Ang Pulong Sang Dios

Genesis 18

Ang Tatlo ka Bisita ni Abraham

1Nagpakita ang Ginoo kay Abraham sang didto pa siya nagaestar malapit sa dalagko nga mga kahoy[a] ni Mamre. Mainit sadto nga adlaw, kag si Abraham didto nagapungko sa puwertahan sang iya tolda. Samtang nagapanan-aw tan-aw siya, may nakita siya nga tatlo ka lalaki nga nagatindog sa unhan. Nagtindog siya dayon kag nagdali-dali sugata sa ila. Nagluhod siya sa ila bilang pagtahod kag nagsiling, “Ginoo,[b] kon mahimo, hapit ka anay diri sa amon. Magpakuha ako sang tubig agod makapanghinaw kamo sang inyo mga tiil kag dayon magpahuway kamo sa idalom sang sini nga kahoy. Makuha man ako sang pagkaon para sa inyo agod may kusog kamo sa inyo paglakat. Ginakalipay ko ang pagserbisyo sa inyo samtang ari kamo diri sa amon.” Kag nagsabat sila, “Sige, himua ang ginsiling mo.”

Gani nagdali-dali si Abraham sulod sa tolda kag nagsiling kay Sara, “Abi, kuha ka sing mga tunga sa sako nga harina nga pinakamaayo nga klase kag magluto ka sang tinapay. Kag dalion mo ang pagluto.” Nagdalagan dayon si Abraham pakadto sa iya mga baka kag nagpili sang matambok nga tinday, kag dali-dali niya ini nga ginpaihaw kag ginpaluto sa iya bataon nga suluguon. Dayon gindala niya ini sa iya mga bisita, kag nagdala man siya sang keso kag gatas. Kag samtang nagakaon sila sa idalom sang kahoy, didto man si Abraham nga nagaserbi sa ila.

Karon, nagpamangkot ang mga bisita kay Abraham, “Diin bala si Sara nga imo asawa?” Nagsabat siya, “Didto sa sulod sang tolda.” 10 Ang isa sa mga bisita nagsiling, “Sigurado gid nga mabalik ako diri sa sunod nga tuig sa amo man sini nga tion, kag ang imo asawa nga si Sara may anak na nga lalaki.”

Nagapamati gali si Sara didto sa puwertahan sang tolda sa likod lang ni Abraham. 11 (Tigulang na gid sila nga duha ni Abraham kag nag-untat na gani ang pamulanon ni Sara.) 12 Nagkadlaw si Sara sa iya lang kaugalingon kag naghunahuna, “Sa katigulangon ko nga ini ganahan pa ayhan ako sa paghulid sa akon bana nga tigulang man agod makabata kami?”

13 Nagpamangkot dayon ang Ginoo kay Abraham, “Ngaa bala nagkadlaw si Sara kag nagsiling, ‘Makabata pa bala ako nga tigulang na ako?’ 14 May butang bala nga indi mahimo sang Ginoo? Suno sa ginsiling ko, mabalik ako diri sa sunod nga tuig sa amo man sini nga tion, kag si Sara may anak na nga lalaki.”

15 Hinadlukan si Sara, gani nagbutig siya. Siling niya, “Wala ako nagkadlaw!” Pero nagsiling ang Ginoo, “Nagkadlaw ka gid.”

Nagpakitluoy si Abraham para sa Banwa sang Sodom

16 Pagkatapos naglakat ang tatlo ka lalaki. Gindul-ong sila ni Abraham hasta sa lugar nga makita nila sa ubos ang banwa sang Sodom. 17 Nagsiling ang Ginoo, “Indi ko pagtaguon kay Abraham ang akon pagahimuon. 18 Sigurado nga mangin dako kag gamhanan nga nasyon ang iya mga kaliwat sa palaabuton. Kag paagi sa iya pakamaayuhon ko ang tanan nga nasyon sa kalibutan. 19 Ginpili ko siya para ipatuman niya sa iya mga kabataan kag mga kaliwat ang akon mga pamaagi, agod maghimo sila sang husto kag matarong. Sa sina nga paagi, matuman ang akon ginpromisa sa iya.”

20 Dayon nagsiling ang Ginoo kay Abraham, “Madamo na ang nagareklamo kontra sa Sodom kag Gomora, kay puwerte na gid ang kalautan sa sini nga mga lugar. 21 Gani makadto ako didto agod mahibaluan ko kon matuod ukon indi ini nga mga reklamo.”

22 Naglakat dayon ang duha ka lalaki pa-Sodom, pero nagpabilin ang Ginoo kag si Abraham. 23 Nagpalapit si Abraham sa Ginoo kag nagpamangkot, “Laglagon mo bala ang mga matarong upod sa mga makasasala? 24 Kon may ara abi nga 50 ka matarong sa sina nga banwa, laglagon mo bala gihapon ang bug-os nga banwa? Indi mo bala pagkaluoyan ang banwa tungod na lang sa 50 ka tawo nga matarong? 25 Imposible nga laglagon mo ang mga matarong upod sa mga makasasala. Indi mahimo nga palareho lang ang pagtratar mo sa ila. Ikaw nga nagahukom sa bug-os nga kalibutan, indi bala nga dapat himuon mo kon ano ang husto?” 26 Nagsabat ang Ginoo, “Kon may makita ako nga 50 ka matarong sa Sodom, indi ko paglaglagon ang bug-os nga banwa tungod lang sa ila.”

27 Nagsiling liwat si Abraham, “O Ginoo, patawara ako nga nangisog ako sa pagpakighambal sa imo. Tawo lang ako, kag wala ako sing kinamatarong sa paghambal sini sa imo. 28 Pero kon may ara lang abi nga 45 ka matarong, ano, laglagon mo bala gihapon ang bug-os nga banwa tungod kay kulang ini sang lima?” Nagsabat ang Ginoo, “Kon may makita ako nga 45 ka matarong, indi ko paglaglagon ang banwa.”

29 Nagsiling liwat si Abraham, “Ti, kon 40 lang abi ang matarong?” Nagsabat ang Ginoo, “Indi ko paglaglagon ang banwa kon may 40 nga matarong.”

30 Nagsiling liwat si Abraham, “Indi ka lang kuntani maakig sa akon, Ginoo, kay mamangkot pa ako. Ti, abi kon may 30 lang ka tawo nga matarong?” Nagsabat ang Ginoo, “Indi ko gihapon paglaglagon ang banwa kon may makita ako nga 30 ka tawo nga matarong.”

31 Nagsiling pa gid liwat si Abraham, “Ginoo, patawara ako sa akon kaisog sa padayon nga pagpakighambal sa imo. Abi kon may 20 lang ka tawo nga matarong?” Nagsabat ang Ginoo, “Indi ko gihapon paglaglagon ang banwa kon may 20 nga matarong.”

32 Nagsiling pa gid liwat si Abraham, “Ginoo, indi ka kuntani maakig; katapusan ko na lang gid ini nga pamangkot. Halimbawa 10 lang abi ang imo makita nga matarong?” Nagsabat ang Ginoo, “Indi ko gihapon paglaglagon ang banwa kon may 10 nga matarong.”

33 Pagkatapos nila sugilanon, naghalin ang Ginoo, kag si Abraham iya nagpauli sa ila.

Notas al pie

  1. 18:1 dalagko nga mga kahoy: Tan-awa ang footnote sa 12:6.
  2. 18:3 Ginoo: ukon, Sir. Mahibaluan naton sa masunod nga mga bersikulo nga ang nagpakita kay Abraham amo ang Ginoo kaupod ang duha ka anghel.

The Message

Genesis 18

11-2 God appeared to Abraham at the Oaks of Mamre while he was sitting at the entrance of his tent. It was the hottest part of the day. He looked up and saw three men standing. He ran from his tent to greet them and bowed before them.

3-5 He said, “Master, if it please you, stop for a while with your servant. I’ll get some water so you can wash your feet. Rest under this tree. I’ll get some food to refresh you on your way, since your travels have brought you across my path.”

They said, “Certainly. Go ahead.”

Abraham hurried into the tent to Sarah. He said, “Hurry. Get three cups of our best flour; knead it and make bread.”

7-8 Then Abraham ran to the cattle pen and picked out a nice plump calf and gave it to the servant who lost no time getting it ready. Then he got curds and milk, brought them with the calf that had been roasted, set the meal before the men, and stood there under the tree while they ate.

The men said to him, “Where is Sarah your wife?”

He said, “In the tent.”

10 One of them said, “I’m coming back about this time next year. When I arrive, your wife Sarah will have a son.” Sarah was listening at the tent opening, just behind the man.

11-12 Abraham and Sarah were old by this time, very old. Sarah was far past the age for having babies. Sarah laughed within herself, “An old woman like me? Get pregnant? With this old man of a husband?”

13-14 God said to Abraham, “Why did Sarah laugh saying, ‘Me? Have a baby? An old woman like me?’ Is anything too hard for God? I’ll be back about this time next year and Sarah will have a baby.”

15 Sarah lied. She said, “I didn’t laugh,” because she was afraid.

But he said, “Yes you did; you laughed.”

16 When the men got up to leave, they set off for Sodom. Abraham walked with them to say good-bye.

17-19 Then God said, “Shall I keep back from Abraham what I’m about to do? Abraham is going to become a large and strong nation; all the nations of the world are going to find themselves blessed through him. Yes, I’ve settled on him as the one to train his children and future family to observe God’s way of life, live kindly and generously and fairly, so that God can complete in Abraham what he promised him.”

20-21 God continued, “The cries of the victims in Sodom and Gomorrah are deafening; the sin of those cities is immense. I’m going down to see for myself, see if what they’re doing is as bad as it sounds. Then I’ll know.”

22 The men set out for Sodom, but Abraham stood in God’s path, blocking his way.

23-25 Abraham confronted him, “Are you serious? Are you planning on getting rid of the good people right along with the bad? What if there are fifty decent people left in the city; will you lump the good with the bad and get rid of the lot? Wouldn’t you spare the city for the sake of those fifty innocents? I can’t believe you’d do that, kill off the good and the bad alike as if there were no difference between them. Doesn’t the Judge of all the Earth judge with justice?”

26 God said, “If I find fifty decent people in the city of Sodom, I’ll spare the place just for them.”

27-28 Abraham came back, “Do I, a mere mortal made from a handful of dirt, dare open my mouth again to my Master? What if the fifty fall short by five—would you destroy the city because of those missing five?”

He said, “I won’t destroy it if there are forty-five.”

29 Abraham spoke up again, “What if you only find forty?”

“Neither will I destroy it if for forty.”

30 He said, “Master, don’t be irritated with me, but what if only thirty are found?”

“No, I won’t do it if I find thirty.”

31 He pushed on, “I know I’m trying your patience, Master, but how about for twenty?”

“I won’t destroy it for twenty.”

32 He wouldn’t quit, “Don’t get angry, Master—this is the last time. What if you only come up with ten?”

“For the sake of only ten, I won’t destroy the city.”

33 When God finished talking with Abraham, he left. And Abraham went home.