Ang Pulong Sang Dios

2 Samuel 20

Nagrebelde si Sheba kay David

1Karon, may isa ka tawo didto nga Benjaminhon nga permi lang nagapangita sang gamo. Ang iya ngalan si Sheba, kag anak siya ni Bicri. Ginpatunog niya ang budyong kag nagsinggit, “Mga taga-Israel, wala kita sang labot kay David nga anak ni Jesse! Mapauli kita tanan!” Gani ginbayaan sang mga taga-Israel si David kag nagsunod kay Sheba nga anak ni Bicri. Pero nagpabilin ang mga taga-Juda sa ila hari, kag gin-updan nila siya halin sa Suba sang Jordan pakadto sa Jerusalem.

Sang nakabalik na si David sa iya palasyo sa Jerusalem, nagpasugo siya nga dal-on sa isa ka balay ang iya napulo ka asawa nga iya ginbilin sa pag-atipan sang palasyo, kag ginpaguwardyahan niya sila. Ginhatagan niya sila sang ila mga kinahanglanon, pero wala na siya maghulid sa ila. Didto sila nag-estar nga daw sa mga balo hasta nga napatay sila.

Dayon nagsiling ang hari kay Amasa, “Tawga ang mga soldado sang Juda kag magkadto kamo sa akon sa ikatlo nga adlaw halin karon.” Gani naglakat si Amasa kag gintawag ang mga soldado sang Juda, pero wala siya makabalik sa tion nga ginsiling sang hari sa iya. Gani nagsiling ang hari kay Abishai, “Mas grabe pa nga halit ang himuon sa aton ni Sheba sang sa ginhimo ni Absalom. Gani karon, dal-a ang akon mga tinawo kag lagsa ninyo siya, kay basi makaagaw siya sang mga napaderan nga mga banwa, kag makapalagyo siya sa aton.”

Gani naghalin si Abishai sa Jerusalem sa paglagas kay Sheba nga anak ni Bicri. Gin-upod niya si Joab kag ang iya mga tinawo, ang mga badigard ni David nga mga Keretnon kag mga Peletnon, kag ang tanan nga maisog nga mga soldado. Sang didto na sila sa dako nga bato sa Gibeon, naabtan sila ni Amasa. Nakauniporme si Joab kag may ginataklos nga espada. Samtang nagapalapit siya kay Amasa, gin-gabot niya sing tago ang espada.[a] Nagsiling siya kay Amasa, “Kamusta ka abyan?” Dayon gin-uyatan niya sang iya tuo nga kamot ang burangos ni Amasa sa paghalok kuno abi sa iya. 10 Pero wala makatalupangod si Amasa sang espada sa wala nga kamot ni Joab. Ginbuno siya ni Joab sa tiyan kag nagwagay ang iya tinai sa duta. Napatay siya dayon, gani wala na siya liwat ginbuno ni Joab. Dayon nagpadayon si Joab kag ang iya utod nga si Abishai sa paglagas kay Sheba. 11 Nagtindog sa tupad ni Amasa ang isa sa mga tinawo ni Joab, kag nagsiling sa mga tinawo ni Amasa, “Kon nagadampig kamo kay Joab kag kay David, magsunod kamo kay Joab!” 12 Nagahamyang sa tunga sang dalan ang bangkay ni Amasa nga nagapaligo sa iya kaugalingon nga dugo. Ang bisan sin-o nga makakita sa iya nagapundo gid sa pagtan-aw. Gani sang matalupangdan ini sang sadto nga tinawo ni Joab, gin-guyod niya ang bangkay ni Amasa halin sa dalan pakadto sa latagon, kag gintabunan ini sang tela. 13 Sang makuha na ang bangkay ni Amasa sa dalan, nagpadayon ang tanan sa pagsunod kay Joab sa paglagas kay Sheba.

14 Sa pihak nga bahin, nagkadto si Sheba sa tanan nga tribo sang Israel sa pagtipon sang tanan niya nga paryente.[b] Nagsunod sa iya ang iya mga paryente, kag nagtipon sila sa Abel Bet Maaca. 15 Sang mahibaluan ini ni Joab kag sang iya mga tinawo, nagkadto sila sa Abel Bet Maaca kag ginkibon ini. Nagtumpok sila sang duta sa kilid sang pader agod makataklas sila, kag gin-amat-amat nila wasak ang pader.

16 Karon, may isa ka maalamon nga babayi sa sulod sang banwa nga nagsinggit sa mga tinawo ni Joab, “Pamati kamo sa akon! Silinga ninyo si Joab nga magkadto siya diri sa akon kay gusto ko nga magpakigsugilanon sa iya.” 17 Gani nagkadto si Joab sa iya, kag nagpamangkot ang babayi, “Ikaw bala si Joab?” Nagsabat si Joab, “Huo.” Nagsiling ang babayi, “Sir, pamatii ang isiling ko sa imo.” Nagsabat si Joab, “Sige, mamati ako.” 18 Nagsiling ang babayi, “May isa ka hulubaton sang una nga nagasiling, ‘Kon gusto ninyo nga masolbar ang inyo mga problema, magpangayo kamo sang laygay sa banwa sang Abel.’ 19 Isa ako sa mga nagahandom nga may ara sang padayon nga kalinong sa Israel. Pero ikaw iya, ngaa ginatinguhaan mo nga gub-on ang isa sa mga nagapanguna nga banwa[c] sa Israel? Ngaa nga gusto mo gub-on ang banwa nga iya sang Ginoo?” 20 Nagsabat si Joab, “Indi ko gid gusto nga gub-on ang inyo banwa! 21 Indi amo ina ang amon tuyo. Nagsalakay kami tungod kay Sheba nga anak ni Bicri nga halin sa kabukiran sang Efraim. Ini siya nagrebelde kay Haring David. Itugyan ninyo siya sa amon kag mahalin kami sa inyo banwa.” Nagsiling ang babayi, “Ihaboy namon sa imo ang iya ulo halin sa pader.”

22 Dayon ginkadtuan sang babayi ang mga pumuluyo sang banwa kag ginsugiran sila sang iya plano. Ginpugutan nila sang ulo si Sheba kag ginhaboy nila ini kay Joab. Ginpatunog dayon ni Joab ang budyong kag naghalin ang iya mga tinawo sa banwa kag nagpauli. Kag nagbalik si Joab sa hari sa Jerusalem.

Ang mga Opisyal ni David

23 Ang pangulo sang bug-os nga soldado sang Israel amo si Joab. Ang pangulo sang mga badigard ni David nga mga Keretnon kag mga Peletnon amo si Benaya nga anak ni Jehoyada. 24 Ang nagadumala sa mga ulipon nga ginapilit sa pag-obra amo si Adoniram. Ang nagadumala sang mga kasulatan sang ginharian amo si Jehoshafat nga anak ni Ahilud. 25 Ang sekretaryo sang hari amo si Sheva. Ang mga pangulo nga pari amo si Zadok kag si Abiatar. 26 Kag ang personal nga pari ni David amo si Ira nga taga-Jair.

Notas al pie

  1. 20:8 gin-gabot niya sing tago ang espada: ukon, nahulog ang espada.
  2. 20:14 tanan niya nga paryente: sa Hebreo, mga Berinhon. Siguro ang buot silingon diri, mga Bicrinhon, nga mga kaliwat ni Bicri.
  3. 20:19 isa sa mga nagapanguna nga banwa: sa literal, iloy nga banwa.

O Livro

2 Samuel 20

Seba rebela-se contra David

1Aconteceu que um extremista revoltado que se chamava Seba (filho de Bicri da tribo de Benjamim) tocou trombeta e gritou para toda a gente: “Nós não temos nada a ver com David; não nos interessa partilhar do seu destino! Gente de Israel: Vamos embora daqui! Ele não é nosso rei!” E, com excepção de Judá, deixaram de seguir David e foram atrás de Seba. Os homens de Judá ficaram com o seu rei, acompanhando-o do Jordão até Jerusalém.

Quando chegou ao seu palácio, o rei deu instruções para que as suas dez mulheres, que deixara para guardaram o palácio, ficassem a viver retiradas num aposento próprio. Seriam sustentadas devidamente, mas o rei não mais teria relações com elas, como suas mulheres. E assim ficaram, virtualmente viúvas, até falecerem.

4/5 Então o rei deu instruções a Amasa para mobilizar o exército de Judá dentro do período de três dias, depois do que se apresentasse de novo ao soberano. Amasa foi recrutar a tropa, mas levou mais que os três dias que lhe tinham sido concedidos para isso. David disse a Abisai: “Esse indivíduo Seba é bem capaz de nos fazer mais mal ainda do que Absalão. Portanto despacha-te, pega na minha guarda pessoal e vai atrás dele, antes que tome posição numa cidade fortificada onde não possamos mais atingi-lo.”

7/10 Abisai e Joabe foram em perseguição dele com um batalhão de elite formado por soldados do exército de Joabe e da guarda privada do soberano. Quando chegaram à grande rocha de Gibeão, deram de caras com Amasa. Joabe envergava o seu uniforme militar, com uma espada ao lado; ao aproximar-se de Amasa para o saudar, foi tirando disfarçadamente a espada da bainha. “Então como vais, meu irmão”, disse-lhe Joabe, enquanto lhe pegava na barba, com a mão direita, como se preparasse para o beijar. Amasa não reparou na espada que ele já segurava desembainhada na mão esquerda, e Joabe enfiou-lha no estômago, de tal forma que até as entranhas lhe saíram. Nem foi preciso feri-lo segunda vez; morreu logo ali. Joabe e Abisai deixaram-no caído, e continuaram atrás de Seba.

11 Um dos jovens oficiais de Joabe gritou para as tropas de Amasa: “Se vocês são por David, venham e sigam Joabe.”

12/13 Mas o corpo de Amasa jazia ali, no meio do caminho, banhado em sangue. O jovem oficial, vendo que aquela gente toda se amontoava em volta do cadáver para o ver, arrastou-o para fora do caminho, para um campo ali ao lado e pôs-lhe uma manta em cima. Com o corpo morto assim afastado da estrada, toda a gente foi atrás de Joabe para capturarem Seba.

14/15 Entretanto Seba tinha atravessado a terra de Israel para mobilizar o seu próprio clã de Bicri, na cidade de Abel, em Bete-Maaca. Quando as forças de Joabe chegaram ali, cercaram Abel, construíram uma plataforma, levantada até à altura da muralha da povoação, e começaram a destruir esta.

16 Uma mulher, conhecida pela sua sensatez, chamou, de dentro da povoação, por Joabe: “Escuta-me Joabe. Chega-te aqui; quero falar contigo.” 17 Ele aproximou-se e a mulher perguntou-lhe: “Tu és mesmo Joabe?”

“Sim, sou eu próprio.”

18/19 “Há um ditado que diz assim, ‘Se quiseres ganhar uma causa, pede conselho em Abel’, porque nós sempre damos bons conselhos. Tu estás a destruir uma cidade antiga, pacífica e leal para com Israel. Será correcto que estejas a derrubar o que pertence ao Senhor?”

20/21 “A questão não é essa”, replicou Joabe. “Tudo o que eu pretendo é um homem chamado Seba, das montanhas de Efraim, que se revoltou contra o rei David. Se mo entregarem, deixaremos a cidade em paz.”

“Está bem, lançar-te-emos a sua cabeça sobre a muralha.” 22 Então a mulher foi para os habitantes da localidade com esse assunto; eles cortaram a cabeça a Seba e lançaram-na a Joabe. Este tocou a trombeta, reuniram a tropa, abandonaram o ataque e voltaram ter com o rei em Jerusalém.

23/26 Joabe era pois o comandante-chefe do exército, Benaia tinha a chefia da guarda real, Adorão era o responsável pelos serviços de impostos, Jeosafá, filho de Ailude, era o historiador, Seva era secretário, Zadoque e Abiatar, os sumo-sacerdotes. Ira o jairita era o sacerdote ao serviço pessoal de David.