nagailig ini sa bug-os nga duta sang Cush. 14 Ang ngalan sang ikatatlo nga suba amo ang Tigris. Nagailig ini sa sidlangan sang Asiria. Kag ang ikaapat nga suba amo ang Eufrates.

15 Ginpaestar sang Ginoong Dios sa katamnan sang Eden ang tawo nga iya ginhimo agod mag-atipan sini. 16 Kag ginsilingan niya siya, “Makakaon ka sang bunga sang bisan ano nga kahoy sa katamnan, 17 luwas lang sang bunga sang kahoy nga nagahatag sang ihibalo kon ano ang maayo kag ang malain. Kay sa tion nga kaunon mo ini, sigurado gid nga mapatay ka.”

18 Dayon nagsiling ang Ginoong Dios, “Indi maayo nga nagaisahanon lang ang tawo, gani himuan ko siya sang kaupod nga magabulig sa iya kag bagay sa iya.” 19 Ginhimo sang Ginoong Dios halin sa duta ang tanan nga klase sang mga sapat nga nagaestar sa duta pati ang tanan nga klase sang mga sapat nga nagalupad. Dayon gindala niya sila didto sa tawo agod tan-awon kon ano ang ipangalan niya sa ila. Kag kon ano ang tawag sang tawo sa ila amo na ina ang ila mga ngalan. 20 Gani gin-ngalanan sang tawo ang mga sapat nga nagaestar sa duta pati ang mga sapat nga nagalupad. Pero wala gid sing bisan isa sa ila nga bagay nga mangin kaupod niya nga magabulig sa iya. 21 Gani ginpatulog sang Ginoong Dios ang tawo sing mahamuok gid. Kag samtang nagakatulog siya, ginkuha sang Ginoong Dios ang isa niya ka gusok kag ginkipot dayon ang ginkuhaan sini. 22 Ang gusok nga ginkuha sang Ginoong Dios sa lalaki ginhimo niya nga babayi, kag gindala niya siya sa lalaki. 23 Dayon nagsiling ang lalaki,

“Ari na ang pareho sa akon! Tul-an nga ginkuha sa akon tul-an, kag unod nga ginkuha sa akon unod. Pagatawgon siya nga babayi, kay ginkuha siya halin sa lalaki.”[b]

24 Amo ina ang rason nga bayaan sang lalaki ang iya amay kag iloy kag mag-upod sa iya asawa, kag sila nga duha mangin isa.

25 Sadto nga tion, bisan hublas sila nga duha, wala sila mahuya.

Notas al pie

  1. 2:8 sidlangan: sa English, east.
  2. 2:23 Pagatawgon siya nga babayi, kay ginkuha siya halin sa lalaki: Ang Hebreo nga “isha” (babayi) naghalin sa pulong nga “ish” (lalaki).

The Message

Genesis 2

1Heaven and Earth were finished,
    down to the last detail.

2-4 By the seventh day
        God had finished his work.
    On the seventh day
        he rested from all his work.
    God blessed the seventh day.
        He made it a Holy Day
    Because on that day he rested from his work,
        all the creating God had done.

This is the story of how it all started,
    of Heaven and Earth when they were created.

Adam and Eve

5-7 At the time God made Earth and Heaven, before any grasses or shrubs had sprouted from the ground—God hadn’t yet sent rain on Earth, nor was there anyone around to work the ground (the whole Earth was watered by underground springs)—God formed Man out of dirt from the ground and blew into his nostrils the breath of life. The Man came alive—a living soul!

8-9 Then God planted a garden in Eden, in the east. He put the Man he had just made in it. God made all kinds of trees grow from the ground, trees beautiful to look at and good to eat. The Tree-of-Life was in the middle of the garden, also the Tree-of-Knowledge-of-Good-and-Evil.

10-14 A river flows out of Eden to water the garden and from there divides into four rivers. The first is named Pishon; it flows through Havilah where there is gold. The gold of this land is good. The land is also known for a sweet-scented resin and the onyx stone. The second river is named Gihon; it flows through the land of Cush. The third river is named Hiddekel and flows east of Assyria. The fourth river is the Euphrates.

15 God took the Man and set him down in the Garden of Eden to work the ground and keep it in order.

16-17 God commanded the Man, “You can eat from any tree in the garden, except from the Tree-of-Knowledge-of-Good-and-Evil. Don’t eat from it. The moment you eat from that tree, you’re dead.”

18-20 God said, “It’s not good for the Man to be alone; I’ll make him a helper, a companion.” So God formed from the dirt of the ground all the animals of the field and all the birds of the air. He brought them to the Man to see what he would name them. Whatever the Man called each living creature, that was its name. The Man named the cattle, named the birds of the air, named the wild animals; but he didn’t find a suitable companion.

21-22 God put the Man into a deep sleep. As he slept he removed one of his ribs and replaced it with flesh. God then used the rib that he had taken from the Man to make Woman and presented her to the Man.

23-25     The Man said,
“Finally! Bone of my bone,
    flesh of my flesh!
Name her Woman
    for she was made from Man.”
    Therefore a man leaves his father and mother and embraces his wife. They become one flesh.
    The two of them, the Man and his Wife, were naked, but they felt no shame.