Ang Pulong Sang Dios

2 Samuel 12

Ginsabdong ni Natan si David

1Karon, ginpadala sang Ginoo si Propeta Natan kay David. Pag-abot niya kay David, nagsiling siya, “May duha ka tawo nga nagaestar sa isa ka banwa. Ang isa manggaranon kag ang isa imol. Madamo gid ang mga karnero kag mga baka sang manggaranon, pero ang imol isa lang gid ang iya karnero nga iya pa ginbakal. Ginsagod niya ini, kag nagdako upod sa iya mga kabataan. Ginpakaon niya ini sang iya pagkaon, kag ginpainom sa iya mismo baso, kag iya pa ini ginkugos-kugos. Ginkabig niya ini nga daw iya anak nga babayi. Isa sina ka tion, may bisita ang manggaranon, pero indi niya gusto nga mag-ihaw sang iya karnero ukon baka para ipakaon sa iya bisita. Sa baylo ginkuha niya ang karnero sang imol nga tawo kag ginpaihaw ini para ipakaon sa iya bisita.”

Naakig gid si David sa tawo nga manggaranon kag nagsiling siya kay Natan, “Nagasumpa ako sa buhi nga Ginoo nga dapat patyon ang tawo nga naghimo sina. Kag tungod nga wala siya sing kaluoy sa imol nga tawo, dapat ulian niya sang apat ka karnero ang isa ka karnero nga iya ginkuha.”

Dayon nagsiling si Natan kay David, “Ikaw ato nga tawo! Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Dios sang Israel: ‘Ginpili ko ikaw nga hari sang Israel kag ginluwas ko ikaw kay Saul. Ginhatag ko sa imo ang iya ginharian kag ang iya mga asawa. Ginhimo ko ikaw nga hari sa bug-os nga Israel kag Juda. Kag kon kulang pa ini, kuntani ginhatagan ko ikaw sang madamo pa. Gani ngaa wala mo pagtumana ang akon pulong paagi sa paghimo sining malaot nga butang sa akon panulok? Ginpapatay mo si Uria nga Hithanon sa inaway; ginpapatay mo siya sa mga Ammonhon, kag ginkuha mo pa ang iya asawa. 10 Gani tungod sa imo ginhimo, sugod subong permi lang may inaway kag pagpinatyanay sa imo pamilya, tungod nga ginsupak mo ako kag ginkuha mo ang asawa ni Uria.’

11 “Amo pa gid ini ang ginasiling sang Ginoo: ‘May ara nga miyembro sang imo panimalay nga magagamo sa imo. Ihatag ko ang imo mga asawa sa tawo nga indi liwan sa imo, kag magapakighilawas siya sa ila sing hayag.[a] 12 Ang imo ginhimo nga malain ginhimo mo sa tago, pero ang himuon ko sa imo ipakita ko sing hayag sa bug-os nga Israel.’ ”

13 Dayon nagsiling si David kay Natan, “Nakasala ako sa Ginoo.” Nagsabat si Natan, “Ginpatawad ka na sang Ginoo, kag indi ikaw mapatay. 14 Pero tungod nga ang imo ginhimo nakahatag sang kahigayunan sa mga kaaway sang Ginoo nga pasipalahan siya, sigurado gid nga mapatay ang imo anak.”

15 Sang nagpauli na si Natan, ginpamasakit sang Ginoo ang anak ni David kay Batsheba. 16 Nagpakitluoy si David sa Dios para sa bata. Nagpuasa siya sa sulod sang iya kuwarto, kag sa salog siya nagatulog kada gab-i. 17 Ginkadtuan siya sang iya mga opisyal agod pabangunon, pero indi gid siya, kag indi siya magkaon upod sa ila.

18 Sang ikapito nga adlaw, napatay ang bata. Nahadlok ang mga alagad ni David sa pagsugid sa iya nga patay na ang bata. Nagsiling sila, “Paano naton siya masugiran nga patay na ang bata? Wala gani siya magsapak sa pag-uloulo naton sa iya sang buhi pa ang bata, ano na gid ayhan karon nga patay na ang bata. Basi bala kon ano ang iya himuon sa iya kaugalingon!”

19 Natalupangdan ni David nga nagahinutikay ang iya mga alagad, gani nareyalisar niya nga patay na ang bata. Nagpamangkot siya, “Patay na bala ang bata?” Nagsabat sila, “Huo.” 20 Dayon nagbangon si David, nagpaligo, nagpamanyos sang mahamot nga lana kag nag-ilis. Nagkadto siya sa balay sang Ginoo kag nagsimba. Dayon nagpauli siya kag nagpaserbi sang pagkaon, kag nagkaon siya. 21 Nagsiling ang iya mga alagad sa iya, “Indi ka namon maintiendihan. Sang buhi pa ang bata, nagpuasa ka kag naghibi, pero karon nga patay na ang bata, nagbangon ka kag nagkaon!” 22 Nagsabat si David, “Huo, nagpuasa ako kag naghibi sang buhi pa ang bata kay naghunahuna ako nga basi pa lang kaluoyan ako sang Ginoo kag indi niya pag-itugot nga mapatay ang bata. 23 Pero karon nga patay na siya, ngaa nga magpuasa pa ako? Mabuhi ko pa bala siya? Sa pila ka adlaw kon mapatay na ako, makadto ako sa iya, pero karon indi na siya makabalik sa akon.”

24 Dayon gin-uloulohan ni David ang iya asawa nga si Batsheba, kag naghulid sila. Nagbusong si Batsheba kag nagbata sang lalaki, kag gin-ngalanan nila siya nga Solomon. Palangga sang Ginoo ang bata, 25 kag ginsugo niya si Propeta Natan nga ngalanan ang bata nga Jedidia[b] tungod kay palangga niya siya.

Gin-agaw ni David ang Raba

26 Sa pihak nga bahin, nagsalakay sila ni Joab sa Raba, ang kapital sang Ammon, kag halos naagaw na nila ini. 27 Nagpadala si Joab sang mga mensahero kay David sa pagsiling, “Ginsalakay namon ang Raba kag naagaw namon ang ila ginakuhaan sang tubig. 28 Karon tipuna ang nabilin nga mga soldado kag tapusa ang pag-agaw sa banwa agod ikaw ang mapadunggan kag indi ako.”

29 Gani gintipon ni David ang nabilin nga mga soldado kag ginsalakay nila ang Raba, kag naagaw nila ini. 30 Ginkuha ni David ang bulawan nga korona sa ulo sang hari sang mga Ammonhon[c] kag ginbutang sa iya ulo. Nagabug-at ang korona sing mga 35 ka kilo, kag may malahalon ini nga mga bato. Madamo nga mga pagkabutang ang nakuha ni David sa sadto nga banwa. 31 Gin-ulipon niya ang mga pumuluyo sini kag ginpaobra nga gamit ang lagari, sadol, kag wasay. Ginpahimo man niya sila sang mga tisa.[d] Amo ini ang iya ginhimo sa mga pumuluyo sang tanan nga banwa sang mga Ammonhon. Dayon nagpauli si David kag ang tanan niya nga soldado sa Jerusalem.

Notas al pie

  1. 12:11 hayag: sa iban nga Bisaya, dayag.
  2. 12:25 Jedidia: Ang buot silingon sa Hebreo, palangga sang Ginoo.
  3. 12:30 sa ulo sang hari sang mga Ammonhon: ukon, sa ulo ni Milcom. Si Milcom dios sang mga Ammonhon.
  4. 12:31 tisa: sa English, brick.

New American Standard Bible

2 Samuel 12

Nathan Rebukes David

1Then the Lord sent Nathan to David. And he came to him and [a]said,

“There were two men in one city, the one rich and the other poor.
“The rich man had a great many flocks and herds.
“But the poor man had nothing except one little ewe lamb
Which he bought and nourished;
And it grew up together with him and his children.
It would eat of his [b]bread and drink of his cup and lie in his bosom,
And was like a daughter to him.
“Now a traveler came to the rich man,
And he [c]was unwilling to take from his own flock or his own herd,
To prepare for the wayfarer who had come to him;
Rather he took the poor man’s ewe lamb and prepared it for the man who had come to him.”

Then David’s anger burned greatly against the man, and he said to Nathan, “As the Lord lives, surely the man who has done this [d]deserves to die. He must make restitution for the lamb fourfold, because he did this thing and had no compassion.”

Nathan then said to David, “You are the man! Thus says the Lord God of Israel, ‘It is I who anointed you king over Israel and it is I who delivered you from the hand of Saul. I also gave you your master’s house and your master’s wives into your [e]care, and I gave you the house of Israel and Judah; and if that had been too little, I would have added to you many more things like these! Why have you despised the word of the Lord by doing evil in His sight? You have struck down Uriah the Hittite with the sword, have taken his wife to be your wife, and have killed him with the sword of the sons of Ammon. 10 Now therefore, the sword shall never depart from your house, because you have despised Me and have taken the wife of Uriah the Hittite to be your wife.’ 11 Thus says the Lord, ‘Behold, I will raise up evil against you from your own household; I will even take your wives before your eyes and give them to your companion, and he will lie with your wives in [f]broad daylight. 12 Indeed you did it secretly, but I will do this thing before all Israel, and [g]under the sun.’” 13 Then David said to Nathan, “I have sinned against the Lord.” And Nathan said to David, “The Lord also has [h]taken away your sin; you shall not die. 14 However, because by this deed you have given occasion to the enemies of the Lord to blaspheme, the child also that is born to you shall surely die.” 15 So Nathan went to his house.

Loss of a Child

Then the Lord struck the child that Uriah’s [i]widow bore to David, so that he was very sick. 16 David therefore inquired of God for the child; and David fasted and went and lay all night on the ground. 17 The elders of his household stood beside him in order to raise him up from the ground, but he was unwilling and would not eat food with them. 18 Then it happened on the seventh day that the child died. And the servants of David were afraid to tell him that the child was dead, for they said, “Behold, while the child was still alive, we spoke to him and he did not listen to our voice. How then can we tell him that the child is dead, since he might do himself harm!” 19 But when David saw that his servants were whispering together, David perceived that the child was dead; so David said to his servants, “Is the child dead?” And they said, “He is dead.” 20 So David arose from the ground, washed, anointed himself, and changed his clothes; and he came into the house of the Lord and worshiped. Then he came to his own house, and when he requested, they set food before him and he ate.

21 Then his servants said to him, “What is this thing that you have done? [j]While the child was alive, you fasted and wept; but when the child died, you arose and ate food.” 22 He said, “While the child was still alive, I fasted and wept; for I said, ‘Who knows, the Lord may be gracious to me, that the child may live.’ 23 But now he has died; why should I fast? Can I bring him back again? I will go to him, but he will not return to me.”

Solomon Born

24 Then David comforted his wife Bathsheba, and went in to her and lay with her; and she gave birth to a son, and [k]he named him Solomon. Now the Lord loved him 25 and sent word through Nathan the prophet, and he named him [l]Jedidiah for the Lord’s sake.

War Again

26 Now Joab fought against Rabbah of the sons of Ammon and captured the royal city. 27 Joab sent messengers to David and said, “I have fought against Rabbah, I have even captured the city of waters. 28 Now therefore, gather the rest of the people together and camp against the city and capture it, or I will capture the city myself and it will be named after me.” 29 So David gathered all the people and went to Rabbah, fought against it and captured it. 30 Then he took the crown of [m]their king from his head; and its weight was a talent of gold, and in it [n]was a precious stone; and it was placed on David’s head. And he brought out the spoil of the city in great amounts. 31 He also brought out the people who were in it, and set them under saws, sharp iron instruments, and iron axes, and made them pass through the brickkiln. And thus he did to all the cities of the sons of Ammon. Then David and all the people returned to Jerusalem.

Notas al pie

  1. 2 Samuel 12:1 Lit said to him
  2. 2 Samuel 12:3 Lit morsel
  3. 2 Samuel 12:4 Lit spared
  4. 2 Samuel 12:5 Lit is a son of death
  5. 2 Samuel 12:8 Lit bosom
  6. 2 Samuel 12:11 Lit the sight of this sun
  7. 2 Samuel 12:12 Lit before
  8. 2 Samuel 12:13 Lit caused your sin to pass away
  9. 2 Samuel 12:15 Lit wife
  10. 2 Samuel 12:21 Lit On account of
  11. 2 Samuel 12:24 Some mss read she
  12. 2 Samuel 12:25 I.e. beloved of the Lord
  13. 2 Samuel 12:30 Or Malcam; cf Zeph 1:5
  14. 2 Samuel 12:30 Or were precious stones