Ang Pulong Sang Dios

Exodus 14

1Dayon nagsiling ang Ginoo kay Moises, “Silinga ang mga Israelinhon nga magbalik sila malapit sa Pi Hahirot, sa tunga-tunga sang Migdol kag sang Mapula nga Dagat, kag magkampo sila didto sa higad sang baybay, sa atubangan sang Baal Zefon. Magahunahuna ang hari nga nagatalang-talang kamo kag indi na makaguwa sa kamingawan. Kag patig-ahon ko ang iya tagipusuon kag lagson niya kamo. Pero laglagon ko siya kag ang iya mga soldado. Sa sini nga paagi mapadunggan ako, kag mahibaluan sang mga Egiptohanon nga ako amo ang Ginoo.” Gani ginhimo ini sang mga Israelinhon.

Sang mabalitaan sang hari sang Egipto nga nagpalagyo ang mga Israelinhon, nagbaylo ang iya hunahuna kag sang iya mga opisyal parte sa paghalin sang mga Israelinhon. Nagsiling sila, “Ano bala ang aton ginhimo? Ngaa ginpalakat ta ang mga Israelinhon? Karon wala na kita sang mga ulipon.” Gani ginpapreparar sang hari ang iya karwahe kag ang iya mga soldado. Gindala niya ang 600 sa pinakamaayo nga karwahe sang Egipto kag ang iban pa nga mga karwahe. May opisyal nga nagadumala sa kada karwahe. Ginpatig-a sang Ginoo ang tagipusuon sang Faraon nga hari sang Egipto, gani ginlagas niya ang mga Israelinhon nga nagalakat nga may kaisog. Ang mga Egiptohanon nga nag-upod sa paglagas amo ang mga soldado sang hari kaupod sang iya mga manugkabayo nga nagasakay sa mga kabayo kag mga karwahe. Naabtan nila ang mga Israelinhon sa ila ginakampuhan sa higad sang Mapula nga Dagat malapit sa Pi Hahirot, sa atubangan sang Baal Zefon.

10 Sang nagapadulong ang hari kag ang iya mga soldado, nakita sila sang mga Israelinhon. Gani hinadlukan gid ang mga Israelinhon kag nagpangayo sila sang bulig sa Ginoo. 11 Nagsiling sila kay Moises, “Ngaa diri mo pa kami gindala sa kamingawan agod mapatay? Wala bala sing lulubngan didto sa Egipto? Ngaa ginpaguwa mo pa kami sa Egipto? 12 Indi bala nagsiling kami sa imo didto sa Egipto nga pabay-an mo na lang kami nga magpaulipon sa mga Egiptohanon? Mas maayo pa para sa amon nga magpaulipon sa mga Egiptohanon sang sa mapatay diri sa kamingawan!”

13 Nagsabat si Moises sa mga tawo, “Indi kamo magkahadlok. Magpakalig-on kamo kag makita ninyo ang pagluwas sang Ginoo sa inyo subong nga adlaw. Inang mga Egiptohanon nga nakita ninyo subong indi na gid ninyo makita liwat. 14 Ang Ginoo magapakig-away para sa inyo. Indi na kinahanglan nga magpakig-away pa kamo.”[a] 15 Dayon nagsiling ang Ginoo kay Moises, “Ngaa sagi ka pa panawag sa akon? Silinga ang mga Israelinhon nga magpadayon sila sa paglakat. 16 Dayon itudlo ang imo baston sa dagat agod matunga ang tubig kag makatabok ang mga Israelinhon sa mamala nga duta. 17 Patig-ahon ko ang tagipusuon sang mga Egiptohanon agod lagson nila kamo. Pero laglagon ko ang hari kag ang iya mga soldado, mga manugkabayo, kag mga karwahe. Sa sini nga paagi mapadunggan ako. 18 Kag kon malaglag ko na sila, mahibaluan sang mga Egiptohanon nga ako amo ang Ginoo.”

19 Dayon ang anghel sang Dios nga nagauna sa katawhan sang Israel nagsaylo sa ulihi nila, kag amo man ang panganod nga daw haligi. 20 Nagpundo ini sa tunga sang mga Israelinhon kag sang mga Egiptohanon. Sa bilog nga gab-i, ang panganod naghatag sang kasanag sa mga Israelinhon kag naghatag sang kadulom sa mga Egiptohanon. Gani nagligad ang gab-i nga wala nakapalapit ang mga Egiptohanon sa mga Israelinhon.

21 Dayon gin-untay ni Moises ang iya kamot sa dagat, kag napihak ang dagat paagi sa mabaskog nga hangin nga ginpadala sang Ginoo halin sa sidlangan. Bilog nga gab-i ang huyop sang hangin hasta nga nagmala ang duta sa tunga sang dagat. 22 Dayon nagtabok ang mga Israelinhon nga nagalakat sa mamala nga duta, nga ang tubig daw sa pader sa pihak kag pihak. 23 Ginlagas sila sang mga Egiptohanon. Ang tanan nga mga kabayo sang hari, mga karwahe, kag mga manugkabayo naglagas sa ila hasta sa tunga sang dagat. 24 Pero sang kaagahon pa, gintulok sang Ginoo ang mga soldado sang Egipto halin sa panganod nga daw haligi kag sa kalayo nga daw haligi, kag ginpasala-sala niya sila. 25 Ginpaguot[b] niya ang mga rueda sang ila mga karwahe agod mabudlayan sila sa pagpadalagan. Nagsiling ang mga Egiptohanon, “Malagyo na lang kita sa mga Israelinhon, kay ang Ginoo amo ang nagapakig-away sa aton para sa ila.”

26 Sang nakatabok na ang mga Israelinhon, nagsiling ang Ginoo kay Moises, “Iuntay ang imo kamot sa dagat agod magbalik ang tubig kag matabunan ang mga Egiptohanon kag ang ila mga karwahe kag mga manugkabayo.” 27 Gani gin-untay ni Moises ang iya kamot sa dagat, kag sang nagabutlak na ang adlaw, nagbalik ang tubig sa iya lugar. Nagtinguha ang mga Egiptohanon sa pagpalagyo pero ginpaanod sila sang Ginoo sa dagat. 28 Gintabunan sang tubig ang tanan nga soldado sang hari sang Egipto nga nagalagas sa mga Israelinhon pati na ang ila mga manugkabayo kag mga karwahe. Wala gid sing isa sa ila nga nakaluwas. 29 Pero ang mga Israelinhon iya nag-agi sa mamala nga duta sa tunga sang dagat, nga ang tubig daw sa pader sa pihak kag pihak. 30 Sa sina nga adlaw, ginluwas sang Ginoo ang mga Israelinhon sa kamot sang mga Egiptohanon. Kag nakita sang mga Israelinhon ang mga bangkay sang mga Egiptohanon nga nagahamyang sa baybayon. 31 Nakita sang mga Israelinhon ang puwerte nga gahom sang Ginoo nga iya gin-gamit kontra sa mga Egiptohanon, kag tungod sini nagtahod kag nagsalig sila sa Ginoo kag sa iya alagad nga si Moises.

Notas al pie

  1. 14:14 Indi… kamo: ukon, Magkalma lang kamo.
  2. 14:25 Ginpaguot: Amo ini sa Samaritan Pentateuch, sa Septuagint, kag sa Syriac. Sa Hebreo, Ginpanghukas.

Amplified Bible

Exodus 14

Pharaoh in Pursuit

1Now the Lord spoke to Moses, saying, “Tell the sons of Israel to turn back and camp in front of Pi-hahiroth, between Migdol and the sea. You shall camp in front of Baal-zephon, opposite it, by the sea. For Pharaoh will say of the Israelites, ‘They are wandering aimlessly in the land; the wilderness has shut them in.’ I will harden (make stubborn, defiant) Pharaoh’s heart, so that he will pursue them; and I will be glorified and honored through Pharaoh and all his army, and the Egyptians shall know [without any doubt] and acknowledge that I am the Lord.” And they did so.

When the king of Egypt was told that the people had fled, Pharaoh and his servants had a change of heart toward the people, and they said, “What is this that we have done? We have let Israel go from serving us!” So Pharaoh harnessed horses to his war-chariots [for battle] and took his [a]army with him; and he took six hundred chosen war-chariots, and all the other war-chariots of Egypt with [b]fighting charioteers over all of them. The Lord hardened the heart of Pharaoh, king of Egypt, and he pursued the Israelites, as they were leaving confidently and defiantly. The Egyptians chased them with all the horses and war-chariots of Pharaoh, his horsemen and his army, and they overtook them as they camped by the sea, beside Pi-hahiroth, in front of Baal-zephon.

10 As Pharaoh approached, the Israelites looked up and saw the Egyptians marching after them, and they were very frightened; so the Israelites cried out to the Lord. 11 Then they said to Moses, “Is it because there are no graves in Egypt that you have taken us away to die in the wilderness? What is this that you have done to us by bringing us out of Egypt? 12 Did we not say to you in Egypt, ‘Leave us alone; let us serve the Egyptians?’ For it would have been better for us to serve the Egyptians [as slaves] than to die in the wilderness.”

The Sea Is Divided

13 Then Moses said to the people, “Do not be afraid! Take your stand [be firm and confident and undismayed] and see the salvation of the Lord which He will accomplish for you today; for those Egyptians whom you have seen today, you will never see again. 14 The Lord will fight for you while you [only need to] keep silent and remain calm.”

15 The Lord said to Moses, “Why do you cry to Me? Tell the sons of Israel to move forward [toward the sea]. 16 As for you, lift up your staff and stretch out your hand over the sea and divide it, so that the sons of Israel may go through the middle of the sea on dry land. 17 As for Me, hear this: I will harden the hearts of the Egyptians, and they will go in [the sea] after them; and I will be glorified and honored through Pharaoh and all his army, and his war-chariots and his horsemen. 18 And the Egyptians shall know [without any doubt] and acknowledge that I am the Lord, when I am glorified and honored through Pharaoh, through his war-chariots and his charioteers.”

19 The [c]angel of God, who had been going in front of the camp of Israel, moved and went behind them. The pillar of the cloud moved from in front and stood behind them. 20 So it came between the camp of Egypt and the camp of Israel. It was a cloud along with darkness [even by day to the Egyptians], but it gave light by night [to the Israelites]; so one [army] did not come near the other all night.

21 Then Moses stretched out his hand over the sea; and the Lord swept the sea back by a strong east wind all that night and turned the seabed into dry land, and the waters were divided. 22 The Israelites went into the middle of the sea on dry land, and the waters formed a wall to them on their right hand and on their left. 23 Then the Egyptians pursued them into the middle of the sea, even all Pharaoh’s horses, his war-chariots and his charioteers. 24 So it happened at the early morning watch [before dawn], that the Lord looked down on the army of the Egyptians through the pillar of fire and cloud and put them in a state of confusion. 25 He made their chariot wheels hard to turn, and the chariots difficult to drive; so the Egyptians said, “Let us flee from Israel, for the Lord is fighting for them against the Egyptians.”

26 Then the Lord said to Moses, “Stretch out your hand over the sea so that the waters may come back over the Egyptians, on their war-chariots and their charioteers.” 27 So Moses stretched out his hand over the sea, and the sea returned to its normal flow at sunrise; and the Egyptians retreated right into it [being met by the returning water]; so the Lord overthrew the Egyptians and tossed them into the midst of the sea. 28 The waters returned and covered the chariots and the charioteers, and all the army of Pharaoh that had gone into the sea after them; not even one of them survived. 29 But the Israelites walked on dry land in the middle of the sea, and the waters formed a wall to them on their right hand and on their left.

30 The Lord saved Israel that day from the hand of the Egyptians, and Israel saw the Egyptians [lying] dead on the [d]seashore. 31 When Israel saw the great power which the Lord had used against the Egyptians, they feared the Lord [with reverence and awe-filled respect], and they believed in the Lord, and in His servant Moses.

Notas al pie

  1. Exodus 14:6 Lit people.
  2. Exodus 14:7 Or perhaps three-man teams.
  3. Exodus 14:19 See note Gen 16:7.
  4. Exodus 14:30 Lit the lip of the sea.